தலையங்கம்: இட ஒதுக்கீடு அடிப்படை உரிமையேயாகும்! உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகள் அடிப்படை உரிமையல்ல என்று கூறும் கருத்து சரியானதல்ல!

இந்தக் கல்வி ஆண்டில் ‘நீட்’ (NEET), மருத்துவ மேற்பட்டப்படிப்பு (PG) மற்றும் பல் மருத்துவ மேற்படிப்பில் மாநிலங்கள் முறையே 7,981 இடங்களையும்,  274 இடங்களையும் அகில இந்திய தொகுப்பிற்கு ஒப்படைத்துள்ளன. இந்தக் கல்வி ஆண்டில் (2020-2021) மாநிலங்கள் அளித்த எட்டாயிரத்திற்கும் கூடுதலான அகில இந்திய தொகுப்பு இடங்களில் பிற்படுத்தப்பட்ட (OBC) மாணவர்களுக்கு இட ஒதுக்கீடு உரிய சதவிகிதம் வழங்கப்படவில்லை. மாபெரும் சமூக அநீதி! 2013 ஆம் ஆண்டிலிருந்து (‘நீட்’ தேர்வு அமலான ஆண்டுமுதல்) தருவிக்கப்பட்ட தகவல்களின் அடிப்படையில் அகில இந்திய தொகுப்பிற்கு - மாநிலங்கள் அளித்த இடங்கள் பட்டப் படிப்பு மற்றும் மேற்பட்டப் படிப்பு (மருத்துவம்) 72,500 இடங்கள் ஆகும். இதில் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு கிடைத்த இடம் பூஜ்ஜியமே! என்னே கொடுமை! எத்தகைய மாபெரும் சமூக அநீதி! சமூகநீதி மண்ணாகவும், தந்தை பெரியாரும், திராவிட இயக்கமும் போராடிப் பெற்ற உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் நிலமாகவும் தமிழ்நாடு திகழ்வதால், தமிழ்நாட்டில் அனைத்துக் கட்சிகளும் - கட்சி மாச்சரியங்களைக் கடந்து இந்த அநீதியைக் களைய - உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்தன, இதுபற்றி நீதி கேட்டு! உச்சநீதிமன்றத்தின் கருத்து சரியானதா? திராவிடர் கழகம் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்துள்ளது; தி.மு.க., இந்திய கம்யூனிஸ்ட் (சி.பி.அய்), மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (சி.பி.எம்.), காங்கிரஸ், ம.தி.மு.க., பா.ம.க. ஆகிய கட்சிகளோடு தமிழகத்தில் உள்ள அ.தி.மு.க. அரசும் உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்தன. இவ்வழக்குகள் (11.6.2020) விசாரணைக்கு வந்தபோது, இதனை விசாரித்த நீதிபதிகள் அமர்வு ஒன்று, வாதாடிய தி.மு.க. வழக்குரைஞரும், மாநிலங்களவை உறுப்பினருமான வில்சன் அவர்களிடம் ‘‘இட ஒதுக்கீடு என்பது அடிப்படை உரிமை அல்ல (Not  a Fundamental Right). எனவே, நீங்கள் அந்த மாநில உயர்நீதிமன்றத்திலேயே ‘‘வழக்கைத் தொடுங்கள். இங்கே ஏன் வந்தீர்கள்?’’ என்று கண்டிப்பு தொனியில் பேசி, ‘‘வழக்கைத் திரும்பப் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள் - இல்லையானால், டிஸ்மிஸ் செய்யவேண்டி வரும்’’ என்று கூறியுள்ளது கண்டு, சமூகநீதியாளர்களும், சட்ட வல்லுநர்களும்கூட அதிர்ச்சி அடைந்துள்ளனர். உச்சநீதிமன்றத்தின் கருத்து சரியானதா? அரசமைப்புச் சட்டப்படியும், அதனை உருவாக்கிய அதன் கர்த்தாக்கள் (Founding Fathers) நோக்கப்படியும் சரியானதுதானா என்பது ஆராயப்பட வேண்டிய ஒன்று. கருநாடக மாநில அரசால் அமைக்கப்பட்ட எல்.ஜி.ஹாவனூர் கமிஷன் அறிக்கை 1975 இல் கருநாடக மாநிலத்தில் - அரசால் அமைக்கப்பட்ட எல்.ஜி.ஹாவனூர் கமிஷன் தலைவர், அந்த அறிக்கையின் முன்னுரையில் ஓர் அருமையான கருத்தினை எடுத்து வைத்தார். (அப்போது சமூகநீதி வழக்குகளே சொற்பம்). ‘‘.....Language of the Constitution in so far as it relates to backward classes, is simple and unambiguous. But the language of the Judiciary in interpreting the Constitutional provisions is highly ambiguous and complicated.” ‘‘பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்புகள் சம்பந்தமான (இந்திய) அரசமைப்புச் சட்டப் பிரிவுகளைப்பற்றிய வாசகங்கள் மிகவும் தெளிவானதும், பல அர்த்தங்களுக்கு இடம் தராததும் ஆகும். ஆனால், நீதிமன்றங்கள் இந்த அரசமைப்புச் சட்ட வாசகங்களைப்பற்றிய வியாக்கியானங்கள் செய்யும்போது அது மிகவும் சிக்கலானதாகவும், பலவித அர்த்தங்களைக் கொண்டவை போலவும் செய்யப்படுகின்றன’’ என்று மிகவும் பொருத்தமாகச் சொன்னார். “11.6.2020 உச்சநீதிமன்றத்தில் மாண்பமை நீதிபதி ஜஸ்டீஸ் நாகேஸ்வரராவ் அவர்களது தலைமையிலான அமர்வு கூறியது இதைத்தான் நினைவூட்டுகிறது. இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் முகவுரை 1. இட ஒதுக்கீடு - Reservation என்பது சமூகநீதியின் வடிவம் ஆகும். அதை அடிப்படை உரிமை அல்ல என்று கூறுவது சரியல்ல என்பதற்கு முதல் எளிமையான பதில். அந்த இட ஒதுக்கீடு பிரிவுகள் இடம்பெற்றுள்ள அரசமைப்புச் சட்ட அத்தியாயம் மூன்றாம் பிரிவின் (Part III) தலைப்பு என்ன? ‘‘Fundamental Rights’’ என்பதல்லவா? பின் அதன்கீழ் வரும் ஷரத்துக்கள் எப்படி அந்தத் தன்மையற்றவைகளாக ஆக முடியும்? 2. இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் முகவுரை - பீடிகை (Preamble) யில் Justice - Social - Economic and Political என்ற வாசகங்கள் உள்ளதின் விரிவாக்கம்தானே இட ஒதுக்கீடு- அதிலும் சமூகநீதிக்கே முன்னுரிமை, முதலிடம் அம்மூன்றில் என்பதும் சுட்டிக்காட்டப்பட வேண்டியதாகும். 3. அரசமைப்புச் சட்டத்தின் மாற்றப்பட முடியாத அடிக்கட்டுமான (Basic Structure of the Constitution) பகுதியில், பீடிகை தொடர்ச்சி மிக்ஷி பகுதிவரை உள்ளன என்பதை எவரே மறுக்க முடியும்? 4. இந்திய அரசமைப்புச் சட்ட புத்தகங்களில் இடம்பெற்றுள்ள கருத்தையும் இங்கே சுட்டிக்காட்டுவது இட ஒதுக்கீடு - சமூகநீதி என்பது அடிப்படை உரிமைதான் என்பதை நிரூபிக்கும் ஆவணமாகும். ‘‘The Fundamental rights are basic rights and include basic freedoms guaranteed to the individual. Articles 12 to 35 deal with the Fundamental Rights. The Fundamental Rights are freedoms guaranteed but these freedoms are not absolute, they are Judicially enforceable. ‘‘....The Fundamental Rights என்பதற்கும், Legal Rights என்பதற்கும் - அதாவது அடிப்படை ஜீவாதார உரிமை என்பதற்கும், சட்ட உரிமை என்பதற்கும் உள்ள வேறுபாடு என்னவென்றால், சட்ட உரிமை (Legal Rights) என்பது நீதிமன்றங்களால் பாதுகாக்கப்படுவது. ஆனால், ஜீவாதார - அடிப்படை உரிமைகளோ, அரசமைப்புச் சட்டத்தாலேயே பாதுகாக்கப்படக் கூடியது. அத்தகைய அடிப்படை உரிமைகள் அடங்கியவை. 1. சமத்துவத்திற்கான உரிமை - Right to equality (Articles 14 to 18) 2. சுதந்திரத்திற்கான உரிமை - Right to Freedom (Articles 19 to 21, 21A and 22) 3. சுரண்டலுக்கு எதிரான உரிமை - Right against exploitation - (Articles 23 and 24) 4. மதச் சுதந்திர உரிமை - Right  to Freedom of Religion (Articles 25 to 28) 5. கலாச்சார மற்றும் கல்விக்கான உரிமைகள் -  Cultural and Educational Rights (Articles 29 and 30) 6. அரசமைப்புச் சட்டப்படி கிடைக்கவேண்டிய உரிமைகளுக்காக நிவாரணம் கோரும் உரிமை - Right to Constitutional Remedies (Article 32) மேற்காட்டியவைகளில் சமத்துவத்துக்கான அடிப்படை உரிமை என்பதன் கீழ்தான் இட ஒதுக்கீடு, சமூகநீதி பாதுகாக்கப்படுகிறது. இட ஒதுக்கீடு என்பது சமூகநீதி அடிப்படை உரிமைதான் 5. இதை 9 நீதிபதிகள் கொண்ட இந்திரா சகானி வழக்கு என்ற மண்டல் கமிஷன் வழக்கில் தீர்ப்பு வழங்கிய 9 நீதிபதிகளும், ஒட்டுமொத்த பெரும்பான்மை தீர்ப்பிலும் சரி, தனித்தனியே எழுதப்பட்ட தீர்ப்புகளிலும் சரி, இதனை வலியுறுத்தத் தவறவில்லை என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுவதும், இட ஒதுக்கீடு என்பது சமூகநீதி அடிப்படை உரிமைதான் என்பதைப் பறைசாற்றுகிறது. உதாரணத்திற்கு, மண்டல் கமிஷன் வழக்கு என்ற இந்திரா சகானி வழக்குத் தீர்ப்பில், ஜஸ்டீஸ் பி.பி.ஜீவன்ரெட்டி (மற்றவர்களுக்காகவும் இணைந்து) எழுதிய தீர்ப்பில், ‘‘Articles 14 to 18  In short the doctrine of equality has many facets. It is a dynamic and evolving concept. Its main facets relevant to the Indian society have been referred to in the Preamble and Articles under the sub-heading ‘right to equality.’’’ ‘‘அரசமைப்புச் சட்டப்பிரிவுகள் 14 முதல் 18 வரை, சுருக்கமாக, ‘சமத்துவத்தின் கோட்பாடு’ பல அம்சங்களைக் கொண்டுள்ளது. இது மாறுதலையும், வளரும் தன்மையும் கொண்ட கருத்தாகும். இந்திய சமுதாயத்துடன் தொடர்புடைய அதன் முக்கிய அம்சங்கள் ‘சமத்துவத்திற்கான உரிமை’ என்ற துணைத் தலைப்பின்கீழ் முகப்புரை மற்றும் சட்டப் பிரிவுகளில்  குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.’’ ‘‘Articles 14 to 18  In short the goal is ‘equality of status and opportunity’. Articles 14 to 18 must be understood not merely with reference to what they say but also in light of several Articles in Part IV (Directive Principles of State Policy). Justice - social, economic and political is the sum total of aspirations in Part IV.’’ ‘‘அரசமைப்புச் சட்டப்பிரிவுகள் 14 முதல் 18, சுருக்கமாக சொல்வதென்றால், சம அந்தஸ்து, சம வாய்ப்பு என்பது குறிக்கோள். அரசமைப்புச் சட்டப்பிரிவுகள் 14 முதல் 18 வரை அவர்கள் சொல்வதைக் குறிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், அரசமைப்புச் சட்டம் நான்காம் பகுதியின் (அரசிற்கான கொள்கை வழிகாட்டு நெறிமுறைகள்) பல பிரிவுகளில் இருந்தும் புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும். அரசமைப்புச் சட்டத்தின் முகப்புரையில் கூறப்பட்டுள்ள, “நீதி - சமூக, பொருளாதார மற்றும் அரசியல்’’ - என்பது பகுதி மிக்ஷி இல்  குறிப்பிட்டுள்ள நெறிமுறைகளின் மொத்த சாரமாகும்.’’ அரசமைப்புச் சட்டத்திற்கு முரணான வியாக்கியான கருத்து எனவே, இட ஒதுக்கீடு அடிப்படை உரிமை அல்ல என்று கூறுவது அரசமைப்புச் சட்டப்படியும், அரசமைப்புச் சட்டக் கர்த்தாக்கள் - தந்தைகள் கருத்துப்படியும், 9 நீதிபதிகள் கொண்ட மிகப்பெரிய வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வழக்கான - மண்டல் வழக்குத் தீர்ப்புப்படியும் - அரசமைப்புச் சட்டத்திற்கு முரணான வியாக்கியான கருத்து ஆகும்! என்றாலும், மக்கள் மன்றத்தின் இடையறாத போராட்டங்களும், நியாயங்களும், கண் திறக்க மறுப்பவர்களுடைய கண்களையும் திறக்க வைக்கும் என்பது உறுதி,  உறுதியிலும் உறுதி! கி.வீரமணி ஆசிரியர்  செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

ஆசிரியர் பதில்கள் : 50 சதவீத இடஒதுக்கீட்டில் அரசு மவுனம் சாதிப்பதா?

கே: நோய்த் தொற்று உச்சத்திலிருக்கும் போது கோயில்களைத் திறந்து மக்களைக் கூட்டும் அரசின் செயல்பாடு சரியா? - மணி, மதுரை  ப: இதில், மத்திய அரசின் உள்துறைதான் முக்கிய காரணியாக இருப்பதாகத் தெரிகிறது. டில்லி, ஆந்திரா (திருப்பதி) போன்றவற்றில் மீண்டும் கூட்டம் சேருவது கொரோனா நோயால் பாதிக்கப்பட கூடியவர்கள் எண்ணிக்கைப் பரவ வாய்ப்பு அதிகம் உண்டே! என்ன அழுத்தமோ, அல்லது கோயில் வருமான இழப்பைச் சரிகட்டவோ? இப்படி ஓர் அவசரத்தனம் போலும்! அறங்காவலர் சேகர்ரெட்டியே, திருப்பதியில் இரண்டு அர்ச்சகர்களுக்கு கொரோனா என கூறியுள்ளதாகச் செய்திகள் வந்துள்ளன! இந்தியாவில் மூன்று லட்சம் பாதிப்பு! ‘தீராத வினையெல்லாம் தீர்த்துவைப்பான் கோவிந்தன்’ என்பதெல்லாம் புரட்டு என்பது புரிந்து விடவில்லையா இப்போது? கடவுள் சக்தி கொரோனா தொற்று சக்திக்கு முன்னே என்னாயிற்று? பக்தர்கள் சிந்திக்கட்டும். கோயிலைத் திறக்கவேண்டுமென ஒற்றைக்காலில் நின்றும், தரையில் உருண்டும் சாதிக்கும். ஆர்.எஸ்.எஸ். இந்து முன்னணி பக்தகோடிகளே, ஆண்டவன் எங்கும் இருக்கிறார் என்று சொல்லும்போது கோயிலுக்குப் போய் தான் அவனை கொரோனா தொற்று அபாயத்தில் சந்திக்க வேண்டுமா? தமிழ்நாடு அரசின் உறுதியான முடிவு சிறந்த முடிவு இதைப்   பொறுத்தவரை. கே: பெரியார் பற்றாளர் என்பதற்காக சிவகுமாரையும் அவரது குடும்பத்தாரையும் காவிகள் தொடர்ந்து காழ்ப்பைக் கக்கி, தொல்லைத் தரும் நிலையில் தமிழர்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்? -அருண்குமார், சென்னை ப: ஹிந்த்துவ ஆர்.எஸ்.எஸ். தூண்டுதல் பின்னணி, மத்திய அரசின் கல்விக் கொள்கையைப் பற்றிய கருத்தை நடிகர் சூர்யா சொன்னதிலிருந்தே, ஏதோ ஒரு சாக்கை வைத்து இப்படி அழிவழக்கு! இதனால் அவர்களது புகழும், பெருமையும் வளருமே தவிர குறையாது. அவர்களும் நேர்மையானவர்கள். இதைச் சந்திக்க அஞ்சமாட்டார்கள். நீதி வெல்லும்; நேர்மை நிலைக்கும்; காவிகள் கரையும்! கே: எதிர்க்கட்சித் தலைவரும் மற்றத் தலைவர்களும் சொல்லும் போது கேட்காது, காலங் கடந்து ஏற்பதையே எடப்பாடி அரசு வாடிக்கையாக்கிக் கொண்டது பற்றி தங்கள் கருத்து என்ன?  -மகேஷ், கிருஷ்ணகிரி ப: “இடிப்பாரை இல்லாத ஏமரா மன்னன்             கெடுப்பார் இலானும் கெடும்’’ --குறள் வீம்பு, தன்முனைப்பு ஆட்சியாளருக்கு அதுவும் ஜனநாயகத்தில் இருப்பது கூடாது; இருந்தால் அது ஆட்சிக்குத்தான் கேடு! மக்கள் பிரதிநிதிகளின் - மக்கள் தலைவர்களின் கருத்துரைகளை கலந்து ஆலோசிப்பதும் மிக்க பயன் தரும் - என்பது இது போன்ற இக்கட்டான காலகட்டங்களில்  அரசியல் பாலபாடம்! கே:அரசுப்பள்ளி மாணவர்களுக்கு, மருத்துவப் படிப்பில் உள் ஒதுக்கீட்டிற்கு அவசரச் சட்டம் மட்டும் போதுமா? இன்னும் கூடுதல் சட்டப் பாதுகாப்புத் தேவையா? - சுப்பிரமணி, பட்டுக்கோட்டை ப: அவசரச்சட்டமா? மாநில அரசு வழக்குத்தான் போடமுடியும். மத்திய அரசு  இதற்குரிய ஆணை பிறப்பித்தாலே போதும் தவறுகள் திருத்தப்பட வாய்ப்பு தானே உண்டாகும். இது சமூகநீதி உயிர்ப்பிரச்சினை என்பதை உணர வேண்டும்.  10 சதவிகிதத்திற்குக் காட்டிய அவசரத்தை மாநில அரசு, 50 சதவிகித இழப்பின் போது மவுனம் சாதிப்பது எவ்வகையில் நியாயம்? கொதி நிலை உள்ள ஒடுக்கப்பட்டோரின் பிரச்சினையில். கே : கடவுள் சிலைகளுக்கே முகக்கவசம் போட்டு, கோயில்களைச் சாத்திய பின்பும், கடவுளை நம்புவதும், கடவுளுக்குச் சக்தியுண்டு என்று நம்புவதும், நம்மைக் காக்கும் என்று நம்புவதும் பைத்தியக்காரத்தனம் அல்லவா? - வளவன், சிதம்பரம் ப: என்ன செய்வது? மனநலகாப்பகம் (பைத்தியக்கார ஆஸ்பத்திரி என்று சொல்லக்கூடாது) இன்னமும் இருக்கிறதே? தேவைப்படுகிறதே! ‘டாஸ்மாக் போதையைவிட ஆபத்தானது பக்தி போதை!’ கே: சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஜெ. அன்பழகன் அவர்களிடம் தங்களைக் கவர்ந்த சிறப்பு எது? - கார்த்திக், சென்னை ப: தன்னை ஆழித்துக் கொண்டு எரிந்த ஒரு கருப்பு மெழுகுவர்த்தி! தொண்டறத் தோழன்! உள்ளொன்று வைத்து புறமொன்று பேசாத வெகுளித் தனம் கொண்ட தோழன்! இயக்கத்தின் இராணுவத் தளபதி போல களம் கண்டவன்! உயிர் தந்து உலகுக்கு ஆபத்தை உணர்த்தி வரலாறான எம் தோழன்! கே: உலகத்தமிழ் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் இயக்குநர் பொறுப்புக்கு சந்திரசேகரன் என்பவரை நியமித்ததில், நிறைய தவறு இருப்பதாக செய்தி அடிப்படுகிறதே அதைப் பற்றிய தங்களின் கருத்து? -மகிழ், சைதை ப: நம் விடுதலையில் சென்றவாரம் விடுத்த அறிக்கையைப் படியுங்கள். ‘விண்ணப்பம் போடவே தகுதியற்ற’ ஒருவர் தேர்வு செய்யப்பட்டிருப்பது அப்பட்டமான விதிமீறல் அது பற்றி மேலும் பல குமுறல்கள் இன்னும் வெளிவரும்! கே:  அண்மையில், கோவையில் பத்திரிகையாளர் மற்றும் தி.மு.க.வின் மீது அமைச்சர் வேலுமணி காவல் துறையைக் கொண்டு கைது நடவடிக்கையை செய்வது சரியான நடவடிக்கையா? - சசிக்குமார், வேலூர் ப: பத்திரிக்கையாளர்கள் மற்றும் தி.மு.க.வினர் மீது பொய் வழக்கு அரசியல் வன்மத்தின் வெளிப்பாடு! மக்கள் மன்றம் தரவிருக்கும் தண்டனையிலிருந்து குற்றவாளிகள் தப்ப முடியாது.! கே: தி.மு.க.வின் அமைப்புச் செயலாளர் ஆர்.எஸ். பாரதியின் நள்ளிரவு கைது நடவடிக்கை, எதிர் கட்சிகளின் குரலை முடக்கும்  செயலை செய்யலாமா? - முரளிதரன், கோவை ப: மேற்சொன்ன பதில் தான்! பழிவாங்கும் அரசியல், விமர்சனம் கண்டு எரிச்சல் - அதிகார துஷ்பிரயோகம் - இவைகள் காலங்காலமாக தோற்றுத்தான் போயுள்ளன. ஜனநாயக வரலாற்றில்!செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெரியார் பேசுகிறார் : வெள்ளிக்கிழமை விளக்கு வைத்த நேரம்!

தந்தை பெரியார் நகை வியாபாரி:   அய்யா, தாங்கள் என்னிடம் காலையில் காசு மாலை வாங்கி வந்தீர்களே! அது தங்களுக்குத் தேவையா இல்லையா என்பதை தெரிவித்துவிட்டால் வேறு ஒருவர் வேண்டும் என்று சொல்லி மத்தியானமிருந்து கடையில் காத்துக்க்ண்டிருக்கிறார். அவருக்காவது கொடுத்துவிடலாம் என்று வந்திருக்கிறேன். எனக்குப் பணத்துக்கு மிகவும் அவசரமாகயிருப்பதால் தயவு செய்து உடனே தெரிவித்துவிடுங்கள். வைதீகன்: செட்டியாரே, அந்த நகை தேவையில்லை. வாங்கிக் கொண்டு வீட்டுக்கு வரும்போது பூனை குறுக்கே போச்சுது, அப்பொழுதே வேண்டியதில்லை என்று தீர்மானித்துவிட்டேன். வீட்டில் பெண்டுகள் பார்த்து மிகவும் ஆசைப்பட்டு மாலையிலுள்ள காசை எண்ணிப் பார்த்தார்கள். அதில் 68 காசு இருந்தது. எட்டு எண்ணிக்கைக் கொண்டது. எதுவும் எங்கள் குடும்பத்திற்கு ஆயிவருவதில்லை. அதனால் அவர்களும் உடனே கீழே போட்டுவிட்டார்கள். ஆனதினால் அது எங்களுக்கு வேண்டியதில்லை. நகை வியாபாரி: அப்படியானால் தயவு செய்து கொடுத்துவிடுங்கள். வேறு ஒருவர் காத்துக்கொண்டிருக்கிறார். வைதீகர்: ஆஹா, கொடுத்துவிடுவதில் ஆட்சேபணையில்லை. காலமே நேரத்தில் வாருங்கள், கொடுத்து விடுகிறேன். நகை வியாபாரி: அவர் இன்று ராத்திரிக்கு ஊருக்குப் போகின்றவர் ஆனதால் தயவு செய்து இப்பொழுதே கொடுத்துவிடுங்கள். வைதீகர்: செட்டியாரே, தாங்கள் என்ன நாஸ்திகராய் இருக்கின்றீர்கள்! வெள்ளிக்கிழமை, அதுவும் விளக்கு வைத்த நேரம், இந்த சமயத்தில் நிறைந்த வீட்டிலிருந்து பொன் நகையை வெளியில் கொடுக்கலாமா? நகை வியாபாரி: என்ன அய்யா! வியாபாரத்திற்காக பெண்டுகளுக்கு காட்டிவிட்டு கொண்டு வருகிறேன் என்று எடுத்துக்கொண்டு வந்த நகையை வேறு ஒருவர் அவசரமாகக் கேட்கின்றார்கள் என்று வந்து கேட்டால் ‘வெள்ளிக்கிழமை, விளக்கு வைத்த நேரம்’ என்கிறீர்களே, இது என்ன ஒழுங்கு. ஊரார் நகைக்கு நாள் என்ன? நேரம் என்ன? என்பது எனக்கு விளங்கவில்லையே? வைதீகர்: (தனக்குள்ளாகவே இந்த இழவு நகையை நாம் ஏன் ‘இந்த மனிதனிடம் வாங்கி வந்தோம்’ என்று நினைத்துக்கொண்டு) என் புத்தியை விளக்குமாற்றால் புடைக்க வேண்டும். உம்ம கடைக்கு வந்ததே பிசகு, தவிரவும் உம்மிடம் நகையை எடுக்கும்போதே மணி பத்தரை இருக்கும், நல்ல ராகு காலத்தில் எடுத்து வந்தேன். அது எப்படியானாலும் கலகமாய்த்தான் தீரும். எனக்கு புத்தி வந்தது. இனி இம்மாதிரி செய்ய மாட்டேன். தயவு செய்து நாளைக்கு வாருங்கள். நகை வியாபாரி: இது என்ன அய்யா தமாஷ் செய்கின்றீர்களா என்ன? உங்கள் நகையை யாராவது கேட்டால் நாள், கோள் எல்லாம் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்.  ஊரார் நகைக்கு இதையெல்லாம் பார்க்கச் சொல்லி உங்களுக்கு எவன் புத்தி சொல்லிக்கொடுத்தான். அவனைக் கூட்டிக்கொண்டு வாருங்கள் அவனுக்கு நல்ல புத்தி கற்பிக்கின்றேன். மரியாதையாய் நகையை கொடுங்கள், நேரமாகுது. வைதீகர்: நீங்கள் ‘குடிஅரசு’ பத்திரிகை கட்சியைச் சேர்ந்தவர்களா என்ன? நாளையும் கோளையும் சாஸ்திரத்தையும், கேலி செய்கின்றீர்களே! அந்தக் கூட்டத்திற்குத்தான் நல்லது இல்லை; கெட்டது இல்லை; மேல் இல்லை; கீழ் இல்லை; கோவில் இல்லை; புராணம் இல்லை; பறையனும், பார்ப்பானும் ஒண்ணு என்று ஆணவம் பிடித்து நாத்திகம் பேசிக்கொண்டு திரிகிறார்கள். நீங்களும் அதுபோல் பேசுகின்றீர்களே! நகைக்காரர்: நீரே ரொம்பவும் ஆஸ்திகராயிருந்துகொள்ளும், அதைப்பற்றி நமக்குக் கவலையில்லை. மரியாதையாய் நகையைக் கொடுத்துவிடும். பவுன் விலை இறங்கப் போகின்றது. இன்றைக்கு விற்காவிட்டால் எனக்கு நஷ்டம் வந்துவிடும். வேறு ஓர் ஆசாமியும் மிகவும் ஆசையாய் காத்திருக்கின்றார். இனி தாமதம் செய்யாதீர், இருட்டு ஆகப்போகிறது. சீக்கிரம் எடுத்துக்கொண்டு வாரும். வைதீகர் (வீட்டிற்குள் போய் சம்சாரத்திடன் யோசிக்கின்றார்) என்ன செட்டியார் நகை கேட்கின்றார்! அம்மா: இன்றைக்கு வெள்ளிக்கிழமை, விளக்கு வைத்த நேரம், லட்சுமியை வீட்டைவிட்டு வெளியில் கொடுக்கலாமா? புருஷன்: எல்லாம் நான் சொல்லிப் பார்த்தாய்விட்டது. செட்டியார் ஒரே பிடியாய் இப்போதே கொடுத்தாக வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்திக் கொண்டு வெளியில் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார். அம்மா: (பலமாய் சத்தம் போட்டுக்கொண்டு வெளியில் வருகிறபோது பேசிக் கொண்டு வருவதாவது) செட்டியாருக்குப் புத்தியில்லை. அவர் என்ன செட்டியா, மட்டியா? வீடு வாசல் வைத்து பிழைத்த மனிதரா, நாடோடித் தடம் போக்கியா? நிறைந்த வீட்டில் விளக்கு வைத்த நேரத்தில் கலகம் பண்ண வந்திருக்கின்றான். நான் போய் கேட்கிறேன். என்ன செட்டியாரே உமக்குப் புத்தியில்லை. இப்பொழுதுதான் ஏதோ கொஞ்சம் ஓஹோ என்று எங்கள் குடும்பம் தலை எடுக்கின்றது. அதுக்குள் நீர் எமனாய் வந்துவிட்டீர். நாளைக்கு காலமே வாருமே. அதற்குள் என்ன நீர் கொள்ளையில் போய்விடுவீரா அல்லது வேறு ஒரு மனிதன் நகை வாங்க வந்தவன் என்கிறீரே, அவன் கொள்ளையில் கோய்விடுவானா? உமக்குத்தான் புத்தியில்லாவிட்டாலும் அவனுக்காவது புத்தியிருக்கவேண்டாமா? வெள்ளிக்கிழமை நகையைப் போய்க் கேட்கச் சொல்லாமா என்கிற அறிவில்லாமல் உம்மை இங்கே அனுப்பி ரகளை பண்ணச் சொல்லி இருக்கிறானே, அத்தனை அவசரம் என்ன? (இந்தச் சமயத்தில் மகன் வந்துவிட்டான்.) மகன்: என்ன அம்மா கூச்சல் போடுகிறாய்? இவர் யார்? தாயார்: இவரா? இவர் ஒரு நகை வியாபாரியாம். இவர் தலையில் நெருப்பைக் கொட்ட! வெள்ளிக்கிழமை விளக்கு வைத்த நேரத்தில் காசி மாலையைக் கொண்டு வந்து கொடுக்க வேண்டுமாம். ரகளைக்கு நிற்கிறார்! மகன் அதெல்லாம் இருக்கட்டும்! ஜாஸ்தி பேசாதே! நமக்கு காசி மாலையேது? நம் வீட்டில் இல்லையே - அப்பதான் வாங்க வேண்டும் என்று நேத்து மத்தியானம் பேசிக் கொண்டிருந்தார். அதற்குள்ளாவா வந்துவிட்டது? தாயார்: உங்கப்பா யார் முகத்தில் முழித்தாரோ! காலையில் கடைக்குப் போனார். இந்தச் செட்டியாரிடம் மாலை ஒன்று இருந்தது. அதை எனக்குக் காட்டுவதற்காக வாங்கிவந்தார். நேற்று நினைக்கும்போதே ராகுகாலம். இன்று செட்டியார் கடையில் நகை வாங்கும்போதும் ராகு காலம், வழியில் வரும்போது பூனை குறுக்கே போச்சுதாம்; அப்பொழுதே உங்கப்பா வேண்டாமென்று தலையைச் சுத்தியெறிந்துவிட்டு வரவேண்டாமா? அப்படி செய்யாமல் என்னிடம் கொண்டு வந்து கொடுத்தார். அது கொஞ்சம் நன்றாய் இருந்தது. நானும் ஆசைப்பட்டு வாங்கலாம் என்று முடிவுகட்டி எண்ணிப் பார்த்தேன். காசு அறுபத்தி எட்டாயிருந்தது. உடனே தலையைப் சுற்றி எறிந்துவிட்டேன். உங்கப்பா பெட்டியில் வைத்துவிட்டார். இப்ப வந்து செட்டியார் அவசரப்படரார்; யாரோ வேறே கிராக்கி காத்துக் கொண்டிருக்கின்றதாம்; வெள்ளிக்கிழமை, விளக்கு வைத்த நேரம், முதலாவது பெட்டியைத் திறக்கலாமா? நீயே சொல்லு பார்ப்போம். மகன்: அய்யய்யோ! இதென்ன பெரிய அழுக்கு மூட்டையாயிருக்குது. குருட்டு நம்பிக்கைப் பிடுங்கலாயிருக்கின்றது. வெள்ளியாவது, சனியாவது, ராகுவாவது, கேதுவாவது! ஊரார் வீட்டு நகையை வாங்கிக் கொண்டு வந்து பெட்டியில் வைத்துப் பூட்டிக் கொண்டு வெள்ளியும் சனியும் பேசுவது வெகு ஒழுங்காய் இருக்கின்றது! பேசாமல் எடுத்துக்கொண்டு வந்து கொடுத்துவிடு; இல்லாவிட்டால் பெட்டியை உடைத்துவிடுவேன் தெரியுமா? (அதற்குள் அப்பா வந்துவிட்டார்) அப்பா: என்னடா பயலே! பலே அதிகப் பிரசங்கியாய் போய்விட்டே! நான் அப்போதே உன்னை குடிஅரசு பத்திரிகையைப் படிக்கவேண்டாம், கெட்டுப் போவாய் என்று சொன்னேனா இல்லையா? அது போலவே படித்து கெட்டுக் குட்டிச் சுவராய் போய்விட்டாயல்லவா? கர்மம், கர்மம், இந்த இழவு பத்திரிகை ஒன்று முளைத்து, ஊரிலுள்ள சிறுபிள்ளைகளையெல்லாம் நாஸ்திகராக்கிவிட்டது. மகன்: வெகு நன்றாயிருக்கிறது என்று சொல்லிக்கொண்டு உடனே அம்மாள் இடுப்பில் சொருகி இருந்த சாவியைப் பிடுங்கி கொண்டு போய் பெட்டியைத் திறந்து நகையை எடுத்துக்க்ண்டு வந்து கொடுத்து செட்டியாரை மன்னிக்கும்படிக் கேட்டுக் கொண்டான். பிறகு புருஷனும், பெண்ஜாதியும் ராகு காலத்தில் அந்தச் செட்டியாரிடம் நகை வாங்கி வந்ததே பிசகான காரியம். இதுவும் வரும், இன்னமும் வரும் எவ்வளவோ கெடுதியும் வரும் என்னை அடிக்கவேண்டும்..... லே. (8.1.1928 குடிஅரசு இதழில் “சித்திரபுத்திரன்’’ என்ற புணைப் பெயரில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் எழுதிய கட்டுரை.)செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர் மடல்

மே 16 - ஜூன் 15 ‘உண்மை’யில் வெளிவந்த ஆசிரியரின் தலையங்கம் நமக்கு வரலாற்றின் பக்கங்களையும், இனி நாம் எடுக்க வேண்டிய போராட்டங்களைப் பற்றி விரிவாக எடுத்துரைக்கிறது. அதனை ஒட்டிய சில கருத்துகள்.         மருத்துவப் படிப்பு பயில்வதற்கு சமஸ்கிருதம் படித்திருந்தால்தான் மருத்துவம் படிக்க இயலும் என்றிருந்த அவலநிலையை அடியோடு துடைத்தெறிந்தவர் மானுடப் பற்றாளர் தந்தை பெரியார். இதன் பயனாய் ஒடுக்கப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட, பிற்படுத்தப்பட்ட மக்கள் மருத்துவம் படித்து மனிதநேய மிக்க மருத்துவர்களாக கிராமப்புறங்களில் நாளும் மக்கள் சேவை ஆற்றி வருவது பாராட்டுக்குரியதாகும்.      இதனை ஜீரணித்துக்கொள்ள முடியாத உயர்ஜாதிப் பார்ப்பனர்கள் திட்டமிட்டு சமூகநீதிக்கு வேட்டு வைக்கும் கெட்ட நோக்கில் மருத்துவம் பயில  ‘நீட்’ எனும் தகுதித் தேர்வை மாணவர்கள் மத்தியில் திணித்துள்ளனர். இதனால் ஏழை - எளிய கிராமப்புற மாணவர்களின் மருத்துவராகும் கனவு கானல்நீராகிப் போனது காலத்தின் அவலம். இதனால் மத்திய பா.ஜ.க அரசு கொண்டுவந்த ‘நீட்’ எனும் சமூக அநீதித் தேர்வில் தேர்ச்சிபெற முடியாததால் மனமுடைந்த மாணவர்கள் விரக்தியின் விளிம்பிற்கேச் சென்று தங்களது இன்னுயிரைத் தாங்களே மாய்த்துக் கொள்வது வேதனையின் உச்சம்! இத்தகைய அவலநிலையில், கடந்த ஏப்ரல் 24 - அன்று நடந்து முடிந்த மருத்துவப் பட்ட மேற்படிப்புக்கான முதல் சுற்று கலந்தாய்வில் பிற்படுத்தப்பட்ட மாணவர்களுக்குக் கிடைத்த இடங்கள் வெறும் 371 ஆகும். அதாவது 3.8 சதவீதம் மட்டுமே எனும் அதிர்ச்சித் தகவல் பிற்படுத்தப்பட்ட மாணவர்கள் தலையில் விழுந்த பேரிடி! தந்தை பெரியாரால் போராடிப் பெற்ற இட ஒதுக்கீட்டை குழிதோண்டிப் புதைக்கும் நோக்கில் மத்திய பி.ஜே.பி அரசு வரிந்து கட்டிக்கொண்டு விரைந்து செயல்படுவது நாட்டின் பெரும்பான்மை மக்களான பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களை வஞ்சிக்கும் விபரீதப் போக்காகும். பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களின் கோரிக்கைக்கு செவிமடுத்து மண்டல் கமிஷன் அறிக்கையை செயல்படுத்தக்கோரி திராவிடர் கழகத் தலைவர் கி. வீரமணி அவர்கள் தலைமையில் தமிழகம் முழுவதும் பல்வேறு அறப்போராட்டங்களையும், மாநாடுகளையும் நடத்தியதன் பயனாய் மக்களிடையே போதிய விழிப்புணர்வும், புதிய எழுச்சியும் ஏற்பட்டது. இத்தகைய சூழலில், சமூகநீதிக் காவலர் வி.பி. சிங் அவர்கள் 1990 - ஆம் ஆண்டு பிரதமராக இருந்த நிலையில்,  இந்திய வரலாற்றில் முதன்முதலாக மத்திய அரசுப் பணிகளில் - வேலைவாய்ப்பில் பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்காக 27 சதவீத இடஒதுக்கீட்டைக் கொண்டுவந்து சரித்திரச் சாதனை படைத்தார். ஆனாலும், அவை பல்வேறு இடையூறுகளைக் கடந்து 1992 - ஆம் ஆண்டுதான் செயல்பாட்டுக்கு வந்தது. ஆனால், பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களின் முன்னேற்றத்தை மத்திய பி.ஜே.பி அரசு முற்றிலுமாகப் புறந்தள்ளி, சமூகநீதியை - இடஒதுக்கீட்டை குழிதோண்டிப் புதைத்துவிட்டு, முன்னேறிய வகுப்பினர் ஒருவர் மாதம் 66 ஆயிரம் ரூபாய் வருமானம் ஈட்டுபவராக இருப்பினும் அவரை பொருளாதாரத்தில் பின்தங்கிய வகுப்பினராக (EWS) கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டு உயர்ஜாதியினருக்கு கல்வி வேலைவாய்ப்பில் இடஒதுக்கீடு வழங்கப்பட்டு வருவது சமூகநீதியின் மீது விழுந்த சம்மட்டி அடியாகும்.        இத்தகைய சமூக அநீதி என்பது நாட்டின் பெரும்பான்மை மக்களாக உள்ள பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்கு எதிரானது மட்டுமன்றி அரசியல் சட்டத்திற்கு விரோதமானதாகும். பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட இத்தகைய சமூக அநீதியை சமூகநீதிச் சக்திகள் ஒன்றிணைந்து போராட வேண்டியதன் அவசியத்தை தமிழர் தலைவர் கி. வீரமணி அவர்கள் உண்மை இதழின் வாயிலாக வெளியிட்ட தலையங்கம் பெரும்பான்மை மக்களாக உள்ள பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களின் உணர்வுகளை தட்டி எழுப்பி உள்ளது. ஆகவே, தமிழகம் பெரியார் பிறந்த மண், சமூகநீதியின் பிறப்பிடம், இடஒதுக்கீட்டில் இந்தியாவிற்கே முன்னோடி மாநிலம் என்பதை இன எதிரிகளுக்கு உணர்த்தி சமூகநீதியை வென்றெடுப்போம். எஸ்.பத்ரா, வந்தவாசி.செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

முகப்புக் கட்டுரை : பா.ஜ.க. பார்ப்பனர் ஆட்சியில் பதற வைக்கும் சமுக அநீதிகள்

கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன் பாரதீய ஜனதா கட்சி என்றாலே அது பார்ப்பனர் ஜனதா தான். சமூக நீதிக்கு எதிரானது அதன் கொள்கை. மண்டல் குழுப் பரிந்துரைகளுள் ஒரு பகுதியான வேலை வாய்ப்பில் 27 விழுக்காடு இடங்களை இதர பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு பிரதமர் வி.பி.சிங் அறிவித்தார் என்பதற்காக - அவ்வாட்சிக்கு வெளியிலிருந்து ஆதரவு கொடுத்து வந்த பார்ப்பன ஜனதா கட்சியான பா.ஜ.க. தனது ஆதரவை விலக்கிக் கொண்டு அந்த சமூக நீதி ஆட்சியைக் கவிழ்க்கவில்லையா? மண்டல் குழுப் பரிந்துரைகளை செயல்படுத்தக் கூடாது என்று பார்ப்பனர் உண்ணாவிரதம் இருக்கவில்லையா? அதனை எதிர்த்து திராவிடர் கழகம் உண்ணும் விரதத்தை அறிவித்து அந்தப் போராட்டத்தை முறியடிக்கவில்லையா? இந்தப் பின்னணியை எல்லாம் புரிந்து கொண்டால்தான் மத்தியில் இருக்கும் பா.ஜ.க. ஆட்சி - இடஒதுக்கீட்டுப் பிரச்சினையில் சட்ட விரோதமாகவும், வஞ்சகமாகவும் நடந்து வரும் போக்கின் உண்மைத் தன்மையைப் புரிந்து கொள்ளலாம். மாநிலங்களிலிருந்து மத்திய அரசு தொகுப்புக்கு எம்.பி.பி.எஸ். இடங்களுக்கு 15 விழுக்காடும், முதுநிலைப் படிப்புக்கு 50 விழுக்காடு இடங்களும் தாரை வார்க்கப்பட்டு வருகிறது (இதுவே அநியாயம். அந்தந்த மாநிலங்கள், மக்கள் வரிப்பணத்தில் மருத்துக் கல்லூரிகளை ஏற்படுத்துவது, நடத்துவது, சம்பந்தப்பட்ட மாநிலங்களில் உள்ள இருபால் மாணவர்களும் மருத்துவர்களாக ஆக வேண்டும் என்பதால் தானே! - அதனைத் தட்டிப் பறிக்கும் பெரியண்ணன் வேலையில் மத்திய அரசு மூர்க்கத்தனமாக ஈடுபட்டு வருகிறது என்பது நினைவில் இருக்கட்டும்?). 2013 ஆம் ஆண்டு முதல் மத்திய தொகுப்புக்கு மாநிலங்கள் அளித்த இடம் 72,500. இதில் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்குக் கிடைத்த இடங்கள் பூஜ்யம்! பூஜ்யம்!! பூஜ்யமே!!! ஆம் பட்டை நாமம்! பட்டை நாமம்!! பட்டை நாமமே!!! அந்தந்த மாநிலங்களில் நடைமுறையில் இருந்துவரும் இடஒதுக்கீடு வழங்கப்படும் என்று மத்திய அரசின் ஆணையும், சுற்றறிக்கைகளும் கண் எதிரே இருந்தும். அதனைப் பின்பற்றாதது அயோக்கியத் தன்மை என்று நாகரிகமாகக் கூற வேண்டும். ஆண்டாண்டுக் காலமாகக் கல்வி மறுக்கப்பட்ட மக்களின் வயிற்றில் அடிப்பதுதானே! ஆரியத்தின் வருணாசன தர்மம். பிற்படுத்தப்பட்டவர்களுக்கு ஏன் இடஒதுக்கீடு வழங்கப்படவில்லை என்று கேட்டால் பா£ப்பன பா.ஜ.க. அரசு சொல்லும் பதில் என்ன தெரியுமா? அது பற்றிய வழக்கு உச்சநீதிமன்றத்தில் இருப்பதுதான் காரணம் என்று கூறித் தப்பிக்கப் பார்க்கிறது. உண்மை என்ன? உ.பி.யைச் சேர்ந்த சகோனி குலாரி என்ற மாணவி தொடுத்த வழக்கு என்பது இடஒதுக்கீடு கொடுக்க வேண்டும் - கொடுத்திருந்தால் தனக்கும் கிடைத்திருக்கும் என்பதுதான். கொடுக்கக்கூடாது என்பதல்ல வழக்கு. இங்கு எங்கிருந்து வந்தது நீதிமன்ற அவமதிப்பு (SUBJUDICE) மத்திய அரசு ஒரு நிமிடம் செலவழித்து இடஒதுக்கீடு அளிக்கிறோம். அது எங்கள் கொள்கைதான் என்ற பதிலைச் சொல்ல வேண்டியதுதான் பாக்கி. - உடனே, பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு இடஒதுக்கீடு அந்த நொடி முதலே செயலுக்கு வந்து விடுமே! இந்த ஒரே ஒரு நிமிடம் செலவு செய்து ஒரே ஒரு வார்த்தையைச் சொல்லுவதற்கு பா.ஜ.க. அரசுக்கு மனம் வரவில்லையே - ஏன்? இதற்கு இத்தனை ஆண்டுகள் தேவையா? அடேயப்பா! எத்தகைய கல்லு நெஞ்சம்! ‘கன்மனப் பார்ப்பார் தங்களைப் படைத்தும் காகத்தை யென் செயப்படைத்தார்?‘ என ‘விவேக சிந்தாமணி’யின் பாடல் (எண் 82) தான் நினைவிற்கு வந்து தொலைகிறது. இதில் ஆரிய பிஜேபி ஆட்சியின் செயல்பாட்டைக் கோடிட்டுக் காட்ட வேண்டிய படு பாதகமான தகவல் ஒன்றுண்டு. பொருளாதாரத்தில் நலிந்த உயர் ஜாதியினருக்கு 10 விழுக்காடு இடஒதுக்கீடு என்று அவசர அவசரமாகச் சட்டம் இயற்றிய ஒரே வாரத்தில் பந்தயக் குதிரைப் பாய்ச்சலில் செயல்படுத்தினார்களே, அது எப்படி? மூன்று ஆண்டு காலமாக சட்டப்படி கிடைக்க வேண்டிய இடங்களை இழந்து தவிக்கும் பிற்படுத்தப்பட்டோரையும் சட்ட விரோதமாக அவசர அவசரமாக உயர் ஜாதியினரக்குக் கொண்டு வரப்பட்ட 10 விழுக்காட்டையும் கண்முன்னே நிறுத்திக் கருத்தூன்றிப் பார்க்கட்டும். இந்த ஆரிய பார்ப்பன நயவஞ்சக நஞ்சின் கொடூரம் - உக்கிரம் -  படம் எடுத்தாடும் பாம்பின் தன்மை எத்தகையது என்பது பளிச்சென்று புரியுமே! இன்னொரு செய்தி உண்டு. மருத்துவக் கல்வியில் மத்திய தொகுப்பில் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு ஏன் இடஒதுக்கீடு அளிக்கப்படவில்லை என்று கேட்டால், அது பற்றி உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்கு இருக்கிறது என்று கூசாமல் சொன்னார்கள் அல்லவா!  அவர்களைத் திரும்பியடித்துக் கேட்க முடியும். உயர்ஜாதியினரில் பொருளாதாரத்தில் நலிந்தவர்களுக்கான (EWS) இடஒதுக்கீட்டை எதிர்த்து மூன்று வழக்குகள் உச்சநீதிமன்றத்தில் உள்ளனவே - அப்படி இருக்கும்பொழுது, இது மட்டும் அமல்படுத்தப்படுவது எப்படி? 1.தி.மு.க., 2.விடுதலைச் சிறுத்தைகள், 3.பூனாவைச் சேர்ந்த தொழிலதிபர் தெஹ்சீன் பூனாவல்லர். இவர்கள்தான் அந்த வழக்கைத் தொடுத்தவர்கள். பிற்படுத்தப்பட்டவர்களுக்கு என்றால் ஒரு நீதி, உயர் ஜாதிகாரர்களுக்கு என்றால் வேறொரு நீதியா? ஒரு குலத்துக்கொரு நீதி என்னும் பார்ப்பன மனு தர்மம் இன்றும் இறுமாந்து நிற்கிறது என்பதைத்தானே இது காட்டுகிறது. பொருளாதார அடிப்படையில் இடஒதுக்கீடு வழங்கிட இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தில் இடம் உள்ளதா என்று கேட்டால் - இல்லை. இல்லவே இல்லை என்பதுதான் பதில். பி.வி.நரசிம்மராவ் அவர்கள் பிரதமராக இருந்தபோது, பொருளாதாரத்தில் பின் தங்கியவர்களுக்கு 10 இடஒதுக்கீடு என்று கொண்டு வரப்பட்ட திட்டத்தை உச்சநீதிமன்றம் (1992) செல்லாது என்று கறாராகத் தள்ளுபடி செய்துவிட்டதே - இது இந்த பா.ஜ.க. அரசுக்குத் தெரியாதா? தமிழ்நாட்டில் தந்தை பெரியார் தலைமை தாங்கி நடத்தியக் கிளர்ச்சியால் இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தில் முதல் திருத்தத்தின் போது சமூக ரீதியாகவும் கல்வி ரீதியாகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர்க்கு இடஒதுக்கீடு என்பதோடு பொருளாதார அளவுகோலும் சேர்க்கப்பட வேண்டும் என்று நாடாளுமன்றத்தில் கொண்டு வரப்பட்ட திருத்ததிற்கு எதிராக 243 வாக்குகளும் ஆதரவாக 5 வாக்குகளும் மட்டுமே கிடைத்தன என்பது இவர்களுக்குத் தெரியுமா? கருவிலேயே சிதைக்கப்பட்ட கிள்ளி எறியப்பட்ட ஒன்றை மத்திய அரசு உயர்ஜாதியில் பொருளாதாரத்தில் நலிந்தோருக்கு 10 விழுக்காடு இடஒதுக்கீடு என்ற ஒன்றை அவசர கதியில் கொண்டு வந்து செயல்படுத்தியும் காட்டி விட்டார்களே. இதன் விளைவு என்ன? மாதம் 66 ஆயிரம் ரூபாய் வருவாய் ஈட்டும் உயர்ஜாதியினர் ஏழைகளாம்! எப்படி இருக்கிறது? 2003இல் பிஜேபி ஆட்சியில் பொதுப் பிரிவினருக்கு இடஒதுக்கீடு  அளித்திட அமைச்சர் குழுவை மத்திய பா.ஜ.க. ஆட்சி அமைத்தது. அந்தக் குழு 2004ஆம் ஆண்டு அறிக்கையை அளித்த நிலையில் எதிர்க்கட்சிகளும் கூட்டணி கட்சிகளும்கூட எதிர்ப்புப் புயலைக் கிளப்பியதால் அது கைவிடப்படவில்லையா? மருத்துவக் கல்வியில் மத்தியத் தொகுப்பில் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்குக் கிடக்க வேண்டிய 7,737 இடங்கள் இழந்தனர் என்றால், 7,733 பிற்படுத்தபடுத்தப்பட்ட குடும்பங்களில் வரவேண்டிய டாக்டர்களின் வாய்ப்பு கெடுக்கப்பட்டது; தட்டிப் பறிக்கப்பட்டது என்றுதானே பொருள்.   எத்தகு கொடுமை! இழந்தது இழந்ததுதானே - அதனை ஈடு செய்வது எப்படி? பிற்படுத்தப்பட்டோருக்குக் கிடைத்திட்ட இந்த 371 இடங்கள் கூட இடஒதுக்கீடு அடிப்படையில் கிடைக்கப் பெற்றதல்ல - பொதுப் போட்டியில் அதிக மதிப்பெண்கள் பெற்ற வகையில் அவர்களுக்குக் கிடைக்கப் பெற்றதாகும். அப்படிப் பார்த்தாலும் அது 3.8 விழுக்காடே! அதே நேரத்தில் பொருளாதாரத்தில் நலிவடைந்த பிரிவினர் என்ற பெயரால் அவர்கள் பெற்ற இடங்கள் 635 (அதாவது பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு 371 இடங்கள் - உயர்ஜாதி ஏழைகளுக்கு 635 இடங்கள்). மக்கள் தொகையில் 52 விழுக்காடுள்ள (மண்டல் குழு பரிந்துரை அறிக்கைப்படி) பிற்படுத்தப்பட்டோருக்குக் கிடைத்து 371 இடங்கள்! 10% உயர்ஜாதியினருக்குக் கிடைத்ததோ 635 இடங்கள். இதைத்தான் தந்தை பெரியார், “இந்தியாவில் நடப்பது ஜனநாயகமல்ல - பார்ப்பன நாயகம்’’ என்றார். மத்தியில் உள்ள  பா.ஜ.க. ஆட்சி யாருக்கானது என்பது புரியாதவர்களுக்கும் இப்பொழுது புரிந்திருக்குமே!செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

வரலாற்றுச் சுவடு : வட்டமேசை மாநாட்டில் பங்கேற்ற இரட்டை மலைசீனிவாசன் (கி.பி. 1859 -1945)

மஞ்சை வசந்தன் பிறப்பு செங்கற்பட்டு மாவட்டத்தில் கோழிப்பாளையம் என்ற சிற்றூரில், 1859ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 7 ஆம் நாள் பிறந்தார். இவருக்குப் பெற்றோர் இட்ட பெயர் சீனிவாசன். இவரது தந்தையின் பெயர் இரட்டைமலை. எனவே, இரட்டைமலை சீனிவாசன் என்று அழைக்கப்பட்டார். தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயமே, மிகவும் ஏழ்மையிலும், வறுமையிலும் வாடும் சமுதாயம்தான். அதிலும் இவரது குடும்பம் மிகவும் வறுமையில் வாடிய குடும்பம். கல்வி இரட்டைமலை சீனிவாசன் அவர்களின் கல்வி முதலில் திண்ணையில்தான் தொடங்கியது. ஜாதி இந்துக்களுக்கான அத்திண்ணைப் பள்ளியில் பாடம் சொல்லிக் கொடுக்கப்பட்டபோது, இவர் பிற மாணவர்களிடம் சேராமல் தள்ளி உட்கார்ந்து பாடங்களைக் கேட்டார். இந்த அளவிற்கு வேறு எந்த ஊரிலும் அனுமதியில்லை. விதிவிலக்காக, அபூர்வமாக அந்த ஊரில் உள்ள சில நல்லவர்கள் இவருக்கு அந்த வாய்ப்பை அளித்தனர். அடுத்து, பள்ளிப்படிப்பை கோயம்புத்தூரில் தொடர்ந்தார் இவர். அதைப்பற்றி இவரே தம்முடைய ‘ஜீவிய சரித்திர சுருக்கம்’ என்பதில் கூறியுள்ளார். “கோயம்புத்தூர் கலாசாலையில் நான் வசித்தபோது, சுமார் 400 பிள்ளைகளில் 10 பேர்கள் தவிர, மற்றவர்கள் பிராமணப் பிள்ளைகள். ஜாதி கோட்பாடுகள் மிகக் கடினமாய் கவனிக்கப்பட்டன. மற்ற பிள்ளைகளோடு சிநேகிதத்தால் (பழகினால்) ஜாதி, குடும்பம், இருப்பிடம் முதலானவை தெரிந்துகொண்டால், அவர்கள் தாழ்வாக என்னை நடத்துவார்கள் என்று பயந்து, பள்ளிக்கு வெளியே எங்கேனும் வாசித்துக் கொண்டிருந்துவிட்டு, பள்ளி ஆரம்ப மணி அடித்த பிறகு வகுப்புக்குள் போவேன். வகுப்பு கலையும்போது, என்னை மாணவர்கள் எட்டாதபடி வீட்டுக்குக் கடுகென நடந்து சேருவேன். மற்றப் பிள்ளைகளோடு விளையாடக் கூடாமையான கொடுமையை நினைத்து, மனங்கலங்கி எண்ணி எண்ணி இந்த இடுக்கத்தை எப்படி மேற்கொள்வதென்று யோசிப்பேன்...’’ என்று தன் பள்ளிப் படிப்பின் அவலம்பற்றி அழாத குறையாகக் கூறியுள்ளார் சீனிவாசன். ஆக, தம்மை யார் என்று அறியாத வகையில், மற்ற மாணவர்கள் கண்டுபிடித்துவிடாத வகையில் அவர் ஒரு பள்ளியில் படித்து முடிப்பதென்பது என்ன சாதாரண காரியமா? நித்தம் நித்தம் அவர் செத்துப் பிழைப்பது போன்ற ஒரு கள்ள வாழ்க்கையே அவரது கல்வி வாழ்க்கையாக அமைந்தது என்றால், அந்தப் பிஞ்சு உள்ளம் என்ன பாடுபட்டிருக்கும்! அக்காலத்தில், தாழ்த்தப்பட்டவர்களில் ஓரிருவர் கல்வி கற்றார்கள் என்றால், இப்படிப்பட்ட இன்னல்களையும், இழிவுகளையும், இடர்ப்பாடுகளையும் ஏற்றுத்தான். பணி 1822--ஆம் ஆண்டு நீலகிரியில் இருந்த ஓர் ஆங்கிலேய வர்த்தக நிறுவனத்தில் கணக்கராக வேலைக்குச் சேர்ந்தார். இங்குதான் ஆழ்ந்து சிந்திக்கவேண்டும். இந்திய நாட்டு நிறுவனம் எதிலும் அவர் வேலைக்குச் சேர இயலவில்லை. ஜாதி பாராத ஆங்கிலேய நிறுவனத்தில்தான், அவரால் பணியில் சேர முடிந்திருக்கிறது. அந்த அளவிற்கு கல்வி வேலை வாய்ப்புகள் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு அறவே மறுக்கப்பட்ட காலம் அது. என்றாலும், அவருக்கு அதில் ஒரு நன்மை இருந்தது. ஆங்கில நிறுவனத்தில், மனித உரிமைகளோடு வாழும் ஒரு வாய்ப்பைப் பெற்றார். செயலும், சிந்தனைகளும் விடுதலை பெற்ற ஓர் உணர்வு அவருக்கு ஏற்பட்டது. “தியோசாபிகல் சொசைட்டியை’’ நிறுவிய பிளாவட்ஸ்கி அம்மையார் மற்றும் ஆல்காட் என்ற இருவரையும் சந்திக்கும் வாய்ப்பும் இங்கு இவருக்குக் கிடைத்தது. 1884 இல் சென்னை அடையாறில் இச்சொசைட்டியின் ஆண்டுவிழா நடைபெற்றபோது, இரட்டைமலை சீனிவாசன் அவர்கள் அதில் கலந்துகொண்டார். அதிலும் ஒரு சிறப்பு என்னவென்றால், அச்சங்கத்தில் அவர் ஓர் உறுப்பினராகவும் சேர்க்கப்பட்டார். அந்த விழாவிற்கு, இந்தியா முழுமையிலிருந்தும் வந்திருந்த முதன்மை மனிதர்களைச் சந்தித்துப் பேசும் வாய்ப்பு, அவருக்குக் கிடைத்தது. இந்தியாவில் அரசியல் இயக்கம் ஒன்றைத் தொடங்குவது குறித்து அப்போது கருத்துகள் பரிமாறிக் கொள்ளப்பட்டன. இதுபற்றி இரட்டைமலை சீனிவாசன் அவர்கள் -”ஷெட்யூல்டு இன மக்கள் வேண்டுவது சமுதாய விடுதலை. மனிதனை மனிதனாக மதிக்கும் உரிமை குறிப்பாக இந்திய நாட்டில், இந்தியனாய் வாழ்கின்ற மனிதர்களிடையே, அதே நாட்டில் வாழ்கின்ற இந்தியனைப் பார்த்துக் கேட்கும் விடுதலை. சமூகப் பொருளாதார தகுதியைப் பெறாத நாட்டில் அரசியல் விடுதலை தேவையா? காங்கிரஸ் தேவையா? எனவே, ஷெட்யூல்டு இன மக்களின் முன்னேற்றமான வாழ்விற்கு எவ்விதமான திட்டமும் இல்லாத இந்த ‘அரசியல் அமைப்பில்’ எனக்கு நம்பிக்கையில்லை’’ என்று ஆணியடித்தாற் போன்ற, முதன்மையான கருத்தை வெளியிட்டார். திருமணம் 1887-ஆம் ஆண்டு அரங்கநாயகி என்ற பெண்ணைத் திருமணம் செய்துகொண்ட இரட்டைமலை சீனிவாசன் அவர்கள் 1890 முதல் சென்னையிலேயே தங்கி வாழத் தொடங்கினார். திராவிட மகாசன சபை 1891இல் சென்னை மற்றும் செங்கற்பட்டு பகுதிகளில் வாழ்ந்த ‘பறையர்’ (ஆதிதிராவிடர்) இன மக்களில் கல்வியும், அறிவும், வளர்ச்சியும் விழிப்புணர்வும் பெற்றவர்கள் ஒன்று சேர்ந்து, “திராவிட மகாஜன சபை’’ என்ற அமைப்பை  உருவாக்கினர். ஆதிதிராவிடர் மக்களுக்கென்று உருவாக்கப்பட்ட முதல் அமைப்பு இதுவாகும். 1891ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் இந்த அமைப்பின் முதல் மாநாடு நடைபெற்றது. இந்த மாநாட்டிற்குத் தேவையான முதன்மை முயற்சிகளை இரட்டைமலை சீனிவாசன் அவர்களும், பண்டிதமணி சி.அயோத்தியதாஸ் (அயோத்தி தாச பண்டிதர்) அவர்களும் மேற்கொண்டனர். இந்த மாநாட்டில் கீழ்க்கண்ட கோரிக்கைகள் தீர்மானங்களாக நிறைவேற்றப்பட்டன. “கல்வி கற்கக்கூடிய வாய்ப்புகளுக்கு உள்ள சமூகத் தடைகளை நீக்கவேண்டும். கிராம ஒன்றியங்கள், நகராட்சிகள் ஆகியவற்றில் பிரதிநிதித்துவம் தரவேண்டும். முன்சீப், மணியக்காரர் வேலைகள் தரப்படவேண்டும். இந்துக்கள் பணிபுரியும் நீதிமன்றங்களில் செல்வதற்குள்ள தடைகள் நீக்கப்படவேண்டும். பொதுநீர் நிலைகளில் தண்ணீர் எடுப்பதற்கு உள்ள தடைகளையும் நீக்கவேண்டும். ‘பறையர்’ என்று கேவலப்படுத்தும் நோக்கில் சொல்வதோ, பறையர்க்கு இழிவான சிறு பணிகளைத் தருதலோ கூடாது.’’ இத்தீர்மானங்களை அக்காலத்தில் நிறைவேற்றுவது என்பது சிந்தித்துக்கூட பார்க்க முடியாத அரிய செயலாகும். அந்த அளவிற்குக் கொடுமைகளும், அடக்குமுறைகளும், ஆதிக்கமும் உச்சநிலையில் இருந்த காலம் அது. அது மாத்திரம் அல்ல, இப்படிப்பட்ட உரிமைகளைக் கேட்கவேண்டும் என்ற விழிப்பும், துணிவும் அக்காலத்தில் தாழ்த்தப்பட்டோர் மத்தியில் வந்ததே வியப்பிற்குரிய ஒன்றாகும். ‘பறையன்’ பத்திரிகை இரட்டைமலை சீனிவாசன் அவர்கள் 1893-இல் நான்கு பக்கங்களைக் கொண்ட ‘பறையன்’ என்ற மாதாந்திரப் பத்திரிகையைத் தொடங்கினார். 19 ஆம் நூற்றாண்டிலே பத்திரிகை நடத்துகின்ற துணிவும், ஆற்றலும் அவருக்கு இருந்ததோடு, அதற்கு விழிப்பூட்டும் ஒரு பெயரையும் இட்டு, அப்பத்திரிகையை, ஏழு ஆண்டுகள் நடத்திய பெருமையும் அவருக்குக் கிடைத்தது. ஆரிய ஆதிக்க எதிர்ப்பு அய்.சி.எஸ் என்று அழைக்கப்பட்ட அத்தேர்வு இலண்டனில் மட்டும்தான் நடத்தப்பட்டது. அத்தேர்வு தொடர்ந்து இலண்டனிலே நடத்தப்பட வேண்டும் என்றார் இரட்டைமலைசீனிவாசன் அவர்கள் எடுத்துரைத்தார். ஆரியப் பார்ப்பனர்கள், அய்.சி.எஸ். தேர்வை இந்தியாவிலும் நடத்தவேண்டும் என்று ஆங்கில ஆட்சியாளர்களிடம் கோரிக்கை வைத்தனர். பறையர் மகாசன சபை ‘பறையர் மகாசன சபை’ சார்பில் 1893 டிசம்பரில் சென்னையில் கூட்டம் ஒன்றைக் கூட்டி, அக்கூட்டத்தின் தீர்மானமாக, 3412 பேர் கையொப்பம் இட்ட மனு ஒன்றினை, ஜெனரல் சர்ஜாஜ் - செஸ்னி என்ற பாராளுமன்ற உறுப்பினர்மூலம் பிரிட்டிஷ் மக்களவையில் சமர்ப்பித்தார். செங்கற்பட்டு மாவட்டத்தில் தர்காஸ் நிலத்தைத் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்குத் தரவேண்டும் என்கின்ற கோரிக்கையை இவர் எழுப்பினார். 1894-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் நிலப் போராட்டம் ஒன்றினை இவர் நடத்தினார். தாழ்த்தப்பட்டவர்களின் மேம்பாட்டிற்கு நிலச் சீர்திருத்தமும் தேவை என்ற சிந்தனையை இவர் முதன்முதலில் உருவாக்கினார். பிற்காலத்தில் வந்த நிலச் சீர்திருத்த நடவடிக்கைகளுக்கு இதுவே வழிகோலியது. தாழ்த்தப்பட்டோர் மாநாடு 1895 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதத்தில், சென்னை விக்டோரியா மண்டபத்தில், தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் மாநாடு ஒன்றினைக் கூட்டினார். வருவாய்த் துறை சார்ந்த அலுவலகங்கள், கலெக்டர் அலுவலகங்கள், கிராம அஞ்சல் நிலையங்கள் போன்றவற்றில் தாழ்த்தப்பட்டவர்களைப் புறக்கணிப்பதாகவும், தரம் தாழ்த்தி நடத்துவதாகவும் அம்மாநாட்டில் கண்டனம் தெரிவித்தார். மேல்ஜாதிக்காரர்கள், தாழ்த்தப்பட்டவர்களை இழிவாக நடத்துவதையும் கண்டித்தார். கவர்னர் மாளிகையில் காலடி வைத்தார் 1895-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 6 ஆம் நாள் இந்தியாவின் அப்போதைய கவர்னர் ஜெனரல் எல்ஜின்பிரபு சென்னைக்கு வந்தார். அவர் கவர்னர் மாளிகையில் தங்கியிருந்தார். அதை அறிந்த இவர், ‘பறையன் மகாஜன சபை’ சார்பில் அவரைச் சந்தித்துக் கோரிக்கை மனு கொடுத்தார். கவர்னர் ஜெனரல் மாளிகைக்குள் ஒரு தாழ்த்தப்பட்டவர் செல்வது என்பது கற்பனைக்குக்கூட வராத ஒன்றாக இருந்த காலத்தில், அதையும் செய்து காட்டினார். அந்த அனுபவத்தை அவரே விவரித்தும் இருந்தார். “நாங்கள் நேராகக் கட்டடத்திற்கு முன்புறம் சென்று வண்டிகளை விட்டு இறங்கி, கவர்னர் மாளிகைக்குள் சென்றோம். அங்கே இதற்குமுன் இவ்வின மக்கள் செல்லாத காரணத்தால், தலைமைச் செயலாளர் அவர்களுக்குச் சந்தேகம் ஏற்பட்டது. இம்மாளிகையில் ஆங்கிலோ - இந்தியர்கள், முகம்மதியர்கள், கிறித்துவர்கள் எட்டு எட்டுப் பேர்கள் கும்பல் கும்பலாக நின்றுகொண்டு காத்திருந்தார்கள். நாங்களும் கும்பலாகச் சேர்ந்து நின்றோம். எங்களைக் கண்ட மற்றச் சமூகத்தைச் சார்ந்தவர்கள் வெறுப்பும், சினமும் கொண்டவர்களாகத் தோன்றினார்கள். அவர்களோடு எங்களையும் சமமாக, ஒரு சமூகத்தவராக அங்கீகரித்து தக்க சமாதான நல்மொழி கூறினார் எல்ஜின் பிரபு’’ என்று அன்றைய நிகழ்வை உணர்வுப்பூர்வமாகப் படம் பிடித்தாற்போல் விளக்கினார். 1900-இல் இரட்டை மலை சீனிவாசன் அவர்கள் வெளிநாடு சென்றார். தென்னாப்பிரிக்காவில் 20 ஆண்டுகள் தங்கியிருந்தார். அப்போது காந்தியாரோடு அவருக்குத் தொடர்பு ஏற்பட்டது. காந்தியாருக்கு இவர் திருக்குறள் கற்றுக் கொடுத்ததோடு, தமிழில் கையொப்பம் இடவும் கற்றுக்கொடுத்தார். சட்டமன்றச் சாதனை 1923-இல் சென்னை மாகாணத்தின் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இவர் நியமிக்கப்பட்டார். அப்போது நீதிக்கட்சி ஆட்சி நடந்தது. இரட்டைமலை சீனிவாசன்அவர்கள், தனது மனைவி ரங்கநாயகி ஆலோசனைப்படி 1924 இல் தீண்டாமையை தடைச்செய்யும் சட்டமியற்றத் தீர்மானம் கொண்டுவந்தார். இத்தீர்மானத்தை அரசு ஏற்றுக்கொண்டு, 1925-இல் ஓர் அரசாணை வெளியிட்டது. வட்டமேஜை மாநாட்டில் இரட்டைமலை சீனிவாசன் 1928--1929-இல் லண்டனில் நடந்த வட்டமேஜை மாநாட்டிற்கு, இந்தியாவிலிருந்து தாழ்த்தப்பட்டோரின் பிரதிநிதியாக, டாக்டர் அம்பேத்கரையும், இவரையும் இந்திய அரசு தேர்வு செய்து அனுப்பியது. இந்த மாநாட்டில் கலந்துகொண்டதுபற்றியும், அங்கு நடந்த நிகழ்வுகள்பற்றியும் இரட்டைமலை சீனிவாசன் அவர்களே விளக்குகிறார்கள். “சர்வ கட்சி மகாசபை என்னும் வட்டமேஜை மாநாட்டிற்கு என்னையும், டாக்டர் அம்பேத்கரையும் தேர்வு செய்து அழைத்திருந்தார்கள். நாங்கள் இருவரும் நகமும், சதையுமாக இருந்து உழைத்தோம். 1928--1929 ஆம் ஆண்டுகளில் நடந்த மகாசபைக்கு நாங்கள் இருவரும் சென்றிருந்தோம். 1930 ஆம் ஆண்டு டாக்டர் மட்டும் மகாசபைக்குப் போனார். என் ஆலோசனையைக் கேட்க இந்தியா இராஜப் பிரதிநிதி கமிட்டிக்கு (Viceroys Conssolative Committee) என்னை அழைத்துக் கொண்டார்கள். என்று கூறும் அவர், அங்கு நடந்த நிகழ்வு ஒன்றையும் விளக்குகிறார். “ஜார்ஜ் மன்னரையும், இராணியையும் காணும் பொருட்டு, வின்சர் காஸ்சல் (Windsor Castle) என்னும் ராஜ மாளிகைச் சபைக்கு இந்தியப் பிரதிநிதிகள் அழைக்கப்பட்டார்கள். என்னுடன் சக்கரவர்த்தி, சக்கரவர்த்தினி இருவரும் கைகுலுக்கி உபசரித்தார்கள். இப்படியாக மூன்று தடவை நடந்தது. ராஜா மாளிகையில் சிற்றுண்டியும் பரிமாறப்பட்டது. பின்னுமோர் தடவை மன்னரிடம் சம்பாஷிக்க (பேச) நேர்ந்தது. தீண்டாமை என்றால் என்னவென்று மன்னர் வினவினார். ‘மேல்ஜாதியான் என்போன்  கீழ்ஜாதியான் தெருவில் விழுந்துவிட்டால் மேல்ஜாதியான் தூக்கிவிடமாட்டான்’ என்று நான் கூறியபோது, மன்னர் திடுக்கிட்டு அசந்து நின்று, “அவ்விதம் நடக்க என் ராஜ்ஜியத்தில் விடவே மாட்டேன்’’ என்றார். மன்னர் மாளிகைக்குள் பிரவேசிக்கவும் மன்னரோடு கைகுலுக்கி பேசவுமுண்டான பாக்கியம் நமது சமூகத்தைப் பொருந்தியதல்லவா. இதர சமூகத்தோடு நம்மையும் சமமாக மன்னவர் நடத்தியதனால் ஆங்கிலேய அரசாட்சி எவ்வளவு அன்பும், அருமையானதென்றும் நம் இனம் முன்னேறவுஞ் செய்ததென்றும் விளங்குகிறது என்று வரலாற்று முக்கியம் வாய்ந்த நிகழ்வை பாமரத் தமிழில் விளக்கியுள்ளார். “தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கு அரசியல் அதிகாரம் கொடுக்கப்பட்டால்தான் தீண்டாமை என்னும் கொடிய பழக்கம் ஒழியும். சட்டசபையில் எங்களுக்குப் பிரதிநிதித்துவம் அளித்தால்தான் எங்கள் இலட்சியங்களை அடைய நாங்கள் போராட முடியும். வயது வந்தோருக்கு வாக்குரிமை வேண்டும் என்பது எங்கள் கோரிக்கை’’ என்று அந்த மாநாட்டில் தன் சமூகத்திற்குரிய கோரிக்கைகளை முன்வைத்தார். சொத்துள்ளவருக்கும், படிப்புள்ளவருக்கும் மட்டுமே வாக்குரிமை என்ற அந்தக் காலத்தில், தன் இனம் முன்னுக்கு வரவேண்டும் என்றால், வயது வந்தோர் அனைவருக்கும் வாக்குரிமை என்று ஆணையிடப்படவேண்டும் என்ற மிக முக்கியமான கோரிக்கையை அவர் முன் வைத்தார். அரசியல் அதிகாரத்தைப் பெறாத எந்தச் சமுதாயமும் முன்னுக்கு வர இயலாது என்பது ஆழமான உண்மை. அதை நுட்பமாக அறிந்து, அதைக் கோரிக்கையாக வைத்தார். அக்காலத்தில் இந்த அளவிற்கு விழிப்போடு சிந்திப்பது என்பதும், சிந்தித்து எடுத்த முடிவுகளைச் செயல்படுத்துவது என்பதும், அதுவும் அயல்நாட்டிற்குச் சென்று உலகையே ஆண்டு கொண்டிருந்த ஆட்சியாளர்களிடம் அது குறித்துக் கோரிக்கை வைப்பது என்பதும் வியப்புக்குரிய அரிய செயல்களாகும். பட்டங்கள் ஆங்கில ஆட்சியாளர்கள் இவருக்கு 1926-இல் ராவ்சாஹிப் பட்டமும், 1930-இல் ராவ்பகதூர் பட்டத்தையும், 1936-இல் திவான் பகதூர் பட்டத்தையும் வழங்கினர். இவர் ஆங்கில ஆட்சிக்கு ஆதரவாக நின்றது ஜாதி இந்துக்களின் கொடுமைகளைவிட, ஆங்கில ஆட்சியின் ஆதிக்கம் சிறப்பானது என்று எண்ணியே. மேலும், ஓரளவிற்காவது தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்குரிய நன்மைகளை ஆங்கில ஆட்சியாளர்களிடமிருந்தே பெற முடியும் என்று நம்பினார். அவரது எண்ணத்திலும் நம்பிக்கையிலும் உண்மையில்லாமல் இல்லை. இதைத்தான் தந்தை பெரியாரும் சொன்னார் என்பதை முன்னமே கூறினேன். இவரது ஆங்கில ஆட்சி ஆதரவு தன்னலத்தில் எழுந்தது அல்ல. தன் சமுதாய நலனை முன்னிறுத்தி எழுந்ததாகும். 19-ஆம் நூற்றாண்டில், தீண்டப்படாத சமுதாயத்தில் பிறந்து இவ்வளவு சாதித்தார் என்றால், அவரது திறமைக்கும், பெருமைக்கும் அளவே இல்லை. இத்தகு பெருமைக்குரிய இந்த மாமனிதரின் 80-ஆவது பிறந்த நாளில் எம்.சி.ராஜா, திரு.வி.க., ராஜாஜி போன்றோர் கலந்துகொண்டனர். விழிப்பும், எழுச்சியும், போர்க்குணமும், அறிவு நுட்பமும் நிறைந்த இரட்டைமலை சீனிவாசன் 1945 செப்டம்பர் 18-ஆம் நாள் தனது 85 ஆவது வயதில் இறந்துபட்டார். வாழ்க இரட்டைமலை சீனிவாசன் அவர்களின் புகழ்!செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

வரலாற்றுச் சுவடுகள் : 'நடமாடும் பல்கலைக் கழகம்’ டாக்டர் நாவலர் இரா.நெடுஞ்செழியன் இறுதிச் சொற்பொழிவு (1)

தந்தை பெரியாரின் பகுத்தறிவுக் கொள்கையால் மாணவர் பருவம் முதலே ஈர்க்கப்பட்டு மேடைகளில் பகுத்தறிவுக் கருத்துகளைப் பரப்பியவர். தாம் ஏற்றுக் கொண்டக் கொள்கையில் இறுதிவரை உறுதியாக இருந்து, அதனை எல்லா வகையிலும் நடைமுறைப்படுத்த முயன்று, சிலவற்றை நடைமுறையும் படுத்தியவர் நாவலர் ஆவார். அவருடைய பிறந்த தினமான ஜூலை 11 ஆம் தேதி நூற்றாண்டு பிறந்தநாள் அதனை ஒட்டியச் சில நினைவுகள் சென்னை பெரியார் திடலில் 31.12.99 அன்று நடைபெற்ற பெரியார் புத்தாயிரமாவது ஆண்டு விழாவில் ஆற்றிய உரை வீச்சு. ஏசு பிறந்தாரா? இறந்தாரா? என்பது எவருக்கும் தெரியவில்லை என்று சென்னை பெரியார் திடலில் நடைபெற்ற பெரியார் புத்தாயிரமாவது ஆண்டு விழாவில் அ.தி.மு.க. அவைத் தலைவர் டாக்டர் நாவலர் கேள்வி எழுப்பினார். கி.வீரமணி அவர்கள் சொன்னார்கள் முதலில் உங்கள் அனைவருக்கும் பெரியார் புத்தாயிரம் வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்துக் கொள்வதில் உள்ளபடியே நான் பூரிப்பும், பெருமையும் கொள்கின்றேன் இந்த விழாவினுடைய சிறப்புக்குரிய நோக்கத்தை எனக்கு முன்னால் பேசிய நண்பர் கி.வீரமணி அவர்கள் உங்களுக்கு சுருக்கமாகவும், விளக்கமாகவும் சொல்லியிருக்கின்றார்கள். நாம் பெரியார் அவர்களுடைய புத்தாயிரமாவது ஆண்டைக் கொண்டாடுவதன் மூலம் அவருடைய கொள்கைகள் கோட்பாடுகள், குறிக்கோள்கள் மனித சமுதாயத்தை வாழ வைப்பதற்காக அவர்கள் எடுத்துச் சொன்ன அறிவுரைகள், கருத்துரைகள் ஆகியவைகள் எல்லாம் அடுத்தடுத்து வருகின்ற ஆண்டுகளிலேயும், அடுத்தடுத்து வருகின்ற நூற்றாண்டு விழாக்களிலேயும் அது பரவ வேண்டும் என்ற நல்ல நோக்கத்தின் அடிப்படையில் இந்த விழாவை ஏற்பாடு செய்வது மட்டுமல்லாமல், பகுத்தறிவு குடும்பங்களைச் சார்ந்த அத்துணை பேரும், ஒன்றாக இணைந்து தங்களுடைய மகிழ்ச்சியைப் பரிமாறிக் கொள்கிற வகையில் இந்த விழாவை இந்த ஆண்டு ஏற்பாடு செய்திருப்பது மிக, மிக போற்றுதலுக்குரிய ஒன்றாகும். செவிக்கும், வயிற்றுக்கும் உணவு உண்டு ‘செவிக்கு உணவு இல்லாதபொழுதுதான் சிறிது வயிற்றுக்கு ஈயப்படும்’ என்று வள்ளுவப் பெருந்தகையார் குறிப்பிட்டார். இங்கு செவிக்கும் உணவு உண்டு. வயிற்றுக்கும் உணவு உண்டு - என்ற முறையில் நண்பர் கி.வீரமணி அவர்கள் இந்த விருந்தினை ஏற்பாடு செய்திருக்கிறார்கள். ஆண்டுதோறும் பெரியார் விழா பெரியாருடைய கருத்துகள் நாடெங்கும் பரவி, மனித சமுதாயம் நல்ல நோக்கத்தின் அடிப்படையில் இந்த விழா இங்கே கொண்டாடப்படுகின்றது என்றும், இப்படிப்பட்ட விழாக்கள் ஆண்டுதோறும் கொண்டாடப்படும் பெரும் முயற்சியில் ஈடுபடுவோம் என்றும் நண்பர் கி.வீரமணி அவர்கள் தன்னுடைய முன்னுரையிலே எடுத்து சொல்லியிருப்பதையும் பாராட்ட வேண்டிய ஒன்று. பம்பரமாகச் சுற்றி... அது மட்டுமல்ல, பெரியாருடைய பேச்சுகளை எல்லாம் ஒலி நாடாக்களாக ஆக்கி அவற்றில் பத்து ஒலி நாடாக்களை உருவாக்கி - அவற்றை வெளியிடுகின்ற விழாவாகவும் இந்த விழா ஏற்பாடு செய்து எல்லோரும் மகிழ்ச்சி தரத்தக்க வகையில் நண்பர் து.மா.பெரியசாமி அவர்கள் இதை செய்திருக்கிறார்கள். அவர் மாணவப் பருவ காலத்திலிருந்தே பகுத்தறிவு இயக்கத்திலே நீங்காப் பற்றும், தணியா ஆர்வமும் கொண்டு, அரும்பணி ஆற்றி வருகிறவர் ஆவார். அவர் 1944ஆம் ஆண்டிலிருந்தே நன்கறிவேன். அவர் எப்பொழுதும் பம்பரமாகச் சுற்றிச் சுற்றிச் சுழன்று திருச்சி மாவட்ட பகுதிகளில் கழகத்தின் பகுத்தறிவு கருத்துகளைப் பரப்புகின்ற பணியில் நம்முடைய நேரத்தையும், நினைப்பையும், உழைப்பையும், ஆற்றலையும் சிறப்பாகப் பயன்படுத்தி வருகின்ற ஓரு நல்ல நண்பராவார். பெரியார் கருத்துகள் இளைய தலைமுறையினருக்கு... அவருடைய முயற்சியில் இந்த ஒலி நாடாக்கள் வெளிவருவது மிக, மிக பாராட்டுதலுக்குரிய ஒன்று நாங்கள் எல்லாம் பெரியாரோடு இருந்து அவருடைய குரல் கேட்டு - அவருடைய பேச்சு வன்மையை எல்லாம் அறிந்து நாங்கள் எல்லாம் மகிழ்ந்திருக்கிறோம். இந்த தலைமுறையினர் தந்தை பெரியார் அவர்களுடைய அழுத்தந் திருத்தமான கருத்துகளைக் கேட்க வாய்ப்பில்லாத நிலையில் ஆக அறிவியல் தொழில் நுட்ப உதவியின் பேரிலே ஒலி நாடாக்களைத் தயாரித்திருப்பதன் காரணமாக - பெரியாருடைய கருத்துகளை இன்றைய இளைய தலைமுறையினர் தெரிந்து கொள்ளக்கூடிய வகையில் இந்த ஒலிநாடாக்களை உருவாக்கித் தந்திருப்பது மிக மிகப் பாராட்டுக்குரிய ஒன்று. கிட்டத்தட்ட 250, 300 ஒலிநாடாக்கள் வெளிவரும் என்று அவர்கள் சொல்லியது உள்ளபடியே எதிர்காலப் பரம்பரையினருக்குப் பயன்படக் கூடிய ஒன்றாகும். ஆக, பெரியாருடைய கருத்துகள் உலகெங்கும் பரவுவது என்ற நல்ல நோக்கத்தின் அடிப்படையில் பெரியார் புத்தாயிரமென்ற இந்த விழாவைக் கொண்டாடுகின்றோம். காலக் கணக்கீடு தேவை உள்ளபடியே காலக் கணக்கீடு தேவைப்படுகிறது. மனித சமுதாயத்திற்கு வரலாற்று நிகழ்ச்சிகளை அறிய அவை எவ்வப்பொழுது நடைபெற்றது? எங்கெங்கு நடைபெற்றது? யார் யாரால் நடைபெற்றது என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள, வரலாற்றுச் செய்திகளை அறிய, வரலாற்றுத் தன்மைகள் எப்பொழுது ஆரம்பித்தது, எப்பொழுது முடிந்தது? என்பதை அறிந்து கொள்ள இதற்கெல்லாம் காலக் கணக்கீடு தேவைப்படுகிறது. ஆக, ஆண்டுக் கணக்கு, நாள் கணக்குத் தேவைப்படுகிறது. ஆண்டுப் பிறப்பு வேறுபடுகிறது இந்த ஆண்டு முறை கணக்குகள் நாட்டுக்கு நாடு, இனத்துக்கு இனம் வேறுபட்டுக் கொண்டே போயிருக்கிறது. ஆக ஒவ்வொருவருக்கும், ஒவ்வொரு ஆண்டு உண்டு தமிழர்களுக்கென்று ஓர் ஆண்டு உண்டு. அது ஏப்ரல் மாதம் 14ஆம் தேதி என்று உண்டு தெலுங்கர்களுக்கு என்று ஓர் ஆண்டு பிறப்பு உண்டு. கேரள மக்களுக்கு கொல்லம் ஆண்டு என்று உண்டு. இஸ்லாமியர்களுக்கு என்று ஓர் ஆண்டு உண்டு. ஆக உலகெங்கும் பரவலாக ஆகி, எல்லோருக்கும் பழக்கப்பட்டு, எல்லோரும் ஏற்றுக் கொள்கின்ற அளவுக்கு கிறித்துவை அடிப்படையாக வைத்து கி.பி. 2000 என்று ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. உள்ளபடியே வரலாற்றை எல்லாம் புரட்டிப் புரட்டிப் பார்த்தால் கிறித்து எப்பொழுது பிறந்தார் என்று யாருக்கும் தெரிவதில்லை. ஏசு பிறந்ததும், மறைந்ததும் தெரியாது ஏசு எப்பொழுது மறைந்தார் என்பதும் யாருக்கும் தெரியவில்லை (கைதட்டல்). அதை அவர்களே ஒத்துக் கொள்கிறா£கள். கிறித்து பிறந்ததும் யாருக்கும் தெரியாது. முதலில் ‘மாஸ் ஆப் தி கிரைசஸ்’ என்று வைத்தார்கள். நாளடைவில் அது கிறிஸ்துமஸ் என்று ஆகிவிட்டது.  பகுத்தறிவாளர் கூட்டம் எல்லாம் இங்கு ஒன்றாக நாம் சேர்ந்திருக்கிற மாதிரி டிசம்பர் மாதம் 25ஆம் தேதி கிறிஸ்துமஸ் என்று கொண்டாடுகின்றார்கள். அப்பொழுது தான் அவர் பிறக்கிறார் என்று சொல்கின்றார்கள். ஜனவரி 1ஆம் தேதி எதை ஒட்டி வருகிறது? பிறந்த நாளை ஒட்டி வருகிறதா? அல்லது வேறு எதையாவது ஒட்டி வருகிறதா என்று தெரியவில்லை. ஏசு இறந்துவிட்டதாக அவர்கள் ஏற்பதில்லை ஆனால், சொல்லுகின்ற பொழுது பி.சி. என்று சொல்லுகிறார்கள். அதாவது பிஃபோர் கிரைஸ்ட் என்பது அவர் இறப்பதற்கு முன்னாலேயா? அல்லது ஏசு பிறப்பதற்கு முன்னாலேயா? கிரைஸ்ட் என்று இருக்கிறது ‘பிஃபோர் தி டெத் ஆஃப் தி கிரைஸ்’ என்று இல்லை அல்லது ‘ஆஃப்டர் தி டெத் ஆஃப் தி (ஏ.டி.) கிரைஸ்ட்’ என்று சொல்லவில்லை. ஆக கிறிஸ்தவர்கள் ஏசு இறந்துவிட்டதாக அவர்கள் ஒத்துக் கொள்வதே இல்லை.                                                                 (தொடரும்)செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

சிறுகதை : வெற்றியினும் தோல்வி பெரிது

தில்லை மறைமுதல்வன் கடைசியில் அந்தப் போர் முடிவுற்றது! பெருவீரன் இராவணன் சாய்க்கப்பட்டான். அவனைச் சேர்ந்தோரின் உடல்கள் கழுகுகளுக்கும் காக்கைகளுக்கும் விருந்தாக்கப்பட்டன. இலங்காபுரியின் மாட மாளிகைகளையும் கூட கோபுரங்களையும் தீ தின்று தீர்த்தது. செல்வக் குவியல்கள் சூறையாடப்பட்டன. இராமன் மூட்டிய நெருப்பு அந்த மாபெரும் சாம்ராஜ்யத்தை சாம்பலாக்கிற்று. இத்தனைக்கும் காரணமான மிதிலை நாயகி அசோக வனத்தில் இராவணனால் சிறை வைக்கப்பட்டிருந்தாள், இராவணனின் ரத்தச் சேற்றில் இராமன் வெற்றிவாகை சூடிய செய்தியை அசோகவனத்திலிருந்த சீதைக்குச் சொன்னான் மாருதி இந்த விடுதலைக்குத்தான் இந்த மீட்சிக்குத்தான் - அவள் இத்தனை காலமும் காத்திருந்தான், வீரக்கழல் புனைந்த இராமனைக் காணவேண்டுமென்ற ஆசையால் தான் அவள் பல இடர்களையும் பொறுத்துக் கொண்டு காத்திருந்தாள். தசரத குமாரன் தன்னைக் காப்பாற்றுவான், பழிதுடைப்பான், மானங்காப்பான், வாழ்வளிப்பான் என்ற நினைப்பில் தான் அவள் பலர் பலகாலும் பலவாறு சொன்ன பழிச்சொற்களை எல்லாம் சகித்துக் கொண்டு காத்திருந்தாள். அசோகவனத்துச் சேடியர்களின் உபதேசங்கள் செவிகளைப் புண்ணாக்கிய போதெல்லாம் இலங்கை வேந்தனின் ஆசையில் விளைந்த சொற்கள் நெஞ்சை சுட்டெரித்த போதெல்லாம் அவள் உயிரைக் காத்து நின்றது இதற்காகத்தான். அவளுக்குத்தான் எத்தனை நம்பிக்கை, பொறுமை! அவள் தவங்கிடந்த அந்த நேரமும் வந்தது. ஆனால் அவள் எதிர்பார்த்ததுபோல அல்ல! போர்க் களத்தின் பிண வாடையிடையே நின்று கொண்டிருந்த இராமன், சிறை மீண்டு வந்த சீதையைக் கண்டான். பத்து மாதங்களுக்கு முன்பு அவன் கண்ட அந்த அழகொழுகும் முகமும், இளமை கொஞ்சும் மேனியும், மதர்த்த விழிகளும், கை புனைந்தியற்றாக் கவின் பெரு வனப்பும் இப்போது சீதையிடம் இல்லை. அவள் வாடித் தான் போயிருந்தாள்! தாபமும் பெருமூச்சம் நிறைந்த எண்ணற்ற இரவுகளுக்குப் பின்னர், ஜானம் தன்னை ஆட்கொண்டவனைக் கண்டான். வெள்ளம் போல் உவகை பெருக்கெடுத்து ஓடியது. உணர்ச்சிகளின் அலை புரண்டது. தவமிருந்து பெற்ற அந்தத் திருக்குமாரனின் பாதங்களில் விழுந்து வணங்கினான். அவனோ கண்களை மூடிக் கொண்டான். “பிரபோ!’’ பதிலில்லை. சீதையின் நெஞ்சில் முள் தைத்தது. “சீதை வந்திருக்கிறேன். கண் திறந்து பாருங்கள்.’’ “கண் வலியால் வேதனைப்படுகிறேன், சீதா.’’ “நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?’’ “இந்த இலங்கைப் படையெடுப்பு உன்னை மீட்பதற்காக அல்ல - எனக்காக என் பெயருக்கு வந்த மாக துடைப்பதற்காக! என்னை அவமானப்படுத்தியவனைப் பழி வாங்குவதற்காக! என் கடமை முடிந்து விட்டது: நீ இனி உன் விருப்பம் போல் எங்கு வேண்டுமானாலும் போகலாம்!’’ இராவணன் காமுற்ற போதும் அடையாத வேதனையை சீதை இப்போது அனுபவித்தாள். எத்திசையில் வேண்டுமானாலும் செல்லும் இந்த விடுதலைக்காகவா அவள் காத்திருந்தாள்? உலக விடுதலையைவிட இதென்ன மேலான விடுதலையா? நஞ்சு துளிர்த்த நீண்ட பிரிவுக்குப் பின்னர் தன்னைக் கண்டதும் ஆசை கொப்பளிக்க, சந்தனம் கமழும் திரண்ட தோள்களில் வாரி அணைத்துக் கொள்வான் என்று எதிர்பார்த்திருந்தவளுக்கு -வெண்ணிலாப் பாதங்களுக்கு பூச சொரிந்த இராமனின் அன்பில் மிதக்கவும் இனிய சொல்லைப் பருகவும் பெரு வேட்கை கொண்டிருந்தவளுக்கு எத்தனை பெரிய அதிர்ச்சி; ஏமாற்றம்! “இந்தக் கொடிய தண்டனையைப் பெற நான் என்ன குற்றம் செய்தேன்?’’ “இராவணன் உன்னிடம் இச்சை கொண்டான். காமம் வழியும் கண்களால் உன் திரண்ட அழகைக் கண்டான். தொட்டெடுத்துத் தூக்கிச் சென்றான்.’’ “அது நான் செய்த குற்றமல்லவே! இராவணன் செய்த குற்றம் - என் அழகு செய்த குற்றம் - சூர்ப்பனகையைப் பங்கப்படுத்தியவர்கள் குற்றம்“ - வேதனையில் தன்னை மறந்து பேசினாள் சீதை. “பத்துத் திங்கள் வரை இராவணன் அந்தப்புரத்தில் அவனது ஆற்றலுக்கும் அதிகாரத்துக்கும் உட்பட்டிருந்தாய்!’’ “வேறென்ன செய்ய முடியும்? நான் பெண். அவனோ அளவற்ற வீரமும் வலிமையும் கொண்டவன். என் பிறன் வசப்பட்டது. ஆனால் என் மனமல்ல.’’ “களங்கமற்ற ‘இச்வாகு’ குலத்தில் பிறந்தவன் எப்படி மாற்றானால் தீண்டப்பட்டவளை ஏற்றுக் கொள்ள முடியும்? உலகம் என்னைப் பார்த்து சிரிக்காதா?’’ சீதையின் ஆறாத்துயரும் அழுத முகமும் இராமனிடம் மனிதத் தன்மையை உண்டாக்கவில்லை. எல்லோருக்கும் உரித்தான சந்தேகமும் ஆத்திரமும் கோழைத்தனமும் அவனை ஆட்டிப் படைத்தன. “அப்போதும் இப்போதும் எப்போதும் என் மனம் உங்களிடம் தான் இருக்கிறது. நான் உங்களை விரும்பி மணந்தது நீங்கள் அரசிளங்குமாரன் என்பதாலல்ல; பல முடி புனைந்து மன்னர் மன்னனாக அரியாசனம் வீற்றிருப்பீர்கள் என்பதனாலுமல்ல. என் கண்ணிற்கும் கருத்திற்கும் ஏற்றவர் என்பதால் என் ஆசையைக் கொள்ளை கொண்ட பேராற்றலும் பெருவனப்பும் படைத்தவர் என்பதால்,’’ சீதையின் சொற்கள் இராமனின் நெஞ்சைத் தொட்டன. “சீதா! வேறுவழியில்லை எனக்கு. வேண்டுமானால் ஒரே ஒரு சோதனை இருக்கிறது உன் மீட்சிக்கு’’ “எதுவானாலும் சொல்லுங்கள். உங்களைவிட எனக்கு எதுவுமே பெரிதல்ல.’’ அவளிடம் இரக்கம்காட்டாத இராமனிடம் அவளுக்குத் தான் எத்தனை ஆர்வம், பிரேமை! “தீ வளர்த்து அதில் நீ குளிக்க வேண்டும். அதன் மூலம் உன் தூய்மையை உலகம் அறிய வேண்டும். பிறகு தான் அயோத்தியில் இராமன் மனைவியாக நீ வாழ முடியும்.’’ சீதை சோதனைக்கு ஒப்புக் கொண்டாள். தீ வளர்க்கப்பட்டது. புனித நீராடி, புத்தாடை உடுத்தி இராமனின் பாதந்தொட்டு வணங்கினாள் சீதை. கொழுந்து விட்டெரியும் தீக்குண்டத்தை மும்முறை வலம் வந்து கைக்கூப்பிக் கண் மூடினாள், “மனத்தினான் வாக்கினான் மறுவுற்றேன் எனின் சினத்தினால் சுடுதீயால்! தீச் செல்வா!’’ அடுத்தகணம் சீதை தீயிடையே பாய்ந்து விட்டாள். சுற்றி இருந்தவர்கள் கண்களை மூடிக் கொண்டனர். என்ன ஆச்சரியம்! தீக்கடவுள் சீதையின் பழுதிலா நிலையை நிரூபித்து விட்டாள். விண்ணிலிருந்து தேவர்கள் பூச்சொறிந்து நின்றனர். சீதை மெய்மறந்து நின்றாள். விண்ணவர் வாழ்த்த, வானவர் வியப்புற, தென்னவர் வழியனுப்ப சீதை அயோதிக்கு இராமனுடன் புறப்பட்டாள். ஆனால் இந்த மீட்சி நிரந்தர மீட்சி அல்ல என்பது அவளுக்குத் தெரியவில்லை. தர்மத்தை நிலைநாட்ட வந்த இராமனை அதர்மம் அலைக்கழிக்கப் போகிறது என்பதை அவன் அறியவில்லை. இராமனுக்கே அது தெரியவில்லையே! -இப்போது இராமனும் சீதையும் அயோத்திக்குத் திரும்பி விட்டனர். களையிழந்து கிடந்த அயோத்தியில் களி துவங்கிற்று. அப்பி இருந்த இருள் பெயர்ந்து வீழ்ந்து வானம் சிவந்ததுபோல, கோடையின் கானல் முடிந்து வசந்தத்தின் பசுமை தழைத்ததுபோல அயோத்தி நகர் புதுக்கோலம் பூண்டது. அலங்காரங்களும், ஆடல்களும், பாடல்களும் எங்கும் காட்சிகளாயின. இளங்கன்றின் சிவந்த மாமிசமும், சோமரசமும், இவையிரண்டின் சுவையும் கொண்ட அழகிகளும் வரப்பிரசாதங்களாயின. இராமனும் சீதையும் கண் நிறைந்து காணப்பட்டனர். எனினும் இருவருமே மாறிப் போயிருந்தனர். இராவணனால் சிறை எடுக்கப்பட்ட சீதையும் இராமனால் மீட்கப்பட்ட சீதையும் வெவ்வேறாக இருந்தனர் அசோகவனம் அவளை மாற்றி இருந்தது சீதையிடம் முன்பிருந்த விளையாட்டுத் தன்மையும், கோவிலை சுபாவமும் இப்போதில்லை. மழை பெய்து விட்டதுபோல அமைதியோடு இருந்தாள். நடையில் முன்பிருந்த துள்ளல் இல்லை. ஏதோ காற்றில் மிதப்பது போல நடந்தாள், போகிறவர்களைத் தடுத்து நிறுத்தும்படியாக ‘சுளீ’ரெனச் சிரிப்பதில்லை அதிராத அடக்கமான சிரிப்பு தான், ஆயிரம் அர்த்தங்கள் சொல்லும் கண்கள் இப்போது சலனமற்றிருந்தன. இராமனிடம் முன்பு போலவே இப்போதும் அன்பு செலுத்தினாள். ஆனால் அதில் முன்பிருந்த குறும்புத்தனமும் வேட்கையும் இப்போதில்லை மதிப்பும் மரியாதையுமே இருந்தன. இந்த மாறுதல் எப்படி ஏற்பட்டது. எதனால் ஏற்பட்ட என்பது சீதைக்குத் தெரியவில்லை. விரைவில் தாயாகப் போறோம் என்ற நினைப்பினால் விளைந்த மாறுதலோ என்னவோ! சீதையிடம் ஏற்பட்ட மாறுதலைக் கண்டு இராமனுக்கும் ஆச்சரியமாகத்தான் இருந்தது. அதைவிட ஆச்சரியம் எப்படியோ தானும் மாறி இருக்கிறோம் என்பதை அவன் உணர்ந்ததுதான். இலங்கைப் படையெடுப்புக்கு முன்னர் சீதை அவனுக்கு ஓர் இலட்சியமாகவே விளங்கினாள். அவளுடைய அஞ்சனம் தீட்டிய விழிகளின் இமைகளில் அவனது கனவுகள் தங்கியிருந்தன. பூ மணக்கும் மெல்லிய தோள்களில் அவனது ஆசைகள் பின்னிக் கிடந்தன. செம்பஞ்சு தடவிய சிற்றடிகளுக்கு அவனது உணர்ச்சிகள் சதங்கைகளாகி, அவள் அடியெடுத்து வைத்த போதெல்லாம் கொஞ்சின. ஆனால் இப்போது அவன் தான் அவளுக்கு எல்லாமாக இருந்தானே தவிர, அவள் அவனுக்கு எல்லாமாக இருக்கவில்லை. அவளிடமிருந்த கவர்ச்சிதான் குறைந்து விட்டதா அல்லது அந்தக் கவர்ச்சியில் தனக்கிருந்த பற்றுதல் தான் குறைந்துவிட்டதா என்பது புரியாமல் தத்தளித்தான். சீதை தாயாகப் போகிறாள் என்பதுகூட அவன் உணர்ச்சிகளை சிலிர்க்க வைக்கவில்லையே! எது எப்படி இருப்பினும் இராவணனுக்கும் சீதைக்கும் இடையே இருந்த கோலாகலமும், இனிமையும் தீர்ந்து விட்டன என்பது மட்டும் உயமைதான். இதழின் லெப்பை விழிவாங்கிய அந்த நாட்கள் கலை நெகிழ, இடை துவழ, முகை குலுங்க சிருங்காரம் சாகரமாகபெருக்கெடுத்து ஓடிய அந்த தினங்கள் அவையெல்லாம் இப்போது நினைத்துப் பார்க்கக்கூடிய இனிமைகளாகி விட்டன. ஒருநாள் இராமன் அரண்மனையில் உப்பரிகையில் நின்று கொண்டு, அயோத்தி நகரையும் அதை சுற்றியுள்ள சோலைகளையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். பக்கத்தில் பரதனும் நின்றிருந்தான். நீண்ட நேரமாக இருவருமே பேசிக் கொள்ளவில்லை. இருவர் மனதிலும் இரு வேறுபட்ட எண்ணங்கள் - ஆனால் இரண்டுமே ஒன்றைப் பற்றிதான்! இராமனுக்கு அதை எப்படி பரதனிடம் கேட்பது என்று புரியவில்லை. பரதனுக்கு அதை எப்படி இராமனிடம் சொல்வதென்று புரியவில்லை. இந்த மௌனத்தின் பயங்கரத்தை இராமனால் தாங்க முடியவில்லை. “பரதா! அயோத்தி மக்கள் ஒரே மகிழ்ச்சியாக இருப்பது போலத் தென்படுகிறதே?’’ “ஆமாம். தங்கள் இலங்கை வெற்றியின் பெருமை தான் இன்னும் வீதியெங்கும் பேசப்படுகிறது. நாற்சந்திகளிலும் கடைவீதிகளிலும் தங்கள் வில்லாற்றல் புகழப்படுகிறது. வலியதையும் சேதுபந்தனமும் இராவணன் அழிவும் கதை கதையாகச் சொல்லப்படுகின்றன.’’ “அப்படியா?’’ “ஆனால்...’’ பரதன் சொல்லவேண்டியதைச் சொல்லி விடுவது என்று முடிவு செய்துவிட்டான். “என்ன விஷயம் பரதா?’’ “சொல்வதற்குத் தயக்கமாக இருக்கிறது.’’ “பரவாயில்லை. எதுவானாலும் சொல்லு’’ “சீதாபிராட்டியின் மீட்சியை மேலுலகமும் கீழுலகமும் அங்கீகரித்துவிட்டன. ஆனால் இந்தப் பூவுலகம் ஏற்க மறுக்கிறது.’’ “நீ என்ன சொல்கிறாய் பரதா’’, இராமனின் முகத்தில் இருள் கப்பியது. “அபவாதம் காட்டுத்தீ போலப் பரவிவிட்டது சீதா தேவியாரின் அக்கினிப் பிரவேசம் அயோத்தி மக்களுக்கு தகுந்த சமாதானமாகப் படவில்லை.’’ எதிர்பார்த்த அதிர்ச்சிதானென்றாலும் அது வந்தபோது வரவேற்கக் கூடியதாக இல்லை. பகைவனிடம் பத்து திங்கள் வரை இருந்து திரும்பியவளிடம் தூய்மை இருக்க முடியாது என்று, சரியாகவோ தவறாகவோ ஆனால் நிச்சயமாக அயோத்தி மக்கள் நினைத்தார்கள். “மக்கள் பேசிக்கொள்வது காது கொடுத்துக் கேட்கக் கூடியதாக இல்லை. நம்முடைய மனைவியரும் சீதையைப் போலானால் நாமும் சகித்துக் கொள்ள வேண்டியதுதான். அரசன் எவ்வழியோ அவ்வழிதானே குடிகளும் என்றெல்லாம் கேவலமாகப் பேசுகிறார்கள். நேற்றுக்கூட ஒரு வழக்கு விசாரணைக்கு வந்தது. ஆடை வெளுப்பவன் ஒருவன்...’’ “போதும் பரதா, போதும். என்னைச் சித்திரவதை செய்யாதே’’ - காதுகளைப் பொத்திக்கொண்டு அலறினான் இராமன். மற்றவர்களுக்கெல்லாம் ஒரு ‘மாதிரி’யாகப் புகழப்பட்ட அந்த ‘உதாரண புருஷன்’ அப்போது தனக்குள்ளே புழுவாக நெளிந்தான். “போ பரதா, போ, என்னைத் தனிமையில் விட்டு விட்டுப் போ!’’ பரதன் அவ்விடத்தைவிட்டுச் சென்றான். இராமனுக்கு என்ன செய்வதென்றே புரியவில்லை. போர்க்களத்தில்கூட கலங்காதவன் இப்போது அஞ்சி அஞ்சி வியர்த்தான். நீண்ட நேரத்துக்குப் பின்னர் ஏதோ ஒரு முடிவோடு அவன் சீதையின் அந்தப்புரம் நோக்கிச் சென்றான். -சீதை அந்தப்புரத்தில் சேடியர் சூழ அமர்ந்திருந்தாள். தாய்மையின் மினுமினுப்பு அவள் உடலெங்கும் மெருகிட்டிருந்தது அப்போது அவளுடன் கைகேயியும் இருந்தாள். ஏதேதோ பேசிக் கொண்டிருந்த கைகேயி திடீரென்று சீதையைப் பார்த்துக் கேட்டாள்: “ஏன் சீதா, இலங்காபுரி செல்வச் செழிப்புள்ள தாமே’ மாடமாளிகைகள் பிரமிக்க வைக்குமாமே. அங்குள்ளவர்கள் வீரத்திலும் அழகிலும் சிறந்தவர்களாமே!’’ கைகேயியின் நோக்கத்தைச் சீதையால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. “எனக்கென்ன தெரியும்? நான் தான் அசோக வனத் திலே சிறைவைக்கப்பட்டிருந்தேனே.’’ “மறந்துவிட்டேன் இராவணன் போரில் புலியாம். அவன் போர் வீரத்தைப் பற்றி வீரர்கள் கதை கதையாகச் சொல்கிறார்கள்.’’ சீதை பதில் பேசவில்லை. “ஏன் சீதா, நீ இராவணனைப் பார்த்திருக்கிறாயே, அவன் எப்படி இருப்பான்? அழகானவனா? அல்லது பயங்கரமாக இருப்பானா?’’ “என்னை ஒன்றும் கேட்காதீர்கள். இப்போது அதெல்லாம் எதற்கு?’’ -  மறக்க விரும்பிய, மறக்க முயன்றுகொண்டிருந்த இலங்கை நினைவுகளை மீண்டும் கிளறிவிட சீதைக்கு துணிச்சலில்லை. “இராவணனைப் பற்றிச் சொல்வதென்றால் உனக்குக் கஷ்டமாகத்தான் இருக்கும், அவனது உருவத்தையாவது படமாக வரைந்துகாட்டேன். ஒரு பெண்ணுக்காகத் தனக்கும், தன் நாட்டுக்கும் அழிவு தேடிக்கொண்டவன் எப்படி இருப்பான் என்பது எங்களுக்கும் தெரிய வேண்டாமா?’’ சீதை ஆன மட்டும் மறுத்துப் பார்த்தாள். கைகேயி விடுவதாக இல்லை. சாமர்த்தியமாகப் பேசி சிதையின் உறுதியைக் கலைத்துவிட்டாள். வேறு வழியின்றி, திரைச்சீலையை எடுத்து வைத்து தூரிகையை வர்ணங்களில் தோய்த்து இராவணன் உருவை எழுதலானாள் சீதை. அப்போது தான் இராமன் உள்ளே நுழைந்தான். படத்தை அப்படியே போட்டுவிட்டு சீதை எழுந்து நின்றாள். கைகேயியை வணங்கிவிட்டு இராமன் அங்கிருந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்தான். சீதை அரைகுறையாக வரைந்து இருந்த அந்தப் படம் அவன் கண்களில் தட்டுப்பட்டது. எடுத்துப் பார்த்தான். இராவணன் படம்! “யார், சீதையா இதை எழுதியிருக்கிறாள்! அற்புதமாக இருக்கிறதே’’ - அவன் குரலில் தொனித்த ஏளனத்தைச் சீதை உணர்ந்தாள். “இராமா! மனிதர்களுக்குப் பிரியமானவர்கள் அடிக்கடி அவர்கள் நினைவுக்கு வருமாம். பெண்களின் மனதைக் கண்டறிந்தவர்கள் யார்?’’-இதைச் சொல்லிவிட்டு கைகேயி அகன்றாள். குறி தப்பாது அம்பெய்வதில் அவள் எப்போதுமே கெட்டிக்காரிதான். இராமன் நெஞ்சில் கனன்று கொண்டிருந்த நெருப்பு இப்போது - கொழுந்து விட்டெரிந்தது. கையிலிருந்த இராவணன் படத்தை வீசி எறிந்தான். “ஜானகி! நீ இன்னும் இராவணனை மறக்கவில்லை போலிருக்கிறதே.’’ “பிரபோ! நான் பாபமறியாதவள், இராவணனுடைய உருவை வரைந்து காட்டும்படி அவர்கள் வற்புறுத்தினார்கள். மறுக்கமுடியாமல்...’’ “புரிகிறது சீதா, புரிகிறது. அயோத்தி மாந்தர் பேசுவதிலும் அர்த்தமிருக்கத்தான் செய்கிறது. நான் தான் தவறு செய்து விட்டேன்.’’ “வேண்டுமானால் என்னை உங்கள் கையாலேயே கொன்று விடுங்கள். இப்படி அபாண்டமாகப் பழியால் சித்கிரவதை செய்யாதீர்கள்’’ கண்களில் மழைபொழியச் கெஞ்சினாள் சீதை. “உன்னைக் கொல்லும் இன்னொரு பாவத்துக்கு நான் ஆளாகமாட்டேன். செய்த பாவத்துக்குப் பரிகாரம் தேட வேண்டியது தான் பாக்கி.’’ சேடியர்களைக் கூப்பிட்டு இலக்குமணனை அழைத்து வரச் சொன்னான் இராமன். வந்த இலக்குமணனிடம் “இலக்குமணா சீதையைக் காட்டில் கொண்டு விட்டு விட்டு வா’’ என்றான். இலக்குமணன் திகைத்து நின்றான். “நீங்கள் என்னண்ணா சொல்கிறீர்கள்?’’ “இதுதான் பாபவிமோசனம்!’’ “யார் செய்த பாவத்துக்கு, யாருக்குத் தண்டனை?’’ “அயோத்தி மக்கள் அப்படி நினைக்கவில்லையே’’ “அதற்காக இந்தக் கொடுமையா? தர்மத்தை நிலை நாட்ட வந்தவர் நீங்கள். அதர்மத்துக்கு அடிபணிவது விந்தையிலும் விந்தை.’’ “செய்த முடிவு செய்தது தான் - சரியானாலும் தவறானாலும் இனி மாற்றுவதற்கில்லை.’’ சீதைக்கு இப்போது திகைப்பும் சோகமும் நீங்கி விட்டன. ஆத்திரம் பீறிட்டு வந்தது. “நானே போய்விடுகிறேன்... செல்வமும் செல்வாக்கும் நிறைந்த இடத்தில் பிறந்தேன். சீரும் சிறப்போடும் அயோத்தியில் புகுந்தேன், இராவணனால் சீரழிக்கப்பட்டேன். அதுகூடப் பெரிதல்ல. இப்போது நிறைவயிற்றோடும் நீங்காப் பழியோடும் துரத்தப்படுகிறேனே இது தான் கொடுமையிலும் கொடுமை...’’ இராமன் தலைகுனிந்து நின்றான். சீதை வார்த்தைகளைப் பொரிந்து தள்ளினாள். “நான் அசோகவனத்தில் உயிர்விடாதிருந்தது அரசு வீற்றிருந்த ஆள்வதற்கல்ல. இராமனுக்குத் தலை சுற்றியது. “அறம் வெல்லும் என்று நினைத்தேன். இதோ அறம் அபவாதத்தின் முன் புழுப்போல் நெளிகிறது. இராவணனோடு போரிட்டபோது உங்கள் தோள் வலிமை தெரிந்தது. இப்போது உங்கள் உள்ளத்தின் பலவீனம் தான் பளிச்சிடுகிறது.’’ ஒரு கணம் இராமனின் நெஞ்சு நெகிழ்ந்து கலங்கிற்று. ஆனால் மறுகணமே பரதனோடு நிகழ்ந்த உரையாடலும் இராவணன் சித்திரமும் பின்னணியில் எழுந்தன. இளகிய இதயம் இறுகிற்று. “இலக்குமணா’’ என்றான் இராமன். “இதோ போய்விடுகிறேன். போகுமுன் என் மனதிலுள்ளதையும் சொல்லி விடுகிறேன்.... இராவணன் பெற்றது தோல்வி அல்ல - அது வீரச்சாவு. அவன் எண்ணமும் செயலும் தவறாயிருக்கலாம். ஆனால் அதற்காகத் தன் உயிரையும் பணயம் வைத்தான். இராவணனிடம் நீங்கள் பெற்றது எல்லா வீரர்களுமே போர்க்களத்தில் பெறக்கூடிய சாதாரண வெற்றிதான். ஆனால் இப்போது அபவாதத்தை எதிர்த்து நம்பியவளைக் காப்பாற்றி இருந்தால் உலகம் உங்களை மாபெரும் வழிகாட்டியாக - ‘உதாரண புருஷனாக - கொண்டாடுவதில் அர்த்தமிருக்கிறது. இராவணனிடம் பெற்ற வெற்றியைவிட இப்போது நீங்கள் பெற்ற தோல்வி மகத்தானது. இலங்கை வெற்றியினும் அயோத்தியில் அடைந்த தோல்வி பெரிது.’’ “சீதா, நீ எல்லை மீறிப் பேசுகிறாய்’’ என்று கோபத்தால் முகம் சிவக்கக் கத்தினான் இராமன். தேவ அருள் சித்தித்த அந்த ஆதர்ச புருஷனுக்குக் கூட தன்னிடமுள்ள குறைபாடுகளைக் கேட்கப் பிடிக்கவில்லை. “மன்னித்துவிடுங்கள் பிரபோ! இதோ போகிறேன், இதை மட்டும் மறந்துவிடாதீர்கள், இரக்கமற்ற அரக்கனான இராவணனின் ராஜ்யத்தில்கூட எனக்கு ஓர் அசோக வனம் இருந்தது. ஆனால் இந்த இராம ராஜ்யத்தில் அது கூட எனக்குக் கிடைக்காமல் போய்விட்டது.’’ சீதை திரும்பிப்பாராமல் சென்றாள். இலக்குவண் பின் தொடர்ந்தான். சிலைபோல் நின்றிருந்த இராமன் திரும்பினான். அவன் கண்களில் சீதை வரைந்த இராவணனின் படம் தென்பட்டது, அதையே உற்றுப் பார்த்தான். இராவணனின் உதடுகளில் வெற்றிப்புன்னகை உறைந்திருப்பது போலத் தென்பட்டது. (திராவிட இயக்க எழுத்தாளர் சிறுகதை தொகுப்பிலிருந்து)  செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெண்ணால் முடியும் : படிப்பறிவே எங்களை உயர்த்தும்!

 பெண்களின் கல்வியே ஒரு நாட்டின் உண்மையான முன்னேற்றமாகும். அந்த வகையில், கேரளாவில் நாட்டிலேயே அதிகமான விழுக்காடு கல்வி அறிவுப் பெற்றவர்களின் வளர்ச்சி உயர்ந்திருந்தாலும், அங்கிருந்த பழங்குடியினப் பெண் ஒருவர் அய்.ஏ.எஸ் தேர்வில் தேர்வு பெற்று முதல் முறையாக பயிற்சி கலெக்டராக பொறுப்பெற்று பின்தங்கிய சமூக மக்களின் நம்பிக்கை ஒளியாக திகழ்கிறார். தந்தை பெரியாரின் பெண் விடுதலை நோக்கில் பெண்களின் அதிகார முன்னேற்றம் இன்றியமையாத ஒன்றாகும் அதிலும், பழங்குடிப் பெண்ணான ஸ்ரீதன்யா சுரேஷின் வெற்றி பெண்களின் எழுச்சிகளில் ஒன்று. கேரள மாநிலம், வயநாடு மாவட்டம் கல்தான் பத்தேரி அருகே பொழுதனா பஞ்சாயத்து அம்பலக்கொல்லியிலுள்ள இடியம் வயல் பகுதியைச் சேர்ந்தவர் ஸ்ரீதன்யா சுரேஷ். இவரது பெற்றோர் சுரேஷ், கமலா இருவரும் தினக் கூலித்தொழிலாளர்கள். இளம் வயதில் அரசுப்பள்ளியில் கல்வி கற்ற ஸ்ரீதன்யா கோழிக்கோடில் உள்ள செயின்ட் ஜோசப் கல்லூரியில் இளங்கலைப் பட்டமும், காலிகட் பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலைப் பட்டப்படிப்பையும் முடித்தார். சிறுவயதில் இருந்தே கலெக்டர் ஆகிவிட வேண்டும் என்ற கனவு இருந்த போதிலும், தன் குடும்பச்சூழல் காரணமாக படிப்பை முடித்ததும், 2016 இல் வயநாட்டில் உள்ள அரசு பழங்குடியினர் வளர்ச்சித் திட்டப் பிரிவில் உதவியாளர் பணியில் சேர்ந்தார். அங்கு சீராம் சாம்ப சிவராவ் சார்-ஆட்சியராக இருந்தார் அவரின் தலைமையின் கீழ் பணிபுரிந்த நிலையில், தன்னுடைய அய்.ஏ.எஸ் கனவை அவரிடம் கூறினார். பின்பு அவரின் வழிகாட்டுதலின் பேரில் தேர்வுக்கு தயாராகும் பொருட்டு திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள பயிற்சி மையத்தில் சேர்ந்து படித்தார். தீவிர முயற்சி மேற்கொண்ட ஸ்ரீதன்யா 2019 ஆம் ஆண்டில் அய்.ஏ.எஸ் தேர்வில் அதில் இந்திய அளவில் 410 ஆவது ரேங்க் பெற்று தேர்ச்சி பெற்றார். முசௌரியில் அய்.ஏ.எஸ் பயிற்சி மையத்தில் பயிற்சி முடித்துக் கொண்ட ஸ்ரீதன்யா, பின்பு கோழிக்கோடு மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் பயிற்சி ஆட்சியராக பொறுப்பு கிடைத்தது. தனது வழிக்காட்டியான சீராம் சாம்பசிவராவ் அவர்களின் தலைமையில் ஸ்ரீதன்யாவின் ஆட்சியர் பணியும் தொடங்கி இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கஒன்று. கடந்த மாதம் வயநாடு தொகுதிக்கு வந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எம்.பி ராகுல் காந்தியை ஸ்ரீதன்யா தனது குடும்பத்தினருடன் நேரில் சந்தித்து வாழ்த்துப் பெற்றார். கேரள முதல்வர் பினராயி விஜயன் கூறுகையில், ‘ஸ்ரீதன்யா குறித்து நாங்கள் மிகவும் பெருமையும். பெருமிதமும் கொள்கிறோம். அவரது வெற்றி பின்தங்கிய சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு பெரும் உத்வேகத்தைக் கொடுக்கும் என்று நம்புகிறேன்’ என்றார். ஊரடங்கு அமலில் இருந்த மே - 17 ஆம் தேதி கோழிக்கோடு மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் பணியில் சேர்ந்திருக்கிறார். ஸ்ரீதன்யா, அவரது வெற்றியைப் பற்றி கூறுகையில், “வயநாடு மாவட்டம் உள்பட கேரள மாநிலத்தின் பல பகுதிகளில் கணிசமான பழங்குடியின மக்கள் வசித்து வருகின்றனர். அவர்களின் வாழ்வாதாரம் இன்னும் பின் தங்கிய நிலையில் தான் உள்ளது. கல்வியால் மட்டுமே அவர்கள் (வாழும் சூழலில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தமுடியும்.) பின்தங்கிய மக்கள் உயர்வதற்கான வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்தி தரவேண்டும் என்பதே என் முதன்மை லட்சியமாக இருக்கும்’’ என்கிறார் புதிய நம்பிக்கையுடன். தகவல் : சந்தோஷ்செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

மருத்துவம் : விதி நம்பிக்கையை விலக்கிய அதி நவீன மருத்துவங்கள்! (11)

மரு.இரா.கவுதமன் இதயத்தமனி (அடைப்பு) நோய் (coronary artery disease) மாரடைப்பு (Heart Attack) நாம் ஏற்கெனவே குறிப்பிட்டபடி, கருவுற்ற எட்டாவது வாரத்தில் இதயம் இரண்டு குழாய்களாக அமைந்து, பிறகு நான்கு அறை கொண்ட இதயமாக மாறுகிறது. அப்பொழுதே துடிக்க துவங்கும் இதயம், நம் மரணம் வரை இடைவிடாது துடித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. இதயம்தான் கருவில் உருவாகும் முதல் உறுப்பு. ஆரம்பத்தில் நிமிடத்திற்கு 120 முதல் 160 வரை இதயம் துடிக்கும், பேறு காலத்தில் துடிப்பு நிமிடத்திற்கு 130 ஆக இருக்கும். பின் குழந்தை வளர, வளர நிமிடத்திற்கு 72 முறை துடிப்பாக மாறி நிலை கொள்ளும். இயல்பான நிலையில் நிமிடத்திற்கு 72 முறை,  X ஒரு மணிக்கு 72 X 60 முறை, ஒரு நாளைக்கு 72 X 60 X 24 என்று நாம் வாழும் காலம் முழுதும் இதயம் இயங்கிக் கொண்டே இருக்கும். சுருங்கி, விரியும் தன்மையையே நாம் இதயத் துடிப்பாக உணர்கிறோம். அவ்வாறு இடைவிடாமல் இதயம் இயங்க வேண்டுமானால் அதற்கு தேவையான சக்தி இடைவிடாமல் கிடைத்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். அந்த சக்தி இடைவிடாமல் கிடைக்க வேண்டுமானால் இதயத்திற்கு இரத்த ஓட்டம் தடையின்றி கிடைத்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். தங்குத் தடையின்றி (ஒரு நிமிடம் கூட நில்லாமல்) கிடைக்கும் இரத்தம் மூலமே இதய இதயத்திற்கு தேவையான உயிர்க்காற்றும் (ஆக்ஸிஜன்), சத்தும் கிடைக்கிறது. அப்படி நில்லாமல் கிடைக்கும் இரத்த ஓட்டம் இதயத் தமனி (coronary Artery) மூலமே, இதயத்திற்கு கிடைக்கிறது. இதயத் தமனிகள் (Coronary Arteries): மகாதமனி (Aorta) (இடது வெண்டிரிக்கள், left ventricle) இடது கீழறையிலிருந்து வெளியேறும் இடத்தில், இதயத் தமனி பிரிகிறது. பிரிகின்ற இதயத் தமனிதான் முழு இதயத்திற்கும் தேவையான இரத்த ஓட்டத்தை கொடுக்கிறது. மகாதமனியிலிருந்து பிரியும் இதயத்தமனி மேலும் இரண்டு பெரிய பிரிவுகளாக பிரிகிறது. இடது பெரும் இதயத் தமனி (left main coronary artery (also called left main track) வயது பெரும் இதயத் தமனி (right coronary artery - RCA) என்று இரு பிரிவுகளாக பிரிந்து இதயத்தின் இடது, வலது புறங்களுக்கு இரத்த ஓட்டத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இடது பெரும் இதயத்தமனி மேலும் இரண்டாக பிரிகிறது. இதயச் சுற்றுத் தமனி (circumflex artery) இடது முன் கீழிறக்கத் தமனி (left anterior descending artery - LAD) என்று இரண்டாகப் பிரிகிறது. சுற்றுத் தமனி, இடது மேலறை, இடது கீழறையின் (Left Ventricle) பக்கவாட்டிற்கும், பின் பகுதிக்கும் இரத்தம் கொண்டு செல்கிறது. முன் கீழறக்கத் தமனி, இடது கீழறையின் முன்புறம், கீழ்புறம், கீழறைகளின் இடைச்சுவர் ஆகிய பகுதிகளுக்கு இரத்தத்தை கொண்டு செல்கிறது. வலது பெரும் இதயத் தமனி (Right Coronary Artery - RCA) வலது ஓரத் தமனி  (Right Marginal Artery), பின் கீழறக்கத் தமனி (Posterior Descending Artery) என்று இரண்டு பிரிவாக பிரிந்து வலது மேலறை, வலது கீழறை, கீழறைகளின் அடிப்பகுதி, இடைச்சுவர்களின் (Septcem) பின்புறம் ஆகிய பகுதிகளுக்கு இரத்தத்தை செலுத்துகிறது. இந்த பிரிகின்ற தமனிகள் எல்லாம் ஒரு வலைப்பின்னல் போல் அமைந்து, இதயத்தின் அனைத்துப் பகுதிகளுக்கும் இரத்த ஓட்டத்தை, இடைவிடாமல் கிடைக்கச் செய்கின்றன. துணைத் தமனிகள் (Collateral Vessels): இவை இதயத்தில் அமைந்துள்ள சிறிய தந்துகிகள் (tiny blood vessels - capillaries) ஆகும். இதயம் இயல்பாக செயல்படும் பொழுது, இவை மூடி இருக்கும். இதயத்தமனி சுருக்க நோயில், இவை விரிந்து, இதயத்திற்கு தேவையான இரத்தத்தை செலுத்தத் துவங்கும். அதனால் இதய இயக்கத்திற்கு தேவையான இரத்தம் கிடைக்கும். இதனால் மாரடைப்பு தவிர்க்கப்படும். இனி இதயத் தமனி நோய்களை பார்ப்போம். இதயத் தமனி இரத்த ஓட்டக் குறைபாடு (Ischemia) : இதயத் தமனி வழியே இதயத்திற்கு தேவையான இரத்தம் குறைவின்றி தொடர்ந்து சென்று கொண்டே இருக்க வேண்டும். ஏதேனும் காரணமாக இரத்த ஓட்டம் குறைந்தால், இதயத்திற்கு தேவையான உயிர் காற்றும் (Oxygen) சத்தும் கிடைக்காமல் போகும். அதனால் இதயம் நின்று விடும் நிலை ஏற்படும். இதையே “மாரடைப்பு’’ (Heart Attack) என்று கூறுகிறோம். மிகவும் ஆபத்தமான நிலை இது. உடனடியாக மருத்துவம் செய்யாவிடில் மரணம் நிகழக் கூடிய நிலை ஏற்படும். இனி இது எப்படி நிகழுகிறது எனப் பார்ப்போம். மாரடைப்பு (Heart Attack): மிகவும் ஆபத்தான இந்நோய் எதிர்பாராமல் ஏற்படும். இதயத்திற்கு செல்கின்ற இரத்த ஓட்டம் திடீரென தடைபடுவதால் இதயம் துடிக்காமல் நின்று விடும். இதயம் செயல்படுவது நின்று போவதால் மூளை போன்ற முக்கிய உறுப்புகளுக்கும் இரத்தம் செலுத்த முடியாத நிலை ஏற்படும். அதனால் உடல் உறுப்புகள் அனைத்தும் செயல்படாமல் நின்று விடும். நோயாளி மரணமடைந்து விடுவார். “சற்று முன் கூட பேசிக் கொண்டிருந்தாரே, திடீரென்று சாய்ந்து விட்டார், இறந்து விட்டார்’’ என்றெல்லாம் பல முறை நாம் கேட்டுள்ளோம். இதுபோன்ற நிகழ்வுகளுக்கு பெரும்பாலும் காரணமாக இருப்பது இந்நோயேயாகும். மிகவும் அதிகளவில் மரணம் நிகழ்த்த கூடிய நோய் இது. ஆனால் இந்நோயை கண்டறிவதும், மருத்துவம் செய்வதும் முழுமையாக இந்நோயிலிருந்து நோயாளிகளை மீட்டு, நீண்ட வாழ்வு வாழ வகை செய்யலாம் இந்தியாவில் இந்நோயினால் வருடத்திற்கு ஒரு கோடி மக்கள் பாதிக்கப்படுகிறார்கள். இந்நோய்க்கான காரணங்களை பார்ப்போம். “நிலையான மார்பு வலி’’, “நிலையற்ற மார்பு வலி’’ மற்றும் மாரடைப்பு ஏற்பட வாய்ப்புள்ள நோயாளிகள் மிகவும் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும். அவர்கள் சட்டைப் பையில் கீழ்கண்ட 3 மாத்திரைகளை வைத்திருக்க வேண்டும். அவர்கள் புழங்குமிடங்களில் (படுக்கையறை, உணவு உண்ணும் அறை போன்ற இடங்களில்) கைக்கு உடனே எடுக்கும்படியாகவும் இம்மாத்திரைகளை வைத்திருத்தல் நலம் பயக்கும். லேசானா நெஞ்சு வலி ஏற்பட்டாலும் உடனடியாக செய்கின்ற வேலையை, நிறுத்திவிட்டு (நடைப்பயிற்சி செய்து கொண்டிருந்தாலும்) உடனடியாக அருகில் ஓர் இடத்தில் அமைதியாக அமர வேண்டும். படுக்கை இருந்தால் படுத்துக் கொள்ள வேண்டும் உடனடியாக மாத்திரைகளை சாப்பிட வேண்டும். மருத்துவமனைக்கு செல்ல, அனைத்து முயற்சிகளையும் கைக்கொள்ள வேண்டும். தனியாக இருக்கும்பொழுது மார்பு வலி வந்தால், ஆழ்ந்து மூச்சித்திழுத்து, இரும வேண்டும். நெஞ்சுப் பகுதியை கைகளால் பிசைந்து கொடுக்க வேண்டும். மாத்திரைகளையும் உடனடியாக சாப்பிட வேண்டும். மார்பு வலியேற்படும் பொழுது உண்ண வேண்டிய மாத்திரைகள்: ஆஸ்பிரின் 75 mg. (Aspirin 75 mg) (இம்மருந்து இரத்தம் உறைதலை தடுக்கும்) எனலார்பில் (Enalarpil - Vaootec) (இம்மருந்து இரத்தக் குழாய்களை விரித்து கொடுக்கும். அதனால் இரத்த ஓட்டம் அதிக அளவு இதயத்திற்கு செல்லும்.) ஐசாட்ரில் 5 (Isodril 5) (இம்மருந்தை நாக்கின் கீழ் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். இதயத் தமனிகளை விரித்து அதிகளவு இரத்தம் இதயத்திற்கு செல்ல வழிவகுக்கும், மருந்து இது.)  (தொடரும்...)செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள