தலையங்கம் : கரோனா வைரசைத் தடுக்க முற்றிலும் தேவை அறிவியல் அணுகுமுறையே!

கரோனா வைரஸ் சிகிச்சைக்கான சிறப்பு மருத்துவமனைகளை தமிழக அரசு உடனடியாக அமைப்பது மிக அவசியம் கரோனா வைரஸ் (Covid-19) என்ற தொற்று நோய் உலகமெங்கும் உள்ள நாடுகளில் கொள்ளை நோயாக மாறி உயிர்ப் பலிகள் வாங்கும் நிலையில், நம் நாட்டிலும் அதனைத் தடுப்பதில் ஒவ்வொரு தனி மனிதனின் ஒத்துழைப்பும், சுயக் கட்டுப்பாடும் மிகவும் அவசியம் என்பதை நம் மக்கள் உணர்ந்து போதிய ஒத்துழைப்பை அரசுகளுக்கும், காவல்துறைக்கும் தர வேண்டியது இன்றியமையாத ஒன்று. மூடநம்பிக்கைகளை பரப்பும் சுரண்டல் கூட்டத்தை அரசு தடுக்க வேண்டும் இந்த நேரத்தில் பலவித மூடநம்பிக்கைகளையும், மவுடீகங்களையும் மதத்தின் பெயராலும், சடங்குகள், யாகங்கள் என்ற பெயராலும், மக்களின் அறியாமைக்கு ஊட்டச்சத்து கொடுத்து தங்கள் வாழ்வை வளப்படுத்திக் கொள்ளும் சுரண்டல் கூட்டத்தை அரசுகளேகூட தடுக்க வேண்டும். படித்தவர்கள் அறிவியலைத் துணைக் கொண்டால் தான் இதனைத் தடுக்க சரியான கோணத்தில் அணுக முடியும். சமூக இடைவெளி தேவை1 அமெரிக்காவில்  அரிசோனா மாநில பல்கலைக் கழகத்தில் பி.எச்டி பட்டம் பெற்ற  ஆராய்ச்சியாளர்  பவித்திரா வெங்கட்ட கோபாலன் என்பவர், தனது ஆய்வு பற்றி அதிகம் சமூக ஊடகங்களில் கலந்து கொள்ளாமல் தவிர்த்து வந்தவர், “தற்போது பரப்பப்படும் தவறான செய்திகளைக் கேட்டு அவற்றின் அபத்தம் குறித்துப் பேசியாக வேண்டும் என்ற கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளேன். எடுத்துக்காட்டாக, கரோனா வைரஸ் பாதிப்பிலிருந்து மீள்வதற்கு பசு மாட்டு மூத்திரத்தைத் குடித்தால் போதும் என்பது போன்றவை ஏற்கக் கூடியதல்ல” என்று தெளிவுபடுத்தி “அந்த வைரசை அறிவியல் ரீதியாகத் தடுக்க மனித உடலின் சில செல்களில் உள்ள ACE2 என்ற   Receptor முக்கியமானதாகும்.  அந்த வைரஸ்  தொடர்பு வளர்வதைத் தடுப்பதற்கு வகையாக வெகுவாக சமூகத்தள்ளி நின்று பழகுதல் (Social Distance), தனிப்பட்ட உடல் சுகாதாரம் கவனமுடன் பேணுதல், அத்துடன் நமது சுவாசக் கருவிகளைத் தூய்மையுடன் பராமரித்தல் என்பதை அரசுகள் வலியுறுத்திக் கூறுவது முக்கியமானதாகும்.” “கரோனா வைரசிற்கு எதிரான தடுப்பு மருந்து (Antiviral Medicine) கண்டுபிடிக்கும் ஆய்வுகள் மிக வேகமாக நடைபெற்று வருகின்றன. இந்த இடைக்காலத்தில் கவனம் மிகவம் தேவை” என்று சிறப்பாகக் கூறியுள்ளார். 13 லட்சம் பேர் பாதிக்கப்பட வாய்ப்பு “நமது மத்திய - மாநில அரசுகள், மே மாதத்துக்குள் இந்தியாவில் 13 லட்சம் பேர் கரோனாவால் பாதிக்கப்பட வாய்ப்பு உள்ளதாக சர்வதேச விஞ்ஞானிகள் எச்சரிக்கை விடுத்திருப்பதை அலட்சியப்படுத்தக் கூடாது.” “தற்போதைய நிலையில் இந்தியாவில் வைரஸ் பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டவர்கள் குறைவு. பரவலான பரிசோதனைக் குறைவு காரணமாக சமூகப் பரவலை கவனிக்க முடியவில்லை. வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால் இந்தியாவில் மருத்துவமனைகள், சுகாதார மய்யங்களுக்கு வெளியே எத்தனைப் பேருக்கு வைரஸ் தொற்றியுள்ளது என்று மதிப்பிட முடியவில்லை” என்று அவ்விஞ்ஞானிகள் தங்களது எச்சரிக்கையில் குறிப்பிட்டிருப்பதை உரிய முறையில்கவனத்தில் கொண்டு செயல்பட வேண்டும். எதிர்ப்பால் பதிவை நீக்கிய அமிதாப்பச்சன் அத்துடன் மிகவும் பிரபலமான நடிகரான அமிதாப்பச்சன் அவரது சுட்டுரைப் (டுவிட்டர்)  பதிவில் “அமாவாசையில் கை தட்டினால் - அந்த சத்தத்தினால் கரோனா ஓடி விடும்“ என்று பதிவிட்டு பலத்த கண்டனம் ஏற்பட்டவுடன் நீக்கியுள்ளார். அதுபோலவே பிரபல மலையாள நடிகர் மோகன்லால் தனது வலைத்தளப் பக்கத்தில் இதே கருத்தினை  - “அமாவாசையில் கை தட்டுவது ஒரு செயல்முறை. அந்த ஒலியானது மந்திரம் போல் மாறி பாக்டீரியாக்கள் - வைரஸ்களையும் அழிக்கும்“ என்று தெரிவித்துள்ளது எவ்வளவு அபத்தம்? “அறியாமைதான் உலகின் மிகப் பெரிய நோய்” என்றார் இங்கர்சால். இவரைப் போன்றவர்கள் இதைப் பரப்பலாமா? அவர்மீது வழக்குப் பதிவு செய்துள்ளது மிகவும் சரியான நடவடிக்கையாகும். தனி சிறப்பு மருத்துவமனைகள் அமைப்பது அவசியம் தமிழக அரசு - குறிப்பாக முதல்வரும், நல்வாழ்வுத் துறை அமைச்சரும் ஒடிசா மாநிலத்தில் அவசரமாக எழுப்பப்படும் 1000 படுக்கைகள் கொண்ட கரோனா வைரஸ் சிகிச்சைக்கான ஸ்பெஷாலிட்டி மருத் துவமனையினைப் போன்று உடனடியாக அமைப்பது மிக அவசியம். இப்போதுள்ள நிலைமை மே மாதம் வரை கூட நீடிக்கும் பேரபாயம் உள்ளதால், இதுவரை எடுத்துள்ள நடவடிக்கைகளோடு இதுபோன்ற பல நிவாரண சிகிச்சைக்கான நடவடிக்கைகளை எடுப் பது, மருத்துவ மற்றும் தூய்மைப் பணியாளர்கள், செவிலியர்கள், காவல்துறையினர் இவர்களின் பாதுகாப்பு  - கரோனா  தற்காப்புக்கான அத்துணை வழி முறைகளையும் தக்காரின் ஆலோசனைகளைப் பயன்படுத்திச் செய்ய வேண்டியது அவசர அவசியமானதாகும். அறிவியல் அணுகுமுறையே இப்போது முற்றிலும் தேவை! கயிறுகளை அகற்றுங்கள் கையில் கட்டியுள்ள கயிறுகள் மூலம் வைரஸ் கிருமிகள் தங்க ஏராளமான வாயப்புக்கள் உள்ளன என்று Microbiological ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர். எனவே அதனை அகற்றுவதும் அவரவர் பாதுகாப்புக்கு நிச்சயம் உதவக் கூடும். இப்படிப் பலவும் செய்து - உரிய சிகிச்சைகளையும் நாம் முறையாக மேற்கொண்டால் கரோனா பாதிப்பிலிருந்து நம் மக்களைப் பாதுகாக்க முடியும். செயல்! செயல்!! செயல்!!! தேவை இந்த கால கட்டத்தில்! கி.வீரமணி ஆசிரியர்      செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

சிறுகதை : மதுரை மீனாட்சி

ஏ.வி.பி.ஆசைத்தம்பி திராவிட இயக்க எழுத்தாளர்களுள் ஒருவர். தனி அரசு, திராவிட சினிமா இதழ்களின் ஆசிரியர். வாலிபப் பெரியார் எனப் புகழப்பட்டவர்.சிறந்த பேச்சாளர், நாடக ஆசிரியர் என்பதுடன் திரைப்படங்களுக்கும் வசனம் எழுதியுள்ளார். தமிழக சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும், தமிழக சுற்றுலா வாரியத் தலைவராகவும், இந்திய நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகவும் இருந்துள்ளார். மதுரைக் கல்லூரியிலே படித்தாள் கட்டழகி மீனாட்சி. வகுப்பிலே வெளியூர் மீனாட்சிகள் இரண்டு பேர் இருந்தனர். அதனாலேதான் மதுரை மீனாட்சி என்று அவளுக்குப் பெயர் அமைந்துவிட்டது. காலையிலே கல்லூரிக்கு வருவாள்; துணைக்குச் சில ஆண்கள் அவள் நிழலை ஒட்டியே வந்து, கல்லூரி வரை கொண்டு வந்துவிட்டுத் தினமும் திரும்புவார்கள். தெருவிலே நடந்து மீனாட்சி செல்லும்போது அவள் கூந்தலில் இருந்து ஒரு மயிர் உதிர்ந்தாலும், அவர்கள் கண்களுக்கு அது தெரிந்துவிடும். கண்களின் பயனை அந்தக் காளைகளிடந்தான் காண வேண்டும்! ஊருக்குக் காவலர்களாக அந்த உத்தமர்களைப் போட்டால் உலகில் திருட்டு என்பதே இருக்காது! ஊர் என்ன ஊர்வசியா கூர்ந்து கவனித்துக் கொண்டிருக்க? பைத்தியம்! அழகு அழைக்கிறது; அவைகள் விளையாடுகின்றன. இதிலென்ன விசித்திரம்? இரு இளைஞர்கள் மீனாட்சியின் நிழலாக, நீண்ட நாள் மீனாட்சிக்குத் தொண்டு செய்து வந்தார்கள். ஒருவன் மோகன்! கல்லூரியிலே கூடப் படிப்பவன், நல்ல சீர்திருத்தவாதி; பகுத்தறிவாளன். மற்றொருவன் சொக்கநாதன்! ஜோக் பேர்வழி என்றாலும், வைதீக உள்ளம் படைத்தவன். மீனாட்சி கல்லூரியிலிருந்து மாலையில் வீடு திரும்பும்போது, தினமும் மீனாட்சிசொக்கநாதர் ஆலயத்துக்குப் போய், அய்யர் கையால் அர்ச்சனை செய்யாமல் போகமாட்டாள். சொக்கநாதனும் தக்க ஏற்பாட்டோடு சென்று, அதே நேரத்தில் ஆண்டவன் சந்நிதியில் காத்திருப்பான். அவள் வருவாள். மீனாட்சி! கற்சிலை சொக்கநாதனை ஏன் பார்க்கிறாய்? இதோ என்னைப் பார் என்று கண்ணால் ஜாடை காட்டுவான், அவள் பார்க்கும்போதெல்லாம். ஆனால், மோகன், பாவம்! பகுத்தறிவு அவனைப் பாழ்படுத்தியது. ஆலயம் முதலைகள் வாழும் பெரிய அகழிகளாக அவன் அறிவுக்குப் பட்டது. மீனாட்சி கூடவே வருவான்; ஆலய வாயிலை அவள் கால் தொட்டதும் பரிதாபம், இந்தக் கோட்டைத் தாண்டக்கூடாது என்ற சீதைக்கு ஸ்ரீராமசாமி தம்பி போட்ட உத்தரவு அவனுக்கு நினைவுக்கு வருமோ என்னமோ, பட்டென நின்றுவிடுவான், கோவில் முகப்பில். சொக்கநாதனைவிட மோகன் எல்லா வகையிலும் சிறந்தவன்தான். இருந்து என்ன செய்ய? மழை பெய்கிறது; எல்லா இடத்திலும் புல் முளைப்பதில்லை. ஏனோ சில இடத்தில் மட்டும் முளைக்கிறது. அந்த நிலையில்தான் மோகன் இருந்தான்! மீனாட்சி சொக்கநாதனையே காதலித்தாள். இந்த இருபதாம் நூற்றாண்டில், காதலின் திறவுகோல் கடிதப் போக்குவரத்துத்தானோ என்னவோ! இருவரும் எழுத ஆரம்பித்தனர். “இதயராணி!” என்றான். “இதயராஜா” என்றாள். “மீனாட்சி! மதுரை மீனாட்சி சொக்கநாதர் போல் மணம் புரிந்து வாழ்வோமா?’’ என்றான். “சொக்கநாதரே! இந்த மீனாட்சி ஒரு தாசியின் மகள்! மணம்புரியச் சம்மதந்தானா?’’ என்றாள். “அன்பே! நான் ஓர் அன்னக்காவடி உனக்கு மணக்கச் சம்மதந்தானா?’’ என்றான். “இன்பமே! பணம் எனக்குத் தேவையில்லை; மனம் ஒப்பிய திருமணமே!’’ என்றாள். “காதலி! நீ தாசி மகளாய் இருக்கலாம்; ஆனால் வேசியில்லை. நான் தயார்; நீ?’’ என்றான். “காதலரே! தாயாரைக் கேட்டு நாளை கூறுகிறேன்; ஆயத்தமாய் வாருங்கள்!’’ என்றாள். அன்றிரவு மணி பத்து இருக்கும். மோகன் முகத்தில் சோகம் குடி கொண்டிருந்தது. காதல் வேகம் அவனை வேதனைப்படுத்தியது. இருப்புக் கொள்ளவில்லை; விறுவிறு என்று மீனாட்சி வீட்டை நோக்கி ஒரு முடிவோடு வந்தான். வீட்டுக்குள்ளும் போய்விட்டான். அவளையும் அகங்குளிரப் பார்த்தான். மீனாட்சி என்று மெல்லிய குரலில் கூப்பிட்டான் திடுக்கிட்டுத் திரும்பினாள் மீனாட்சி. மோகனைக் கண்டதும் அவள் தேகம் பதறியது. “மோகன்! இங்கு உனக்கு என்ன வேலை?’’ “என் நிலையை எடுத்துச் சொல்ல வந்தேன் மீனாட்சி!’’ “எதையும் கேட்க நான் தயாராயில்லை; வீட்டை விட்டு உடனே போ! என் வாழ்க்கையில் கல்லைப் போட்டு விடாதே!’’ இவ்வளவுதான் சொன்னாள் மீனாட்சி. மோகன் நிற்கவில்லை; வேகமாக ஓடிவிட்டான். மோகன் போவதை மீனாட்சியின் தாய் கண்டுவிட்டாள். கடுங்கோபங் கொண்டாள். மகளின் மானம் போய்விட்டதே என்றல்ல. “அடி பாதகி! இனி நீ படித்ததுபோதும்! நம் குலத்தொழிலை ஆரம்பி!’’ என்றாள். “ஏனம்மா இப்படிப் படபடன்னு பேசறே? விஷயத்தைச் சொல்லேன்.’’ “அனந்தர் மகன் மோகனை ஏன்டி விரட்டினாய்?’’ “அவனை எனக்குப் பிடிக்கவில்லை!’’ “ஏன்டி! தாசிவீடு என்றால் பிடித்தவனும் வருவான்; பிடிக்காதவனும் வருவான்! அதைப் பற்றி நமக்கென்னடி? பணந்தானே நமக்கு வேண்டும்? அனந்தரிடம் இருக்கிற பணம்போல் நம்ம ஊருலே யாருட்டடி பணமிருக்கு?’’ “மானங்கெட்ட வாழ்வு நான் நடத்த முடியாது; மணம் புரிந்து வாழ்வேன்.’’ “நம்ப குலத் தொழில் என்னடி ஆவது?’’ “குலம் நாசமாகப் போகட்டும்!’’ “ஏன்டி! ஒரே பிள்ளையாக இருந்தும் இப்படிப் பேசறே? இதுக்குத்தானா உன்னைப் படிக்க வைத்தேன்?’’ “அம்மா! குடிகெடுக்கும் தொழில் இனி நமக்கு வேண்டாம்; இன்றிலிருந்து எவனும் இங்கே உள்ளே நுழையக் கூடாது. உனக்குச் சம்மதமில்லையெனில் என்னை மறந்துவிடு, இப்போதே போகிறேன்.’’ “ஏன்டி மீனாட்சி! இப்படிப் பேசிறியே, ஊர் பூராவும் நீயும் நானும் தாசிகுலம் என்று தெரியுமே, யாரடி வருவா உன்னை மணக்க?’’ “அதைப்பற்றி உனக்குக் கவலை வேண்டாம்.’’ “என்னமோடி! இரண்டு பணம் காசு உள்ளவனாய்ப் பார்த்துக்கோ’’ என்று சொல்லிவிட்டு மீனாட்சியின் தாய் போய்விட்டாள். ஒரே பிள்ளையானதாலும், செல்லமாய் வளர்த்துவிட்டதாலும் மீனாட்சியின் தாயால் வேறு ஒன்றும் கூற முடியவில்லை. நாளும் நிச்சயிக்கப்பட்டது. மதுரை மீனாட்சி சொக்கநாதர் முன்னிலையில், “மீனாட்சி சொக்கநாதன்’’ திருமணம் அய்யர்களின் ஆசீர்வாதத்தோடு ஜாம்ஜாமென நடந்தேறியது. மோகன் வேதனை அடைந்தான். அமைதிபெற வெளியூர் புறப்பட்டான். புண்பட்ட மனத்தைப் பண்படுத்தப் பலமான பகுத்தறிவுப் பிரச்சாரத்தைப் பல ஊர்களில் தொடர்ந்து நடத்த ஆரம்பித்தான். நாட்டில் நல்ல ஆதரவையும் மோகன் கண்டான். சொக்கநாதனை மீனாட்சியின் தாய்க்கு ஏனோ பிடிக்கவில்லை. பரம ஏழையாக அவன் இருப்பதைக் கண்டு கவலை அவளுக்கு உண்டாகியது. இந்த நிலையில் இருக்கும்போது விவாகமாகி இருபது நாள் கடந்திருக்காது, சொக்கநாதன் “டைபாயிட்’’ காய்ச்சலில் படுத்து, இரண்டு நாளில் இறந்தான். இருபதே நாளில் தன் ஒரே மகள் விதவையானாளே என்ற வேதனை மீனாட்சியின் தாய்க்கும் ஏற்பட்டது. படுக்கையில் படுத்தாள். அடுத்த மாதமே அவளும் பரலோகம் பயணமாகிவிட்டாள். மீனாட்சி பாவம்! விதவையானாள். வெள்ளைப் புடவை கட்டினாள். “ஏ, மீனாட்சி! சொக்கநாதா! கால் கடுக்க நாள்தோறும் வந்து உங்கள் தாள் பணிந்த எனக்கு இக் கதியா? உங்கள் ஆலயத்தில் அரும்பிய காதல் கருகிப் போகலாமா? மீனாட்சி சொக்கநாதர் என்ற பெயர், சரியான பொருத்தம் என்று படுபாவி ஜோசியன் சொன்னானே. நீர் கடவுள்தானே! உம் கண் என்ன குருடா, அன்றி காது செவிடா _ இல்லை என்று சொல்லி என்னை ஏன் காப்பாற்றவில்லை? மாலையிட்டேனே உங்களுக்கா அல்லது கற்சிலைக்கா? நீங்கள் வெறும் கல்தானா? உங்களைக் கும்பிடுவதில் தம்பிடி பிரயோஜனம் இல்லை என்பது உண்மைதானா? உங்கள் முன்னிலையில் காதல் கொண்டேன்; கல்யாணம் செய்தேன்; இருபது நாளில் என் கணவர் இறந்தார்! உங்களைத் தினமும் அர்ச்சிக்கிற அய்யர் “சுமங்கலி’’யாய் இரு என்றார்! நீங்களும் அய்யரும் பொய்யர்களா? அல்லது புரட்டர்களா? இப்படி ஏதேதோ புலம்பினாள் மீனாட்சி. சொக்கநாதனும் மவுனமாய் இருந்துவிட்டான். இறந்தவர்களும் வரவில்லை. மீனாட்சியிடம் பணம் இருந்தது; ஆனால், வாழ மனமில்லை. பணத்தை என்ன செய்வது என்று சிந்தித்தாள். “கோவிலுக்கு எழுதி வையுங்கள்!’’ என்று குருக்கள் சிலர் கூறினர். “கோவிலைக் குணப்படுத்த அணுகுண்டு வாங்க பணத்தை எழுதி வைக்கப் போகிறேன்’’ என்று சுருக்கமாகக் கூறி குருக்களை விரட்டியடித்தாள். கடைசியாக அவளுக்கோர் எண்ணம் பிறந்தது. பகுத்தறிவு இயக்கத்தை நாட்டில் பரப்பும் மோகனிடம் பணத்தை ஒப்படைத்து விடுவது என்ற முடிவுக்கு வந்தாள். ஆனால், மோகனை எப்படிக் கூப்பிடுவது? முன்பே விரட்டினோமே? _ என்றெல்லாம் எண்ணினாள். முடிவில் மோகனை அழைத்துவர ஆள் அனுப்பினாள். ஆனால், அவன் ஊரிலில்லை என்றறிந்து வருந்தினாள். அதைரியமடையாமல், தினசரி பத்திரிகைகளை வாங்கிப் புரட்டிப் பார்த்தாள்; இருக்குமிடம் அறிந்தாள். அன்று பிரம்மாண்டமான கூட்டம் கூடி இருந்தது. மோகன் மூடநம்பிக்கைகளை விளக்கி, மக்கள் தெளிவடைய வேண்டிய அவசியத்தை அழகுபடப் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது, வெள்ளையுடை அணிந்த ஒரு பெண் மோகனிடம் மேடைக்கு வந்து, “இதில் இருக்கும் என் சொத்து யாவும் உங்கள் பிரச்சாரத்திற்குப் பயன்படட்டும்’’ என்று சொல்லிக் கொடுத்தாள். மோகன் ஆச்சரியத்தோடு நிமிர்ந்து பார்த்தான். “மீனாட்சியா? என்ன, நீ விதவையா?’’ _அவ்வளவுதான் சொன்னான். அதற்குள் மயங்கி விழுந்துவிட்டான். சிகிச்சைக்குப் பின் மோகன் எழுந்தான்; சித்த சுவாதீனம் இல்லாதவன் போலவே பிதற்றினான். “மோகன்! அன்று ஒரு வெறியில் விஷயம் என்ன என்றுகூடக் கேட்காமல் உங்களை வீட்டைவிட்டு விரட்டினேன்; ஆனால் இன்று தேடி வந்திருக்கிறேன். மோகன்! என் சொத்து பூராவையும் அறிவைப் பரப்பப் பயன்படுத்துங்கள்: நான் வருகிறேன்’’ என்று சொல்லி மீனாட்சி எழுந்தாள். “மீனாட்சி! சொத்தெல்லாம் கொடுத்து விட்டால் உன் கதி? எங்கே போகப்போகிறாய்?’’ “எங்கே போவது? இனி இவ்வுலகில் எனக்குக் கதி ஏது? அவர் இருக்கும் இடத்திற்கு...!’’ “மதி இருந்தால், மனத் தைரியமிருந்தால் மருந்து உண்டு. உன் காதல் தீயால் கருகினேன், ஊரில் இருக்கும்போது அமைதி இல்லை. அதற்காகவே வெளியூரில் வழக்கத்திற் கதிகமாகச் சுற்றுகிறேன். நீ விதவையானது கண்டு என் மூளையே இன்று கலங்கிவிட்டது மீனாட்சி! உன்னை உள்ளன்போடு கேட்கிறேன், நாம் இருவரும் மறுமணம் புரிந்து...’’ “மரணத்தைத் தவிர என் போன்ற விதவைகளுக்கு வேறு மருந்தேது?’’ “மீனாட்சி!.....’’  செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெரியார் பேசுகிறார் :ஜாதி ஒழிப்பில் டாக்டர் அம்பேத்கர் ஒரு தீவிரவாதி-!

தந்தை பெரியார் அம்பேத்கர் உலகத்தில் பெரிய அறிஞர்கள் கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவர். அவர்கள் இவ்வளவு பெரிய அறிஞராக விளங்கக் காரணம் என்ன? படிப்பு, திறமை, என்று சொல்வதெல்லாம் இரண்டாவதுதான். அவரைவிடப் படித்தவர்கள், திறமை உள்ளவர்கள் இருக்கிறார்கள். ஆகையால் அம்பேத்கர் பெரிய அறிவாளியாக விளங்கக் காரணம் அவரது படிப்பு, திறமை என்பவை மாத்திரமல்ல; அவருடைய படிப்பும் திறமையும் நமக்குப் பயன்படுகிற தன்மையில் இருப்பதால்தான் அவரை அறிவாளி என்று சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது. மற்றவர்கள் படிப்புத் திறமையெல்லாம் வேறு விதத்தில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. அம்பேத்கர் ஒரு நாஸ்திகர். அவர் இன்றல்ல; நீண்ட நாளாகவே நாஸ்திகர். ஒன்று சொல்லுகிறேன். உலகத்தில் யார் யார் பெரிய அறிவாளிகளாக இருக்கிறார்களோ அவர்களெல்லாம் நாஸ்திகர்கள்தான்; நாஸ்திகனாக இருக்கிறவர்கள்தான் ஆராய்ச்சியின் சிகரமாக, அறிவு பிரகாசிக்கக் கூடிய மனிதராக ஆகமுடிகிறது. அவர்கள்தான் தங்கள் படிப்பை, திறமையைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். நம் நாட்டில் அறிஞர் கூட்டம் என்பவரெல்லாம் எடுத்துச் சொல்லப் பயப்படுவார்கள். இதுபோலல்லாமல் தைரியமாக அம்பேத்கர் எடுத்துச் சொல்லி வந்திருக்கிறார். இப்பொழுது அதிசயமாக உலகம் பூராவும் நினைக்கும்படியான சம்பவம் ஒன்று நடந்தது. அதுதான் அம்பேத்கர் புத்தமதத்தில் சேர்ந்தது. இப்போது பேருக்குத்தான் அவர் புத்தமதத்தில் சேர்ந்ததாகச் சொல்கிறாரே தவிர அம்பேத்கர் வெகுநாட்களாகவே புத்தர்தான். டாக்டர் அம்பேத்கர் 20, 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இருந்தே இந்து மதத்தை ஒத்துக்கொள்வதில்லை. அவர் காந்தியைப்பற்றிச் சொல்லும் போது ‘காந்தி ஒரு பச்சை இந்து. மனுதர்ம முறை, வருணாசிரம முறையைப் பாதுகாக்க நினைப்பவர். அவர் ஆதித்திராவிட மக்களுக்கு என்ன செய்ய முடியும்?’ என்று கடுமையாகத் தாக்கி வருணாசிரம ஆதார சுலோகங்களையெல்லாம்கூட எடுத்துப்போட்டு, காந்தி பச்சை இந்துவாக இருப்பதால்தான் அவர் புத்தி இப்படிப் போகிறது என்று எழுதினார். 1930 - 35லேயே ஜாதி ஒழிப்பில் அம்பேத்கர் தீவிரக் கருத்துள்ளவராக இருந்தார்; ஜாதி ஒழிப்புக்காக பஞ்சாபில் (“ஜாத்மத்தோடகமண்டல்’’ என்று கருதுகிறேன்.) ஒரு சபை ஏற்படுத்தியிருந்தார்கள். என்னைக்கூட, அதில் ஒரு அங்கத்தினராகச் சேர்த்திருந்தார்கள். அந்தச் சபையினர் ஜாதி ஒழிப்பு மாநாடு என்பதாக ஒரு மாநாடு கூட்ட ஏற்பாடு செய்து அந்த மாநாட்டுக்கு அம்பேத்கர் அவர்களைத் தலைமை வகிக்கக் கேட்டுக் கொண்டார்கள். அவரும் ஒத்துக் கொண்டு தலைமையுரையாக (address) 100 பக்கம் ஆங்கிலத்தில் எழுதினார். அதில் பல ஆதாரங்களை எடுத்துப்போட்டு ஜாதி ஒழிய இந்து மதமே ஒழிய வேண்டும் என்று எழுதியிருந்தார். இதைத் தெரிந்து அவரிடம் ‘உங்கள் மாநாட்டுத் தலைமை உரையை முன்னாடியே அனுப்புங்கள்’ என்று கேட்டு வாங்கிப் பார்த்தார்கள். அதில் ஆதாரத்தோடு இந்து மதம் ஒழிய வேண்டும் என்று எழுதியிருந்தார். அதைப் பார்த்துவிட்டு “உங்கள் தலைமையுரை எங்கள் சங்க மாநாட்டில் படிப்பதற்கு ஏற்றதாக இல்லை. ஜாதி ஒழிப்புச் சங்கமே தவிர, இந்து மத ஒழிப்புச் சங்கமல்ல. ஆகையால் நீங்கள் இந்து மதம் ஒழிய வேண்டும் என்கிற அந்த ஒரு அத்தியாயத்தை (chapter) நீக்கிவிடவேண்டும் என்று அம்பேத்கரிடம் கேட்டார்கள். அதற்கு அம்பேத்கர் ‘ஜாதி ஒழிப்பிற்கு இந்து மதம் ஒழியவேண்டும்’ என்கிறதுதான் அஸ்திவாரம். அதைப்பேசாமல் வேறு எதைப்பேசுவது? ஆகையால், அதை நீக்கமுடியாது என்று சொல்லிவிட்டார். பின் மாளவியா ஏதேதோ சமாதானமெல்லாம் சொன்னார். அதற்கும் அவர் “நான் தலைமை உரையைப் பேசுகிறபடி பேசுகிறேன்; நீங்கள் வேண்டுமானால் அதைக் கண்டித்து மாநாட்டில் பேசுங்கள்: தீர்மானம் வேண்டுமானாலும் போடுங்கள், நான் முடிவுரையில் அதுபற்றிப் பேசுகிறேன்’’ என்று சொல்லிவிட்டார். பிறகு மாநாடே நடக்காமல் போய்விட்டது. நான் அம்பேத்கரிடம் அந்தப் பேச்சை வாங்கி “ஜாதியை ஒழிக்கும் வழி’’ என்று தமிழில் புத்தகமாகப் போட்டு வெளியிட்டேன். அவர் அப்போதே அவ்வளவு தீவிரமாக இருந்தார். நாம் இராமாயணத்தைப்பற்றி வாயால் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே, அதாவது 1932 லேயே அவர் இராமாயணத்தைக் கொளுத்தினார். அந்த மாநாட்டுக்கு சிவராஜ்தான் தலைவர், இதெல்லாம் குடியரசில் இருக்கிறது. அவர் ஒரு தடவை சென்னைக்கு வந்திருந்தபோது, கீதையைப்பற்றிப் பேசும்போது, கீதை ஒரு பைத்தியக்காரனின் உளறல் என்றே பேசினார். அப்போது சி. பி. ராமசாமி அய்யர் போன்றவர்கள் இதென்ன அக்ரமம்; வெறும் அம்பேத்கர் பேசியிருந்தால்கூடக் கவலையில்லை; ஒரு கவுன்சில் மெம்பராக இருக்கிற அம்பேத்கர் அதுவும் சென்னையில் வந்து, கீதை பைத்தியக்காரனின் உளறல் என்று பேசுவதென்றால் அக்ரமம் என்றெல்லாம் கூச்சல் போட்டார்கள். நான் 1930இல் ஈரோட்டில் நடந்த சீர்திருத்த மாநாட்டிற்கு அம்பேத்கரை அழைத்தேன். அந்த மாநாட்டுக்கு, சண்முகஞ் செட்டியார் வரவேற்புரை அளித்தார். என்ன காரணத்தாலோ அம்பேத்கர் வரவில்லை. அவருக்குப் பதிலாக ஜெயக்கர் வந்திருந்தார். அவர் ஏதோ நம்மைப் பாராட்டிப் பேசிவிட்டுப் போய்விட்டார். அம்பேத்கர் வந்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும். அந்தச் சமயத்தில்தான் அம்பேத்கர் இஸ்லாம் ஆகப்போகிறேன் என்று சொன்னார். நானும் ராமனாதனும் இங்கிருந்து தந்தியடித்தோம். தயவுசெய்து அவசரப்பட்டுச் சேர்ந்துவிடாதீர்கள். குறைந்தது 1 லட்சம் பேராவதுகூட பின்னால் வந்தார்கள் என்றால்தான் அங்கும் மதிப்பிருக்கும்; இல்லா விட்டால் மவுலானார் சொல்கிறபடித்தான் கேட்க வேண்டும். அவர்களோ கைவைக்கக் கூடாத மதம் (Perfect Religion) என்பதாகச் சொல்லிக் கொண்டிருப்பவர்கள். எவனுக்குமே கைவைக்க உரிமையில்லை என்பவர்கள். வெறும் தொழுகை அது இது எல்லாம் உங்களுக்கு ஜெயில் போலத்தான் இருக்கும். தனியே போவதால் அங்கும் மரியாதை இருக்காது, உதைக்க வந்தால்கூட சிபாரிசுக்காவது ஆள்வேண்டாமா? என்று சொன்னோம். அதன் பிறகு யார் யாரோ அவர் வீட்டிற்குப் போய் மதம் மாறக்கூடா தென்று கேட்டுக் கொண்டார்கள். பத்திரிகையில் வந்தது. அப்போதே அவர் மதம் மாறுவதில் தீவிர எண்ணம் வைத்திருந்தார். எப்படியோ கடைசியாக இப்போது புத்த மதத்தில் சேர்ந்துவிட்டார். என்றாலும் அவர் ஏற்கெனவே புத்தர்தான். நாங்கள் உலக புத்தர் மாநாட்டிற்குச் சென்றபோது அவரை பர்மாவில் சந்தித்தேன். புத்தர் மாநாட்டில் நான் பேசுவதாக ப்ரோகிராமில் (நிகழ்ச்சி நிரல்) போட்டிருந்தார்கள். ஆனால், எனக்குச் சொல்லவில்லை. நான் போனேன். பிறகு என்னமோ வேறொருவரை பேசச் சொல்லிவிட்டார்கள் அப்போது அம்பேத்கர் என்னிடம் இன்றைக்குக் கையெழுத்துப்போட்டு புத்தமதத்தில் சேர்ந்துவிடுவோம், என்று சொன்னார். அதோடு தைரியமாக இப்போது புத்த மதத்தில் சேர்ந்துவிட்டார். சேர்ந்த பிறகு ஒரு அறிக்கை வெளியிட்டார். நான் இனிமேல் ராமன், கிருஷ்ணன், சிவன், இந்திரன் முதலியவைகளைக் கடவுளாக ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. அவதாரங்கள் என்பவைகளை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. உருவ வணக்கத்தில் எனக்கு நம்பிக்கையில்லை. ஜாதிமுறையில், இன்னும் மோட்சம் நரகம் இவற்றை நம்பு-வதில்லை; சடங்கு, திதி - திவசங்கள் ஆகியவைகளில் நம்பிக்கையில்லை. இனிமேல் இவைகளைச் செய்யமாட்டேன். இதுபோல இன்று நாம் எதை எதைக் கண்டிக்கிறோமோ, ஒத்துக்கொள்வதில்லையோ, அதையெல்லாம் சொல்லியிருக்கிறார். அம்பேத்கர் மக்களுக்கு வழி காட்டுபவர். ஜாதிமதக் குறைபாடுகளை மனதில்பட்டதைத் தைரியமாக எடுத்துக் கூறிவந்தார். சுயநலமில்லாமல் பாடுபட்டவர்; இந்தியா பூராவும் விளம்பரம் பெற்றவர். அவர் தமது மக்களுக்குப் பௌத்த மதத்திற்குப் போகும்படி வழி காட்டியிருக்கிறார். இங்கு பலபேர் மாறக்கூடிய நிலை ஏற்படும். தன் சமுதாயத்திற்குப் படிப்பு, உத்தியோகம் முதலிய காரியங்களில் முயற்சி செய்து பல வசதிகளைச் செய்திருக்கிறார். உத்தியோகத்தில் 100க்கு 15 என்று வாங்கிக்கொடுத்தார். அவர் உள்ளபடியே ஒரு பெரிய தலைவர். அவருக்குப் பிறகு அவரைப் போன்ற ஒரு தலைவர் தோன்ற முடியாது. அவர் சமதர்ம காலத்திற்குமுன் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட தலைவர். அம்பேத்கருக்குப் பிறகு அவரைப் போன்ற தலைவர் ஏற்பட முடியாது. (26.10.1956இல் வேலூர் நகராட்சி மன்றத்தில் தந்தை பெரியார் ஆற்றிய சொற்பொழிவு ‘விடுதலை’ -7.12.1956)        செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெண்ணால் முடியும் : தடைகளைத் தாண்டி சாதிக்கும் தடகள வீராங்கனை அர்ச்சனா!

உலக தடகள சாம்பியன்ஷிப் போட்டிக்காக இந்திய அணியில் இடம் பெற்றுள்ள இரண்டாவது தமிழர் என்கிற பெருமையை  பெற்றுள்ள மதுரையைச் சேர்ந்த அர்ச்சனா கடந்த மாதம் லக்னோவில் நடைபெற்ற தேசிய தடகள போட்டியில் 200 மீட்டர் தூரத்தை 23.39 வினாடியில் கடந்து தங்கம் வென்றார். முதல் ஓப்பனிங் அத்லெடிக்ஸில்  மூன்று பதக்கம் வென்ற தடகள வீராங்கனை இவர். சென்னையில் நேரு ஸ்டேடியத்தில் நடைபெற்ற தேசிய ஓப்பன் அத்லெடிக்ஸ் போட்டியில் 100 மீட்டர் ஓட்டத்தின் முதல் சுற்றில் 11.86 விநாடியில் இலக்கை அடைந்தார். அரை இறுதியில் 11.89; ஃபைனலில் இன்னும் சிறப்பாக 11.78. அந்த மூன்று சுற்றுகளில் அர்ச்சனாவின் அதிகபட்ச நேரம் 11.89 வினாடிகள்- என்பதால் அவர் தங்கப் பதக்கத்தைத் தக்க வைத்துக் கொண்டார். அதனைத் தொடர்ந்து நடைபெற்ற 200 மீட்டர் மற்றும் அரை இறுதிப் போட்டியிலும் தன் லட்சியங்களை நோக்கிப் பாய்ந்தன அவருடைய பாதங்கள்! “என் அப்பாவின் லட்சியக் கனவே எங்களில் ஒருவர் தடகள சாம்பியனாக உருவாக வேண்டும் என்பதுதான். அவரது கனவை நான் நனவாக்கி இருக்கிறேன் என்று நினைக்கும் போது ரொம்பவே பெருமையா இருக்கு. மூன்றாம் வகுப்பு படிக்கும்போதே நான் பள்ளியில் ஓட்டப் போட்டியில் பங்கு பெற ஆரம்பிச்சேன். அதில் பல பரிசுகளையும் பெற்றேன். அப்பாவும் அவரது பங்குக்கு தடகளப் போட்டி மேல் எனக்கு இருக்கும் ஆர்வத்தை மேலும் அதிகப்படுத்தினார். என்னுடன் கைகோத்துக் கொண்டு ஓட ஆரம்பித்தார். என்னுடைய முதல் பயிற்சியாளர் அவர்தான்னு சொல்லணும். அதன் பிறகு தடகளப் பயிற்சிக்காக திருநெல்வேலி, ஈரோடு  ஆகிய இடங்களில் மாவட்ட அளவில் நடைபெற்ற போட்டிகளில் பங்கு பெற ஆரம்பித்தேன். அந்தப் பயணங்கள் என்னை தாய்லாந்தில் நடைபெற்ற ஆசிய அளவிலான போட்டியில் பங்கு பெற வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தது. அதில் 4100 மீ. தொடர் ஓட்டத்தில் வெண்கலம் வென்றேன். அதன் பின்  தொடரில், 100 மீ., 200 மீ., இரண்டிலுமே தங்கம் வென்றேன். அப்போது எனக்கு 19 வயசு தான்.’’ “என் வெற்றிக்கு காரணமானவர் அவரது பயிற்சியாளர் ரியாஸ் ஆவார். “என் தந்தையைப் போலவே என்னை ஒரு சாம்பியனாகப் பார்க்க வேண்டும் என்று கனவு கண்டவர் என் பயிற்சியாளர். அவரின் ஊக்கம் மற்றும் உற்சாகம் தான் அத்லெடிக்ஸில்  உயரம் தொட முடிந்தது.’’ “எனக்கு ரோல் மாடல், இன்ஸ்பிரேஷன் யாருமே கிடையாது’’ என்று அவர் சொல்லும்போதே அவர் தந்தையின் கனவை  நனவாக்கிய அவரின் வைராக்கியத்தை உணரமுடிந்தது.’’ “ஒரு தடகள வீராங்கனைக்கு தங்கப் பதக்கம் வென்றுவிட்டால் போதும்ன்னு நினைக்கிறாங்க. மேலும் நம்மையும் அதைத் தாண்டி யோசிக்கவும் விடுவதில்லை. ஒருவர் செய்த சாதனையை முறியடி, நீ புதிய சாதனையை உருவாக்குன்னு யாரும் சொல்வதில்லை. அப்படிச் சொன்னால் தான் சாதனையை நோக்கி விரைவோம்! மற்றவர்களை விட இன்னும் சிறப்பா செய்ய முடியும் என்று உற்சாகப்படுத்தணும்.’’ “நமக்குத் தேவை ஒரு பதக்கம். அது உறுதியானதும் நிம்மதியாகிவிட்டோம். தங்கத்தை எதிர்பார்த்தோம். ஆனால், அரை இறுதியோடு திருப்தியாகிவிட்டோம் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. ஒரு பொண்ணு, இந்த அளவுக்கு வந்ததே பெரிய விஷயம் என நாம் திருப்திப்படும்போது அந்த எண்ணம் அவளது அடுத்த வெற்றிக்குத் தடையாக அமைய வாய்ப்புள்ளது. அவளால் இவ்வளவுதான் முடியும் என வகுக்க வேண்டாம். அவள் வேகத்தைத் தாண்டிப் போகிறவள். அவள் எவ்வளவு தூரம் செல்லமுடியுமோ அதுவரை போகட்டும். குதிரையின் வேகத்தை விட அவள் உயரே எழுவாள்’’ என்கிறார் அவர்.                               (தகவல் : சந்தோஷ்)      செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

முகப்புக் கட்டுரை : அன்னை மணியம்மையார் நூற்றாண்டு நிறைவு விழா காட்சிகளும் - மாட்சிகளும்!

தியாகமே உருவான திராவிடத் தாய் அன்னை மணியம்மையார் நூற்றாண்டு நிறைவு விழா.    அவர்களின் 42ஆம் ஆண்டு நினைவு நாளில் சென்னைப் பெரியார் திடல் நடிகவேள் எம்.ஆர். இராதா மன்றத்தில் (16.3.2020 மாலை) சுயமரியாதைச் சுடரொளி பெங்களூரு சொர்ணா அரங்கநாதன் நினைவரங்கில் பல்வேறு சிறப்பு அம்சங்களுடன் வெகு நேர்த்தியாக நடைபெற்றது. பிற்பகல் முதலே தமிழ்நாட்டின் பல்வேறு மாவட்டங்களிலிருந்தும் கழகத் தோழர்கள் குடும்பம் குடும்பமாக வந்து குவிந்தனர். பிற்பகல் 5 மணியளவில் மகளிர் சிறப்புக் கருத்தரங்கம் கொள்கைப் பரப்புச் செயலாளர் அ.அருள்மொழி தலைமையில் தொடங்கியது. திராவிடர் கழக மாநில மகளிரணி செயலாளர் தகடூர் தமிழ்ச்செல்வி அனைவரையும் வரவேற்று உரையாற்றினர். ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்பில் பெண்களுக்கு முக்கியத்துவம் கிடையாது; ஆனால் தந்தை பெரியார் கண்ட இயக்கத்துக்கு ஒரு பெண்ணே தலைமை தாங்கும் நிலை உண்டு; அதற்கு எடுத்துக்காட்டாக விளங்கியவர் அன்னை மணியம்மையார் என்று வரவேற்புரையில் அவர் குறிப்பிட்டார். “திராவிட இயக்க வீராங்கனைகள்” எனும் பொதுத் தலைப்பின் கீழ் பல்வேறு பொருள்கள் குறித்து திராவிடர் கழக மகளிரணி, மகளிர்ப் பாசறையினர் சிறப்பாகக் கருத்து விளக்கவுரை நிகழ்த்தினர். வழக்குரைஞர் ம.வீ. அருள்மொழி “இந்தி எதிர்ப்புக் களத்தில்..” எனும் தலைப்பின்கீழ் உரையாற்றும்போது - இந்தி எதிர்ப்பு இல்லையேல் திராவிட இயக்க வரலாறே முழுமைபெறாது என்று குறிப்பிட்டார். 1948இல் ஓமந்தூர் இராமசாமி ரெட்டியார் முதல் அமைச்சராக இருந்தபோது, கல்வி அமைச்சராக அவினாசிலிங்கம் செட்டியார் இருந்தார். அப்பொழுது நடைபெற்ற இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் குடந்தையில் 144 தடையை மீறி அன்னை மணியம்மையார் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டதையும் நினைவூட்டினார். ‘பெண்ணுரிமைக் களத்தில்...’ எனும் தலைப்பில் ஓவியா அன்புமொழி உரையாற்றினார். மூவாலூர் இராமாமிர்தம் அவர்கள் தான் பிறந்த சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த பெண்கள் தேவதாசிகளாக  ஆக்கப்படும் கொடுமையை, இழி நிலையை எதிர்த்துப் போராடிய தீரத்தை எடுத்துச் சொன்னார். சனாதன வாதிகளின் எதிர்ப்பை எப்படியெல்லாம் எதிர் கொண்டார் என்பதையும், அவர் கூந்தலை அறுக்கும் அளவுக்குக் கொடுமைகள் நிகழ்த்தப்பட்டதையெல்லாம் ஆவேசமாக எடுத்துக் கூறினார். கருத்தரங்கிற்கு தலைமையேற்று உரையாற்றும் அ.அருள்மொழி சுயமரியாதை இயக்கக் கூட்டங்களுக்கு பெண்கள் ஏன் வருவதில்லை என்ற கேள்வியை அவர் எழுப்பிய பொழுது, அங்கு ஆண்கள் இருக்கிறார்கள் என்று அச்சம் தெரிவித்த பெண்களிடையே, இந்திரா பாலசுப்பிரமணியம் அளித்த பதிலை அழகாக எடுத்துக் கூறினார். கோயில்களுக்குக் கூட்டம் கூட்டமாகப் போவதில் பெண்கள்தான் அதிகம். அங்கு செல் வதைவிட அதிகப் பாதுகாப்பு சுயமரியாதை கூட்டங்களில் பெண்களுக்குக் கிடைக்கும் என்று இந்திரா பாலசுப்பிரமணியம் கூறிய கருத்தைக் கணீர்! கணீர்! என்று எடுத்துரைத்தார். ‘ஜாதி ஒழிப்புக் களத்தில்...’ எனும் தலைப்பில் திராவிடர் கழக மாநில மகளிர்ப் பாசறை அமைப்பாளர் - சட்டக் கல்லூரி மாணவி சே.மெ. மதிவதனி எடுத்துக்காட்டுகளுடன் தன் கருத்தைப் பதிவு செய்தார். ஒரு பெண் எந்த ஆணோடு திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்பதைவிட எந்த ஜாதியோடு அது இருக்க வேண்டும் என்பதுதான் இந்தச் சமுதாயத்தில் முக்கியமாக இருப்பதை எடுத்த எடுப்பிலேயே எடுத்துக் கூறிக் கை தட்டலைப் பெற்றார். ஜாதி ஒழிப்புக் களத்தில் திராவிட மகளிர் எப்படியெல்லாம் களமாடினார்கள் என்பதை எடுத்துக் காட்டினார். சட்ட எரிப்புப் போராட்டத்தில் இடையாற்று மங்கலத்தைச் சேர்ந்த தோழர் நாகமுத்து 53 ஆம் வயதில் மரணமடைந்தார். அவர் வீட்டுக்குச் சென்று, அன்னை மணியம்மையார், ஆசிரியர் அவர்களும் இறந்த தோழர் நாகமுத்துவின் மனைவி சீனியம்மாள் அவர்களைச் சந்தித்து ஆறுதல் கூறினர். அந்த நேரத்தில் வீராங்கனை சீனியம்மாள் கூறியது  - புறுநானூற்று காட்சியை நினைவூட் டியது. “அம்மா கவலைப்படாதீர்கள். ஜாதி ஒழிப்புப் போராட்டத்தில் எனது கணவனைப் பலி கொடுத்துள்ளேன். நான் கலங்கவில்லை. என் மகன் இருக்கிறான், அவனுக்கு வயது 18, அய்யா அறிவிக்கும் அடுத்தப் போராட்டத்துக்கு அவனை அனுப்பி வைத்து, நானும் வந்து பலியாகத் தயாராக இருக்கிறேன் என்றாரே இந்தக் கழக வீராங்கனைக்கு ஈடு இணை யார்?” என்று எக்காளமிட்டார். ‘சுயமரியாதை  களத்தில்...’ எனும் தலைப்பில் திராவிடர் கழக மகளிர் பாசறை செயலர் வழக் குரைஞர் பா. மணியம்மை அனல் தெறிக்கப் பேசினார். “பொது வெளியில் பொது மேடையில் தோழர் ஈ.வெ.ரா. என்று தமது துணைவரை அன்னை நாகம்மையார் அழைத்தார் - இந்தப் புதுமையை, புரட்சியை செய்தது திராவிடர் இயக்கம்” என்றார். “சுயமரியாதைக் களத்தில்...” எனும் தலைப்பில் பேராசிரியர் மு.சு. கண்மணி உரையாற்றினார். இதழின் ஆசிரியராக, பதிப்பாளராக, எழுத் தாளராக பெண்கள் மிளிர்ந்தனர் என்றால் அதற்கான வாய்ப்பை யும், தொடக்கத்தையும் கொடுத்தது சுயமரியாதை இயக்கம், திராவிடர் இயக்கம் என்று எடுத்துக் கூறினார். அகில இந்திய காங்கிரஸ் கட்சியின் உறுப் பினராக இருந்தவர் அன்னை நாகம்மையார் என்ற வரலாற்றுக் குறிப்புகளையெல்லாம் பேராசிரியர் கண்மணி எடுத்துக் கூறினார். அன்னை மணியம்மையாரை ‘பெண் தலைவர்’ என்று கூறக் கூடாது. பொதுவாக ‘தலைவர்’ என்றே கூற வேண்டும். தந்தை பெரியாருக்கு அன்னை மணியம்மையார் செய்த தொண்டு என்பதன் பொருள் சமுதாயத்துக்கு அவர் ஆற்றிய தொண்டராகவே கருத வேண்டும் என்ற அருமையான கருத்தினைப் பதிவு செய்தார். இன்றைக்கு நாம் நின்று பேசக் கூடிய இந்த மேடையை நினைத்துப் பார்க்கிறோம். எவ்வளவுப் பெரிய வரலாற்றையெல்லாம் அரங்கேற்றியது இந்த மேடை. குறிப்பாக - சிறப்பாக இந்த மேடையிலேதான் “இராவண லீலா”வின் போர்ப் பிரகடனத்தைச் செய்ததோடு இராமன் - இலட்சுமணன், சீதை உருவங்களை எரித்துக் காட்டினார். இராமாயணத்தை சந்தி சிரிக்க வைத்ததும் இந்த மேடைதான்” என்று சிறப்பாக எடுத்துக் கூறினார். கருத்தரங்கத்திற்குத் தலைமை வகித்த திராவிடர் கழகப் பிரச்சார செயலாளர் வழக்குரைஞர் அருள்மொழி தனது உரையில்  -”வரலாற்றில் பேசப் படும் தலைவர்கள் வாழ்ந்த காலத் தில் அவமதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். அத்தகையவர் களுள் அன்னை மணியம்மையார் குறிப்பிடத் தக்கவர் ஆவார். நெருக்கடி நிலை காலத்தில் சுவரண்சிங் தலைமையில் சட்டத் திருத்தத்திற்கான பல்வேறு பரிந்துரைகள் அரசிடம் அளிக்கப்பட்டன. அந்த நேரத்தில் அன்னை மணியம்மையார் ‘விடுதலை’யில் ஓர் அறிக்கை மூலம் (17.8.1976) தெரிவித்த கருத்துகள் முக்கியமானவை. அன்னையாரின் கூர்மையான சிந்தனைக்கு எடுத்துக்காட்டாகும். “அரசியல் சட்ட திருத்தமும் நமது நிலையும்” எனும் தலைப்பில் முக்கியமாக அம்மா அவர்கள் குறிப்பிட்டிருப்பது: அரசியல் சட்டத்தின் பீடிகையில் (Preamble- TM) Socialist, Secular State என்ற இரண்டு சொற்களை லட்சியச் சொற்களாகச் சேர்ப்பதை நாம் மனப்பூர்வமாக வரவேற்கிறோம். அதற்கு உண்மையான பொருள் ஆக்கமும் தரும் வகையில் சோவியத் அரசியல் சட்டத்தில் மத எதிர்ப்புப் பிரச்சாரத்திற்கு (Anti Religious Propaganda) உரிமை இருப்பது போல் நமது அரசியல் சட்டத்திலும் உரிமை  இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துவதோடு மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு பிரச்சாரத்திற்கும் (Anti Superstition) சட்ட ரீதியான பாதுகாப்பு தரப்படும் வகையில் அடிப்படை உரிமைகள் பகுதி திருத்தப்பட வேண்டும் என்றும் கேட்டுக் கொள்ளுகிறோம். தந்தை பெரியார் அவர்களால் கேட்கப்பட்டு, தமிழக சட்டப் பேரவையால் நிறைவேற்றப்பட்டு முடக்கப்பட்டுள்ள அனைத்து ஜாதியினரும் அர்ச்சகராகலாம் எனும் தீர்மானத்தை நிறை வேற்றும் வகையில் அரசியல் சாசன 25, 26 பிரிவுகளுக்குத் திருத்தம் கொண்டு வந்து ஜாதி, ஒழிய வகை செய்ய வேண்டும் என்றும் கேட்டுக் கொள்கிறோம். சாதியை ஒழிக்க சட்டம் தேவை! திரு. சஞ்சய் காந்தி அவர்களும், இளைஞர் களுக்கு கொடுத்துள்ள திட்டங்களில் அய்ந்தாவது அம்சமாக ஜாதி ஒழிப்பைக் குறிப்பிட்டிருப்பது மகிழ்ச்சியை அளிக்கிறது. தீண்டாமை எந்த ரூபத்திலும் தலை காட்டக் கூடாது  என்பது விதி. ஆனால் நடைமுறையில் அது ஒழிந்தபாடில்லை. தீண்டாமை ஒழிக்கப்பட்டு விட்டது என்பதற்குப் பதிலாக தீண்டாமைக்கு மூலகாரணமான “ஜாதி ஒழிக்கப்பட்டு விட்டது; அதை எந்த வடிவிலும் நடைமுறைக்குக் கொண்டு வருவதை சட்டப்படி தடை செய்யப்படுகிறது” எனும் திருத்தம் கொண்டு வரும்படி கேட்டுக் கொள்கிறோம். சட்டம் வந்தால் மட்டும் போதாது; எழுத்துக்கு எழுத்து நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும் “சோஷலிச, மதச் சார்பற்ற, ஜனநாயக இந் தியக் குடிஅரசு’ என பெயர் மாற்றம் செய்வதை வரவேற்பதோடு, அதை ஒவ்வொரு எழுத்துக்கும் பொருந்தமாறு நடைமுறைப்படுத்தவும் வேண்டுகிறோம். தந்தை பெரியார் அவர்கள் கடந்த 60 ஆண்டு காலத்திற்கு மேலாக சொல்லி வற் புறுத்தி வந்த பல நல்ல கருத்துக்கள் இன்றைய தினம் சட்ட வடிவம் பெற இருப்பதை அறிந்து உண்மையிலேயே நாங்கள் மகிழ்ச்சி அடைகிறோம் - வரவேற்கிறோம்’’ என்று அன்னையார் வெளியிட்ட கருத்தினையும் எடுத்துக் கூறினார். திராவிட இயக்க வீராங்கனைகளின் உருவப் படங்களைத் திறந்து வைத்து, தம் சங்கநாதத்தைப் பொழிந்தார் எழுத்தாளர் ஓவியா. அன்னை மணியம்மையாரை இன்றைக்கும் இருட்டடிக்கச் செய்யும் போக்கை வன்மையாகக் கண்டித்தார். அன்னை மணியம்மையார் அஞ்சல் தலை கருத்தரங்கம் முடிந்த பின் அடுத்த நிகழ்வாக அன்னை மணியம்மையார் நூற்றாண்டு நிறைவையொட்டி அஞ்சல் தலையை வி.அய்.டி. நிறுவனர் - வேந்தர் - டாக்டர் ஜி.விசுவநாதன் வெளியிட, பெரியார் நூலக வாசகர் வட்ட தலைவர் மயிலை நா.கிருஷ்ணன் மற்றும் ஏற்கெனவே பணம் கட்டி பதிவு செய்திருந்த தோழர்களும், புதியவர்களும் வரிசையாக வந்து பெற்றுக்கொண்டனர். அன்னை மணியம்மையார்   நூற்றாண்டு விழாவில் அஞ்சல் தலையை வி.அய்.டி. நிறுவனர் - வேந்தர் - டாக்டர் ஜி.விசுவநாதன் வெளியிட, பெரியார் நூலக வாசகர் வட்ட தலைவர் மயிலை நா.கிருஷ்ணன் பெற்றுக் கொள்கிறார். உடன் ஆசிரியர் மற்றும் சிறப்பு விருந்தினர்கள்.  மூடநம்பிக்கையை ஒழிக்கச் சட்டம் வேண்டும்  வி.அய்.டி.வேந்தர் டாக்டர் ஜி.விஸ்வ நாதன் து முழக்கம் வி.அய்.டி.வேந்தர் டாக்டர் ஜி.விஸ்வ நாதன் அவர்கள் அன்னை மணியம்மையார் அஞ்சல் தலையை வெளியிட்டார். அதனை வெளியிடுவதற்கு முன் விழாத் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் வி.அய்.டி. வேந்தருக்கு சால்வை அணிவித்து அம்மா நூற்றாண்டு விழாவின் முதல் மலரையும் அளித்து சிறப்பு செய்தார். அப்பொழுது வி.அய்.டி.வேந்தர் குறித்துக் கழகத் தலைவர் குறிப்பிட்டதாவது: முதல் தலைமுறையாக கல்வி பயின்று, இன்றைக்கு இந்தியாவே  - ஏன் உலகமே திரும்பிப் பார்க்கும் அளவுக்கு ஒரு பல்கலைக் கழகத்தை வேலூரில் நடத்தி வருகிறார். சிறந்த பகுத்தறிவுவாதி - தகுதி திறமை சிலருக்கு மட்டும்தான் என்ற நிலையை தகர்த்தெறிந் தவர் என்றும் பாராட்டி வாழ்த்துகளையும் தெரிவித்துக் கொண்டார். அன்னை மணியம்மையார் பிறந்த வேலூரில் அவர்கள் சிலை வைக்கப்படுவதற் கான குழுவுக்கு வி.அய்.டி.வேந்தர் தலைமை யேற்பார் என்று தெரிவித்தார். அன்னையாரின் அஞ்சல்தலையை வெளியிட்ட வி.அய்.டி. வேந்தர் டாக்டர் ஜி.விசுவநாதன் அவர்களின் உரையில் தெறித்த முத்துக்கள்: * நான் எந்த கட்சியையும் சேர்ந்தவன் அல்ல. ஆனால் அடிப்படையில் நான் ஒரு சுயமரியாதைக் காரன். * அன்னை மணியம்மையார் அவர்களின் விழாவில் நான் கலந்து கொள்வதில் எனக்கு கூடுதல் பெருமை - காரணம் அவர். எங்கள் வேலூரைச் சேர்ந்தவர். * எங்கள் பகுதியில் கம்யூனிஸ்ட்கள் அதிகம். ஆறாம் வகுப்புவரை அந்தச் சிந்தனையில் இருந்தேன். நான் ஏழாம் வகுப்பு படித்த போது தந்தை பெரியாரின் பொதுக்கூட்ட உரையை கேட்டேன். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஈரோட்டுப் பாசறைப் பக்கம் நகர்ந்தேன். வசதி வாய்ப்புகள் வந்தாலும் அந்தப் பாசறையிலிருந்து நான் இன்றும் மாற்றம் பெறவில்லை. * 1960 ஆம் ஆண்டு சென்னை - இலயோலா கல்லூரியில் எம்.ஏ., படித்துக் கொண்டிருந்தேன். விடுதியின் மூன்றாவது மாடியில் அறை. அங்கு தந்தை பெரியார் படத்தை மட்டும் மாட்டியிருந்தேன். வார்டனாக இருந்தவர் ஒரு  பாதிரியார். திடீரென்று ஒரு நாள் என் அறைக்கு வந்தார். அந்தப் படத்தைப் பார்த்தவுடன் அவர் யார்? என்று கேட்டார். சமயோசித மாக “கிராண்ட் பாதர்” என்று கூறி தப்பித்தேன். உண்மையை சொல்லியிருந் தால் அப்பொழுதே என்னை வீட்டுக்கு அனுப்பியிருப்பார். * பெண்ணுரிமைக்காக குரல் கொடுத்ததும், பாடுபட்டதும் திராவிட இயக்கமே - வைக்கம் போராட்டத்தில் தந்தை பெரியாருக்கு துணை நின்றவர் அன்னை நாகம்மையார். * தேவதாசி ஒழிப்புக்கான மசோதா 1930இல் நீதிக்கட்சி ஆட்சியில் தான் கொண்டு வரப்பட்டது. * இரண்டு முக்கிய கோரிக்கைகளில் ஒன்று மத்திய அரசுக்கு, இன்னொன்று தமிழ்நாடு அரசுக்கு. * மத்திய அரசுக்கான கோரிக்கை - 1996ஆம் ஆண்டு முதல் நிலுவையில் இருக்கிறது, ஒரு சட்ட முன் வடிவு. சட்டப்பேரவைகளிலும், நாடாளுமன்றத்தி லும் பெண்களுக்கு 33 விழுக்காடு இட ஒதுக்கீடு என்பது 2010ஆம் ஆண்டில் மாநிலங்கள வையில் நிறைவேற்றப்பட்டது. ஆனால் மக்களவையில் நிலுவையிலேயே உள்ளது. 49 விழுக்காடு உள்ள பெண்களுக்கு 33 விழுக்காடு என்பது குறைவே. தி.மு.க. முன்னின்று இதற்கான வெற்றியை பெற்றுத் தர வேண்டும். * தமிழ்நாடு அரசுக்கு ஒரு முக்கிய கோரிக்கை. மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு சட்டம், மகாராட்டிரத்தில் கருநாடகாவிலும், கேரளா விலும் நிறைவேற்றப்பட்டது. நியாயமாக தந்தை பெரியார் பிறந்து பாடுபட்ட தமிழ்நாட்டில்தான் முதன் முதலாக அச்சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டு இருக்க வேண்டும். இப்போதாவது அதை உடனடியாக தமிழ்நாடு அரசு நிறைவேற்ற வேண்டும். * பல்கலைக்கழகத்தில் ஜோதிடம் சொல்லி கொடுக்க முனைவது தடுக்கப்பட வேண்டும். * மற்ற மற்ற நாடுகளில் அரசு நடவடிக்கைகளில் மதம் குறுக்கிடுவதில்லை. இங்கு அதற்கு மாறான நிலை - இது தடுக்கப்பட வேண்டும் என்றார் வி.அய்.டி. வேந்தர். அன்னை மணியம்மையார் நூற்றாண்டு மலர் அன்னை மணியம்மையார் நூற்றாண்டு நிறைவு விழா மலரினை தி.மு.க. துணைப் பொதுச் செயலாளரும், மேனாள் மத்திய இணையமைச்சருமான சுப்புலட்சுமி ஜெகதீசன் வெளியிட, சென்னை மண்டல திராவிடர் கழகத் தலைவர் தி.இரா.இரத்தினசாமி மற்றும் தோழர்கள் வரிசையாக மேடைக்கு வந்து பெற்றுக் கொண்டனர். நமக்கு இருக்கும் மூத்த தலைவர்  ஆசிரியர்தான்! - சுப்புலட்சுமி ஜெகதீசன் உரை! அன்னை மணியம்மையார் நடத்திக் காட்டிய “இராவண லீலா” - திராவிடக் கலாச்சாரத்திற்கான தலைநிமிரும் பண்பாட்டுப் புரட்சி!  நெருக்கடி நிலை என்னும் பேரால் பெரும் மன உளைச்சலைக் கொடுத்தனர். நெருப்பாற்றில் நீந்தி வந்தது திராவிட இயக்கம். அந்த முறையிலே எதிர்கொண்டார் நமது அன்னையார். ஒரு வாரத்துக்கு முன் இரயிலில் சென்னைக்கு வந்து கொண்டிருந்தேன். அப்பொழுது பக்கத்தில் இருந்த ஒரு பார்ப்பனரோடு விவாதிக்கும் நிலை ஏற்பட்டது. 60 ஆண்டு திராவிட இயக்கம் நாட்டை பாழ்படுத்தி விட்டது என்று பேச ஆரம்பித்தார். அப்பொழுது குறுக்கிட்டு நான் சொன்னேன். “உங்கள் சாத்திரப்படி நீங்கள் பிராமணன். நான் சூத்திரச்சி.   நாங்கள் படிக்கக் கூடாது என்பது உங்களின் மனுதர்மம். இந்த நிலையில் நான் படித்தேன். பட்டம் பெற்றேன். மாநில, மத்திய அமைச்சராகவும் ஆகியிருக்கிறேன். இவை எல்லாம் திராவிட இயக்க சாதனைதானே” என்று நான் திருப்பி அடித்தபோது, அடங்கிப் போனது. இன்றைக்கு இருக்கும் மத்திய அரசு சமூக நீதியில் கை வைத்துவிட்டது. “நீட்‘ என்ற பெயரால் ஒடுக் கப்பட்ட சமூகத்தினர், கிராமப்புறப் பிள்ளைகள் மருத்துவராக இனி கனவு தான் காண முடியும். காரணம் அந்தத் தேர்வு சி.பிஎஸ்இ பாடத் திட்டத்தின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது. இது ஒரு திட்டமிட்ட உயர் ஜாதியினரின் சூழ்ச்சியே. சமூக நீதிப் போரிலும், மதச் சார்பற்ற தலைமை யிலும் நமக்கு ஏராளமான பணிகள் இருக்கின்றன. நமக்கு வழிகாட்டிய தந்தை பெரியார், அறிஞர் அண்ணா, முத்தமிழ் அறிஞர் கலைஞர், அன்னை மணியம்மையார், இனமானப் பேரா சிரியர் அன்பழகனார் போன்ற தலைவர்களும் இறந்து விட்டனர். இந்த நிலையில் திராவிட இயக்கத்தின் மூத்த தலைவராக ஆசிரியர் அய்யா தான இருக்கிறார். நூற்றாண்டைக் கடந்து ஆசிரியர் அவர்கள் இயக்கத்துக்கும், நாட்டுக்கும் வழிகாட்ட வேண்டும் என அறிய கருத்தினை தனது உரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார். ‘தொண்டறத் தாயின் வரலாற்று வண்ணப் படக் கதை நூல்!’                 அன்னையார் நூற்றாண்டு விழா தொடங்கிய 2019 மார்ச் 10 ஆம் தேதிமுதல் ‘விடுதலை’ நாளேட்டில் நாள்தோறும் வெளிவந்த ‘‘தொண்டறத் தாய்’’ அன்னை மணியம்மையாரின் வாழ்க்கை வரலாற்றுப் படக்கதை- நூலாகத் தொகுக்கப்பட்டு, வெளியிடப்பட்டது. நூற்றாண்டு விழா சிறப்பு கருதி, இந்நூல் தமிழர் தலைவர் அவர்களால் அறிமுகம் செய்யப்பட்டது. அவற்றை தி.மு.க. துணைப் பொதுச்செயலாளர் சுப்புலட்சுமி ஜெகதீசன், சி.பி.அய். மாநில மகளிரணி தலைவர் பத்மாவதி ஆகியோர் பெற்றுக் கொண்டனர். ‘’தூற்றலைத் தோற்கடித்தவீராங்கனை’’  இசைப் பேழை வெளியீடு இந்நிகழ்வில் அன்னை மணியம்மையார் பற்றிய இசைப் பாடல் குறுந்தகடு வெளியிடப்பட்டது. திராவிடர் கழகத் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் வெளியிட, சி.பி.அய். மாநில மகளிரணி தலைவர் தோழர் பத்மாவதி பெற்றுக்கொண்டார். கவிப்பேரரசு வைரமுத்து அவர்கள் இரண்டு பாடல்களையும், பாவலர் அறிவுமதி, கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன், கவிஞர் யுகபாரதி ஆகியோர் தலா ஒரு பாடலும் எழுதிட, தாஜ்நூர் இசையில் உருவாக்கப்பட்ட இசைப் பேழை இது. ‘‘தூற்றலைத் தோற்கடித்த வீராங்கனை’’ என்று இசைப் பேழைக்குப் பெயர் சூட்டப்பட்டிருக்கிறது. பாடல்கள் மேடையில் ஒலிபரப்பப்பட்டன. இசையமைத்த தாஜ்நூர் அவர்களைப் பாராட்டி, சால்வை அணிவித்து சிறப்பு செய்தார் தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள். பொறியாளர் என்.எஸ்.ஏகாம்பரம் அவர்களுக்குப் பாராட்டு அன்னை மணியம்மையார் அவர்களிடத்தில் அன்பு கொண் டவரும், இயக்கத்தில் ஆக்கரீதியான பணிகளிலும், குறிப்பாக சென்னை பெரியார் திடல் முகப்பில் எழுந்து நிற்கும் ஏழு மாடிக் கட்டடம், பெரியார் திடலில் எழுந்து நிற்கும் கட்டடங்களையொத்த கட்டுமானப் பணிகளையும் மேற்கொண்டவரும், அன்னையாரின் நினைவு நாளான மார்ச் 16 ஆம் தேதியைப் பிறந்த நாளாகக் கொண்டவரும், 90 வயது நிரம்பிய பொறியாளர் என்.எஸ்.ஏகாம்பரம் அவர்களைப் பாராட்டியும், அவர்தம் தொண்டினையும், அம்மா அவர்களுக்கு உறுதுணையாக இருந்ததையும் நினைவு கூறி, கழகத் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள், பொறி யாளருக்குச் சால்வை அணிவித்துச் சிறப்பு செய்தார். பொறியாளர் ஏகாம்பரம் அவர்கள், அம்மாவுடன் தனக்குள்ள இயக்கத் தொடர்பான மலரும் நினைவுகளை நினைவு கூர்ந்தார். நாகம்மையார் இல்லத்தில் வளர்ந்தவர்கள் அளித்த நன்கொடை திருச்சி நாகம்மையார் குழந்தைகள் இல்லத்தில் வளர்ந்து, இன்று பெரியவர்களாகக் குடும்பத்துடன் மகிழ்ச்சிகரமாக வாழ்ந்து வரும் E.V.R.M என்ற முதல் எழுத்துடன் (இனிஷியல்) பெருமை யுடன் வாழ்வோர் திருச்சி பெரியார் நூற்றாண்டுக் கல்விக் கூடங்களின் ஒருங்கிணைப்பாளர் சி.தங்காத்தாள் வழிநடத்திட மேடைக்கு வந்து பெரியார் மணியம்மை ஃபவுண்டேஷன் நிதிக்கு ரூபாய் ஒரு லட்சத்தைக் கழகத் தலைவர் ஆசிரியர் வீரமணி அவர்களிடம் பலத்த கரவொலிக்கிடையே வழங்கினர். துணைப் பொதுச்செயலாளர் இன்பக்கனி இல்லத்தின் சார்பில் நன்கொடை திராவிடர் கழகத் துணைப் பொதுச்செயலாளர் பொறியாளர் இன்பக்கனி - அவரின் சகோதரி டாக்டர் ஆருயிர், ச.முகிலரசு ஆகி யோர் அவர்களின் பெற்றோர் சபாபதி - இந்திராணி நினைவைப் போற்றும் வகையில் குடும்பத்தின் சார்பாக பெரியார் மணியம்மை ஃபவுண்டேஷன் நிதிக்கு ரூ.50 ஆயிரம் நன்கொடையை, கழகத் தலைவரிடம் வழங்கினர். அடிமைத் தளையாம் தாலி நீக்கம் கும்மிடிப்பூண்டி மாவட்டம் திராவிடர் கழக மீஞ்சூர் ஒன்றிய செயலாளர் தோழர் முருகன் அவர்களின் வாழ்விணையரும், மாவட்ட மகளிரணி செயலாளருமான தோழர் மு.இராணி அவர்கள் அடிமைத்தளையாம் தாலியை அகற்றிக் கொண்டார். தமிழக தலைவர் ஆற்றிய உரையில் முக்கிய முத்துக்கள் இவ்விழாவிற்குத் தலைமை வகித்த திராவிடர் கழகத் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் விழா நிறைவுப் பேருரையை நிகழ்த்தினார். முக்கிய அவ்வுரையில் அவர் குறிப்பிட்டதாவது: * நெருக்கடி காலத்தில் அன்னையார் பல்வேறு சவால்களைச் சந்தித்தார். * தணிக்கைக் குழுவினரின் கத்தரிக்கோலிலிருந்து ‘விடுதலை’ ஏட்டை நாள்தோறும் காப்பாற்ற வேண் டிய நிலை இருந்தது, அதனையும் கடந்து வந்தார். * வருமான வரித் துறையின் தொல்லை மற்றொரு பக்கம். இயக்கத்துக்குச் சொந்தமான கட்டடங்களி லிருந்து கிடைக்கும் வருவாயை முடக்கி, பெரியார் கல்வி நிறுவனங்களை நடத்துவதற்கு முட்டுக்கட்டை - அதனையும் கடந்து வந்தார். அன்றைய எதிரிகளும் - இன்றைய எதிரிகளும்! * அன்றைக்கு வெளிப்படையாக எதிரிகளைச் சந் திக்க முடிந்தது - அவர்களை அன்னையார் எதிர்கொண்டார். இன்று வஞ்சகமான எதிரிகளைச் சந்திக்கவேண்டியவர்களாக இருக்கிறோம். * இவற்றை எப்படி சந்திப்பது - வெற்றி கொள்வது என்பதற்கு நமது தலைவர்கள் தந்தை பெரியார், அன்னை மணியம்மையார் ஆகியோர் வழிகாட்டிச் சென்றுள்ளனர். * உயிரை இழந்துதான் நமது உரிமைகளை மீட்க வேண்டும் என்றால், அதற்கும் தயாராவோம்! * அன்னையார் நினைவிடத்தில் நாம் வைப்பது வெறும் மலர்வளையம் மட்டுமல்ல - செயல்களையே மலர்வளையமாக வைப்போம்! பெண்களின் நிலை என்ன? * மக்கள்தொகையில் சரி பகுதியாக இருக்கக் கூடிய பெண்களின் நிலை என்ன? அவர்களுக்குரிய உரிமைகள் நிலை நிறுத்தப்பட்டனவா? * பெரும்பாலும் பெண்கள் உழைக்கக் கூடியவர்கள் - அவர்களின் உரிமைகள் மீட்கப்பட்டுவிட்டனவா? அவர்களுக்குரிய பிரச்சினைகளை அவர்களால் வெளிப்படையாகக் கூற முடிகிறதா? உரிமைகளைப் பெற முடிகிறதா? * அன்னையாரின் நூற்றாண்டில் பெண்கள் மத்தி யில் விழிப்புணர்வுப் பிரச்சாரம் தேவை. வீட்டுக்கு வீடு பெண்களைச் சந்தித்து எடுத்துக் கூறுங்கள். * என்ன கொடுமை என்றால், பெண்களின் உரி மைக்குப் பெண்களே எதிரிகளாக இருப்பதுதான் வேதனை. * பெண்ணாகப் பிறப்பதற்குக்கூட உரிமை இல் லையே! கருவில் இருக்கும்போதே ஆணா, பெண்ணா என்று அறிந்து, பெண் என்றால், கருவிலேயே அழிக்கப்படும் கொடுமை நீடிக்கலாமா? * தாய்ப்பால் கொடுத்தவர்களே கள்ளிப்பால் கொடுக்கும் கொடுமையை இனியும் அனுமதிக் கலாமா? * இங்கே நாகம்மையார் குழந்தைகள் இல்லத்தில் வளர்ந்த பிள்ளைகள், திருமணமாகி, குடும்பமாக வசிக்கக் கூடிய அந்தப் பெண் பிள்ளைகளின் பெயர்களுக்கு முன்னால் காணப்படும் முன்னொட்டு - இனிஷியல் அய்யா - அம்மா பெயர்களின் முதல் எழுத்தான ஈ.வி.ஆர்.எம். என்ற அந்தப் பெருமை யைப் பெறுகிறார்கள். * அவர்கள் இந்த விழா மேடைக்கு வந்து, அன்னை மணியம்மையார் பெயரில் உள்ள பவுண்டேஷனுக்கு ரூபாய் ஒரு லட்சம் கொடுத்து தங்கள் நன்றி உணர்வை வெளிப்படுத்தினார்கள். * அன்னையார் அவர்கள் அய்யாவை 95 ஆண்டு காலம் வாழ வைத்தார்கள். ஆனால், அவர்கள் 60 ஆண்டுகள் கூட வாழவில்லை. * நான்கு ஆண்டுகள் தான் இயக்கத்திற்குத் தலைமை வகித்து நடத்திச் சென்றார்கள் என்றாலும், அந்தக் காலகட்டத்தில் தன் ஆளுமையை நிரூபித்துக் காட்டினார்கள். * தி.மு.க.வில் கலைஞர், நாவலர் இருவருக்குமிடையே பிணக்குகள் ஏற்பட்டபோது, அவர்கள் இருவரையும் சென்னை பெரியார் திடலுக்கு அழைத்து, அய்யா, அண்ணா இல்லாத இந்தக் காலகட்டத்தில், கட்டுப்பாடு எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை வலியுறுத்திக் கூறினார்கள். * தந்தை பெரியார் இருந்திருந்தால் என்ன செய்திருப்பார்களோ, அந்தக் கடமையை அன்னையார் செய்தார்கள். இந்தச் செய்தியை முத்தமிழ் அறிஞர் கலைஞர் அவர்கள் தமது ‘‘நெஞ்சுக்கு நீதி’’ நூலிலும் பதிவு செய்தும் இருக்கிறார். * அம்மா எவ்வளவோ தூற்றலுக்கெல்லாம் ஆளாகி இருந்தார்கள். அப்படி தூற்றியவர்கள் எல்லாம் பிற்காலத்தில் அதே அம்மாவைப் போற்றும் அளவுக்கு அம்மா வெற்றி பெற்றது சாதாரணமானதல்ல. அய்யா - அம்மா பேணிய மாபெரும் மனிதப் பண்பு * ராஜாஜியின் ஆலோசனையைப் பெற்றுத்தான் பெரியார், மணியம்மையாரைத் திருமணம் செய்துகொண்டார் என்று பிரச்சாரம் செய்யப்பட்டது. ஆனால், உண்மை வேறுவிதமானது என்பதற்கு ஆதாரம் உண்டு - ஆவணமும் உண்டு. * பெரியாரின் அந்த முடிவு தவறானது - சரிப்பட்டு வராது - பெரியாருக்குப் பிறகு இயக்கத்தை ஒரு பொடிப் பெண் நடத்துவது இயலாது என்றுதான் அன்றைய கவர்னர் ஜெனரல் ராஜாஜி தந்தை பெரியாருக்குக் கடிதம் எழுதினார். * நினைத்திருந்தால், அந்தக் கடிதத்தை தந்தை பெரியார் வெளியிட்டு இருக்கலாம். ஏன் வெளியிடவில்லை? அந்தக் கடிதத்தில் ராஜாஜி ‘‘அந்தரங்கம்’’ என்று எழுதி இருந்ததுதான் அதற்குக் காரணம். * உயிரோடு இருந்தவரை தந்தை பெரியாரும் சரி, அன்னை மணியம்மையாரும் சரி அதை வெளியிடவில்லை. எத்தகைய உயர்ந்த பண்பாடு - அறிவு நாணயத்தை அவர்கள் கடைப்பிடித்தார்கள். வரலாற்றுக் காரணத்துக்காக அவர்கள் மறைவிற்குப் பிறகு நான் வெளியிட்டேன்! (இந்தத் தகவலை தலைவர் ஆசிரியர் கூறியபோது, மன்றத்தில் கூடியிருந்த ஆயிரக்கணக்கானோர் அமைதியின் ஆழத்திற்கே சென்றனர்). * தலைவர்கள் என்போர் யார்? மக்கள் பின்னால் செல்லுவோர் தலைவர்கள் அல்ல - அரசியலுக்கு வேண்டுமானால் இது பொருத்தமானதாக இருக்கலாம். * ஆனால், மக்களைத் தன் பின்னால் அழைத்துச் செல்லுவோர்தான் உண்மையான தலைவர் - அதைத்தான் தந்தை பெரியாரும், அம்மாவும் செய்தார்கள். இருபெரும் தலைவர்களுக்கு சிலைகள் சுயமரியாதை இயக்கம் என்பது ஒரு மனிதநேய இயக்கம். அந்த இயக்கத்துக்குத் தலைமை தாங்கி நடத்திச் சென்ற தந்தை பெரியார். அவர்களின் தன்னிகரற்ற பணிக்குத் தோள் கொடுத்தவர் அன்னை நாகம்மையாரும், அன்னை மணியம்மையாரும் ஆவார்கள். * ஈரோட்டில் அன்னை நாகம்மையார் சிலை திறக்கப்படும். அதற்கு நமது திராவிட இயக்க வீராங்கனை - மேனாள் மத்திய இணையமைச்சர் - தி.மு.க.வின் துணைப் பொதுச்செயலாளர் சகோதரி சுப்புலக்குமி ஜெகதீசன் முக்கிய பங்கேற்கக் கேட்டுக் கொள்கிறேன். அதேபோல, அன்னை மணியம்மையார் சிலை அவர்கள் பிறந்த வேலூரில் நிறுவப்படும் - அதற்கான செயல்பாட்டுக் குழுத் தலைவராக நமது வி.அய்.டி. வேந்தர் டாக்டர் ஜி.விசுவநாதன் இருந்து செயல்படுத்துவார். என்பனப் போன்ற முத்தான செய்திகளை தமிழர் தலைவர் தமது நிறைவுரையில் பதிவு செய்தார்கள்.  நிறைவாக அமைப்புச் செயலாளர் வி.பன்னீர்செல்வம் நன்றி கூற அன்னை மணியம்மையார் நூற்றாண்டு நிறைவு விழா வரலாற்றில் பதிவாகி நிறைவுற்றது.  செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

எத்தர்களை முறியடிக்கும் எதிர்வினை ( 60 ) : தந்தை பெரியாரின் ஆரியர் ஆதிக்க எதிர்ப்பு - தவறா?

 நேயன் ஆரியர் எதிர்ப்பைவிட கன்னடர், மலையாளி, தெலுங்கர் எதிர்ப்பையே எடுத்திருக்க வேண்டும். தமிழர் பகுதியை யார் பறித்தார்கள்? ஆரியர்களா பறித்தார்கள்? இவர்கள்தானே பறித்துக் கொண்டார்கள்? அப்படியிருக்க இவர்களை எதிர்க்காமல் ஆரியர்களை எதிர்த்த பெரியாரின் அணுகுமுறையாலே தமிழர் வீழ்ந்தனர் என்பது ‘குறுக்குசால்’ குதர்க்கப் பேர்வழிகளின் குற்றச்சாட்டு. ஆரியப் பார்ப்பனர்களை எதிர்க்கும் அணுகுறையே தப்பாம்! பெரியார் மலையாளியை, கன்னடர்களை, தெலுங்கர்களை எதிர்த்திருக்க வேண்டுமாம்! பெரியார் போட்ட பிச்சையில், சூடு சுரணை பெற்று நாமும் மனிதர்கள் என்கிற உணர்வு பெற்று, தீண்டத்தகாதவர்கள் என்கிற இழிவு நீங்கி, கல்வி கற்கக்கூடாது என்கிற தடையைத் தகர்த்து, இன்று கல்வி, வேலைவாய்ப்பில் வாய்ப்புகளைப் பெற்று, பார்ப்பனர்களைவிட மேலாய் வந்துள்ள நிலையில், அதற்கான 100 ஆண்டு காலப் போராட்டத்தையும் புறந்தள்ளி, கொச்சைப்படுத்தி, அத்தனை உழைப்பும் வீண், அவற்றால்தான் தமிழர் வீழ்ந்தனர் என்று கூறுவதைவிட தமிழர்க்கான பச்சைத்  துரோகம் வேறு இருக்க முடியுமா? தமிழர்கள் கடந்த 100 ஆண்டு கால நிலையைக் கருத்தில்கொண்டு சிந்திக்க வேண்டும். ஆரியப் பார்ப்பனர் மற்றும் உயர்ஜாதிக்காரர்களைத் தவிர, மற்றவர்கள் படிக்கும் வாய்ப்பு இல்லை. மத அடிப்படையில், சாத்திர விதிகளைச் சொல்லிக் கல்வி பல நூற்றாண்டுகளாய் மறுக்கப்பட்டது. அவரவர் அவர் தகப்பன் தொழிலைச் செய்யவேண்டும். மாறாகக் கல்வி கற்கச் செல்லக்கூடாது. கோயில்களில் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் நுழையக்கூடாது, மற்ற ஜாதியினர் கருவறைக்குள் செல்லக்கூடாது. கோயில்களில் தமிழில் பாடல்கள் பாடக்கூடாது. பாடினால் கடவுள் தீட்டாகிவிடும். திருமணங்களில் ஆரியப் பார்ப்பனர் மந்திரமே சொல்லி திருமணம் நடந்தால் மட்டுமே அது செல்லும். மற்றபடி அத்திருமணம் செல்லாது. மத்திய அரசின் அனைத்துத் துறை வேலை வாய்ப்புகளும் ஆரியப் பார்ப்பனர்களுக்கே! குறிப்பாக, வானொலி, இரயில்வே, அஞ்சல்துறை, வங்கித்துறை, காப்பீட்டுத்துறை, வருவாய் வரித்துறை, சுங்கத்துறை என்று எல்லா துறைகளிலும் பார்ப்பனர்களுக்கே வேலை. மக்கள் தொகையில் 3 சதவிகிதமே உள்ள பார்ப்பனர்கள் மத்திய அரசு வேலையில் 90 சதவிகிதத்துக்கு மேல் பணியாற்றினர். தெருக்களில் தாழ்த்தப்பட்டவன் செல்லக்கூடாது. கல்விக்கூடங்களில் பார்ப்பனர்களுக்குத் தனித் தண்ணீர் பானை. மற்றவர்களுக்குத் தனித் தண்ணீர் பானை. உணவு விடுதியில் பார்ப்பனர்களுக்குத் தனிப் பந்தி; மற்றவர்களுக்குத் தனிப் பந்தி. பார்ப்பனர்களுக்கு உயர்வகை உணவு; மற்றவர்களுக்குச் சாதாரண உணவு. இந்திய ஆட்சிப் பணியில் 90% பார்ப்பனர்கள். உயர் அதிகாரி, நீதிபதி இவர்களில் 75% பார்ப்பனர்கள். தாழ்த்தப்பட்டவன் நிழல்கூட பார்ப்பனர்மீது படக் கூடாது. எனவே, மாலையில் கிழக்குப்புறமாகவும், காலையில் மேற்குப்புறமாகவும் பார்ப்பானைக் கண்டால் தாழ்த்தப்பட்டவன் ஒதுங்கவேண்டும். கேரளத்தில் நாயடிகள் என்னும் ஜாதியினரைக் கண்டாலே தீட்டு என்றனர் _ ஆரியப் பார்ப்பனர்கள். எனவே, அவர்கள் ஆரியப் பார்ப்பனர் கண்ணில் படாமலே மறைந்து செல்ல வேண்டும் தமிழன் எழுதிய உன்னத நூல்களை எரித்தும், நீரில் விட்டும், மண்ணில் புதைத்தும் அழித்தவர்கள் ஆரியப் பார்ப்பனர்கள். தமிழரிடையே ஜாதியை உண்டாக்கி ஒற்றுமையைக் கெடுத்து வீழ்த்தியவர்கள், தாழ்த்தி நசுக்கி ஒடுக்கினார்கள். ஆரியர் மட்டுமே கடவுள் முகத்தில் பிறந்தவர்கள்; மற்றவர்களெல்லாம் இழிமக்கள். எனவே, அவர்களுக்கு ஆரியப் பார்ப்பனர்களுக்கு அடிமை வேலை செய்வது மட்டுமே கடமை என்று 97% மக்களை கேவலப்படுத்தினர். ஆரியப் பார்ப்பானைக் கண்டாலே தமிழன் நெடுஞ்சாண் கிடையாகக் காலில் வீழ்ந்து வணங்கி ‘சுவாமி’ என்று கூறும்படிச் செய்தவர்கள். கூலி வேலை செய்யும் தமிழனுக்கு எச்சில் உணவும், கிழிந்த துணியும், தூற்றி ஒதுக்கப்பட்ட (பதர்) தானியங்களும் கூலியாகக் கொடுக்க வேண்டும் என்று சாஸ்திரம் எழுதி அதை 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை அமல்படுத்தியவர்கள். தாழ்த்தப்பட்ட தமிழன் நல்ல பெயர்களைக்கூட சூட்டிக் கொள்ளக்கூடாது. மண்ணாங்கட்டி, வவுத்தான், தொப்புளான், செடிசேம்பு, பாவாடை என்று கொச்சையான பெயர்களை இட்டுக் கொள்ள கட்டாயப்படுத்தியவர்கள் ஆரியப் பார்ப்பனர்கள். சென்ற தலைமுறை வரை இது நடப்பில் இருந்தது. ஆங்கில ஆட்சியின்போது நிலை என்ன? ஆர்.எஸ்.எஸ். குருஜி கோல்வால்கரே கூறுகிறார் கேளுங்கள்: “தென்னாட்டில் ஓர் ஆங்கில அதிகாரி இருந்தார். அவருக்கு உதவியாளராக அந்த மாநிலத்தைச் சார்ந்த ஒருவர் இருந்தார். அவர் நாயுடு வகுப்பைச் சேர்ந்தவர். அந்த ஆங்கில அதிகாரியின் பியூனாக இருந்தவர் ஒரு பிராமணர். ஒருநாள் அந்த ஆங்கில அதிகாரி தனது பிராமண பியூன் பின்தொடர வீதியில் நடந்து சென்றுகொண்டிருந்தார். அப்போது எதிரே அவரது உதவியாளராக இருந்த அந்த நாயுடு வந்தார். ஆங்கிலேய அதிகாரியைப் பார்த்துக் கைகுலுக்கினார். ஆனால், பிராமண பியூனைப் பார்த்தவுடன் காலைத் தொட்டு வணங்கினார். அதைப் பார்த்து வியப்படைந்த ஆங்கிலேய அதிகாரி, “நான் உன்னுடைய பெரிய அதிகாரி. என்னிடம் நீ கைதான் குலுக்கினாய். ஆனால்,  என்னுடைய பியூனைப் பார்த்தவுடன் காலைத் தொட்டுக் கும்பிடுகிறாயே?’’ என்று கேட்டார். அதற்கு அந்த உதவியாளர் பதில் சொல்கிறார்: “நீங்கள் என்னுடைய பெரிய அதிகாரியாய் இருக்கலாம்; ஆனால், நீங்கள் ஒரு மிலேச்சர். அவர் பியூனாக இருக்கலாம். ஆனால் நாங்கள் வணங்கக்கூடிய பிராமண சமூகத்தைச் சார்ந்தவர். அவரைத் தொழ வேண்டியது எனது கடமை’’ என்று பதில் சொன்னார். இதுதான் ஆரியப் பார்ப்பன தர்மம். (ஆதாரம் : சிந்தனைக் கொத்துகள்) இதே கோல்வால்கர் ஆரியர்கள் பற்றி இன்னொரு கருத்தையும் அதே நூலில் கூறுகிறார்: “நாம் (ஆரியர்கள்) நல்லவர்கள்; அறிவுத்திறன் உள்ளவர்கள். ஆன்மாவின் விதிகளையெல்லாம் அறிந்தவர்கள் நாம் மட்டுமே! அப்பொழுது நம்மைத் தவிர மற்றவர்கள் எல்லாம் இரண்டு கால் பிராணிகளாக, அறிவற்ற மக்களாய் வாழ்ந்து வந்தனர். எனவே, நம்மைத் தனிமைப்படுத்தி பெயர் எதையும் சூட்டிக் கொள்ளவில்லை. சில நேரங்களில் நமது மக்களை (ஆரியர்களை) மற்றவர்களிடமிருந்து பிரித்துக் காட்ட, நாம் ஆரியர்கள் அதாவது அறிவுத்திறன் மிக்கவர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டோம். நம்மைத் தவிர மற்றவர்கள் எல்லாம் மிலேச்சர்கள்’’ என்கிறார். ஆரியப் பார்ப்பனர்களைத் தவிர நாமெல்லாம் இரண்டு கால் விலங்குகள் என்று இன்றளவும் கூறி இந்தியாவையே ஆரிய நாடாகவும், ஆரிய கலாச்சாரமுடையதாகவும் ஆக்க நினைக்கின்றது ஆரிய கூட்டம். அது மட்டுமல்ல; இந்தியாவில் இந்துக்களைத் தவிர, அதாவது இராமனைக் கடவுளாக ஏற்காதவர்களைத் தவிர, மற்றவர்களை யெல்லாம் ஒழித்துக் கட்டி இராம ராஜ்யத்தை நிறுவ வேண்டும் என்றார். அதற்கு ஜெர்மனியையும், ஹிட்லரையும் உதாரணமாகக் காட்டுகிறார். இனம் மற்றும் கலாச்சாரத்தின் புனிதத் தன்மையைக் காத்திட, அரேபிய இனங்களுள் ஒன்றான யூத இன மக்களைப் படுகொலை செய்து நாட்டைச் சுத்தப்படுத்தியது ஜெர்மனி. இங்கே இனத்தின் பெருமையை அதன் உயர்ந்தபட்ச அளவுக்கு உயர்த்தி பிடித்தது. அடிப்படையில் வேறுபட்ட கலாச்சார மக்களை ஒருங்கிணைத்து ஒரு முழுமையை உருவாக்குவது இயலாது என்று ஜெர்மனி காட்டியுள்ளது. இதை இந்துஸ்தானத்திலும் நாம் கற்றுக் கொண்டு அதன் மூலம் பயனடைய வேண்டியது ஒரு நல்ல பாடமாகும். ஆக, இந்தியாவை இந்து நாடாக்க, கிறித்துவர்களையும், முஸ்லிம்களையும், மதத்தை ஏற்காதவர்களையும் அறவே ஒழித்துவிட வேண்டும் என்கிறார்.                                                                      (தொடரும்...)  செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

இயக்க வரலாறான தன் வரலாறு(247) : சமூகநீதிக்காக மாநிலம் தழுவிய மறியல் போர்!

அய்யாவின் அடிச்சுவட்டில் ... கி.வீரமணி 8.4.1993 அன்று பட்டுக்கோட்டையிலும், 24.3.1993 அன்று ஆம்பூரிலும் நடைபெற்ற கழக வட்டார மாநாடுகளில் கலந்துகொண்டு சிறப்புரையாற்றினேன். “மதவெறியை மாய்ப்போம்! மனிதநேயம் காப்போம்!’’ என்னும் முழக்கத்தோடு தொடங்கிய இம்மாநாடுகளில் தந்தை பெரியாரின் தொண்டைப் பற்றி எடுத்துரைத்தேன்.  நெ.து.சுந்தரவடிவேலு 12.4.1993 அன்று கல்வி நெறிக் காவலர் நெ.து.சுந்தரவடிவேலு மறைவுக்கு இரங்கல் அறிக்கையை ‘விடுதலை’யில் வெளியிட்டிருந்தோம். அதில், ‘‘தமிழ்நாட்டின் பட்டிதொட்டிகளில் எல்லாம் வாழும் தமிழ் இளைஞர்களின் கல்விக் கண்ணை திறந்த கல்வி வள்ளல், நிரந்தர மதிப்புக்குரிய நமது ‘டைரக்டர்’, ‘நமது வைஸ்சான்ஸ்லர்’ என்று தந்தை பெரியார் அவர்களால் பாசத்தோடு அழைக்கப்பட்ட அய்யா நெ.து.சுந்தரவடிவேலு அவர்கள் (12.4.1993) இரவு மறைந்தார் என்பது, கல்வி உலகத்துக்கும் மனிதநேயம் பேணுவோர்க்கும் இன, மொழிப் பற்றாளர்களுக்கும் பேரிடி போன்ற துயரச் செய்தியாகும். மைல்கற்களைத் தடைக் கற்களாக இருந்த, கல்வித் துறையில் அந்தத் தடைகளை நீக்கி, நாடெல்லாம் கல்வி நீரோடை பாயக் காரணமான கல்வி வள்ளல் அவர்கள். ‘எல்லோருக்கும் கல்வி; ஒன்றாகக் கல்வி’ என்னும் அரிய தத்துவத்தினைச் செயல்படுத்தி கல்விப் புரட்சியை உருவாக்கிய இணையற்ற செயல்வீரர் அவர்! அவரது உடல் தளர்ந்தாலும், உள்ளம் கொள்கையோடு கல்வி நெறியில், சமதர்மத்தில் ஆழ்ந்த நம்பிக்கையுடன் சமநீதி விரும்பிய சரித்திரப் பெருமையாளராகக் கடைசி வரையில் வாழ்ந்துகாட்டியவர். கல்வித் துறையில் அளப்பரிய சாதனைகளைப் படைத்த அவரது மறைவு யாராலும் எளிதில் நிரப்ப முடியாத பெரும் பள்ளத்தை தமிழ்நாட்டில் ஏற்படுத்திவிட்டது. தந்தை பெரியார் அவர்களால் அவருக்கு மணிவிழா, மணவிழா எல்லாம் நடத்தப்பட்டன என்பதே, அய்யா அவர்களால் கல்வி வள்ளல் எவ்வளவு மதிக்கப்பட்டார் என்பதற்கு அடையாளம் ஆகும். காமராசர், அண்ணா, கலைஞர் ஆகியவர்கள் முதல்வர்களாக தமிழ்நாட்டில் இருந்தபோது அவர்கள் ஆற்றலை அடையாளம் கண்டு பல பொறுப்புகளில் அமர்த்திய பின்தான் நாடே பயனை அனுபவித்தது! நல்ல பகுத்தறிவுவாதியாக, ‘‘சிறந்த சமதர்ம வீரராக, பொதுநலத் தொண்டராக, கல்வி வள்ளலாக, நேர்மையும், ஆற்றலும் ஒருங்கே இணைந்த நிருவாகியாக இருந்து உழைத்து சரித்திரம் படைத்த மாமேதை ஆவார். அவரது மறைவினால் வாடும் குடும்பத்தினருக்கு நமது ஆழ்ந்த இரங்கல்!’’  என்று அந்த அறிக்கையில் தெரிவித்திருந்தோம். அவரது உடலுக்கு நாம் மலர் வளையம் வைத்து மரியாதை செலுத்தினோம். என்னுடன் துணைவியார் மோகனா அவர்களும் வந்திருந்தார். நமது கல்வி நிறுவனங்கள் சார்பில் அவரது மறைவுக்கு இரங்கல் தெரிவிக்கப்பட்டது. நாகை காயிதே மில்லத் மாவட்ட திராவிட மகளிர் விடுதலை மாநாடு _ முற்றிலும் பெண்களே ஏற்பாடு செய்து, பெண்களே நடத்திய தனித்தன்மையான மாநாடு _ 10.4.1993 அன்று நடைபெற்றது. நாகை, திருவாரூர் சாலை வேளாங்கன்னிக்குச் சாலை பிரியும் இடத்தில் _ புத்தூரில் தந்தை பெரியார் அவர்களின் முழு உருவச் சிலையைத் திறந்து வைத்தேன். அதனைத் தொடர்ந்து பேரணி புறப்பட்டது. மகளிர் முன்வரிசையில் சென்றனர். கழகத் தோழர்கள் அணிவகுத்து சைக்கிளில் பின்வரிசையில் வந்தனர். "மதவெறியை மாய்ப்போம்! மனிதநேயம் காப்போம்!’’ என்னும் முழக்கம் முதல்நிலையைப் பெற்றது. எஸ்.எஸ்.எம்.இராஜலட்சுமி இந்த மகத்தான பேரணியில் மகளிர் அணிச் செயலாளர் க.பார்வதி, எஸ்.எஸ்.எம்.இராஜலட்சுமி,  எல்.இலட்சுமி,   மகளிரணிச் சகோதரிகள் எஸ்.பேபி, எம்.சமயம்பாள், கே.சரளா, எம்.சந்திரா உள்ளிட்ட பெண்மணிகள் இடம் பெற்றனர். அவர்களின் சீரிய முயற்சியால் மாநாட்டில், கருத்தரங்கம், கவியரங்கம், படத்திறப்பு, உரையரங்கம், தீர்மானம், கழகப் பொறுப்பாளர்களின் கருத்துரை, திருமணம், தாலி அகற்றுதல், கூட்டம், நிதியளிப்பு, எடைக்கு எடை நாணயம் வழங்குதல் இந்த நிகழ்ச்சிகள் நடைபெற்றன. மலர் வெளியீடு, 170 ஜாதி ஒழிப்பு வீரர்களுக்கு விருது மற்றும் சான்று வழங்குதல் எனப் பல்வேறு நிகழ்வுகள் நடைபெற்றன. எனக்கு “இனமானப் போராளி’’ பட்டம் வழங்கப்பட்டது. மாநாட்டு செலவு போக ரூ.50,000 நிதியும் இம்மாநாட்டில் வழங்கப்பட்டது. 23.4.1993 அன்று மண்டல் கமிஷன் பரிந்துரையினை அமல்படுத்துதல், பதவி உயர்விலும், இடஒதுக்கீடு கோருதல், இடஒதுக்கீடு 50 சதவிகிதத்துக்கு மேல் போகக் கூடாது என்கிற உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பை மாற்றுதல், பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கான பொருளாதார அளவுகோலைக் காட்டி இடஒதுக்கீடு பெற முடியாமல் ஆக்கும் உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பைத் திருத்தம் செய்தல் _ இவற்றை உள்ளடக்கிய கோரிக்கைகளுடன், திராவிடர் கழகம், தாழ்த்தப்பட்ட, பிற்படுத்தப்பட்ட சமூக அமைப்புகள் இணைந்து தமிழ்நாடு முழுவதும் மாவட்ட, தலைநகரங்களில் மத்திய அரசு அலுவலகங்கள் முன் மறியல் போராட்டம் நடத்தப்பட்டது. என் தலைமையில் சென்னை பெரியார் திடலிலிருந்து ஊர்வலமாக புறப்பட்டுச் சென்றோம். இந்த ஊர்வலத்தில், வன்னியர் சங்க மாநிலத் தலைவர் சா.சுப்பிரமணியம் அய்.ஏ.எஸ். (ஓய்வு) ஊர்வலத்தைத் துவக்கி வைத்தார். தேவர் பேரவை நிறுவனர் டாக்டர் இராமகிருஷ்ணன், யாதவர் மகா சபையின் பொதுச்செயலாளர் புலவர் புகழேந்தி, தமிழ்நாடு கைவினைஞர்கள் சங்க மாநில அமைப்புகளின் செயலாளர் எஸ்.ஆறுமுகம், அகில பாரதிய விசுவகர்ம மகாசபை பொதுச்செயலாளர் ஏகாம்பரம் உள்ளிட்ட சமூக அமைப்புகளைச் சார்ந்தவர்கள் கழகக் கொடிகளை ஏந்தி, கோரிக்கை அடங்கிய அட்டைகளையும் ஏந்திச் சென்றனர். மண்டல் அறிக்கையை அமல்படுத்தக்கோரி நடைபெற்ற போராட்டத்தில் கைதாகும் ஆசிரியர் மற்றும் கழகத்தினர் ஊர்வலம் ரிப்பன் கட்டடம் அருகே சென்றதும், “தடை செய்யப்பட்டுள்ளது’’ என்று காவல்துறை ஆய்வாளர் கூறினார். “மீறுவோம்’’ என்று கூறியதால் நூற்றுக்கணக்கான தோழர்களுடன் கைது செய்யப்பட்டோம். கழக மகளிர் அமைப்பாளர் நாகமணி, மாநில மகளிரணிச் செயலாளர் க.பார்வதி, ஏ.பி.ஜெ.மனோரஞ்சிதம், மாநில பகுத்தறிவாளர் கழகப் பொதுச்செயலாளர் கவிஞர் செ.வை.ர.சிகாமணி, சென்னை மாவட்ட தொழிலாளரணித் தலைவர் பா.தட்சிணாமூர்த்தி, வடசென்னை மாவட்டத் தலைவர் க.பலராமன், தென்சென்னை மாவட்ட செயலாளர் எம்.கே.காளத்தி கி.இராமலிங்கம் உள்ளிட்ட ஏராளமான கழகத் தோழர்கள் உடன் கைது செய்யப்பட்டனர். 18.04.1993 அன்று சென்னை பெரியார் திடலில் நடைபெற்ற மதவெறியை மாய்ப்போம் மனித நேயம் காப்போம் என்று தமிழ்நாடு முழுவதுமான பிரச்சாரப் பெரும் பயணத்தின் நிறைவு மாநாடு சென்னையில் நடைபெற்றது. அதில் கலந்துகொண்டு உரையாற்றும்போது, மதவெறி ஆபத்தானது என்பதை விளக்கி கடந்த ஜனவரி 3ஆம் தேதி தொடங்கி கன்னியகுமரியிலிருந்து சென்னை வரை நடைபெற்றது. நாடு முழுவதும் பிரச்சார செய்துள்ளோம். மதவெறியை மாய்ப்பதன் மூலமே மனித நேயத்தைக் காக்க முடியும் என்பதனை தெளிவாக அறிவித்திருக்கிறோம்! எந்தப் புரட்சியானாலும், சமுதாயப் புரட்சியைப் பொறுத்த வரையிலே, அது தென்னாட்டில் - தந்தை பெரியார் பிறந்த மண்ணான தமிழ்நாட்டிலிருந்துதான் கிளம்ப வேண்டும் என்கிற அடிப்படையில்தான் இந்த ஒலி முழக்கத்தை நாம் கொடுத்தோம். அண்மையில் சமூகநீதி காவலர் வி.பி.சிங் அவர்களுடன் தமிழகத்திற்கு வந்த அன்பு சகோதரர் ராம் விலாஸ் பஸ்வான் அவர்கள், "டில்லி இந்தியாவின் தலைநகரம் என்று சொன்னாலும், சமூகநீதிக்கு இந்தியாவில் ஒரு தலைநகரம் உண்டு என்று சொன்னால் அது தந்தை பெரியார் பிறந்த மண்ணான தமிழ்நாடாகத்தான் இருக்க முடியும். ஆகவேதான், தமிழ்நாடு எப்படி வழிநடத்திச் செல்கிறது என்பதை எண்ணிப் பார்க்கிறோம்" என்று சொன்னார். ஆரியத்தின் உயிர்நாடி எதுவென்று கண்டறிந்து அந்த இடத்தில்தான் தந்தை பெரியார் கை வைத்தார்கள். அதன் காரணமாக குலதரும ஆட்டம் கண்டது. தந்தை பெரியாரின் தத்துவம் தென்னாட்டில் மட்டுமல்லாது வடநாட்டிலும் பரவ ஆரம்பித்தது என்று பல்வேறு வரலாற்று நிகழ்வுகளை எடுத்து விளக்கி உரையாற்றினேன். 27.4.1993 அன்று பெரியார் - மணியம்மை மகளிர் பொறியியற் கல்லூரியின் முதல்பட்டமளிப்பு விழா தஞ்சை வல்லத்தில் நடைபெற்றது. அண்ணா பல்கலைக் கழகத் துணைவேந்தர் டாக்டர்எம்.அனந்தகிருட்டினன் கலந்து கொண்டு பட்டமளிப்பு விழாச் சிறப்புரையாற்றினார். மாலையில் தொடங்கிய இவ்விழாவிற்கு பெரியார்- மணியம்மை கல்வி அறக்கட்டளைக் கழகத்தின் தலைவர் என்கிற முறையில் தலைமை வகித்தேன். பெரியார் -மணியம்மை பொறியியற் கல்லூரியின் தாளாளர் வழக்குரைஞர் கோ.சாமிதுரை வரவேற்புரையாற்றினார். கல்லூரி முதல்வர் பேராசிரியர் பி.எஸ்.கோபால்சாமியின் கல்லூரி அறிக்கையைத் தொடர்ந்து, கல்லூரியின் முதல் அணி மாணவியருக்கு பட்டமளிப்பு விழா தொடங்கியது. விழாவில் கல்லூரியின் துணை முதல்வர் நல்.இராமசந்திரன், பேராசிரியர் சி.சுப்பிரமணியன் ஆகியோர் பட்டதாரிகளின் பெயர்களை அறிவிக்க, பட்டங்களையும், பதக்கங்களையும் மாணவியர்களுக்களித்து உரையாற்றினேன். பட்டமளிப்பு விழாவில் தமிழ்ப் பல்கலைக் கழக துணை வேந்தர் அவ்வை நடராசன், தொழிலதிபர் வீகேயென் நிறுவனர் எல்.கண்ணப்பன் கழகப் பொருளாளர் கா.மா.குப்புசாமி, ஆளுமைக் குழு உறுப்பினர் எஸ்.ஆர்.சாமி ஆகியோர் பங்கேற்று சிறப்பித்தனர். பட்டமளிப்பு விழாவில் ஏராளமான கழகப் பொறுப்பாளர்களும், தோழர்களும் கல்லூரி மாணவர்களும், பெற்றோர்களும் பெருந்திரளாகக் கலந்து கொண்டனர். 28.04.1993 அன்று சென்னை பெரியார் திடல் நடிகவேள் ராதா மன்றத்தில், பகுத்தறிவாளர் கழகம், பகுத்தறிவு ஆசிரியரணி, பகுத்தறிவு எழுத்தாளர் மன்றம், பெரியார் நூலக வாசகர் வட்டம் ஆகிய அமைப்புகளின் சார்பாக புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன் விழா சென்னை பாரதிதாசன் குடியிருப்பில் நடைபெற்றது. இவ்விழாவிற்கு வருகைதந்த நீதிபதி எம்.மருதமுத்து, நடிகர் சத்யராஜ், இயக்குநர் எஸ்.பி.முத்துராமன், செய்யாறு ரவி, தென்கச்சி சாமிநாதன், மனசை பகீரதன் முதலியோர் பெரியார் திடலில் இயங்கிவரும் மருத்துவமனை மற்றும் பல நிறுவனங்களைப் பார்வையிட்டனர். இயக்குநர் திரு.வீ.சேகர் அவர்களை மாவட்ட பகுத்தறிவாளர் கழகச் செயலாளர் ராசவேலு அறிமுகப்படுத்தி உரையாற்றினார். தொடர்ந்து இயக்குநர் வீ.சேகர் அவர்களுக்கு "சீர்திருத்த ஒளி" என்னும் விருதினை வழங்கினேன். தொடர்ந்து இயக்குநர் வீ.சேகர் ஏற்புரை ஆற்றினார். புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன் விழாவில் ‘இனமுரசு’ என விருதினை சத்யராஜ்க்கு வழங்கும் ஆசிரியர் மற்றும் கழகத்தினர்  பழம்பெரும் நடிகர் காகா ராதாகிருஷ்ணன் அவர்களுக்கு "நகைச்சுவை நாயகம்" எனும் விருதினை வழங்கினேன். சத்யராஜ் அவர்களுக்கு சால்வை அணிவித்து 'இனமுரசு' எனும் விருதினை வழங்கி அவரது கொள்கை உணர்வையும், குடும்ப பாரம்பரியத்தைப் பற்றி எடுத்துரைத்தேன். 29.4.1993 அன்று மேனாள் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி திரு.வி.இராமசாமி அவர்கள் மீது குற்றச்சாட்டு (Impeachment) வந்தபோது, அதைக் கடுமையாக எதிர்த்து “விடுதலை’’யில் அறிக்கை எழுதினோம். அவர் மீதான குற்றச்சாட்டு இதுதான்: “தனது அலுவலகத்திற்கு (வீடும் அலுவலகமும் இணைந்தும் இருக்க அங்குள்ள அரசு பாதுகாப்புக் கருதி தனிச்சலுகை அளித்துள்ளது என்பது பலருக்குத் தெரியாது) கம்பளங்கள், தட்டு முட்டுச் சாமான்கள், மேஜை, நாற்காலி, சோபாக்கள் வாங்கியது அளவுக்கதிகம் என்பதுதான்’’ பிரதான குற்றச்சாட்டு. இவைகளை அவர் என்ன சொந்த வீட்டுக்கா எடுத்துக் கொண்டார்? இல்லையே! அடுத்த தலைமை நீதிபதி அலுவலகம்தானே அது? அவரது விசேஷ பாதுகாப்புக்காக இரண்டு தங்கும் இடங்கள்; (Two Residences) அவரது குடும்பத்தினர் ஒட்டுமொத்தமாக ஓர் இடத்தில் இருப்பது விரும்பத்தக்கதல்ல என்று பஞ்சாப் அரசே கருதி, குடும்ப உறுப்பினர்கள் பிரிந்து (சென்னை, பஞ்சாப்) இருக்க வழிவகை செய்த அரசின் ஆணை உள்ளது. தொலைபேசி தொடர்புக்கும், வசதி செய்து தரப்பட்டுள்ளதால், டிரங்கால் கட்டணம் கூடுதல் செலவாகியிருப்பது சட்ட சம்மதம் பெற்றதே! அவர் மீது விசாரணைக்கு மூவர் நீதிபதிகள் குழு என்பது முறையானதா? சுப்ரீம் கோர்ட் நீதிபதியை விசாரித்த மூவர் குழுவில் ஒருவர் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி, மற்ற இருவரில் ஒருவர், முன்னாள் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி; மற்றொருவர், பம்பாய் உயர்நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி. இதுவே ஒரு தவறான முன்மாதிரி, இழுக்கான ஒன்று அல்லவா? அக்குழுவினர் தங்கள் முடிவை அறிவிப்பதற்கு முன், அவரது கருத்தினையோ, சாட்சியத்தையோ பெற முயற்சிக்கவில்லை. (Natural Justice) கடிதங்களை அனுப்பவோ வேறுவகையிலோ முயற்சிக்கவில்லை. ஒரு சாதாரண தொழிலாளியைத் தற்காலிக வேலை நீக்கம் செய்வதற்கு முன் அவரது கருத்தினை அறிய அவருக்கு வாய்ப்புக் கொடுக்கப்பட்டதா என்று தொழில் தகராறில்கூட கேட்கும் நியாயம் உள்ள போது, உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி விஷயத்தில், விஷயம் தெரிந்த “பெருமக்களான நீதிபதிகள்’’ இப்படி சட்டத்திற்கும், பொது நியாயத்திற்கும் முரணாக நடந்துகொள்வது எவ்வகையில் சரியானது? 17.05.1993 மற்றும் 18.05.1993 ஆகிய இரு நாள்களும் சென்னை பெரியார் திடலில் காஞ்சி சங்கராச்சாரியார்களின் மோசடிகளை விளக்கி சிறப்புரை நிகழ்த்தினேன். இந்த நிகழ்ச்சியில் தென் சென்னை மாவட்ட தி.க. துணைத்தலைவர் குடந்தை கோவிந்தராசன் வரவேற்புரை ஆற்றினார். 10 ஆண்டுகளுகு முன்பு இதே தலைப்பில் நான் 10 தொடர் தலைப்புகளில் உரை நிகழ்த்தினேன், தனி நூலாக வெளி வந்துள்ளது. இதுரை அந்த நூலில் வந்த கருத்துகளுக்கு சங்கராச்சாரியார் தரப்பிலிருந்து எந்த விதமான மறுப்பும் வரவில்லை என்பதனை எடுத்துக்காட்டி உரை நிகழ்த்தினேன். சங்கராச்சாரியார்களைத் தனிப்பட்ட முறையில் விமர்சிப்பது எங்களின் நோக்கமல்ல, அதை நாங்கள் விரும்பாதவர்கள். அவர்களின் கொள்கைகளின் அடிப்படையில் தன் கருத்துகளை நாம் எடுத்துரைக்கிறோம் என்று கூறி கருத்துகளைப் பதிவு செய்தேன். 22.05.1993 அன்று தஞ்சை அண்ணா நகரில் நடைபெற்ற கழக இளைஞரணி அமைப்பாளர் உரத்தநாடு இரா.குணசேகரனின் தங்கை இரா.ரமணி - கல்யாணகுமார் ஆகியோரது மணவிழாவினை தஞ்சாவூர் தந்தை பெரியார் சிலையிலிருந்து தொடங்கிய மாபெரும் மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு ஊர்வலத்தின் முடிவில் நடைபெற்ற பொதுக்கூட்டத்தில் நடத்தி வைத்தேன். காலையில்தான் திருமணம் நடத்த வேண்டும் என்பதே ஒரு மூடநம்பிக்கையாகும். இந்த மணமக்கள் உட்கார நாற்காலிகூட எடுத்து வராமல் இரண்டு மாலைகளுடன் வந்து இவ்வளவு பெரிய கூட்டத்தில் எளிமையாக தங்களது திருமணத்தை நடத்திக் கொள்கிறார்கள்! இப்படி பொதுக்கூட்டங்களில் திருமணங்களை நடத்திக் கொள்ளக்கூடிய துணிச்சலை தந்தை பெரியார் கொடுத்திருக்கிறார். உலகத்திலேயே எந்த ஒரு தலைவரும் இவ்வளவு பெரிய புரட்சியைச் செய்ததில்லை என்று எடுத்துக்காட்டக்கூடிய நிகழ்ச்சிதான் ரமணி - கல்யாணகுமார் திருமண விழா என்று கூறி வாழ்த்துரை வழங்கினேன். 29.05.1993அன்று கொளத்தூர் பேருந்து நிலைய திடலில் நடைபெற்ற அன்றைய கழக அமைப்புச் செயலாளர் கொளத்தூர் மணி அவர்கள் இல்ல மணவிழாவில் கலந்துகொண்டு விழாவினை நடத்தி வைத்து வாழ்த்துரை நிகழ்த்தினேன். இந்த திருமணத்திற்கு சேலம் மாவட்ட கழகத் தலைவர் பொத்தனூர் க.சண்முகம் தலைமை விகித்தார். திருமணத்தை நடத்தி வைத்து உரையாற்றுகையில், "வீட்டைக் கட்டிப்பார் - கல்யாணம் பண்ணிப்பார்" என்று சொல்லக்கூடியவர்களுக்கு இரண்டும் தொல்லையான பணிகள் அல்ல; எளிமையானது என்பதை உணராதவர்களுக்கு உணரவைக்கவும், புரியாதவர்களுக்கு; புரிய வைக்கவும்தான் இந்த விழா. ஆண் எஜமான் அல்ல; பெண் அடிமையும் அல்ல எனகிற மனித நேய அடிப்படையில் ஆடம்பரமின்றி எளிமையாக திருமணங்களை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறோம் என்று எடுத்துரைத்தேன். மணவிழாவும் பொதுக்கூட்டமும் ஒரே நேரத்தில் சிறப்பாக நடைபெற்றது - எளிமைக்கும் கொள்கைப் பரவலுக்கும் வழிகாட்டலாக அமைந்தது. மணமக்கள் இராசராசன் - தமிழ்ச்செல்வி வாழ்க்கைத் துணை நல ஒப்பந்தத்தை நடத்தி வைக்கும் ஆசிரியர் மற்றும் கழகத்தினர்  03.06.1993 அன்று திருவண்ணாமலை சா.கு.சம்பந்தம் - சூர்யகுமாரி ஆகியோரின் மகன் இராசராசன் - நாகை காயிதே மில்லத் மாவட்டம் கோட்டூர் ஒன்றிய திராவிடர் கழகத் தலைவர் வி.பாலசுப்பிரமணியன் ருக்மணி ஆகியோரின் மகள் தமிழ்செல்வி ஆகியோரின் வாழ்க்கைத் துணை நல ஒப்பந்தவிழா தஞ்சை வ.உ.சி நகர் கவிதா மன்றத்தில் திராவிடர் கழகப் பொருளாளர் கா.மா.குப்புசாமி அவர்களின் தலைமையில் சீரும் சிறப்புடனும் நடைபெற்றது. மணமகன் இராசராசன், என்னுடைய துணைவியார் மோகனா அவர்களின் தங்கையான சூர்யகுமாரி அவர்களின் மகனாவார். விழாவிற்கு வந்திருந்த அனைவரையும் வரவேற்று உரை நிகழ்த்தினேன். அப்போது, உலக முழுவதும் உள்ள தமிழினக் குடும்பங்கள் அனைத்தும் நம் குடும்பங்கள் என்றாலும், சமுதாயப் போக்கில் - நடைமுறையில் இரத்த உறவைக் குறிப்பிட்டுக் குடும்பம் என்று சொல்லுகிறார்களே, அந்த முறையில்தான் இதனை எங்கள் இல்லத் திருமணவிழா என்று இங்கே குறிப்பிட்டதை வரவேற்பு உரையில் விளக்கினேன். எவ்வளவு படித்திருந்தாலும். எவ்வளவு பெரிய உத்தியோகத்தில் இருந்தாலும் அதைவிட கொள்கையில் பற்றுடனும் உறுதியுடனும் இருப்பதை நான் பெருமையாகக் கருதுவேன். அந்த முறையில் மணமகன் இராசராசன் கொள்கையில் தெளிவுடன் இருப்பது கண்டு எக்களுக்கெல்லாம் பெருமை, நாங்கள் யாரும் வற்புறுத்தாமலேயே கருப்புச்சட்டை அணிந்து மேடையில் வீற்றிருக்கிறார்கள்! அதுபோல மணமகள் தமிழ்ச் செல்வி நல்ல பெண், நமது பாலிடெக்னிக்கில் படித்து, அதன் விடுதி உதவி காப்பாளராக இருந்து அனைவரின் பாராட்டுதலையும் பெற்றவர். அவரது தந்தையார் நல்ல கொள்கை உறுதியும், கழக ஆர்வமும் கொண்டவர் என்று குறிப்பிட்டேன். மணமக்களை உறுதிமொழி கூறச்சொல்லி மாலையும், மோதிரமும் அணியச் செய்து வாழ்க்கைத் துணைநல ஒப்பந்தம் நடத்தி வைத்தேன். 6.6.1993 அன்று இரவு திருத்துறைப்பூண்டி தெற்கு வீதியில் நடைபெற்ற பொதுக்கூட்டத்தில் எனக்கு எடைக்கு எடை நாணயம் வழங்கப்பட்டது. கழகப் பொதுக்கூட்ட மேடையில் அமைக்கப்பட்டிருந்த தராசின் ஒரு தட்டில் என்னை அமர்த்தி எடைக்கு எடை நாணயம் அளித்தனர். அப்போது உரையாற்றும்போது, நீங்கள் எடைக்கு எடை கொடுத்த நாணயம் ஆனாலும் அல்லது மாலைக்கு பதிலாகக் கொடுத்த பணம் ஆனாலும் அது எங்களது வீட்டுக்குப் போகாது. மாறாக, தந்தை பெரியார் அவர்களின் காலத்திலிருந்து அவருக்கு மக்கள் கொடுத்த ஒவ்வொரு சல்லிக்காசும் எப்படி மக்களுக்காகவே பயன்படுகிறதோ, அதுபோல் தான் இந்தப் பணமும் மக்களுக்காகவே பயன்படும். சங்கராச்சாரியாருக்கு 100 கிலோ தங்கம் எங்கிருந்து வந்தது என்பது தெரியாமல் இருக்கிறது. பெரியார் பெருந்தொண்டர் வேளாங்கண்ணி முத்தையா அவர்கள் மிகப்பெரிய கட்டடத்தைக் கட்டி, அந்தக் கட்டடத்தில் அறிவியல் தொழில் நுட்பங்களை ஓவியமாகத் தீட்டியுள்ளார். அந்தக் கட்டடத்தை பெரியார் சுயமரியாதை நிறுவனத்துக்குத் தந்திருக்கிறார். அதோடு அதற்கு நிதியையும் தந்துள்ளார். அது மட்டுமல்லாமல் இப்போது சிறுதுளி பெருவெள்ளத்திற்கும் ரூ.1000த்தினை வழங்குவதாக அறிவித்துள்ளார். இப்படி பலதரப்பட்ட மக்களும் எங்களுக்கு ஆதரவு தருகிறார்கள் என்று எடுத்துரைத்தேன். 9.6.1993 அன்று முதுபெரும் பெரியார் பெருந்தொண்டர், சுயமரியாதை வீரர்  நளம்புத்தூர் மானமிகு அ.பூவராகவன் அவர்கள் தமது 91ஆவது வயதில் சென்னையில் இயற்கை எய்தினார். சுயமரியாதை உலகுக்கும் நமது இயக்கத்துக்கும் மிகத் துயரத்தைத் தரக்கூடிய துன்பச் செய்தியாகும். பதிவுத்துறையில் சார்பதிவாளர்  என்கிற பதவியில் இருந்தவர், இவர் 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஒவ்வொரு ஊரிலும் இயக்கக் கொள்கைகளைப் பரப்புவதற்குத் தோழர்களைத் தயாரித்த பாங்கும் அதற்காக அவர் சந்தித்த எதிர்ப்புகளும் தொல்லைகளும் ஏராளம். தந்தை பெரியார் அவர்களால் மதிக்கப்பட்டவர். அண்ணா அவர்களால் மிகவும் நேசிக்கப்பட்டவர். அக்கால இயக்கத்தின் முன்னணித் தலைவர்கள், பேச்சாளர்கள் பலரும் அவரது உபசரிப்புக்கு ஆளானவர்கள் ஆவார்கள். எந்த நிலையிலும் கொள்கையை விட்டுக் கொடுக்காத வைரம் பாய்ந்த நெஞ்சுரம் கொண்டவர். நான், சில வாரங்களுக்கு முன் அவரது வீட்டில் சந்தித்து பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கூறி சால்வை அணிவித்தேன். இறுதி மூச்சு அடங்கும் வரை அவர் ஒரு சுயமரியாதை வீரராகவே வாழ்ந்தவர்; பிறரை வாழவும் வைத்தவர். சுற்றுப்பயணத்திலிருந்தபோது, நேராக சென்று அவரது இறுதி நிகழ்ச்சியிலும் கலந்து கொண்டேன். அவரது மகன் நண்பர் சோலையப்பன், டாக்டர் பழனியப்பன், மற்றும் ஏராளமான பேரன், பேத்திகள் குடும்பத்தினர் அனைவருக்கும் ஆழ்ந்த இரங்கலைத் தெரிவித்தோம். (நினைவுகள் நீளும்)      செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

சிறந்த நூலிலிருந்து சில பகுதிகள் : தந்தை பெரியாரின் பொதுவுடைமைச் சிந்தனைகள் (தொகுதி - 1)

நூல்: தந்தை பெரியாரின்                 பொதுவுடைமைச் சிந்தனைகள் (தொகுதி - 1) தொகுப்பாசிரியர்: புலவர் பா.வீரமணி வெளியீடு:       பெரியார் சுயமரியாதைப் பிரச்சார நிறுவனம்,                                         சென்னை-7 தொலைபேசி:  044-2661 8161   பக்கங்கள்: 272            விலை: ரூ.750/-       தொழிலாளர் சங்கம் தூய்மையுற வேண்டும் அரசியல் கட்சிக்குள் அடைக்கலம் புகலாகாது! தன் கையே தனக்குதவி சகோதரர்களே! நான் இதுவரை எந்தத் தொழிலாளர் சங்கத்திலும் பேசியதேயில்லை. டாக்டர் வரதராஜுலு நாயுடுவுடன் இரண்டொரு சங்கங்களுக்குப் போயிருக்கிறேன். ஈரோட்டில் கூடிய தொழிலாளர் மகாநாட்டில் உபசரணைத் தலைவராகயிருந்து இரண்டொரு வார்த்தைகள் பேசியிருக்கிறேன். தொழிலாளர் சங்கம் பொதுவாய் தொழிலாளர் சங்கம் என்றாலே எனக்கு அதனிடத்தில் விருப்பமிருப்பதில்லை. அதில் ஒரு சத்து இருப்பதாகவே எனக்குத் தோன்றுவதில்லை. சில வெறும் வெளிஆசாமிகள் அதைத் தங்கள் நன்மைக்கும் கீர்த்திக்கும் ஏற்படுத்திக் கொண்ட சாதனமென்பதே என்னுடைய வெகு நாளைய அபிப்பிராயம். அல்லாமலும் நமது நாட்டில் உண்மையான தொழிலாளிகளே கிடையாது. தொழிலாளர் யார்? நமது நாட்டில் இப்போது தொழிலாளிகள் என்று சொல்லப்படுவோரெல்லாம் தொழிலாளிகளல்ல; அவர்கள் எல்லாம் கூலிக்காரர்கள்தான். தொழிலாளி என்பவன் நாட்டின் நன்மைக்கான ஒரு தொழிலைக் கற்று,  அத் தொழிலைத் தானாகவே சுயேச்சையுடன் செய்து, அதன் பலன் முழுவதையும் தானும், தன் நாட்டு மக்களும் அடையும்படியான முறையில் தொழில் செய்பவன்தான் தொழிலாளி. நீங்கள் அப்படியில்லை. ஏதோ ஒரு முதலாளியின் கீழ் தினக்கூலிக்கமர்ந்து, உங்களுக்கு எவ்வித சுதந்திரமுமில்லாமல் முதலாளி சொல்லுகிறபடி செய்துவிட்டு, அதன் பலன் முழுவதையும் அவனே அடையும்படி  செய்து, உங்கள் ஜீவனத்திற்குக் கூட போதுமானதாயில்லாத கூலியை வாங்கிப் பிழைக்கிறீர்கள். ஒரு முதலாளிக்குக் கீழ் வேலை செய்து கூலி வாங்குபவன் எவ்வளவு பெரிய கூலிக்காரனானாலும் அவன் கூலிக்காரன்தான் - அடிமைதான். தொழிலாளியும் தொழிலும் தொழிலுக்கும் உங்களுக்கும் என்ன சம்பந்தம்? தொழிலின் பலனுக்கும், உங்களுக்கும் என்ன சம்பந்தம்? தொழிலின் அருமை உங்களுக்கு ஏதாவது தெரியுமா? காலையில் பட்டறைக்குள் போய்ப் புகுந்தால் மாலைவரை  அவன் சொல்லுகிறபடி உழைக்க வேண்டியது; வாரத்திற்கொருமுறை கூலி வாங்கிக்கொள்ள வேண்டியது. தெருக்களில் கூலிக்கு மூட்டை தூக்கி அவ்வப்போது கூலிவாங்கும் நபருக்கும் உங்களுக்கும் என்ன வித்தியாசம்? அவர்கள் தங்களுக்குக் கூலி போதாது, அதிக பாரமாயிருக்கிறது, இன்னும் சேர்த்துக்கொடு என்று முதலாளியைக் கேட்பதற்கும்,  நீங்கள் சங்கம் என்று பெயர் வைத்துக்கொண்டு செய்யும் தீர்மானங்களுக்கும் என்ன வித்தியாசம்? சில சமயங்களில் கூலிக்காரனாவது தான் தூக்கும் பாரத்தையும், தூக்கிக்கொண்டு செல்லும் தூரத்தையும் அறிந்து கூலி அதிகம் கேட்கிறான். நீங்கள் அதுகூடயில்லை. உங்கள் தொழிலின் அருமை இன்னதென்று கூட உங்களுக்குத் தெரியாமல் முதலாளியைப் பார்த்து, நீ இவ்வளவு ரூபாய் கொள்ளையடிக்கிறாயே, நீ இவ்வளவு சுகப்படுகிறாயே என்கிற பொறாமையின் மேல், ஏன் எனக்கு இன்னும் கொஞ்சம் கூலி சேர்த்துக் கொடுக்கக் கூடாது என்று பல்லைக் காட்டிக் கெஞ்சுகிறீர்கள். தனித்தனியாய் கெஞ்சுவதற்குப் பதிலாய், நாலு பேர் சேர்ந்து கெஞ்சுவதைத் தொழிலாளர் சங்கம் என்கிறீர்கள். அதுவும் உங்களுக்குக் கெஞ்சிக் கேட்க சக்தியில்லாமல், உங்கள் தொழிலிலோ உங்கள் கஷ்டத்திலோ கொஞ்சமும் சம்பந்தமில்லாத ஒருவரை உங்கள் சங்கத் தலைவராயும், சில சமயங்களில் நிருவாகஸ்தர்களாயும் வைத்துக்கொண்டு கூலியை உயர்த்தும்படி கேட்கிறீர்கள். தற்காலத் தலைவர்களால் பயனில்லை ஒரு முதலாளியிடம் வேறொருவன் போய் அய்யா! உங்களிடம் உள்ள கூலிக்காரர்களுக்குக் கூலி போதவில்லை, கொஞ்சம் சேர்த்துக் கொடுங்கள் என்று சொன்னால், அந்த முதலாளிக்குக் கூலிக்காரர்களிடம் என்ன மதிப்பு இருக்கும். அதுபோலவே உங்கள் சவுகரியத்திற்கு வேறு ஒருவன் போராடுகிறான் என்றால், உங்களுக்கு உங்களுடைய தேவை இன்னதென்று கூடத் தெரியவில்லை என்பதுதானே பொருள்? பள்ளிக்கூடத்துப் பிள்ளைகள் உபாத்தியாயரிடம் போய் எனக்கு வயிறு வலிக்கிறதென்று எங்கள் தாயார் சொன்னார்கள். ஆதலால், இன்றைக்கு லீவு கொடுங்கள் என்று கேட்பது போலவே  நீங்கள் வேறொருவரை உங்கள் சங்கத்திற்குத் தலைவராக வைத்துக்கொண்டு காரியங்களைச் செய்வதும், உங்களுக்குச் சம்பந்தமில்லா தவைகளைப் பின்பற்றுவதுமாகும். வெளியிலிருந்து உங்களுக்குத் தலைவர்களாய் வருகிறவர்களுக்கு முதலாவது உங்கள் வேலையிலுள்ள கஷ்டமும், உங்களுக்கு இருக்கிற கஷ்டமும் அவர்களுக்கு எப்படித் தெரியும்? உதாரணமாக, இது சமயம் நமது நாட்டுத் தொழிலாளர் சங்கத் தலைவர்களை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். யாருக்காவது உங்கள் தொழிலின் அருமை தெரியுமா? உங்கள் கஷ்டத்தின் கொடுமை தெரியுமா? அவர் தனது கீர்த்திக்காக உங்களுக்குத் தலைவராய் இருப்பார். அவர் ஒரு தொழிலும் செய்யாமல் மாதம் 500, 1000, 5000, 10,000 என்று பொது ஜனங்களின் பணத்தை உங்கள் முதலாளிகளைப் போலவே கொள்ளை அடித்து சுகபோகம் அனுபவித்துக் கொண்டு, தனது சுயநலத்தை நாடிக் கொண்டிருப்பவராயிருப்பார். அவர்களால் உங்களுக்கு எந்தத் துறையில் அனுகூலம் கிடைக்கக்கூடும். அவர்களைக் கண்டால், உங்கள் முதலாளிமார்கள் எப்படி மதிக்கக்கூடும். இதே முகாந்தரங்களால்தான் நமது நாட்டு தொழிலாளர் சங்கங்கள் என்பது இதுவரை உருப்படியாகாமல் போனதற்குக் காரணம். வேலைநிறுத்தமும் தலைவர்களும் அநேக இடங்களில் வேலைநிறுத்தம், வெளியேற்றம் நிகழ்கிறது. இவை ஏற்பட்டு என்ன பலன் கிடைத்தது? அதன் பலனாய் எவ்வளவு தொழிலாளிகளுக்கு வேலை போய் கஷ்டமுண்டாயிற்று? இவற்றை எந்தத் தலைவர் கவனித்தார்? பல தொழிலாளி, தலைவர்கள் வார்த்தையைக் கேட்டதின் பலனாய், வயிறாரக் கஞ்சியில்லாமல் கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டு தானிருக்கிறார்கள். அவர்களை நடத்தின தலைவர்கள் இன்றைய தினம் முன்னிலும் அதிகமான கீர்த்தியுடனும், வரும்படியுடனும், வயிறு வெடிக்கச் சாப்பிட்டுக் கொண்டுதானிருக்கிறார்கள். மற்றும், பல தலைவர்கள் தங்கள் பிள்ளை குட்டிகளுக்கு உங்கள் முதலாளிமார்களிடம் உத்தியோகம் பெற்றுக்கொண்டுதானிருக்கிறார்கள். விளக்கைப் பிடித்துக்கொண்டு கிணற்றில் விழுவது போல் வெளியார்களை உங்கள் சங்கத் தலைவர்களாய் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். தொழிலாளரும் அரசியலும் அதுமாத்திரமல்ல; உங்கள் சங்கதியே உங்களுக்குத் தெரியாமல் இப்படித் திண்டாடும்போது, சூதாட்டத்திற்குச் சமானமான அரசியல் கட்சிகளில் உங்கள் சங்கங்களை நுழைத்துக் கொள்ளுகிறீர்கள்; தனித்தனியாகவும் நுழைகிறீர்கள். கூலிக்காரனுக்கும் அரசியலுக்கும் வெகுதூரம். அரசியல் என்றால் என்ன என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா? உங்கள் வயிற்றுக்குக் கூலி கேட்கவே உங்களுக்குத் தெரியவில்லையானால், உலகத்துக்குத் தேவையை நீங்கள் அறிவதெப்படி? உங்களுக்கு இருக்கும் வியாதி இன்னதென்று கண்டுபிடிக்க உங்களால் முடியாமலிருக்கும் போது நீங்கள் ஊராருக்கு வைத்தியம் செய்வதென்பது சிரிப்பாயிருக்க வில்லையா? உங்களுடைய அரசியல் என்ன? முதலியாரை வண்டியில் வைத்து இழுக்கலாமா? நாயுடுவை வண்டியில் வைத்து இழுக்கலாமா? அய்யங்காரை வண்டியில் வைத்து இழுக்கலாமா? நாயக்கரை வண்டியில் வைத்து இழுக்கலாமா? என்பது போன்றவையும், யாரை சட்டசபைக்கு அனுப்பலாம், யாருக்கு ஜே போடலாம்? யாருக்கு ஓட்டுச் செய்யலாம் என்பதுதானே? நீங்கள் வண்டி சவாரி செய்யலாமா?  நீங்கள் சட்டசபைக்குப் போய் உங்கள் தேவைகளைக் கவனிக்கலாமா? என்கிற கவலையே உங்களுக்கில்லையே. எப்பேர்ப்பட்ட உண்மைத் தலைவர்கள் மகாத்மா போன்றவர்கள் அரசியல் என்பதை உதறித் தள்ளிவிட்டு, ஏழைகள் கஷ்டத்தை நிவர்த்திக்க வேண்டும், ஒடுக்கப்பட்டவர்களையும் தாழ்த்தப்பட்டவர் களையும் விடுதலை செய்ய வேண்டும் என்று தனியே இருந்து இரவும் பகலும் உழைக்கும்போது உங்களுக்கென்ன அரசியல் அழுகின்றது? இப்பொழுது அரசியலில் உழலும் யாருக்காவது விடுதலை என்றால் என்ன? உரிமை என்றால் என்ன? சுயராஜ்யம் என்றால் என்ன? தொழிலாளர் விடுதலை என்றால் என்ன என்பது தெரியுமா? எப்பொழுதாவது வாயைத் திறந்து சொல்லியிருக்கிறார்களா? வயிற்றுப் பிழைப்புக்கும் உத்தியோகத்திற்கும் ‘உரிமை, உரிமை’, ‘சுயராஜ்யம், சுயராஜ்யம்’, ‘தொழிலாளர், தொழிலாளர்’ என்று கத்தினால் நீங்களும் அதில் சேர்ந்து கத்துவதா? உங்கள் நிலைமையை இன்னதென்று அறியாமல் இப்படி மோசக்காரர்களுடன் சேர்ந்து அவர்களை உங்கள் தலைவர்களாக்கிக் கொண்டு அவர்கள் பின்னால் திரிந்தீர்களேயானால் நீங்கள் மற்றவர்களை வண்டியில் வைத்து இழுக்கவும் ,உங்கள் கழுத்தில் கயிறு கட்டி சந்தைகளில் கொண்டுபோய் விற்கவும்தான் நீங்கள் ஆளாவீர்களே தவிர, ஒருக்காலும் நீங்கள் மனிதர்கள் போல் வாழமுடியாது. கண்டிப்பாய் அரசியலில் நீங்கள் சேரவே கூடாது. அரசியல் உங்களிடம் வந்து சேரட்டும். அரசியல்காரர் உங்களைத் தலைவர்களாகக் கொள்ளட்டும். அப்பேர்ப்பட்ட நாளை எதிர்பாருங்கள். சங்கங்களைப் புதுப்பியுங்கள்! உங்கள் சங்கங்களுக்கெல்லாம் நீங்களே தலைவர்களாகுங்கள். உங்கள் நாட்டுத் தொழிலாளர் சங்கங்கள் எல்லாவற்றையும் ஒன்று சேருங்கள். பிறகு தொழிலாளர் கட்சி என்று ஒரு பொதுக் கட்சியை ஏற்படுத்துங்கள். அதில் உங்கள் தொழிலின் பலன் முழுவதையும் நீங்களே அடையத்தக்கதாகவும், நன்மைகளையும் தொழிலாளர்களுக்கு வேண்டிய நன்மைகளையும், பொதுமக்களுக்கு வேண்டிய நன்மைகளையும் கொள்கையாக வைத்துப் பரப்புங்கள். அதில் எல்லோரும் வந்து சேரும்படி செய்யுங்கள். தொழிலாளர் கட்சி நாட்டையாளும்படி செய்யுங்கள். அதைவிட்டுவிட்டு எடுப்பார் கைக்குழந்தையாய்த் திரிவது தொழிலாளர் உலகத்திற்கே மானக்கேடு. உங்கள் நிலை என்ன? மாடு கன்றுகள் வளர்க்கிறவர்களாவது அவைகளிடம் வேலை வாங்கின பிறகு நிழலில் கட்டுகிறார்கள்; வேளா வேளைக்குத் தண்ணீர் காட்டுகிறார்கள். உங்களுக்கு அந்த சவுகரியம் கூட எங்கேயிருக்கிறது? பகலெல்லாம் உழைக்க வேண்டியது, கூலி வாங்க வேண்டியது, அதை குடிக்கோ, கூத்திக்கோ, சூதுக்கோ செலவு செய்ய வேண்டியது, பட்டினி கிடக்க வேண்டியது, பெய்யும் மழையும், அடிக்கும் வெய்யிலும், உங்கள் மேலேயே படவேண்டியது என்கிற கேவல நிலைமையிலிருக்கிறீர்கள். உங்களில் இரண்டு ஒருவர் சுகப்படுவதை நினைக்காதீர்கள். பெரும்பான்மையாய் எப்படியிருக்கிறீர்கள்? இதைப் பற்றி யாருக்கும் கவலையில்லை. உங்கள் ஓட்டுகளுக்கு மாத்திரம் அதிக கிராக்கி; யாராவது பணம் கொடுத்து அல்லது யாருக்காவது பணம் கொடுத்து உங்கள் ஓட்டுகளை வாங்கி பதவியைப் பெற்று விடுகிறார்கள். நீங்களே தலைவராகுங்கள்! ஆதலால், இன்று முதல் அரசியலையும் அரசியல்காரரையும் மறந்து விடுங்கள். உங்கள் சங்கத்திற்கும் வருஷாந்திரக் கொண்டாட்டங்களுக்கும், தொழிலாளர்களையே தலைவர்களாய் ஏற்படுத்துங்கள். அவர்களுக்குச் சக்தியில்லையே என்று குறை கூறாதீர்கள். அது உங்களுக்கு அவமானம். அதைவிட மோசமானவர்களை நீங்கள் தலைவர்கள் என்கிறீர்கள். அயோக்கியர்களை விட முட்டாள்கள் நல்லவர்கள் என்றே சொல்லுவேன். இருக்கிறவர்களை வைத்துக் கொண்டு காரியம் நடத்துங்கள். கூடிய சீக்கிரம் எல்லாம் சரிப்பட்டுப் போகும். நான் ஒரு சிறு கதை கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். ஒரு குளத்திலுள்ள தவளைகள் ஒன்று சேர்ந்து தங்களுக்கு ஒரு தலைவர் வேண்டுமென்று கடவுளைக் கேட்டதாகவும், கடவுள் ஒரு மரக்கட்டையைத் தலைவராகக் கொடுத்ததாகவும் அம்மரக்கட்டை ஒன்றும் செய்யாமல் சும்மா இருந்ததாகவும், பிறகு தவளைகள் கடவுளிடம் எங்களுக்குக் கொடுத்த தலைவர் உபயோகமில்லையென்று வேறு தலைவர் வேண்டுமென்று கேட்டதாகவும்; கடவுள் ஒரு பாம்பைத் தலைவராகக் கொடுத்ததாகவும், அந்தப் பாம்பு தினமும் 10 தவளைகளைத் தின்று வந்ததாகவும்; பிறகு தவளைகள் கடவுளை நோக்கி, தங்களுக்குக் கொடுத்த தலைவரை எடுத்துக் கொள்ளும்படி வேண்டி, தங்கள் காரியத்தை வேறொரு தலைவரில்லாமல் தாங்களே பார்த்து வந்ததாகவும் சொல்லப்படுகிறது. அதுபோல் உங்களிலேயே உங்களுக்குத் தலைவர்களும், காரியதரிசியும், நிருவாகிகளும் கிடைக்கவில்லையானால் கண்டிப்பாய் உங்களுக்குச் சங்கம் வேண்டாம். இந்த நிலையில் நீங்களும் சங்கம் வைத்துநடத்த சக்தியற்றவர்கள். உங்களுக்குள் தலைவர் ஏற்பட்டு நடத்த சக்தி வரும்வரை முதலாளிகளை அனுசரித்தே பிழையுங்கள். வீணாக குளத்தைக் கலக்கிப் பிராதுக்கு விட்டது போல் உங்கள் உழைப்பால் உங்கள் முதலாளிமார் பிழைப்பதோடல்லாமல், உங்களால் மோசக்காரர் பிழைக்கும்படி செய்து நீங்கள் கஷ்டப்படாதீர்கள். நீங்கள் என்னைக் கூப்பிட்டபோதே இதைத்தான் சொல்ல நினைத்தேன். இதுதான் உங்கள் சம்பந்தமான என்னுடைய அபிப்பிராயம். அடுத்தபடியாக நீங்கள் கதரை ஆதரிக்க வேண்டும். தொழிலாளராயிருப்பவன், முதலாவது செய்ய வேண்டிய வேலை - மற்றொரு தொழிலாளியை ஆதரிப்பதுதான். ஆதலால் கிராமத்துப் பெண்மணிகள் - நமது சகோதரிகள் தொழிலற்று கூலியுமற்று தனக்கும், தனது பிள்ளை குட்டிகளுக்கும், ஆகாரமில்லாமல் பட்டினிகிடந்து, விபசாரம் செய்யத்தக்க நிலையில் இருக்கும் போது, நீங்கள் அவர்களை அலட்சியம் செய்து அவர்களது தொழிலை ஆதரிக்காமல் மல் துணிகளையும், மில் துணிகளையும் ஆதரிப்பதானது மிகவும் பாதகமான காரியமாகும். கதரை ஆதரித்தால் நீங்கள் காலக்கிரமத்தில் கூலிக்காரர்கள் என்கிற பெயர் மாறி உண்மையான தொழிலாளியாவீர்கள். (நாகை தென் இந்திய ரெயில்வே தொழிலாளர் சங்கக் கூட்டத்தில் சொற்பொழிவு) - ‘குடிஅரசு’ - சொற்பொழிவு - 30.5.1926செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

நாடகம் : புது விசாரணை(6)

(ஒரு நாடகத் தொடர்) சிந்தனைச் சித்ரா இடம்: நீதிபதி நெடுஞ்செழியப் பாண்டியன் தலைமையிலான நீதிமன்றம். கோர்ட் மீண்டும் கூடுகிறது. எல்லோரும் எழுந்து நிற்கிறார்கள். மாண்பமை நீதிபதி நெடுஞ்செழியப் பாண்டியன் உள்ளே நுழைந்து இருக்கையில் அமர்கிறார். அனைவரும் (வழக்குரைஞர் புத்தியானந்தர், குல்லூகப் பட்டர், மண்டல், மற்றவர்கள்) உள்ளே அமர்ந்துள்ளனர்! நீதிபதி: வழக்கை மேலே தொடரலாம். புத்தியானந்தர்:நித்தியானந்தாவைக் கைது செய்ய முடியாமல் காவல்துறையினர் தடுமாறுகின்ற படியே - தேடப்படும் குற்றவாளி என்ற நோட்டீஸ் ஒட்டியபடி உள்ளனர். அதுபோல இராமனுக்கு எப்படி சம்மன் அனுப்புவது எனத் தெரியவில்லை என்று கோர்ட் அதிகாரிகள் திகைக்கின்றனர். அதனால் கனம் கோர்ட்டார்,  அதிகாரிகளுக்கு விளக்க வேண்டும். வழக்குரைஞர் குல்லூகப்பட்டர்: நித்தியானந்தா கைலாசத்திற்கு சம்மன் அனுப்புவது போலவே, இராமனுக்கு விஷ்ணுலோகத்திற்கே அனுப்பலாம். வழக்குரைஞர் புத்தியானந்தர்: அப்ஜெக்ஷன் மைலார்ட்! நித்தியானந்தா தற்கொலை செய்து கொள்ளவில்லை; உயிருடன் இருக்கிறார். ஆனால் இராமன் அப்படி அல்ல. இராமாயண இதிகாசங்கள்படி சீதையைக் காட்டுக்கனுப்பி, லவ, குசா பிறந்த பின்பு அவர் (இராமன்) சராயு நதியில் விழுந்து தற்கொலை செய்து கொண்டதாக எழுதியுள்ளனர். அவதாரம் எடுத்து கீழே இறங்கி வந்தவர் ஏன் இப்படி சராயு நதியில் விழுந்து தற்கொலை செய்து கொள்ள வேண்டும்? மீண்டும் விஷ்ணுவாகவே அவர் உலகத்தில் ஆட்சி செய்யத்தானே போயிருக்க வேண்டும். குல்லூகப்பட்டர்: (குறுக்கிட்டு) அதற்கொருப் பிராப்தி வேண்டாமோ, அவர் பண்ணின பாபத்திற்காக அவரே தண்டனை கொடுத்திட்டார்; அதனால்தான் தற்கொலை! (எல்லோரும் சிரிக்கிறார்கள்). இப்போது சம்மன் எப்படி அவருக்கு, அனுப்ப முடியும்? அதுவும் ‘தேவர்களுக்கு’ எப்படி மனுஷாள் கோர்ட் சம்மனை அனுப்ப முடியும்? புத்தியானந்தர்: தேவாள்தான் மனுஷாளாகத் தானே பூமியில் வந்து பிறந்தார்! குல்லூகப்பட்டர்: நோநோ மைலார்ட்! ஸ்ரீஇராமபிரான் அவதாரமாக அல்லவா வந்தார். ‘அவதார்’ என்ற சமஸ்கிருதமான தேவபாஷையில் “கீழே இறங்குதல்” என்று பொருள் - தமிழில் நீச்ச பாஷையில் சொல்வதனால்.... புத்தியானந்தர்: அப்ஜெக்ஷன் மைலார்ட்! சமஸ்கிருதத்தை தேவபாஷை, என்றும், தமிழை நீச்சபாஷை என்றும் கூறுவதை ஏற்க முடியாது. இரண்டும் செம்மொழிகள் என்று இந்திய அரசால் 10 ஆண்டுகளுக்குமுன்பே பிரகடனப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதில் கூட சமஸ்கிருதம் புரோகித வர்க்கத்தின் மந்திரங்களில்தான், பூஜை புனஸ்காரங்களில் மட்டும்தான் புழங்கும் மொழி. தமிழ் மாதிரி பேச்சு வழக்கில் மக்களிடையே புழங்காதமொழி. அப்படி இருக்கையில் இப்படி அவர் சொல்வது ஏற்கத்தக்கதல்ல. குல்லூகப்பட்டர்: தேவபாஷைன்னு நாங்களா சொல்லுகின்றோம் - மைலார்ட்! இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் 17ஆவது பாகத்தில், ஹிந்திதான் ஆட்சி மொழி என்று, கூறும் பிரிவில் (Article 343 & 344) Hindi written in Deva nagari Script என்ற சொல்தான் பிரயோகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது! நீதிபதி: 22 மொழிகள்தான் 8ஆவது அட்டவணையில்! அதில் இப்படி சமஸ்கிருதம் முன்பு இல்லை. சமஸ்கிருத எழுத்து ‘தேவ எழுத்து’ என்றும், ‘பாஷை தேவபாஷை’ என்றும், எப்படியோ இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்திலேயே நுழைந்து விட்டது. மிகப் பெரிய அநீதி - அது ஒரு கட்டத்தில் திருத்தப்படல் வேண்டும் என்று ஆட்சியாளர்களுக்கு இந்த நீதிமன்றம் ஆணையிடுகிறது. அது சரி வழக்கை விட்டு நெடுந்தூரம் வந்து விட்டோமே! இராமனுக்கு சம்மன் எப்படி அனுப்புவது? அயோத்தியில் இப்போது கரோனா வைரஸ் பரவல் பற்றிக்கூட கவலைப்படாது, இராமர் கோயில் கட்டும் பணியைச் செய்திட  மத்திய அரசு, உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பினைப் பெற்றுள்ளது. அவர்களுக்கே அனுப்பி, “இராமன், C/o இராமன் கோயில் கட்டும் குழு”ன்னு அனுப்ப உத்தரவிடலாமே! குல்லூகப்பட்டர்: அப்ஜெக்ஷன் மைலார்ட்! ஸ்ரீஇராமர் இன்னும் அங்கே வரவில்லை. கோயில்கட்டி கும்பாபிஷேகம் பண்ண பிறகுதான் வருவார் மை லார்ட்!. நீதிபதி: அப்போது விஷ்ணுலோகம் அனுப்ப உத்திர விடுகிறேன். கோர்ட் முடிகிறது. 15 நாள் கழித்து மீண்டும் கூடும். (தொடரும்)    செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

கவிதை : தந்தை பெரியாரின் பகுத்தறிவு

ஈரோடு தமிழன்பன் எல்லா ஊர்களின் பெயர்களையும் எனது உதடுகளால் உச்சரிப்பேன்! ஈரோட்டை எனது உயிரால் உச்சரிப்பேன். ஈரோட்டின் பிராமணப் பெரிய அக்ரஹாரமே அதிசயமானது! அங்கு, என் இனிய பிரியாணி முஸ்லிம்களே நல்ல பிராமணர்கள்! கடைகளில்தான் மஞ்சள் வாணிகம் கதைகளில் அல்ல! வேறு கலைகளிலும் அல்ல.... ஈரோடு, தோலையும் பதம் பார்க்கும் ஆளையும் பதம் பார்க்கும்! பகுத்தறிவுப் பறவைகளின் சரணாலயம்....! வேடந்தாங்கல் பொறாமையால் வேர்ப்பது இதைக் கண்டுதான்! இதன் திண்ணைப் பள்ளிக்கூடத்தில் பல்கலைக் கழகங்கள் பாடம் கேட்டன! எங்கள் தமிழர் எல்லோரும் முத்தமிடத் துடிக்கும் தித்திப்புக் கன்னம்! அறிவின் சின்னம்! தவறித் தரையில் விழுந்தும் உடையாது வளர்ந்த வானவில்! இதனிடமிருந்தே கட்சிக் கொடிகள் வர்ணங்களை வாரிக் கொண்டன! இதன் மடி மீது கல் விழுந்தால் மணியாகும்.... முள் விழுந்தால் மலராகும்! புழுக்களும் எலும்புபெறும். ஊர் என்பது அஃறிணைப் பெயர்தான்! ஈரோடு மட்டும் உயர்திணை--அதிலும் ஆண்பால் என்பேன்! தந்தையே நீ பிறந்ததால்! நீ நாத்திகம் பேசத் தொடங்கிய நாள் முதலாகக் கடவுளர்க்குத் தூக்கம் கெட்டது. உன் விவாத வெளிச்சத்தில் விக்கிரகங்கள் கறுத்தன. உன்-சுய சிந்தனை விஸ்வரூபம் எடுத்தபோது கடவுள் அவதாரங்கள் கண்ணீர் வடித்தன! நீ வராது போயிருந்தால் எங்கள் விழிகளுக்கு வெளிச்சத்தின் விலாசம் தெரிந்திருக்காது! உன் கைத்தடியையே எங்களுக்கு முதுகெலும்பாக்கிவிட்டுப் போனாய்..... இல்லாவிட்டால் இதற்குள் பலர் இங்கே வளைந்திருப்பார்கள்! மேடைகளில் அடிக்கடி நீ வெங்காயம் உரிப்பாய். அப்போதெல்லாம் புராணத்தின் பொய்மைச் செதில்கள் பூமியில் குவிந்தன! விதி எல்லோரையும் ஆட்டி வைக்கும் என்பார்கள்-நீயோ அந்த விதியையே பிடித்து ஆட்டி வைத்தாய்! ஈரோட்டில் நீ பிறந்த நேரமே சகுணத்திற்கு அபசகுணம் ஆயிற்று? ராசிகள் எல்லாம் உன் ஜாதகத்தை வாசித்துப் பார்த்த பிறகே புளுகின் வயிற்றில்-தாம் பிறந்ததைப் புரிந்து கொண்டன! நீ மட்டும் பிறக்காதிருந்தால் பால சோதிடப் பல்கலைக் கழகங்கள் தோன்றியிருக்கும்? கிளி சோதிடர்கள் துணை வேந்தராயிருப்பர்.  உன் கறுப்புச் சட்டை துணியால் ஆனதா அய்யப்படுகிறேன்..... துணியாய் இருந்திருந்தால் மடமை தோல் இழந்தது எப்படி? நீ எழுதியபோது உன் வாக்கிய வெள்ளத்தில் சிந்தனைத் தோணிகள் சிலிர்த்து நகர்ந்தன. உன் பேனா முள் தாளில் இறங்கியதும் வைதீகத்தின் முகத்தில் ரத்தக் கீறல்கள் விழுந்தன. மனுவை நீ எடைபோட்டபோது எழுத்து எடைக்கற்கள் எரிமலையாய் வெடித்தன! (திரும்பி வந்த தேர்வலம் கவிதைத் தொகுப்பிலிருந்து)  செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள