Main menu
இம்மாத இதழில்..

புதிய உலகையே உண்டாக்கியவர் அண்ணா! - தந்தை பெரியார்

அண்ணா இடத்தில் உள்ள சிறப்பு என்ன? இந்தியாவிலேயே அண்ணா சாதித்ததைப் போல எவருமே சாதிக்கவில்லையே! அதுபோல் ஒருவர்கூடத் தோன்றவில்லையே! மனிதனுக்கு அறிவுதான் முக்கியமே தவிர, சாஸ்திர, சம்பிரதாயங்கள் தேவையில்லை என்று சொன்னவர். அதன்படி நடந்து காட்டியவர் அண்ணா ஆவார்கள், ஜாதி இல்லை; கடவுள் _ மதம் _ சாஸ்திரம் _ காந்தி _ காங்கிரஸ் _ பார்ப்பான் ஒழிக்கப்பட வேண்டுமென்பதற்காக 1926இல் தோற்றுவிக்கப்பட்டது சுயமரியாதை இயக்கமாகும்.

அதுவரை சகலமும் பார்ப்பான் என்றுதான் இருந்தது. இந்தக் கொள்கையோடு அந்தக் காலத்தில் இயக்கம் ஆரம்பித்தபோது எங்கள் மீது செருப்பு - கல் - சாணியெல்லாம் விழும். ஓட ஓட அடிப்பார்கள். அதையெல்லாம் பொறுத்துக் கொண்டு பிரச்சாரம் செய்து வந்ததால்தான் இன்றைய தினம் அந்தக் கருத்துள்ள ஆட்சியே அமையும்படியான நிலை ஏற்பட்டு விட்டது. ஒரு நாட்டையே திருப்பி அந்தக் கொள்கையுள்ள ஆட்சி அமையும்படியாயிற்று.

இந்தியாவிலேயே இப்படிப்பட்ட நாத்திக ஆட்சி கடவுள் - மத - சாஸ்திர சம்பந்தமற்ற ஆட்சி எங்குமே இல்லையே. இப்போது தெரியுமே அண்ணாவின் சிறப்பு. துருக்கியில் கமால்பாட்சா ஆட்சிக்கு வந்தபோது அரசு அலுவலகங்களில் எதற்காக குரான் வாசகங்கள் என்று அழிக்கச் சொன்னார்? அதுபோன்று அண்ணா அவர்கள் அரசு அலுவலகங்களிலிருந்து கடவுள் படங்களை அகற்ற வேண்டுமென்று உத்தரவிட்டார்.

மனிதனுக்கும், கடவுளுக்கும் சம்பந்தமில்லை என்பதை விளக்கும் வகையில் சுயமரியாதைத் திருமணத்தைச் சுட்டபூர்வமாக்கினார். ஆட்சியில் நானே இருந்தால்கூட செய்யமுடியாத காரியங்களை யெல்லாம் அண்ணா அவர்கள் செய்திருக்கிறார்கள். புதிய கருத்துகளைப் பரப்பி புதிய உலகத்தை உண்டாக்கியவர் அண்ணா ஆவார்கள். நாங்கள் எல்லாம் ஒன்றாகத் தொண்டாற்றியவர்கள்.

- ’விடுதலை’ 29-05-1970

 

 

 

செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

மேலும்>>

பெண்ணால் முடியும் : மதுவுக்கு எதிராய் மனம் தளராது போராடும் பெண்


இன்றைய பெண்களுக்கு எழுச்சியூட்டும் சமூகப் போராளி நந்தினி. இவர் குடும்பமே மதுவுக்கு எதிராய் போராடி வருகிறது. இவர் 63 முறையும், இவரது தந்தை 67 முறையும், தங்கை 3 முறையும் மதுவுக்கு எதிராய் போராடி சிறை சென்றுள்ளனர்.

இரண்டாம் வகுப்பு படிக்கும்போதே மேடையேறிப் பேசிய நந்தினி தன் தந்தையையும் புரட்சியாளர் பகத்சிங்கையும் முன்மாதிரியாகக் கொண்டு போராடும் இவர் தன் போராட்டம் பற்றிக் கூறியபோது,

“என் போராட்ட குணம் என் அப்பாவிடம் இருந்து வந்தது. கறுப்பு பணம், ஊழல் என தொடர்ந்து பிரச்சினைகளுக்கு எதிராக போராட்டம் செய்வதும், ஜெயிலுக்குப் போவதுமாக, அவங்க வாழ்க்கையைப் பார்த்துப் பார்த்து வளர்ந்திருக்கேன். சிறு வயதிலிருந்தே அப்பா என்னைக் கூட்டங்களுக்கு கூட்டிட்டு போவாங்க. ஆறாம் வகுப்பு படிக்கும்போதே சென்னைக்கு வந்து போராட்டம் பண்ணி-யிருக்கேன். சமூகத்தில் நடக்குற பிரச்சினைகள் என்னைப் பாதிக்கும்போது அதை சும்மா என்னால கடந்துபோக முடியாது.

நான் சட்டக் கல்லூரியில் சேர்ந்ததுக்கு அப்புறம்தான் இந்த மாதிரி டாஸ்மாக் கடை நடத்துறது சட்டப்படி குற்றம்னே தெரிய வந்துச்சு. சட்டப் படிப்புல முதல் ஆண்டில் அய்.பி.சி இருக்கு. அய்.பி.சி. 328ஆவது பிரிவில் ஒரு நபர் இன்னொரு நபருக்கு போதை தரக்கூடிய, மதி மயக்கம் தரக்கூடிய, உடல்நலம் கெடுக்கக்கூடிய பொருளை கொடுத்தால், அவருக்கு 10 வருஷம் சிறைத் தண்டனைனு சட்டத்தில் எழுதி வைச்சிருக்காங்க.

டாஸ்மாக்லயும் ‘மதுபோதை தரக்கூடியது, மதிமயக்கம் செய்யக்கூடியது, உடல்நலத்தைக் கெடுக்கக் கூடியது. மது நாட்டுக்கும் வீட்டுக்கும் உயிருக்கும் கேடு’ன்னு எழுதி வெச்சுதான் விற்கிறாங்க. இப்படி ஒரு சட்டம் இருக்கும்-போது இந்த குற்றத்தை அரசாங்கம் எப்படி செய்ய முடியும்? அப்படினா அரசாங்கம் சட்டத்திற்கு அப்பாற்பட்டதா? இந்தக் கேள்வியைத்தான் நாங்க முதன்முதலா எழுப்பினோம்.

2011ஆம் ஆண்டு மதுரையில் இளைஞர்கள் எல்லாம் சேர்ந்து, வைகை ஆத்துல டாஸ்மாக் மூலமா தமிழகத்தை நாசப்படுத்துனவங்க நாசமா போகட்டும்னு பொங்கல் விழா அன்னைக்கு பொங்கல் வைச்சோம். இதுதான் என்னோட முதல் போராட்டம்.

அதுக்கு அப்புறம் கல்லூரி நண்பர்கள் எல்லாரும் சேர்ந்து ஒரு மனு எழுதினோம். அதுல ‘அய்.பி.சி.320இன் பிரிவின்படி டாஸ்மார்க் மூலமாக போதை தரும் பொருள் விற்பது குற்றம். இந்த மாதிரியான குற்றத்தை எப்படி செய்வீர்கள்’ன்னு உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகளுக்கும், உயர்நீதிமன்ற மாஜிஸ்ட்ரேட்டுக்கும் 277 பேர் சேர்ந்து கையெழுத்துப் போட்டு மனு கொடுத்தோம். அடுத்து தமிழ்நாட்டுல இருக்குற அமைச்சர்கள், காவல்துறை அதிகாரிகள், அய்.ஏ.எஸ். அதிகாரிகள் எல்லாருக்கும் ஒரு மனு கொடுத்தோம். அதில், இந்த மாதிரி குற்றம் நடந்துகொண்டிருக்கிறது; எப்படித் தடுக்காமல் இருக்கிறீர்கள்? தடுக்காமல் இருப்பதும் ஒரு குற்றம்தானே. இதை எப்படி செய்கிறீர்கள் என்று கேட்டிருந்தோம்.

அதுக்கு அரசு தரப்புல இருந்து, ‘இது அரசாங்கத்தோட கொள்கை முடிவு’னு பதில் வந்தது.

2013ஆம் ஆண்டுல சட்டக் கல்லூரி முன்னால சட்டக் கல்லூரி மாணவர்கள் எல்லாரும் சேர்ந்து அஞ்சுநாள் போராட்டம் நடத்துனோம். அப்போ ஜெயலலிதா முதலமைச்சரா இருந்தாங்க. அதனால் போயஸ் கார்டனுக்கு முன்னால நின்னு உண்ணாவிரதப் போராட்டம் நடத்தினோம். இதுதவிர பொதுமக்களிடமும் துண்டு பிரசுரங்கள் மூலம் விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்திக்கிட்டு இருக்கோம். ‘குடிக்கிறதுனால உயிரணுக்கள் இல்லாமல் போயிடும்’னு பள்ளிக்கூடங்களிலும் விழிப்புணர்வு பிரச்சாரங்கள் பண்ணிக்கிட்டு வர்றோம்.

நத்தம் விஸ்வநாதன் மதுவிலக்குத் துறை அமைச்சராக இருந்தபோது அவருடைய வீட்டுக்கு முன்னால நின்னு போராட்டம் நடத்துனோம். சென்னையில் தலைமைச் செயலகம், டி.ஜி.பி. அலுவலகம், டாஸ்மாக் எம்.டி. அலுவலகம்னு எல்லா இடங்களிலும் போராட்டம் பண்ணியிருக்கிறோம். அதனால, அடிக்கடி போலீஸ் அரெஸ்ட் பண்ணிடுவாங்க.

பல நேரங்கள்ல கைது பண்ணிட்டு விட்டுடுவாங்க. சில நேரங்கள்ல கைது செஞ்சு சிறையில அடைச்சிருக்காங்க. சென்னை, திருச்சி, மதுரைன்னு மூன்று ஊர்கள்லயும் கைது பண்ணிருக்காங்க. ஒருமுறை ஏழுநாள் உண்ணாவிரதம் இருந்தேன். அப்போ கைது செஞ்சு திருச்சியில் பெண்கள் சிறைக்குக் கூட்டிட்டு போனாங்க.

ஒரு அக்கா, ‘என்னோட வீட்டுக்காரரு குடிச்சிட்டு வந்து பிள்ளைங்களை ரொம்பக் கொடுமைப்படுத்திட்டே இருந்தார். அதனால, அவர் தலையில அம்மிக் கல்லைத் தூக்கி போட்டுட்டேன்’னு சொன்னாங்க. இப்ப அவங்களுடைய குழந்தைங்க அவங்க பாட்டி வீட்டுல வளருது’ என்றார்.

திருச்சி சிறையில் பதினொரு நாட்கள் வைச்சிருந்தாங்க. என்னை வெளிய எடுக்கவே வீட்டுல ரொம்ப கஷ்டப்பட்டாங்க. என்னைப் பார்க்க வந்தாலும் யாரையும் பார்க்க விடமாட்டாங்க. ரொம்ப அலையவிட்டாங்க. பெயில் கிடைக்காத மாதிரி போலீஸ் எங்க மேல கேஸ் போட்டிருந்தாங்க. அப்புறம் கண்டிசன் பெயில்ல வெளிய வந்தோம். அந்த கேஸ் இன்னும் கோர்ட்டுல நடந்துட்டிருக்கு.

சென்னை மெரினாவுல துண்டு பிரசுரம் கொடுத்தோம். அதுக்காகவே எங்களைப் புழல் ஜெயில்ல அடைச்சிட்டாங்க. புழல் சிறையில் பன்னிரெண்டு நாள் இருந்தேன். திடீர்னு கைது பண்ணதால என்கிட்ட மாற்றுத் துணியே இல்லை. சிறையில மூணு நாள் கஷ்டப்-பட்டேன். அப்புறம் தகவல் சொல்லி துணிக்கு ஏற்பாடு பண்ணேன். போராட்டத்துல ஈடுபடும்-போது ஒரு பெண்ணா உடல் ரீதியா பல சிரமங்களை சந்திச்சிட்டுதான் இருந்தேன். ஆனா அதை சகிச்சுக்கிற பக்குவத்த வளர்த்துக்கிட்டேன்.

இப்ப சட்டப் படிப்பு முடிச்சிட்டேன். ஆனா, என்னால நீதிமன்றத்துல பதிவு பண்ண முடியல. நிறைய வழக்குகள் என் மேல இருக்கு. அதுலயும் திருப்பத்தூர், சென்னை, மதுரையில மூணு முக்கியமான வழக்குகள் நடந்துக்கிட்டு இருக்கு. பெரும்பாலும் போலீஸ் சொன்னதை நாங்க கேக்கலை. பொதுமக்களுக்கு நாங்க இடையூறா இருந்தோம். உண்ணாவிரதம் இருந்து தற்கொலைக்கு முயற்சி பண்ணோம்னு மூணு வழக்குகள். அதாவது மதுரையில நான், அப்பா, தங்கச்சி மூணு பேரும் உண்ணாவிரதம் இருந்து தற்கொலை செஞ்சுகிட்டு எங்க ஆதரவாளர் மூலமா பொதுச் சொத்துக்களை சேதப்படுத்த திட்டம் போட்டதா வழக்கு. சென்னையில சட்ட ஒழுங்குக்கு பாதிப்பு; அதோட அவங்க அனுமதி இல்லாம நோட்டீஸ் கொடுத்தோம்னு கேஸ் போட்டிருக்காங்க. திருப்பத்தூர்ல போலீசைத் தாக்குனதா கேஸ் போட்டிருக்காங்க.

இந்த மாதிரி பிரச்சினை வரும்னு தெரியும். அப்பாவுடைய பென்ஷன் வருது. வீட்டுக்குப் பாதி, நாட்டுக்குப் பாதின்னு செலவு செய்யுறோம்.

எங்க தலைமுறைக்கு டாஸ்மாக் மட்டுமல்ல, எல்லாமே பிரச்சினைதான். படிச்சா வேலை கிடையாது, சரியான கல்வி கிடையாது, சுற்றுச்சூழல் மோசமா இருக்கு, குடிக்க நல்ல தண்ணீர் கிடையாது... என பிரச்சினைகளின் பட்டியல் பெரியது. இந்த பிரச்சினைகள் எல்லாம் தீர்ந்து, ஒரு நல்ல சமுதாயத்தில வாழணும். அதுவரைக்கும் போராடிட்டே இருப்பேன்.

 

 

 

செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

மேலும்>>

அறிவைச் சொல்லிக் கொடுக்கும் கல்வி முறையே நமக்குத் தேவை


 - தந்தை பெரியார்

தலைவர் அவர்கள் இக்கூட்டத்திற்குத் தலைமை தாங்குவதற்கு தகுதி இல்லை என்று குறிப்பிட்டார்கள். இதற்குத் தனித் தகுதி ஒன்றும் தேவையில்லை. கூட்டத்தில் ஒழுங்கு முறை தவறாமல் அடக்கி ஆள வேண்டும். அது தவிர,  தலைமை தாங்க தகுதி தேவை இல்லை.

தலைவர் அவர்கள் நல்ல ஆராய்ச்சிக் கருத்துகளை எடுத்துரைத்தார்கள். முதலில் நீங்கள் பகுத்தறிவாளர் கழகம் என்றால் என்ன என்று தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். சிலர் சாமி இல்லாதவன் என்பார்கள். பகுத்தறிவாளர்களில் ஒரு பகுதியினருக்குத்தான் கடவுள் இல்லை. பகுத்தறிவு என்பது மனிதன் ஒருவனுக்குத்தான் உண்டு. பகுத்தறிவு என்றால்  எதையும் சிந்தித்து அறிவைக் கொண்டு ஆராய்ந்து ஏற்பதாகும். அறிவைப் பிரித்தவர்கள் பகுத்தறிவிற்கு ஆறாவது அறிவு என்று பிரித்திருக்கிறார்கள்.

ஒரு கடையில் போய் ஒரு பொருள் வாங்கினால் அதன் தரம், விலை, மதிப்பு யாவற்றையும் சிந்தித்து, அதன் பின்தான் வாங்குகின்றோம். இப்படி ஒவ்வொரு காரியத்தையும் சிந்தித்து செய்கிற மனிதன் சில காரியங்களில் முன்னோர் சாஸ்திரம், புராணம், வழக்கம், கடவுள் என்று சொல்லி சிந்திக்காமல் ஏற்றுக் கொண்டு இருக்கிறான். அதன் காரணமாக மனிதன் தன் அறிவினால் அடைய வேண்டிய அளவு பலன் அடையவில்லை.

மற்ற நாடுகளில் மனிதன் சந்திர மண்டலத்தில் கார் ஓட்டுகிறான் என்றால், அது அவனுடைய அறிவின் பலனாலேயே யாகும். இங்கு நமது மக்கள் அடிப்படையிலேயே அறிவற்று இருக்கிறார்கள். சிந்திக்காமல் எனது மதம், எனது இலக்கியம், எனது சாஸ்திரம், முன்னோர் சொன்னது என்று எதை எதையோ ஏற்றுக் கொண்டிருக்கின்றான்.

பகுத்தறிவாளர் கழகம் என்பது மிருகப் பிராயத்திலிருக்கிற மக்களை மனிதப் பிராயத்திற்குக் கொண்டு வருவதேயாகும். அதற்கு முன் நாம் (சுமார் 100, 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்) கட்டை வண்டியில் பிரயாணம் சென்று கொண்டிருந்தோம். இப்போது எங்கள் முன்னோர் சென்றது, கடவுள் சென்றது, நீண்ட காலமாக இருந்து வந்தது என்பதற்காக எவரும் கட்டை வண்டியில் செல்வது கிடையாது.

மற்ற மதக்காரனைவிட்டு நம் மதத்தை எடுத்துக் கொண்டால் உலக மக்களுக்கு அறிமுகமாகிற வகையில் நம்மை அவனுக்கு விளக்க வேண்டுமானால், சுருக்க-மாக திராவிடன் என்று சொன்னாலும் இங்குள்ள முஸ்லிம்கள், கிறித்துவர்கள் யாவரும் திராவிடர்களே ஆவார்கள்.

நம்மைத் தனித்துக் காட்டிக் கொள்வதற்கு என்ன இருக்கிறது? இந்து என்று சொன்னால், இந்து மதம் என்று சொன்னால் அதன் ஆதி அடிப்படை என்ன? ஒரு கிறித்துவனையோ, துலுக்கனையோ கேட்டால் அவன் தன் மதத் தலைவனையும், மத நூலையும், மதம் ஏற்பட்ட காலத்தையும் கூறுகின்றான். நீ இந்து என்று சொல்வதற்கு உனக்கு என்ன ஆதாரம் இருக்கிறது? யார் உன் மதத்திற்குத் தலைவன்? உன் மதத்திற்குரிய வேத நூல் என்ன? உன் மதம் தோன்றிய காலம் என்ன? என்பதற்கு எந்தப் பதிலை சொல்ல முடியும்?

இந்து மதம் என்பது ஒரு கற்பனையே தவிர, உண்மையில் அப்படி ஒரு மதம் இல்லை. இதைப் பற்றி காந்தியிடமே சொல்லி இருக்கிறேன். அவரும் ஒப்புக் கொண்டிருக்கிறார். இந்து மதம் என்று ஒன்று இருந்தது என்பதற்கு நமது இலக்கியங்கள் எதிலும் ஆதாரம் இல்லை. நாம் எந்தக் கடவுளையோ, மதத்தையோ, சாஸ்திரத்தையோ திட்டுகிறோ மென்றால், அதில் நம்மை திட்டுகிற அளவிற்கு நாம் திட்டவில்லையே! இந்து மதப்படி எடுத்துக் கொண்டால், நீ நாலாம் ஜாதி, இழிஜாதி, சூத்திரன்தானே! பார்ப்பானுக்கு வைப்பாட்டி மகன் என்பதை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிற முட்டாள்தானே! நீ முட்டாளாக இருப்பதால்தானே கோயிலுக்குப் போகிறாய், முட்டாளாக இருப்பதால் தானே சாம்பலையும், மண்ணையும் பூசிக் கொள்கின்றாய். அறிவு இருந்தால் இதனைச் செய்வாயா?

கோயிலுக்குப் போகிறவன் முட்டாள் என்று சொல்கிறேன். நீயே சிந்தித்துப் பாரேன். நீ மிக சுத்தமாக குளித்து முழுகிவிட்டு பயபக்தியோடு கோயிலுக்குப் போகிறாய். அங்கு பார்ப்பான் இருந்து கொண்டு கர்ப்பக்கிரகம் இருக்கிற இடத்திற்கு நீ வரக்கூடாது, நீ சூத்திரன். வெளியே நில் என்கின்றான். அதைக் கேட்டு நீ வெளியே நின்று கன்னத்திலடித்துக் கொள்கின்றாயே தவிர, நான் ஏன் உள்ளே வரக்கூடாது என்று எவனும் கேட்பதில்லையே. இப்படி செய்கிறவன் முட்டாள் இல்லாமல் அறிவாளியா என்று சிந்தியுங்கள். கோபப்படாமல் சிந்தியுங்கள். இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக ஒரு இனம் சூத்திரனாக, பார்ப்பானுக்கு வைப்பாட்டி மகனாக இருந்து கொண்டிருக்கிறதென்றால் அறிவும், சிந்தனையும் இல்லாததால்தானே!

மாறுதல் முன் இருந்ததை விட வசதியளித்துள்ளது, சிறப்புடையதாக இருக்கிறது. வளர்ச்சிக்குரியதாக இருக்கிறது, அதனால் ஏற்றுக் கொண்டிருக்கின்றோம்.

பகுத்தறிவுக்காரனுக்குக் கடவுள் - மதம் - சாஸ்திரம் - புராணம் - தலைவன் எதுவும் தேவையில்லை. அறிவு இருக்கும்போது இன்னொருவன் தயவு எதற்கு? முட்டாளுக்கு வேண்டும் வேதமும் சாஸ்திரமும்! அறிவாளிக்கு எதற்கு? வேதம் உண்டாக்கினவன், புராணம், இதிகாசங்களை உண்டாக்கினவன் யார்? அவன் அறிவு எவ்வளவு? அவன் வாழ்ந்த காலம் என்ன?

குறைந்தது 2,000, 3,000 வருடங்களுக்கு முன் இருந்தவன் எழுதியதுதானே வேதமும், சாஸ்திரமும், புராணமும். அப்போது அவன் அறிவு எப்படி இருந்திருக்கும் என்பதைச் சிந்தித்துப் பாருங்களேன்.

உலகில் கடவுள் இல்லாத காலம் இருந்தது. பின் ஒரு சிலர் தங்கள் சுயநலத்திற்காகக் கடவுளை ஏற்படுத்தினார்கள். மனிதர்களை மடையர்களாக்குவதற்காக உண்டாக்கப்பட்டது தான் கடவுளாகும். மக்களிடம் பயமிருந்தால் தான் அரசனுக்கு அடங்கி நடப்பார்கள். மக்களிடம் பயம் ஏற்படுத்துவதற்காக உண்டாக்கப்பட்டதுதான் புராணம், இதிகாசங்களும், சாஸ்திரங்களுமாகும். எந்தக் கடவுளும் - எந்த மதமும் - எந்த மத சாஸ்திரங்களும் மனிதனை வளரச் செய்யவில்லை, உருப்பட விடவில்லை.

மதவாதிகளின் வேலை என்ன? மதத்தையும், கடவுளையும் காப்பாற்றுவதுதானே! அவர்கள் கடவுள் இப்படிச் சொன்னார், இதைச் சொன்னார் என்று சொல்லி மக்களை நம்பும்படிச் செய்து மடையர்களாக்கு கின்றார்கள். இந்த மதத் தலைவர்களிடம் சொல்லி மக்களிடையே பரப்பும்படியாகச் சொன்ன கடவுள் ஏன் நேரிடையாக மக்களிடம் சொல்லவில்லை. கடவுள்தான் சர்வ வல்லமையுள்ளவராயிற்றே. மதத் தலைவர்கள் சொல்கிற கருத்தினை எல்லா மக்கள் மனத்திலும் ஏற்படும்படிச் செய்ய அவரால் முடியுமே. பின் எதற்காக மதத் தலைவரிடம் மட்டும் சொல்ல வேண்டும் என்று சிந்திக்க வேண்டுகின்றேன்.

கடவுள் இருக்கிறார், நம்பு என்று சொல்கின்ற எந்த மனிதனாவது உண்மையில் கடவுளின் சக்தியை, கடவுளை நம்புகின்றானா என்று பார்த்தால் எந்த ஒரு மனிதனும் நம்புவது கிடையாது. எந்தக் கடவுள் பக்தனும், நம்பிக்கைக்காரனும் தனக்கு நோவு வந்தால் கடவுளிடம் முறையிடுவது கிடையாது. கடவுளால்தான் நமக்கு நோவு கொடுக்கப்பட்டது, அதனை அவரே தீர்த்து வைப்பார்  என்று கருதிக் கொண்டு எந்தக் கடவுள் நம்பிக்கைக்காரரும் தன் நோவிற்குச்  சிகிச்சை செய்து கொள்ளாமலிருப்பது கிடையாது. கடவுள் சர்வசக்தியுள்ளவர், அவர் கவனித்துக் கொள்வார் என்று கருதி எந்தக் காரியத்தையும் அவருக்காக ஒதுக்கி வைப்பது கிடையாது. இதிலிருந்து என்ன தெரிகிற-தென்றால், மனிதன் சடங்கிற்காக கடவுளை நம்புகின்றானே தவிர, உண்மையில் நம்புவதில்லை என்பது விளங்குகின்றது.

அந்தக் காலத்தில் எவனெவன் வளர்ந்தானோ, அவனெல்லாம் மற்றவன் வளராமல் தடுக்க ஏற்பாடு செய்ததுதான் கடவுள், மதம், சாஸ்திரம், புராணம் என்பவைகள் யாவுமாகும். இன்று இந்த 1970-ஆம் ஆண்டில் நாமெல்லாம் சாஸ்திரப்படி, சம்பிரதாயப்படி, சட்டப்படி சூத்திரர்கள்; நாலாம் ஜாதி மக்கள் தானே!

இந்த நாலாம் ஜாதி சூத்திரத் தன்மைக்குக் காரணம் கடவுள் தானே, மதம், சாஸ்திரம் தானே. நீ உன் அறிவைக் கொண்டு கடவுள், மதம் ஆகியவைகளைப் பற்றியெல்லாம் சிந்தித்தால் தானே உன் சூத்திரத் தன்மையை விட்டுவிலக முடியும். உலகம் மாற வேண்டும், மாற்றியாக வேண்டும், அதற்குத் துணிவு வேண்டும். பார்ப்பான் 100-க்கு 3 பேர், நாம் 100க்கு 97 பேர் இருக்கிறோம். பார்ப்பான் நம்மில் மூன்று பேரை அழித்து, நாம் பார்ப்பான் மூன்று பேரை அழித்தோமானால், நம்மில் 94 பேர் மிச்சம் இருப்போம். பார்ப்பான் ஒருவன்கூட மிஞ்சமாட்டானே.

கடவுள் இல்லை, கடவுளைக் கற்பித்தவன் முட்டாள், பரப்பினவன் அயோக்கியன், வணங்குகிறவன் காட்டுமிராண்டி என்று நாங்கள் சொல்கிறோமென்றால் உயிருக்குத் துணிந்துதான் இருக்கின்றோம்.

கடவுளுக்குக் கருணையோ, அன்போ இருந்தால் இன்னொரு ஜீவனை இன்னொரு ஜீவன் அடித்துத் தின்கின்றபடி எதற்காக உண்டாக்கப்பட வேண்டும்?

சாஸ்திரங்கள், புராணங்கள் என்பவை என்ன? நம்மைவிட கேவலமான - இழிவான குணங்-களைக் கடவுளுக்குக் கற்பித்து எழுதப்பட்டவைகள்தானே? வெள்ளைக்காரன் வந்து பள்ளிக்கூடங்கள், கல்லூரிகள் வைத்து படிப்பு சொல்லிக் கொடுத்தான் என்றாலும் எம்.ஏ., பி.ஏ., படித்த முட்டாளெல்லாம் சாம்பலையும், மண்ணையும் பூசிக் கொண்டிருக்-கின்றான் என்றால் அவன் அறிவைச் சொல்லிக் கொடுக்காததாலே யேயாகும்.

நமது நாட்டுக் கல்வி முறை அறிவைச் சொல்லிக் கொடுப்பதாக இல்லை. மூட நம்பிக்கையை, முட்டாள்தனத்தை வளர்ப்ப தாகவே உள்ளது. இந்தக் கல்வி முறையானது மாற்றப்பட வேண்டும். அறிவிற்கேற்ற முறையில் பகுத்தறிவை வளர்க்கக் கூடியதாக அமைய வேண்டும். இப்போது படிப்பிற்கும், அறிவிற்கும் சம்பந்தமில்லாமல் இருக்கிறது.

பகுத்தறிவு என்றால் - மடமை, இழிவு, மானமற்ற தன்மை ஒழிய வேண்டுமென்பதற் காகத்தான். பகுத்தறிவுவாதியென்றால் அவன் உள்ளம் துய்மையானதாக இருக்க வேண்டும். எந்தப் பற்றுக்கும் மனதில் இடம் இருக்கக் கூடாது. எதையும் தன் அறிவைக் கொண்டு சிந்தித்து ஏற்க வேண்டும். அறிவிற்கு பொருந்தாதது எதுவாக இருந்தாலும் அதனைத் தள்ளிவிட வேண்டும்.

ஒருவன் கடவுளைக் கும்பிடுகிறானென்றால் உருவத்தோடு கும்பிட்டால் என்ன? உருவமில்லாமல் கும்பிட்டால் என்ன? கும்பிடுகிறவன் முட்டாள்தானே? இந்த இயக்கத்தில் மத சம்பந்தமான உணர்ச்சியோ, சின்னமோ உள்ளவர்கள் சேரக் கூடாது. எந்தக் கட்சியைச் சார்ந்தவர்களாக இருந்தாலும் சேரலாம். ஆனால், கட்சிக் கொள்கையை இதில் வலியுறுத்தக் கூடாது. அரசாங்க உத்தியோகஸ்தர்கள் யாவரும் சேரலாம். அரசியலுக்கும் இதற்கும் சம்பந்தமே கிடையாது.

(6.12.1970 அன்று கும்பகோணம் போர்ட்டர் டவுன் ஹாலில் பகுத்தறிவாளர் மன்ற நிகழ்ச்சியில்  தந்தை பெரியார் அவர்கள் ஆற்றிய அறிவுரை.)

- ‘விடுதலை’ 23, 28.1.1971

 

 

 

செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

மேலும்>>

டிஎன்பிஎஸ்சி தேர்வு : புதிய விதிமுறைகள்

தமிழ்நாடு அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் நடத்தும் போட்டித் தேர்வு களை எழுதுபவர்களுக்காக திருத்தப்பட்ட புதிய விதிமுறைகளை அறிவித்துள்ளது. அதன் முக்கிய அம்சங்கள்:

ஆண் விண்ணப்பதாரார், ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட பெண்ணை திருமணம் செய்திருக்கக் கூடாது. விண்ணப்பதாரர் பெண்ணாக இருப்பின், ஏற்கெனவே மனைவியுடன் வாழும் ஒருவரைத் திருமணம் செய்தவராக இருக்கக் கூடாது.

விடைத்தாளில் பெயர், பதிவெண் போன்றவற்றை நேரடியாகவோ, குறிப்பாகவோ, தேவையற்ற இடங்களில் எழுதினால், எதிர்காலத்தில் தேர்வு எழுத தடை விதிக்கப்படும்.

அனுமதிக்கப்பட்ட பேனாவை தவிர, பென்சில், வண்ண பென்சில், வண்ண பேனா, கிரேயான்கள், ஒயிட்னர், ஸ்கெட்ச் உள்ளிட்டவற்றை பயன்படுத்தக் கூடாது.

வினாத்தாள் மற்றும் விடைத்தாளில், பொது அறிவுரையில் குறிப்பிட்ட பெயர், சுருக்கொப்பம், முகவரி தவிர, மற்ற பெயர், கையொப்பம், சுருக்கொப்பம், தொலைபேசி, மொபைல்போன் எண், முகவரி மற்றும் மதம் சார்ந்த குறியீடு இடுதல் கூடாது.

விடைத்தாளில், பரிவு தேடும் விதத்தில், கெஞ்சிக்கேட்டு எழுதுவது கூடாது. கேள்விக்குத் தொடர்பில்லாத பாடம், பதில்கள் மற்றும் தன் அடையாளத்தை வெளியிடும் வகையில் எழுதக்கூடாது.

கறுப்பு அல்லது நீலம் இரண்டு வகை பேனாவில், ஏதாவது ஒன்றை மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும். இரண்டிலும், மாற்றி, மாற்றி எழுதினால், அந்த விடைத்தாள் தகுதி நீக்கம் செய்யப்படும்.

தேர்வர்கள் மின்னணு தகவல்கள் அடங்கிய, ஸ்மார்ட் வாட்ச், மோதிரம், கம்யூனிக்கேஷன்சிப், மொபைல் போன், பல விபரங்கள் உடைய கால்குலேட்டர்களை தேர்வில் பயன்படுத்த தடை விதிக்கப்பட்டு உள்ளது.

தேர்வர்கள் விடைத்தாளில், தமிழ் அல்லது ஆங்கிலம் என, இரண்டில் எதில் வேண்டு-மானாலும் எழுதலாம். ஆனால், இரண்டிலும் மாற்றி, மாற்றி ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் எழுதக்கூடாது. விதிகளை மீறுவோர், அய்ந்து ஆண்டுகள் வரை தேர்வு எழுத தடை விதிக்கப்படும் என, முந்தைய விதிகளில் இருந்தது. திருத்தப்பட்ட புதிய விதிமுறை-களின்படி, எந்தக் காலம்வரை தடை என்பதை, டி.என்.பி.எஸ்.சி., முடிவு செய்யும்.

தேர்வுக் கூடத்தில் மட்டுமின்றி தேர்வு மய்ய வளாகத்திலும் விண்ணப்பதாரர்கள் கண்டிப்பாக ஒழுங்கு முறையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். மது அருந்தி விட்டு வரக்கூடாது. தேர்வுக்கூடத்தில் புகை பிடிக்கக்கூடாது.

தேர்வுக்கூட கண்காணிப்பாளர், முதன்மைக் கண்காணிப்பாளர் அல்லது தேர்வு எழுதவரும் விண்ணப்பதாரர்களுடன் தேர்வுக்கூடத்திலோ அல்லது தேர்வுமய்ய வளாகத்திலோ தேர்வு நடைபெறுவதற்கு முன்னரோ, பின்னரோ அல்லது தேர்வு நடைபெறும்போதோ முறைதவறி நடக்கும் விண்ணப்பதாரர்கள் தண்டனைக்குள்ளாவார்கள். அவர்கள் மீது குற்றவியல் தண்டனை நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படும்.

பட்டம் அல்லது பட்டத்தின் தற்காலிக சான்றிதழின் (Provisional Certificate) நகல்கள் மட்டுமே கல்வித் தகுதிக்குரிய சான்றாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படும். மதிப்பெண்கள் பட்டியல் அல்லது மதிப்பெண் நிலைச்சான்றிதழ் ஆகியவற்றின் நகல்கள் போதுமான ஆதாரமாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட மாட்டாது.

தேர்வுக் கூடத்திற்கு உள்ளே தேநீர், காபி, சிற்றுண்டி மற்றும் குளிர்பானங்கள் போன்றவை அனுமதிக்கப்பட மாட்டாது.

விண்ணப்பதாரர்கள் அவரவருக்கு ஒதுக்கப்-பட்ட பதிவு எண் எழுதப்பட்ட இருக்கையில் மட்டுமே அமர வேண்டும். இடம் மாறி அமரக்கூடாது.

தேர்வுக்கூடத்தில் மற்ற விண்ணப்பதாரர்-களுடன் கலந்து ஆலோசிப்பது, மற்றவர்களின் விடைத்தாளைப் பார்த்து எழுதுவது, குறிப்புகள் கொண்டு வருவது, தேர்வுக்கூடக் கண்-காணிப்பாளர் அல்லது மற்றவர்களின் உதவியை நாடுவது தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.  இதனை மீறுவோர், தேர்வுக்கூடத்தை விட்டு வெளியேற்றப்படுவர். அவர்களது விடைத்தாளும் செல்லாத தாக்கப்படும். எதிர்வரும் காலங்களில் நடத்தப்படும் தேர்வுகளிலும் கலந்துகொள்ள முடியாது.

தேர்வுக்குரிய நேரம் முடிவதற்கு முன்னதாக, தேர்வு எழுதுவோர் தேர்வுக்கூடத்திலிருந்து வெளியே செல்ல முடியாது.

நீலம் அல்லது கருமை நிற மை கொண்ட பால் பாயிண்ட் பேனா தவிர, வேறு நிற மை கொண்ட பேனாவைப் பயன்படுத்தக் கூடாது. பென்சிலால் விடைகளை நிரப்பக் கூடாது. விண்ணப்பதாரர்கள் விண்ணப்பத்தில் குறிப்பிட்டுள்ள விருப்பப் பாடத்தில் தேர்வு எழுதாமல் வேறு பாடத்தில் மாற்றி எழுதக் கூடாது. செல்போன், நினைவூட்டு கட்டமைப்பு குறிப்புகள் அடங்கிய கடிகாரம், மோதிரம், மின்னனு சாதனங்கள், புத்தகம், குறிப்புகள், கைப்பைகள், டிசைன் டேட்டா புக் ஆகியவற்றை தேர்வுக்கூடத்திற்குள் விண்ணப்பதாரர்கள் வைத்திருக்கக் கூடாது.

வினாத்தாள் வரிசைக்கான கட்டம் நிரப்பப்  படாமல் விடப்பட்டிருந்தாலும் அல்லது தவறாக நிரப்பப்பட்டிருந்தாலும் எந்த எண் கொண்ட வினாத்தாளைப் பயன்படுத்தினார் என்பதைக் கண்டறிய இயலாத விடைத்தாள் செல்லாத தாக்கப்படும்.

தேர்வுக்கூட அனுமதிச் சீட்டை தேர்வுக் கூடத்திற்கு எடுத்துச் செல்லத் தவறுவது இரண்டு மதிப்பெண் குறைத்தல் அல்லது விடைத்தாளை செல்லாததாக்குதல் போன்ற-வற்றிற்கு வழிகோலும். அவ்வாறான ஒவ்வொரு நேர்விலும் தேர்வாணையம், தகுதியின் அடிப்படையில் எது சரியெனப்படுகிறதோ அவ்வாறு முடிவெடுக்கும்.

பதிவு எண் வரிசைக்கான கட்டம் தவறாக நிரப்பப்பட்டிருந்தாலோ / நிரப்பப்படாமல் விடுபட்டிருந்தாலோ இரண்டு மதிப்பெண்கள் குறைக்கப்படும்.

வினாத்தாள் வரிசைக்கான கட்டம் தவறாக நிரப்பப்பட்டிருந்தாலோ / நிரப்பப்படாமல் விடுபட்டிருந்தாலோ இரண்டு மதிப்பெண்கள் குறைக்கப்படும்.

விண்ணப்பதாரர்கள் 29.9.2015 அன்றோ அல்லது அதற்கு முன்னரோ ஒருமுறை பதிவு செய்துள்ள விண்ணப்பதாரர்கள், ஏற்கெனவே அவர்கள் பெற்றுள்ள பயனாளர் குறியீடு (User id) மற்றும் கடவுச்சொல் (Password) ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி, புதியதாக மீண்டும் ஒருமுறைப் பதிவு (One time Registration System)  முறையில் தங்களின் தன் விவரப் பக்கத்தினை ஏற்படுத்த வேண்டும். ஒரு விண்ணப்பதாரர் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட ஒருமுறைப் பதிவுக்-கணக்கை உருவாக்க அனுமதி இல்லை.

விண்ணப்பம் சமர்ப்பித்தல் மற்றும் தேர்வுக்கான நுழைவுச்சீட்டுப் பெறுதல் தொடர்பாக எழும் சந்தேகங்களுக்கும் பொதுவான தகவல்களைப் பெறுவதற்கும் தமிழ்நாடு அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணைய அலுவலகத்தை நேரிலோ அல்லது தொலைபேசி எண்: 044_25332833, 25332855 மூலமாகவோ அல்லது கட்டணமில்லா தொலைபேசி எண்: 1800-_425_1002 என்ற எண்ணிலோ வேலைநாட்களில் 10 மணிமுதல் 5.45 மணிவரை தொடர்புகொள்ளலாம்.

 

 

 

செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

மேலும்>>

இளைஞர்களின் எழுச்சிப் போர் இன,மாநில உரிமைகள் மீட்கவே!


- மஞ்சை வசந்தன்

தமிழரும் தமிழும் தரணி முழுக்க வழங்கிய கொடைகள் ஏராளம். உலகில் மற்றவர்களெல்லாம், மொழியின்றி, விழிப்பின்றி, நாகரிக, பண்பாட்டு செழிப்பின்றி வாழ்ந்த காலத்திலே, வளமான மொழியையும், கூர்மையான அறிவு, கலை, இலக்கியம், மருத்துவம் என்று பல்துறை வளர்ச்சியும் பெற்று இயற்கையோடு இயைந்த பகுத்தறிவு வாழ்வு வாழ்ந்தவர்கள் தமிழர்கள். அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப்பகுதியில் மட்டும் தன்னை ஒடுக்கிக் கொள்ளாது உலகின் பலப் பகுதிகளிலும் பரவி வாழ்ந்து, தங்கள் நாகரிகத்தை, பண்பாட்டைப் பின்பற்றினர். அவற்றின் எச்சப்பாடுகளை இன்றும் உலகின் பல பகுதிகளில் நாம் காண்கிறோம். குறிப்பாக, எகிப்து, மெசப்படோமியா, சுமேரியா, கிரேக்கம், இலங்கை, மலேயா போன்ற பகுதிகளில் அவர்களின் ஆட்சிப் பதிவுகள், மொழிப் பதிவுகள், நாகரிகப் பதிவுகள் நிறைய கிடைக்கின்றன.

தமிழர்கள் காதல், வீரம், மனிதநேயம், உலக நோக்கு, சமத்துவம், கொடையுள்ளம் என்ற பல பண்புக் கூறுகளைப் பெற்றிருந்தனர்.

வெறுங்கை என்ற தமிழரின் கலையே இன்றைக்கு “கராத்தே’’ ஆயிற்று. தமிழரின் மூச்சுப் பயிற்சியே ‘யோகா’ ஆனது. கிட்டிப்புள் கிரிக்கெட் ஆனது. சித்த மருத்துவம் ஆயுர்வேதமானது. தமிழரின் கணித அறிவை அடிப்படையாகக் கொண்டே பிதாகரஸ் தேற்றம் உருவாயிற்று. தமிழரின் இசையே கர்நாடக சங்கீதமானது. கட்டடக் கலை, அணைகட்டுதல், கப்பல் கட்டுதல் போன்றவற்றில் உலகில் முதன்முதலில் சாதனைப் படைத்தவர்கள் தமிழர்கள். அவர்களின் வீரம் சார்ந்த விளையாட்டுகளில் ஒன்றே சல்லிக்கட்டு.

சல்லிக்கட்டு: காளையை விரட்டித் திமிலைத் தழுவுதல் ஏறு தழுவுதல் எனப்பட்டது. (ஏறு என்றால் காளை). அதை மஞ்சுவிரட்டு என்றும் அழைத்தனர்.

அதன் வளர்ச்சியாய், காளை தழுவுதலில் பரிசுகள் கொடுக்கப்பட்டன. கூரிய காளையின் கொம்பில் பொற்காசுகள் அல்லது வெள்ளிக் காசுகளைக் கட்டி விரட்டிவிடுவர். அதை அடக்கி, அதன் கொம்பில் கட்டப்பட்ட சல்லிக்காசுகளை வீரர் பெறுவர். காசுகளுக்கு ‘சல்லி’ என்று ஒரு பெயர் உண்டு. ”சல்லிக் காசு பொறுமா’’ என்ற வழக்கு இன்றும் உள்ளது.

சல்லிக்காசு கட்டப்பட்ட காளை என்பதால் சல்லிக்கட்டுக் காளை எனப்பட்டது. ஆரிய ஆதிக்கத்தின் பயனாய் “சுரம்’’ என்ற தூயத் தமிழ்ச் சொல் ஜூரம் ஆனதுபோல, ‘சல்லிக்கட்டு’ என்பது ஜல்லிக்கட்டானது.

பின்னர், ஜல்லிக்கட்டு போட்டியாக பரிமாணம் பெற்று பல காளைகள் அவிழ்த்து விடப்பட்டு, பல வீரர்கள் களம் இறங்கும் நிலை வழக்கில் வந்தது.

பாடி வாசல் எனும் வாடிவாசல்:

பாடி வீடு, பாசறை என்பது வீரர்களின் உறைவிடங்கள். அப்படி வீரம் பொருந்திய காளையும், இளைஞர்களும் போராடும் களம் என்பதால் அது பாடி வாசல் எனப்பட்டது. ‘ப’ என்பது தமிழில் ‘வ’வாகத் திரியும். பாலியம் வாலிபமாகத் திரிந்ததுபோல், கோபம், கோவமாகத் திரிவதுபோல் இதுவும் திரிந்தது.

பொங்கல் திருநாள் என்பது உழவுக்குத் துணை நிற்கும் காரணிகளுக்கு நன்றி சொல்லும் விழா. மழை, சூரியன், மாடு, உழைப்பாளி என்ற நான்கிற்கும் நான்கு நாள்கள். மழைப் பொங்கல் (போகி), சூரியப் பொங்கல், மாட்டுப் பொங்கல், உழைப்பாளிப் பொங்கல் என்று நான்கு நாள்கள் கொண்டாடப்படுவதால், மாட்டுப் பொங்கல் அன்று மாடுகளை விரட்டி மகிழ்வது விழாவாக்கப்பட்டது. அதனால்தான் பொங்கல் நேரத்தில் சல்லிக்கட்டு நடத்தப்படுகிறது.

சல்லிக்கட்டுக்குத் தடை சரியா?

சல்லிக்கட்டுப் போட்டியில், பல இளைஞர்கள் உயிர் இழப்பதாலும், காயம் அடைவதாலும் அதை வீரமாகக் கருதி விளையாடலாமா என்ற பகுத்தறிவு சார்ந்த கொள்கையில் கருத்து வேறுபாடுகள் இருப்பினும், அது மரபு சார்ந்த நமது உரிமை என்பதால் அந்த உரிமையை மறுக்கும்போது அதை ஆதரிக்க வேண்டியது கட்டாயக் கடமையாகும்.

கடவுள் இல்லை என்ற பகுத்தறிவுக் கொள்கை நமதாயினும், கோயிலுக்குள் நம் மக்களுக்கு உரிமை மறுக்கும்போது, நாம் அதற்காகப் போராடுவது போலத்தான் சல்லிக்கட்டின் உரிமைக்கு நாம் கடுமையாகப்  போராடுகிறோம்.

சல்லிக்கட்டில் மனிதர்களுக்குத்தான் தீங்கே ஒழிய மாட்டுக்கு எந்த ஆபத்தும் இல்லை. மாட்டைத் துன்புறுத்துவதாகக் கூறுவது வடிகட்டிய பச்சைப் பொய்.

நோயைப் பரப்பி மருந்துகள்மூலமும் மருத்துவமனைகள் மூலமும் கொள்ளையடிக்கும் கார்ப்பரேட் கும்பல், நமது பொலிமாடுகளை அழித்து ஜெர்சி மாடுகளை நுழைத்து பால் உற்பத்தியில் கொள்ளை இலாபம் ஈட்டும், வஞ்சகச் சூழ்ச்சியே சல்லிக்கட்டுக்கு எதிரானச் செயல்பாடுகள்.

சல்லிக்கட்டுப் போட்டியில் கலந்து கொள்ளும் மாடுகள் ஊர் ஊராகக் கொண்டு செல்லப்பட்டு, பசுவுடன் உடலுறவு கொள்ள வைக்கப்பட்டு, மாட்டினம் பெருக்கப்படும் முறை பல நூற்றாண்டுகளாக வழக்கில் உள்ளது. சல்லிக்கட்டை அழிப்பதன் மூலம், பொலி காளைகளை, நாட்டு மாடுகளை அழித்துவிட்டு, தங்கள் வணிகத்தைப் பெருக்க இவர்கள் முயற்சிக்கிறார்கள்.

நமது உயர்வான நெல்வகைகளை, காய்கறி பழ வகைகளையெல்லாம் அழித்து, சத்தற்ற, நோய் பரப்பும் வகைகளை உருவாக்கி, வளம், நலம் கெடுத்தவர்களின் அடுத்த முயற்சியே காளை இன அழிப்பு முயற்சி.

எனவே, சல்லிக்கட்டில் காளைகள் துன்புறுத்தப்படுவதில்லை. மனிதர்க்கே பாதிப்பு உண்டு என்பதால், சல்லிக்கட்டை முறைப்-படுத்தி பாதுகாப்பாக நடத்த வேண்டுமே ஒழிய, அதைத் தடைசெய்வது மூட்டைப் பூச்சிக்காக வீட்டைக் கொளுத்தும் முட்டாள்தனத்தை, மோசடித்தனத்தை ஒத்ததாகும். நமது மரபை அழிக்கும் ஆர்.எஸ்.எஸ். கும்பலின் முயற்சியாகும்.

எனவே, சல்லிக்கட்டு தடை நீங்கி, நடத்தப்பட வேண்டும் என்பதில் எந்த எதிர்ப்புக்கும், மறுப்புக்கும் இடமேயில்லை.

இளைஞர் எழுச்சி:

பொங்கல் நேரத்தில் சல்லிக்கட்டு நடத்தப்படாது தடுக்கப்பட்டது இளைஞர்-களைக் கோபம் கொள்ளச் செய்தது. பொங்கலுக்கு விடுமுறை இல்லை என்று மத்திய அரசு கூறியது அவர்களை மேலும் வேகப்படச் செய்தது.

தமிழர்களின் பண்பாட்டு அறிவியல், நாகரிகச் சிறப்புகளைக் கண்டு பொறாமை கொண்டு, தமிழன் மொழி, கலை, கல்வி என்று ஒவ்வொன்றிலும் கைவைத்து பறிக்க முயலும் மத்திய பா.ஜ.க. அரசின் ஆரிய ஆதிக்க வழிச் செயல்திட்டங்கள் இளைஞர்களை கொதிப்படையச் செய்தன.

இலங்கையில் தமிழர்களை அழித்து, மீனவர்கள் உரிமையைப் பறித்தது, காவிரி நீரை தர மறுப்பது; புதிய கல்வி பெயரால் குலக்கல்வி, சமஸ்கிருதத்தைத் திணிப்பது; நீட் தேர்வு மூலம் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் கல்வி வாய்ப்பு பறிப்பது; என்று ஒவ்வொன்றாய் மத்திய அரசு செய்ய, அழுத்தி வைக்கப்பட்ட இளைஞர் உணர்வுகள், சல்லிக்கட்டு தடையென்னும் பொறியால் வெடித்துக் கிளம்பியது.

மொழிப் போரை மிஞ்சிய எழுச்சி:

1965வாக்கில் இந்திக்கு எதிராக மாணவர்கள் கொதித்ததெழுந்த எழுச்சியைப் போல பல மடங்கு எழுச்சியோடு மாணவர்கள் எழுந்தனர். இளைஞர்கள் இணைந்தனர். பொதுமக்கள் சேர்ந்தனர். தமிழகமே போர்க்களமானது. மாநில அரசும், மத்திய அரசும் நடுங்கின. மாணவர் எழுச்சிக்கு முன் எந்த ஆதிக்க சக்தியும், சூழ்ச்சியும் என்ன செய்ய முடியும்?

இத்தனை காலம் ஏதோ காரணங்களைச் சொல்லி இழுத்தடித்தவர்கள், இரவோடு இரவாக சட்டம் கொண்டுவந்து சல்லிக்கட்டுத் தடையை நீக்கினர். இளைஞர்களின் எழுச்சியும் உறுதியும், போராட்டமும் வென்றது.

உலகமே வியந்த ஒப்பற்ற அறப்போர்:

பல இலட்சக்கணக்கான இளைஞர்கள் ஒரே இடத்தில் சேர்த்து இரவுபகலாய் தங்கினாலும் ஒரு சிறு வன்முறையும், எல்லை மீறலும் இல்லை. பருவ வயதுடைய ஆணும், பெண்ணும் கலந்து இருந்தாலும், இரவு உறங்கினாலும் சிறு பண்பாட்டு மீறலும் இல்லை. கட்டுப்பாடு, வரலாறு காணா கண்ணியக் கட்டுப்பாடு! இளம் பெண்ணுக்கு இளைய ஆண்களே காவலாக நின்ற காட்சி உலகம் காணா ஒப்பற்ற மாட்சி! உலகே தமிழரின் பண்பாடு கண்டு வியந்தது! தமிழரைப் பின்பற்றுங்கள் என்று ஒவ்வொரு நாட்டிலும் சொல்லத் தொடங்கினர்.

ஆனால், இப்படிப்பட்ட பண்பட்ட போராட்டத்தை காவல்துறையினர் களங்கப்-படுத்தி, இளைஞர்களை, பொதுமக்களைத் தாக்கியது வன்மையாகக் கண்டிக்கத்தக்கது மட்டுமல்ல, தமிழர் விரோதச் செயலும் ஆகும். தன்னலமின்றி, தன்னெழுச்சியாக இளைஞர்கள் நடத்தியது இப்போராட்டம் என்பதால், அதில் கைது செய்யப்பட்டவர்களை உடனடியாக விடுவிப்பதோடு, அதுசார்ந்த வழக்குகளையும் திரும்பப் பெறவேண்டும். ஆர்.எஸ்.எஸ்., பி.ஜே.பி., இந்துத்வா ஆட்கள் கூலிகொடுத்து ஆட்களை அமர்த்தி கலவரத்தைத் திட்டமிட்டு உருவாக்கியதாகக் கூறப்படுவதை காவல்துறை விசாரித்து, அவர்கள் மீது கடும் நடிவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். தவறு செய்த காவல்துறையினர் மீதும் தமிழக அரசு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.

இது வெறும் சல்லிக்கட்டுப் போராட்டம் மட்டும் அல்ல!

தமிழகம் முழுவதும் கடந்த சில நாட்களாக மாணவர்கள் இளைஞர்கள் தன்னெழுச்சியாக நடத்திய போராட்டம் தமிழரின் உரிமைகளை எவரும் பறிக்க முடியாது என்பதற்கான வரலாற்று நிகழ்வாக அமைந்து, நம்மை யெல்லாம் பெருமையும் மகிழ்வும் உணர்வும் கொள்ளச் செய்துள்ளது.

இன எதிரிகள் திரித்துக் கூறுவது போல இது வெறும் சல்லிக்கட்டுக்கான போராட்டம் அல்ல. சல்லிக்கட்டு தடை அவர்களின் உணர்வுகளைத் தூண்டிவிட்ட ஓர் உடனடிக் காரணம்.

உண்மையில் மாணவர்களின் போராட்டம், தமிழரின் பறிக்கப்படும், மறுக்கப்படும் உரிமைகள் அனைத்தையும் மீட்டெடுக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே என்பதை அவர்களே பல இடங்களிலும் தொலைக்காட்சி நேரலை வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளனர்.

“எங்கள் போராட்டம் ஜல்லிக்கட்டு நடத்தப்பட வேண்டும் என்பதற்காக மட்டும் இல்லை. இந்தத் தமிழ் இனத்தின் உரிமைகள் அனைத்தும் மீட்டெடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதற்காகத்தான். குறிப்பாக, காவிரிப் பிரச்சினை, மீனவர் பிரச்சினை, புதிய கல்விக் கொள்கை, நீட் தேர்வு எதிர்ப்பு, கீழடி அகழாய்வு நிறுத்தத்திற்கு எதிர்ப்பு, வறட்சி நிவாரணம் அளித்து விவசாயிகளை காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதற்கு அழுத்தம் என்று பலவற்றையும் உள்ளடக்கியே இப்போராட்டம். ஜல்லிக்கட்டோடு எங்கள் போராட்டம் ஓயாது. எல்லா உரிமைகளையும் மீட்டெடுக்கும் வரை இப்போராட்டம் ஓயாது. தமிழர் உரிமையை பலவகையிலும் பறிக்கும் மத்திய பா.ஜ.க. அரசிற்கு எதிராகவே எங்கள் போராட்டம்’’ என்று அலங்காநல்லூர், சேலம், திருச்சி, சென்னை மெரினா என்று பல இடங்களிலும் மாணவர்கள் தொலைக்காட்சி நேரலையில் எழுச்சியோடு எடுத்துக்கூறியது, மாணவர்கள் சமூகப் பிரச்சினைகளில் கொண்டுள்ள தெளிவையும், அக்கறையையும், துடிப்பையும் தெளிவாகக் காட்டியது.

அதுமட்டுமன்றி, அரசியல்வாதிகளைப் போராட்டத்தில் கலக்கவிடாது, அரசியல் சாயம் பூசி மாணவர்கள் ஒற்றுமை சிதைந்து போகாமல், மிகவும் கவனமுடன் அவர்கள் இப்போராட்டத்தை நடத்தியது, அவர்களின் நுண்ணறிவையும் வியூகத் திறத்தையும் காட்டுகிறது.

எழுச்சிப் போர் என்றும் தொடரும்!

தன்னெழுச்சியாக தமிழர்களின் உரிமைகளை மீட்டெடுக்க மாணவர்கள், இளைஞர்கள் நடத்திய இப்போராட்டம், அமைப்பு ரீதியாக உருப்பெற்று, கோரிக்கைகளை முறைப்படுத்தி, போராட்டங்களை ஒழுங்குபடுத்தி, சரியான வழிகாட்டுதலில் நடத்தப்படும்போது, தமிழர்கள் உரிமைகள் நிச்சயம் மீட்டெடுக்கப்படும். தமிழர் உரிமைகளைத் திட்டமிட்டு பறிக்க நடக்கும் சதி முறியடிக்கப்படும் என்பதும் அந்தப் பெருமை இளைஞர்களைச் சேரும் என்பதும் உறுதி.

இன்று எழுந்துள்ள இந்த எழுச்சி மேலும் மேலும் வளர்க்கப்பட வேண்டும். அதற்கான செயல்திட்டங்களை இளைஞர்கள் வகுக்க வேண்டும். இளைஞர்களால் இது நிச்சயம் நடக்கும்! தமிழர் உரிமைகள் மீட்கப்படும், காக்கப்படும் என்பது உறுதி!

அடுத்தகட்டமாக நீட் தேர்வு, புதிய கல்விக் கொள்கைக்கு எதிராகவும், விவசாயிகள் துயர்துடைக்க மத்திய அரசை வலியுறுத்தியும், காவிரி நீரைப் பெறவும் என அடுத்தடுத்த உரிமைகளைப் பெற தங்கள் எழுச்சியை இளைஞர்கள் காட்ட வேண்டும்.

எடுத்த எடுப்பிலே போராட்டம் என்றில்லாமல், கோரிக்கை வைத்து, குறிப்பிட்ட காலத்தில் நிறைவேறவில்லை என்றால் எழுச்சியுடன் போராட வேண்டும்! நிறை-வேறும்வரை போராட வேண்டும்! இளைஞர்-களால் இன உரிமையையும், மாநில உரிமையையும் மீட்க முடியும்! மீட்பார்கள்!

 

 

 

செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

மேலும்>>

பிற்பட்டோருக்கு லாபம் பார்ப்பனர்க்கோ கோபம்!

அய்யாவின் அடிச்சுவட்டில்.... இயக்க வரலாறான தன்வரலாறு (171)

பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு 50 சதவீதம் இடஒதுக்கீட்டினை தமிழக அரசு, குறிப்பாக தமிழக முதல்வர் திரு.எம்.ஜி.ஆர் அவர்கள் அறிவித்துவிட்டார்கள் என்றவுடன் பார்ப்பனக் காகிதப் புலிகள் ஆத்திரத்துடன் உறும ஆரம்பித்து விட்டன!

28.01.1980 அன்று விடுதலையில், “பார்ப்பனக் காகிதப் புலிகளின் பாய்ச்சல்’’ என்ற தலைப்பில் தலையங்கத்தை இரண்டு பகுதிகளாக விளக்கியிருந்தேன்.

பார்ப்பனக் காகிதப் புலிகளான ‘இந்து’, ‘மெயில்’ ஏடுகள் எப்படி 9000 ரூபாய் வருமான வரம்பு ஆணையை தமிழக அரசு திரும்பப் பெற்றது குறித்தும், பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கான இடஒதுக்கீட்டை 31 சதவீதத்திலிருந்து 50 சதவீதமாக உயர்த்தியது குறித்தும், எழுது-கின்றன என்பதை ஓரளவு முதல் தலையங்கத்தில் சுட்டிக்காட்டியிருந்தேன்.

மீண்டும் ‘இந்து’, ‘எக்ஸ்பிரஸ்’ ஏடுகளில் தங்கள் குருசேத்திரமான “ஆசிரியர் கடிதங்களை எழுதின. இதனை இரண்டாவது நாள் எழுதியுள்ள (29.01.1980) தலையங்கத்தில் விரிவாக விளக்கியுள்ளேன்’’ அந்தப் பகுதியை அப்படியே இங்கு தருகின்றேன்.

“தான் கொண்ட திட்டத்திலிருந்து திடீரென்று தமிழக அரசு மாறியிருப்பது அரசியல் நெருக்கடியால்தான் என்பது அப்பட்டமாகத் தெரிகிறது. ரூ.9 ஆயிரம் வருமான வரம்பு ஆணையை மாற்ற வேண்டிக் கோரி சில கட்சிகள் பெரும் கிளர்ச்சியை நடத்துவதாக அச்சுறுத்தின’’ என்று எழுதியதன் மூலம் கிளர்ச்சிக்கும் அரசியல் நெருக்கடிக்கும் இந்த அரசு அடிபணிந்தது என்று பட்டவர்த்தனமாக இந்து ஏடு சொல்கிறது. மகிழ்ச்சிதான். ‘அவாளுக்கு’ இவ்வாட்சியின்மீது ஏற்பட்டுள்ள திடீர்க் ‘கோபாக்கினி’ ஆவேசத்தின் துவக்கமே இது.

இந்தப் போக்கில் எழுதினால் ஏதோ எழுதுகிறது; இதுதானே “அவாள் பத்திரிகா தர்மம்’’ என்று விட்டுவிடலாம். ஆனால் அடுத்து அது எவ்வளவு ஆத்திரத்தின் உச்சக்கட்டத்திற்கு சென்றுள்ளது தெரியுமா?

“A very large percentage of candidates those qualifications may be no more than that they happen to belong to a particular caste will get selected, while others even with better attainments are in danger of being denied opportunities for no other reason than that they belong to the so called forward classes.”

“ஏராளமான மனுதாரர்கள் இந்த புதிய ஆணை காரணமாக தாங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட (அதாவது பிற்படுத்தப்பட்ட) ஜாதியைச் சார்ந்தவர்கள் என்ற ஒரே தகுதி காரணமாக தேர்வு செய்யப்படுவதும், அவர்களைவிட அதிக தகுதிகளை உடையவர்கள் பலருக்கு அவர்கள் முன்னேறிய வகுப்பு என்பதாகச் சொல்லப்படும் ஒரே “பாவத்திற்காக’’, வாய்ப்புக்கள் மறுக்கப்படக்கூடிய அபாயகரமான நிலை ஏற்படவே செய்யும்’’ என்று அபாயச் சங்கு ஊதுகிறது ‘மவுண்ட் ரோடு மகாவிஷ்ணு’’ ஏடு!

இதன்படி, பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள் தேர்வு செய்யப்படுவது ஏதோ ஜாதி என்ற ஒரே தகுதி காரணமாகத்தானாம்!  இதைவிட அண்டப்புளுகு, யோக்கியப் பொறுப்பற்ற புகார் வேறு இருக்க முடியுமா?

மருத்துவக் கல்லூரிகட்கு 60 சதவிகித மார்க் - அதாவது முதல் வகுப்பு மார்க் வாங்கியவராக இருந்தால்தான் பிற்படுத்தப்பட்டவர் ஜாதியில் அவர் பிறந்திருந்தாலும் கூட, மனுவே போட முடியும். அதற்கு அப்புறம் தேர்வு நடக்கையில், தமிழக அரசு கடந்த சில ஆண்டுகளாக கடைப்பிடித்து வரும் முறைப்படி பார்த்தால் பிற்படுத்தப்பட்ட மாணவர்களிலிருந்து தேர்வுக்கும் முன்னேறிய சமூக மாணவர்களி-லிருந்து செய்யப்படும் தேர்வுக்கும் இடைவெளி மார்க் வெறும் 5 மார்க்குகள்தான். (உதாரணமாக பிற்படுத்தப்பட்டவருக்கு 200க்கு 185 மார்க் என்றால், முன்னேறிய ஜாதியினருக்கு 190 மார்க் என்றுதான் ஓர் அடிப்படை வைத்து தேர்வு செய்கின்றனர்).

அதேபோல், பொறியியல் (எஞ்சினீயரிங்) கல்லூரிகட்கு மனுபோட 70 சதவிகித மார்க்குகள் வாங்கியவர்கள்தான் மனுவே போட முடியும்.

பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கும் இதே விதிதானே! அப்படியிருக்கையில் தகுதி (Merrit) எப்படி போய்விடும்? பொய் அழுகை, போலிக்கூப்பாடு போட்டு நீலிக்கண்ணீர் விடும் மவுண்ட்ரோடு மனுபிரான் இந்து கூறட்டுமே!

பிற்படுத்தப்பட்டவர்களையும் ஏதோ ஃபெயில் ஆன மாணவர்களைச் சேர்த்து விடுவது மாதிரி அல்லவா கூறுகிறார்கள். பிற்படுத்தப்-பட்ட மாணவர்களிலும் படிப்புத் தகுதி, உடற்கூறு, விளையாட்டு வீரம், பொது அறிவுக்கூர்மை - இவைகளையெல்லாம் பற்றி ஆராய்ந்துதானே “தேர்வு’’ செய்கின்றனர்!

வெறும் ஜாதி ஒன்றினை மட்டுமே பார்த்து, மற்றவைகளை அலட்சியப்படுத்தி விட்டா தேர்வு நடக்கிறது? பார்ப்பன ஆத்திரம் அவ்வளவு பற்றி எரிகிறது! நோஞ்சான் பிள்ளைகளை முதலில் கவனித்து, கொழுத்தவர்-களைக் காக்க வைப்பது எப்படி தவறானதாகும்?

“ஒரு குறிப்பிட்ட ஜாதியில் பிறந்த “பாவத்திற்காக’’ அவர்களுக்கு வாய்ப்புகள் மறுக்கப்படலாமா? என்று இன்று ஓங்காரக் கூச்சல் இடும் ‘இந்து’க் கூட்டத்தினரே.

“சூத்திரனுக்கு எதைக் கொடுத்தாலும் அறிவை, கல்வியைக் கொடுக்கக் கூடாது என்று பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக மிகப் பெரும்பாலான மக்களுக்கு கல்வி, உத்தியோக வாய்ப்புக்களை மறுத்து வந்தீர்களே அது எந்த நியாயத்தின் பாற்பட்டது?’’

சூத்திரனுக்குக் கல்வி கூடாது என்பது “ஒரு குறிப்பிட்ட ஜாதியில் பிறந்த “பாவத்திற்காகவே’’ மறுக்கப்பட்ட அந்த தர்மம் தவறு என்று சங்கராச்சாரியிலிருந்து சவுண்டிப் பார்ப்பனர் வரை எவராவது ஒருவர் கூறியிருக்கிறீர்களா?’’

நீங்களும் உங்கள் வம்ச வழிகளும் ஒரு எள் மூக்கு முனை அளவு பாதிக்கப்பட்டால் உடனே “தர்ம நியாயம்’’ பேசக் கிளம்பிவிடுவதுதானே உங்கள் வாடிக்கை வழமை எல்லாம்?

‘சூத்திரனுக்கு ஒரு நீதி, தண்டச் சோறுண்ணும் பார்ப்பானுக்கு வேறு ஒரு நீதி’ என்பது இன்றும் அமலாக வேண்டும் என்றுதான் இந்து கூட்டம் விரும்புகிறது என்பது இவ்வாதத்தின் மூலம் புரியவில்லையா?

இப்போது கேட்கத் துவங்கும் இந்தக் கேள்வியை 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நீங்கள் கேட்டிருந்தால், பார்ப்பனர்களே நீங்கள் யோக்கியர்கள்; ஆனால் எவர் கேட்டார்கள்? கேட்டவர்களை உயிருடன் வாழக்கூட நீங்கள் விட்டது கிடையாதே!

அது மட்டுமா? தந்திரமாக ஒரு அஸ்திரத்தைப் பிரயோகப்படுத்தி சூழ்ச்சி வலையைப் பின்னலாம் என்று இந்து, மெயில் கூட்டம் கணக்குப் போடுகிறது!

பிற்படுத்தப்பட்ட தன்மையே ஒரு நிலைபெற்ற அம்சமாகி விடும் அபாயம் தோன்றுமாம்!

இப்படி கூறும் மகாமகா யோக்கியர்கள் தங்களை ஏன் சிறுபான்மையினர் (Minorities) என்று கூறி அதற்கேற்ற பாதுகாப்பு தேவை என்று துடியாய்த் துடிக்கின்றனர்.

மைனாரிட்டியினர் என்பதற்காக சலுகை எவருக்கு கொடுத்தாலும் அது நிலையாகி அதுவே ஒரு முதலீடு மூலதனமாகும் பேரபாயம் ஏற்பட்டுவிடுமே என்று நாங்கள் சொன்னால் நீங்கள் ஏற்பீர்களா?

இடஒதுக்கீடு என்பது மிஞ்சினால் 50 ஆண்டுகால சாதனை; அவர்களுக்கு வாய்ப்பு மறுக்கப்பட்டது 5 ஆயிரம் ஆண்டுகளாக அல்லவா? அதை மறந்துவிட்டு அல்லது மறந்துவிட்டதுபோல நடித்து வாதம் செய்வது பச்சை அயோக்கியத்தனம் அல்லவா?

அரசியல் சட்டத்தின்படி ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் உரிமை உண்டு; அது மறுக்கப்படக் கூடாது என்று உரிமைக்குரலை எழுப்பும் பூணூல் பேனாக்கள், கோடானுகோடி பிற்படுத்தப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட மக்களும் குடிமக்கள்தான் என்பதை உணர்ந்து ஒப்புக் கொண்டால் அவர்களது ஏற்றத்திற்கு எதிராக இவ்வளவு சீறிப்பாயத் துவங்குவார்களா? அரசியல் சட்டம் என்பது உங்களுக்கு மட்டும்தானா?

பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக வாய்ப்பு மறுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு சம வாய்ப்புகள் (Equality of Opportunities)   கொடுப்-பது எப்படி என்பதை சுப்ரீம் கோர்ட்டின் தலைமை நீதிபதி ஜஸ்டிஸ் திரு.கே.சுப்பாராவ் அவர்கள் ஒரு தீர்ப்பில் மிகவும் ஆழமாகச் சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறார்: (AIR 1964 s c 179 at page 189 in para 23)

“Article 14 lays down the General Rule of Equality. Article 16 is an instance of the application of the General Rule with special reference to opportunity or appointments under the state. It says that there shall be equality of opportunity for all citizens in matters relating to employment or appointment to any office under the State. If it stood alone, all the Backward Communities would go to the walls in a society of uneven basic social structure. The said rule of equality will remain only a utopian conception unless a practical content was given to it. Its strict enforcement brings about the very situation it speaks to avoid.


To make my point clear, take the illustration of a Horse Race. Two horses are set down to run a race - one is a first class race horse and other is an ordinary one. Both are made to run from the same starting point. Though theoritically they are given equal opportunity to run the race, in practice, the ordinary horse is not given equal opportunity to compete with the race horse. Indeed that is denied to it, so a handicap may be given either in the nature of extra weight or to start from a longer distance. By doing so, what would otherwise have been a farce of a competition would be made a real one. The same difficulty has confronted the makers of the Constitution at the time it was made.

Centuries of calculated oppression and habitual submission reduced a considerable section of our community to a life of serfdom.


It would be well neigh impossible to raise their standards if the doctrine of equal opportunity was strictly enforced in their case. They would not have any chance, if they were made to enter the open field of competition without adventitious aids till such time when they could stand on their own legs. That is why the makers of the Constituion introduced the clause 4 in Article 16. The expressin “Nothing in this Article” is a legislative devise to express its intention in a most emphatic way that the power conferred under the Article is not limited in any way by the main provision but falls outside it. It has not really carved out an exception, but has preserved a power untramelled by the other provisions of Constitution.

இதன் தமிழாக்கம் இதோ:

அரசியல் சட்டம் 14ஆவது பிரிவு சம உரிமை என்னும் பொது விதியைப் பற்றிக் கூறுகிறது. 16ஆவது பிரிவு மேலே கூறப்பட்ட பொதுவிதியை எப்படி கையாளுவது என்பது பற்றி விவரிக்கிறது. அதாவது அது ஒரு மாநிலத்துக்குரிய வாய்ப்பையும், மாநிலஅரசு உத்தியோகங்களை வழங்குவது பற்றியும் குறிப்பாக எடுத்துக் கூறுவதாகும். மாநிலஅரசு வேலையையும், அரசு உத்தியோகத்தையும் வழங்குவதில் குடிமக்களுக்குள் சம உரிமை செறிந்த வாய்ப்பு அளிக்க வேண்டும். அந்த விதியை மாத்திரம் தனியாக விட்டு வைத்திருந்தால் ஏற்றத் தாழ்வுகள் அடிப்படை-யில் அமைந்துள்ள ஒரு சமுதாயத்தில் பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களின் கதி அதோ கதியாகத் தானிருக்கும். மேலே குறிப்பிட்டுள்ள விதியை அதற்குரிய இலக்கணப்படி நடைமுறைப் படுத்தப்படாவிட்டால் அதில் அடங்கியுள்ள சம உரிமை என்பது ஒரு கனவாகத்தான் போய்விடும். அந்த விதியை மிகவும் கடுமையாக பிரயோகப்படுத்தினால் அந்த விதி எந்த நிலையைத் தவிர்க்க வேண்டுமென்ற எண்ணத்தில் உருவாக்கப்பட்டதோ அதே நிலையை உண்டாக்கிவிடும். என்னுடைய கருத்தை தெளிவுபடுத்த விரும்புகிறேன். பந்தய குதிரைகளின் உதாரணத்தை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். ஒரு குதிரை ஓட்டப் பந்தயத்தில் தேர்ந்த முதல் தரமான குதிரை மற்றொன்று சாதாரண குதிரை. ஓட்டப் பந்தயத்திற்கு இரண்டு குதிரைகளையும் கொண்டு வந்து நிறுத்துங்கள்.  இரண்டு குதிரைகளையும் ஒரே நேர்கோட்டிலிருந்து ஓட்டத்தை ஆரம்பிக்கச் செய்யுங்கள். தத்துவ ரீதியாகப் பார்த்தால் இரண்டு குதிரைகளுக்கும் சம வாய்ப்பு அளிக்கப்பட்டதாகத்தான் தோன்றும். ஆனால், நடைமுறையில் பார்த்தால் சாதாரண குதிரைக்கு ஓட்டப் பந்தயத்தில் தேர்ந்த குதிரையுடன் போட்டியிட சமவாய்ப்பு அளித்ததாக ஆகாது. உண்மையிலேயே அந்த சாதாரண குதிரைக்கு அந்த சமவாய்ப்பு மறுக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே அந்த சாதாரண குதிரைக்கு ஒரு சலுகை கொடுக்க வேண்டும். அந்த சலுகை பிரத்தியேக உரிமையாகவோ அல்லது பந்தயக் குதிரையை வெகு தூரத்திலிருந்து ஓடும்படி செய்வதாகவோ இருக்கலாம். அப்படி செய்வதனால் ஒரு உண்மையான பந்தய ஓட்டத்தை ஏற்பாடு செய்ததாக ஏற்படும். இல்லையென்றால் இந்த சமஉரிமை என்ற கருத்து ஒரு நாடகமாகவே போய்விடும். அரசியல் சட்டத்தை உருவாக்கி-யவர்-களுக்கு இதே சங்கடம்தான் ஏற்பட்டது. பல நூற்றாண்டு காலமாக திட்டமிட்டு செய்யப்பட்ட மற்றவர்களை நசுக்கும் மனப்பான்மையும் எதற்கும் அடிபணிந்து செல்லும் பழக்கமும் நமது சமுதாயத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதி மக்களை அடிமைத் தனத்திலிருக்கும்படி செய்துவிட்டது.

அப்பேற்பட்ட மக்களை மேல்நிலைக்கு கொண்டுவர வேண்டுமென்றால் எல்லோருக்கும் சமஉரிமை என்கின்ற தத்துவத்தைக் கடுமையாக நடைமுறைப் படுத்தினால் அந்த நோக்கம் நிறைவேறாது. அப்படி அமுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு அவர்களே தங்கள் காலிலே நிற்கும் அளவுக்கு அவர்களுக்கு ஊன்றுகோலை கொடுத்து அவர்களைப் பொதுப் போட்டியில் கொண்டுவந்து நிறுத்த வேண்டும். அப்படி செய்யாவிட்டால் சம உரிமை என்ற தத்துவத்தில் எந்தவித நன்மையும் அவர்களுக்கு ஏற்படாது. இந்தக் கருத்தை மனதில் கொண்டுதான் அரசியல் சட்டம் உருவாக்கியவர்கள் அரசியல் சட்டம் 16ஆவது விதிக்கு 4ஆவது உட்பிரிவை ஏற்படுத்தினார்கள். இதில் குறிப்பிட்ட எதுவும் என்கிற வாக்கியம் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. சட்டம் செய்பவர்களுக்கு அணுசரணையாக மிகவும் வலுவாக இந்தக் கருத்தை மேலும் வலியுறுத்துவதற்காகத்தான் இதை நுழைத்திருக்கிறார்கள்.

இந்த அடிப்படையில்தான் சட்டம் செய்யப்படும் உரிமை வழங்கப்பட்டது. இதை எந்த விதத்திலும் பொது விதியினால் கட்டுப்படுத்தவோ அல்லது முடக்கி விடவோ முடியாது.

இது கட்டுப்படுத்தலுக்கு அப்பாற்பட்டு, நிற்பதாகும். அதை இணைத்ததினுடைய எண்ணமே, அதை ஒரு பிரத்தியேக நிலை உடையதாகவே இருக்கக் கூடாது என்பதாகத்-தான். அதனுடைய அடிப்படைக் கருத்தோ அதற்கு ஒரு முழு வலுவை அதாவது அரசியல் சட்டத்தில் கூறப்பட்டுள்ள மற்ற விதிகள் எந்த விதத்திலும் அதை பாதிக்க முடியாத அளவு முழு வலிமை உடையதாக்குவதேயாகும்.

சமவாய்ப்பு என்பதற்கு உண்மையான பொருளைப் புரிந்துதான் 50 சதவிகித ஒதுக்கீடு என பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்குத் தரப்பட்டுள்ளது.

“Any Special Provision”  என்ற சொற்களுக்கு 15/4 பிரிவிலும் Any Provision for Reservation of such appointments”  என்ற சொற்றொடர்கள் மாநில அரசுக்கு முழு அதிகாரம் இருக்கிறது. சட்டப்படி இந்த இடங்களை உயர்த்துவதற்கு என்பதையே அப்பட்டமாக விளங்குகின்றன.

எனவே ஜஸ்டிஸ் திரு.சுப்பாராவ் அவர்கள் குறிப்பிட்டது போல மட்டக் குதிரையும், பாயும் குதிரையும் ஒரே இடத்தில் புறப்படுவது சரியான பந்தயம் ஆகாது என்று உணர்ந்தே இந்த ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது என்பதை துள்ளும் பூணூலார் துல்லியமாய்த் தெரிந்துகொள்ளுவது நல்லது. இதை நாம் பார்ப்பனர்களுக்காக மட்டும் கூறவில்லை; அரை வேக்காடுகளான நம் இனத் தமிழர்களுக்கும் இது விளங்க வேண்டும் என்பதற்காகவே எழுதுகிறோம்.

தமிழ்நாட்டு அரசியலில் எக்கட்சியினரா-யினும் நீங்கள் உள்ளுக்குள் ஆசையை வளர்த்துத் துடிக்கும் காங்கிரசை மீண்டும் “தனிக்காட்டு ராஜாவாக’’ வலம் வரும் “உலக அதிசயம்’’ அற்புதங்கள் நிகழ்ந்தால் கூட, அப்போதும் இந்த ‘தேவ அசுர’ப் போர் மும்முரமாகுமே தவிர, முடிந்த நிலையாகி-விடாது.

எனவே, சுவரில் எழுதப்பட்ட கொட்டை எழுத்துக்களை (writing on all) பார்க்கத் தவறி விடாதீர்கள்.

பார்ப்பனர்களே, காலம் காலமாக நீங்கள் செய்த மனிதாபிமானமற்ற அதே கொடுமையான தவறை மீண்டும் செய்யாதீர்கள்!

“நீங்கள் தமிழ்நாட்டில் எந்தக் கட்சியையும், எந்தத் தலைவரையும் “தத்து எடுத்து’’ அரசியல் நடத்திடலாம் என்று மனப்பால் குடித்து, உங்களின் எதிர்கால வாழ்வுக்கு மண்ணைப் போட்டுக் கொள்ள வேண்டாம் என்று தமிழ்நாட்டு 4 கோடி தமிழர்கள் சார்பில் எச்சரிக்கக் கடமைப்பட்டுள்ளோம்.’’ என்று எடுத்துரைத்தேன்.

 

(நினைவுகள் நீளும்)

 

 

 

செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

மேலும்>>