தலையங்கம்: என்று ஒழியும் இந்த மூடத்தனம்?

அகில இந்திய காங்கிரஸ் தலைவராக _ அன்றைய பிரதமர் ஜவகர்லால் நேரு அவர்களது வற்புறுத்தலின் காரணமாக, K. பிளான் (காமராஜ் பிளான்) என்பதை ஏற்று தமிழ்நாடு முதல் அமைச்சர் பதவியிலிருந்து விலகி பொறுப்பேற்றார். முதல் முறை பல வடமாநிலங்களில் சுற்றுப் பயணம் செய்துவிட்டு சென்னை திரும்பிய அ.இ.கா.க. தலைவர் காமராசர் அவர்கள், செய்தியாளர்களைச் சந்திக்கும்போது ஒரு அருமையான கருத்தை வெளியிட்டார்! வடஇந்திய பல மாநிலங்களைச் சுற்றிப் பார்க்கச் சென்றுவிட்டுத் திரும்பினேன். அந்த மக்களுடைய மூடநம்பிக்கையும் அரசியல் தலைவர்களின் ஜோதிடப் பைத்தியமும் எவ்வளவு சீர்கேடான நிலையில் அவர்களை வைத்துள்ளது என்பதை நேரில் பார்த்து மிகவும் அதிர்ச்சி அடைந்தேன். அவர்களை எல்லாம் திருத்துவதற்கு ஒரு பெரியார் அல்ல; நூறு பெரியார் தேவை என்று முடிவுக்கு வந்தேன் என்று அந்தப் பேட்டியில் கூறினார்! இப்போது அதுவும் காவிகளின் ஆட்சியான பா.ஜ.க. ஆட்சியில் அது பல மடங்கு உச்சத்திற்கு (Superlative degree யில்) மூடத்தனத்தின் முடைநாற்றம் சென்றுள்ளது என்பதற்கு கும்பமேளா நிர்வாண சாமியார்கள் நடமாட்டம், மாந்திரீகம் என்ற பெயரால் நரபலி உள்பட பெண் குழந்தைகளைக்கூட பலியிடுதல் போன்றவை எடுத்துக்காட்டுகளாக உள்ளன. அக்குழந்தைகளின் உடல் உறுப்புகளைத் தின்றால் குழந்தைப் பேறு இல்லாதவருக்கு குழந்தை பிறக்கும் என்று எண்ணிய காட்டுமிராண்டிக் காலத்திற்கு நம் நாடு போய்க் கொண்டே இருக்கிறது. காட்டுமிராண்டி யுகத்திற்கு நாடு சென்று தற்போது திரும்பித் கொண்டிருப்பது மகா மகா வெட்கக்கேடு. மும்பையிலிருந்து 50 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக புகழ்பெற்ற வார ஏடான ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகள் நிரம்பிய “Economic & Political Weekly,” 21.11.2020  இதழில் ஆசிரியருக்குக் கடிதங்கள் என்ற பகுதியில் வெளிவந்த அதிர்ச்சிக்குரிய செய்தி இதோ: Effects of Superstitions On the night of Diwali, 14 November 2020, a seven-year-old girl in Uttar Pradesh’s Kanpur district was kidnapped and sexually assaulted before she was murdered by two men, who were allegedly paid by one of their relatives to get the child’s liver for tantric practices. According to the police, as per media reports, the relatives had been childless since their marriage in 1999 and were of the view that tantric practices that included eating the girl’s liver would help them have a child. The incident is a plain case of illiteracy, bad shamanism, damaged cognition and emotional instability. The acceptance of superstitions and trust in magic leads to the belief in paranormal healing claimed and normalised by fake shamans and believed by many. There are many sociological factors responsible for it—regional beliefs, local population structure and social influences—as well as the belief in the powers of paranormal beings in solving problems of human beings. There is a social construction of myths and mythical creatures and a belief in devils, demons, ghosts, djinns and evil spirits who demand human sacrifice to solve human problems. People believe that such practices are to be followed silently and not questioned or analysed on scientific lines. Resultantly, the practitioners of such faiths even exploit childless women sexually under the pretext of curing their infertility. More often than not, these practices even encourage witch-hunting and witchcraft trials that further abuse women. It is noteworthy to mention that every year, witch-hunting takes many innocent lives in India. Women are humiliated, sexually assaulted and even beaten to death. The need of the hour is to ban such local shaman practitioners along with a thorough overhaul of the healthcare system of the country. Besides this, there is an urgent need for research on the “paranormal in India” as the paranormal has become almost real and normal now, well propagated by cinema and the horror content available online. Further, there should be studies on people’s obsession for black magic (sorcery) and why the masses in some Indian rural belts still resort to such practices either for treatment or to harm others. The government has to stop bad shamanism if not faith healing in its entirety, apart from addressing rural illiteracy and control of fake shamans. - Adfer Rashid Shah,  New Delhi இதன் தமிழாக்கம்: 2020, நவம்பர் 14 தீபாவளி அன்று, இரவில் உத்தரப் பிரதேசத்தின் கான்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு சிற்றூரில் 7 வயது சிறுமி  ஒருவர் கடத்தப்பட்டு பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உட்படுத்தப்பட்டார், அதன் பிறகு அந்தச்சிறுமியைக் கொடூரமாகக் கொலை செய்து கல்லீரல் வெட்டி எடுக்கப் பட்டது, தீபாவளி அமாவாசை அன்று சிறுமி ஒருவரின் கல்லீரலை வைத்து பூஜை செய்யும் நோக்கில் பணம் கொடுத்து இந்த கொடூர நிகழ்வு நிகழ்த்தப் பட்டுள்ளது. திருமணமாகி நீண்ட ஆண்டுகளாகக் குழந்தை இல்லாத தம்பதியினருக்கு ஒரு சாமியார் ஒருவர் சிறுமியின் கல்லீரல் கொண்டுவந்து பூஜை செய்தால் குழந்தை பிறக்கும்  என்று கூறியதை அடுத்து சிறுமியின் கல்லீரலைக் கொண்டுவரப் பணம் கொடுத்து இந்தக் கொடூரச்செயல் செய்யப் பட்டுள்ளது. தாந்திரீக முறையில் பெண் குழந்தையின் கல்லீரலைச் சாப்பிட்டால் குழந்தை பிறக்கும் என்கிற மூடநம்பிக்கையே இதற்குக் காரணம் இந்த நிகழ்வு கல்வி அறிவற்ற சமூகத்தினர் எந்த ஒரு செயலையும் அறிவோடு சிந்திக்காமல் உணர்ச்சி மற்றும் பிறரது வார்த்தைகளில் அதிகம் நம்பிக்கை கொள்வார்கள் என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டு ஆகும். மூடநம்பிக்கைகளை ஏற்றுக்கொள்வதும், மந்திரத்தின் மீதான நம்பிக்கையும் மந்திரவாதிகள் என்று தங்களைக் கூறிக்கொள்பவர்களால் அறிவுறுத்தப்பட்ட கொடூரமான மனிதாபிமானமற்றசெயல்களுக்கு வழிவகுக்கிறது மற்றும் பலரால் நம்பப்படுகிறது. மக்கள் நம்பிக்கை நம்பிக்கைகள், உள்ளூர் மக்கள் அவர்கள் சார்ந்த அமைப்புகள் அந்த அமைப்புகளின் நடவடிக்கை அதன் தாக்கங்கள் அதோடு மனிதர்களின் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதில் அற்புத சக்திகள் மீதான நம்பிக்கையும் இவை போன்றவற்றை நம்புவதற்கு மேலே கூறிய காரணிகள் உள்ளன. புராணங்கள் மற்றும் அதில் உள்ள கதைகள் கதாபாத்திரங்கள் போன்றவை தங்களின் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க உயிர்ப்பலி கேட்கிறது என்றும் பிசாசுகள்,  பேய்கள், தீய ஆவிகள் போன்றவைகளால் கெடுதல் நடக்கிறது இதற்குப் பலிகள் தேவை என்று நினைக்கின்றனர். கல்வியறிவற்ற மக்கள் இதை மூடநம்பிக்கை என்று எடுத்துக் கூறினால் அவர்கள் கேட்கமாட்டார்கள் இத்தகைய நம்பிக்கைகளைப் பின்பற்றுபவர்கள் குழந்தை இல்லாத பெண்களை தங்கள்  பாலியல் வல்லுறவிற்குப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள்.  பெரும்பாலும் பில்லி சூனியம், மாந்திரீகம் போன்றவற்றுக்குப் பெண்கள் அதிகம் பயன்படுத்தப் படுகின்றனர். ஒவ்வோர் ஆண்டும், சூனியக்காரி என்ற பெயரில் இந்தியாவில் பல அப்பாவி பெண்கள் கொல்லப் படுகின்றனர். என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. வயது பாராமல் பெண்கள் அவமானப்படுத்தப்படுகிறார்கள், பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளாக்கப்படுகிறார்கள், அடித்துக் கொல்லப்படுகிறார்கள். இந்தியாவில் குறிப்பாகக் கல்வியறிவற்ற மாநிலங்களில் மக்களை ஏமாற்றிப் பிழைக்கும் கூட்டம் மதநம்பிக்கை மாய மந்திரம் மற்றும் புராணக் கட்டுக்கதைகளைக் கூறி மக்களை நம்பவைத்து அதன் மூலம் ஏதோ ஒன்று உங்களுக்கு நடக்கும் அல்லது நடக்கும் அனைத்துமே தீய சக்திகளின் தாக்கம் என்று கூறி மக்களை மூடர்களாக்குவது, இதன் மூலம் கொடூரமான நிகழ்வுகளைச் செய்ய வைப்பது போன்றவை இந்தியாவில் அதிகரித்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறது, இதற்கான விழிப்புணர்வை ஊட்ட அரசு முன்வரவேண்டும், ஆனால், இங்குள்ள சில அரசுகள் இது போன்ற செயல்களுக்கு ஆதரவளிக்கும் விதத்தில் மதநம்பிக்கை தொடர்பானவை என்று கூறி குற்றமிழைத்தவர்களை மட்டும் தண்டிக்கும் நோக்கில் செயல்படுகிறது. அரசின் நடவடிக்கை இது போன்ற செயல்களைச் செய்பவர்களை மேலும் ஊக்கமளிக்கும் விதத்தில் தான் உள்ளது. அரசு தீர்க்கமான முடிவுகளை எடுத்து இது போன்ற கோடூரமான செயல்களைச் செய்யும் மாய மந்திரவாதிகள் என்றும், பில்லி சூனியம் எடுப்பவர்கள் என்றும், இதர கற்பனையான செயல்களாகச் சாத்தான்களை ஏவுகிறோம் என்று எல்லாம் கூறி மக்களை ஏமாற்றும் சாமியார்களை (ஷிமோன்) கடுமையான சட்டங்கள் கொண்டு கண்டிக்கவேண்டும், அதே நேரத்தில் மக்களுக்குக் கல்வியறிவைப் பெறச்செய்து விழிப்புணர்வை ஊட்டி இது போன்ற செயல்களிலிருந்து பாதுகாக்கவேண்டும் அது மட்டுமா? சமூக வலைதளத்தில் வந்த மற்றொரு கேவலமான கேலிக்கூத்துச் செய்தி! அதுவும் இந்த கோவிட்-19 உணவுப் பஞ்சகாலத்தில். “கோயில் அடித்தளத்திற்காக தோண்டப்பட்ட குழியில் 11,000 லிட்டர் பால், நெய் ஊற்றி வழிபாடு!’’ ராஜஸ்தானில் கோயில் கட்டுமான பணிக்காக தோண்டப்பட்ட குழியில் ரூ.1.50 லட்சம் மதிப்பிலான பால் மற்றும் தயிரை ஊற்றி பக்தர்கள் வழிபாடு செய்துள்ளனர். ஜலாவர் மாவட்டத்தில் தேவநாராயண கோயில் கட்டுவதற்கான அடிக்கல் நாட்டு விழா நடைபெற்றுள்ளது. இதில் ஏராளமான மக்கள் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்தனர். அங்கு நடந்த ஒரு நிகழ்வு தற்போது அனைவராலும் பேசப்படுகிறது. ஏனென்றால் கோயில் அடித்தளத்திற்காக தோண்டப்பட்ட குழியில் சுமார் 11,000 லிட்டர் பால், தயிர் மற்றும் நெய்யை ஊற்றி பூஜை செய்துள்ளனர். மொத்தமாக உள்ள 11,000 லிட்டரில், 1500 லிட்டர் தயிர், 1 குவிண்டால் நெய் அடங்கும். மற்றவை அனைத்தும் பால் என அப்பகுதி மக்கள் தெரிவித்துள்ளனர். இதற்காக ரூ.1.50 லட்சம் வரை செலவிடப்பட்டுள்ளது. இந்த நடைமுறை கடந்த காலத்தில் இருந்தே இருக்கிறதா என அப்பகுதி மக்களிடம் கேள்வி எழுப்பப்பட்டது. அதற்கு கட்டாயமாக இதனை செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை என்றாலும், ஓரிரு முறை இந்த முறை பின்பற்றப்பட்டதாக அவர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். கடவுள் தங்களுக்காக நிறைய செய்யும் போது, அதற்கு நன்றி தெரிவிக்கும் விதமாக தாங்கள் செய்தது மிகக் குறைவு தான் என்றும் தெரிவித்துள்ளனர். கடவுள் கால்நடைகளை பாதுகாப்பதால், அவைகளிடம் இருந்து கிடைத்த பாலை அடிக்கல் நாட்டும் போது நிலத்தில் ஊற்றி நன்றி தெரிவித்ததாகக் கூறியுள்ளனர். இந்தக் கோயில் கட்டுமானப் பணிக்காக ரூ.1 கோடி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளில் கட்டுமானப் பணிகள் நிறைவடைந்து கோயில் முறைப்படி திறக்கப்படும் என அவர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். தமிழ்நாட்டில் திருவண்ணாமலை தீபம் என்ற பெயரால் ஆண்டுமுழுதும் எத்தனை நாடா துணி, நெய் - எண்ணெய் டன் டன்னாக கொட்டி விளக்கெரித்தல் எவ்வளவு மூடத்தனத்தின் முகப்போவியம்! இந்திய அரசியல் சட்டம் கூறும் 51ஏ கூறுகள்  (Articles) செயல்படும் முறையா? அனைத்து மக்களுக்கும் அறிவியல் மனப்பாங்கைப் புகட்ட வேண்டாமா? இதைவிட தேசிய குற்றம் (National Crime) வேறு உண்டா? மக்கள் பட்டினியால் வாடுகிறார்கள். இங்கே இப்படி விரயம் நாசம் எல்லாம்! நியாயந்தானா? பக்தர்களே சிந்தித்துப் பாருங்கள்! ‘பக்தி வந்தால் புத்தி போய்விடும்’ என்ற பெரியார் கூற்றுக்கு இதைவிட நல்ல எடுத்துக்காட்டு வேறு வேண்டுமா? “கடவுளை மற; மனிதனை நினை” என்ற தந்தை பெரியாரின் அறிவுரை எவ்வளவு பொருள் பொதிந்தது என்பது இப்போதாவது புரிகிறதா?   -  கி.வீரமணி, ஆசிரியர்செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெண்ணால் முடியும்: குமரியின் முதல் பெண் அய்.பி.எஸ் பிரபினா

இன்று நாட்டில் அனைத்துத் துறைகளிலும் பெண்கள் பெரிய அளவில் வளர்ச்சி பெற்று, ஒவ்வொரு துறையிலும் தங்களது முத்திரையைப் பதித்து வருகின்ற நிலையில் ஆளுமைத் திறமைமிக்க அய்.பி.எஸ். பணியில் அதிகளவில் பெண்கள் வெற்றிபெற்று சிறப்புடன் செயல்பட்டு வருகின்றனர். அந்த வகையில் தமிழகத்தின் தென்கோடி மாவட்டமான கன்னியாகுமரி மாவட்டத்திலிருந்து குடிமைப் பணித் தேர்வின் மூலம், குமரியின் முதல் அய்.பி.எஸ். என்னும் பெருமை அடைந்து சிறப்பித்துள்ளார் பி.பிரபினா. சிறுவயது முதலே பிரபினாவுக்கு குடிமைப் பணி தேர்வு எழுதி அய்.ஏ.எஸ். ஆக வேண்டுமென்பது கனவாக இருந்தது, பிளஸ்2வில் நல்ல மதிப்பெண் பெற்று, மதுரை தியாகராஜர் பொறியியல் கல்லூரியில் கணினி அறிவியலில் பட்டம் பெற்றார். அந்தத் துறை சார்ந்த வேலையிலேயே தன்னை அடக்கிக்கொள்ளாமல், தனக்குள் இருந்த கனவை எட்டிப் பிடிக்கும் வகையில் குடிமைப் பணி (சிவில் சர்வீஸ்) பயிற்சி கல்வியகத்தில் சேர்ந்து பயிற்சி பெற்றார். தொடர்ந்து மூன்று முறை தேர்வு எழுதியும் வெற்றி வசமாகவில்லை. அதே கல்வியகத்தில் பயிற்றுநராகவும் தன்னை வளர்த்துக் கொண்டு, நான்காவது முறையாகத் தேர்வு எழுதினார். அவருக்கு அய்.ஆர்.டி.எஸ் எனப்படும் இந்திய ரயில்வே போக்குவரத்துப் பணி கிடைத்தது. கிடைத்த பணியை விடாமல் அதிலிருந்துகொண்டே, அய்ந்தாவது முறையாகத் தேர்வு எழுதினார். அப்போது அவர் அகில இந்திய அளவில், 445ஆவது இடத்தைப் பிடித்து அய்.பி.எஸ். அதிகாரி பணியிடத்தை எட்டிப் பிடித்தார். இந்த வெற்றியின் மூலம் அவர் கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தின் முதல் பெண் அய்.பி.எஸ். என்கிற பெருமையைத் தனதாக்கிக் கொண்டார். இந்த வெற்றியை அடைய தன்னை தயார்படுத்திக் கொண்ட முறையைக் கூறுகையில், “சிறு வயதிலிருந்தே என்னை எனது பெற்றோர் தைரியத்தோடு வாழக் கற்றுக் கொடுத்தனர். பெண் பிள்ளை, ஆண் பிள்ளை என்கிற பாகுபாட்டை என்னிடம் காட்டியதில்லை. சிவில் சர்வீஸ் தேர்வுகளுக்கு சரியாகத் திட்டமிட்டுப் படிப்பதுடன் விடா முயற்சியும் இருந்தால் நிச்சயம் வெற்றி பெறலாம். பணம் இருப்பவர்கள் மட்டும்தான் சிவில் சர்வீஸ் தேர்வுகளில் வெற்றி பெற முடியும். கிராமங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் வெற்றி பெற முடியாது என்பதெல்லாம் இப்போது கிடையாது. பயிற்சி மய்யங்களில சேர்ந்து படிக்க முடியாதவர்களுக்குக் கூட பல்வேறு வாய்ப்புகள் இப்போது கிடைக்கின்றன. பாடப் புத்தகங்களை இணைய வழியில் இலவசமாகப் பெற்றுவிட முடியும். மாநில அரசுகளின் பயிற்சி மய்யங்களில் சேர்ந்து படிக்கலாம். இது தவிர தொண்டு நிறுவனங்கள், அறக்கட்டளைகள் போன்றவை குடிமைப் பணி தேர்வுகள் எழுதுவோருக்கு உதவுகின்றன. புத்தகங்களை மட்டும் படித்துக் கொண்டிருந்தாலும் வெற்றி பெற முடியாது. நம்மிடையே தேடல்கள் இருக்க வேண்டும். தன்னம்பிக்கை இருக்க வேண்டும். தோல்வி அடைந்தால் மன அழுத்தம் ஏற்படும். அப்போது சோர்ந்து போய்விடக் கூடாது. வெற்றி பெற்று விடுவேன் என்கிற திடமான நம்பிக்கையை நமக்குள் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். இன்னும் நிறைய பெண்கள் தங்கள் கனவுகளை அடைய மன உறுதியோடு போராடி வெற்றி பெற வேண்டும். அதற்காக என்னுடைய பங்களிப்பையும் செய்வேன்’’ என நம்பிக்கையோடு கூறுகிறார். (தகவல் : சந்தோஷ்)செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெரியார் பேசுகிறார்: கடவுளைப் பற்றிக் கவலை வேண்டாம்!

தந்தை பெரியார்   பயனில்லாத வழியில் மதத்தின் பேரால் நம் பணத்தையெல்லாம் பாழாக்குகிறோம். ஒரு மனிதன் தினம் 8 அணா சம்பாதித்து 4 அணா மிச்சம் பிடித்தால் அவன் அதை பிதிர்களுக்கும், சடங்குகளுக்கும், சாமிகளுக்கும், பொங்கல் களுக்கும் செலவு செய்யவே வழி காட்டப்படுகிறான். அவன் ஒரு வாரத்தில் சேர்த்ததைக் குடியில் செலவு செய்கிறான். ஒரு மாதத்தின் மீதத்தைப் பண்டிகையில் செலவு செய்கிறான். ஒரு வருஷ மீதத்தைத் திதியில் செலவு செய்கிறான். 10 வருஷ மீதத்தைக் கல்யாணம், கருமாதியில் செலவு செய்து விடுகிறான். இவையன்றியும் சில்லறைச் சடங்குகளும், சில்லறைத் தேவதைகளும், உற்சவங்களும் நம் செல்வத்தை விழுங்கி விடுகின்றன. மேற்கொண்டு கடனும் வாங்கச் செய்கின்றன. இவைகளே நாம் நிரந்தரக் கடனாளியாகவும், தரித்திரவான்களாகவும் இருப்பதற்குக் காரணங்களாகும். இதையெல்லாம் நாம் நினைத்துப் பார்ப்பதில்லை. படிப்புக்குப் போதுமான பணம் இல்லையா? நம் தஞ்சாவூர் ஜில்லாவை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். உற்சவங்கள் காரணமாக வருடம் 40 ஆயிரம், 50 ஆயிரம், லட்சம் ரூபாய் வரை வருஷ வருமானமுடைய 30, 40 கோயில்கள் இருக்கின்றன. சமயங்கள் காரணமாக வருடத்தில் 5 இலட்சம், 10 இலட்சம் வரும்படியை யுடைய பல மடங்கள் இருக்கின்றன. கணக்குப் போட்டால் எவ்வளவு ரூபாய் மொத்த மதிப்பு ஆகிறது. உற்சவச் செலவும், ஜனங்கள் போக்குவரத்து, ரயில் முதலிய செலவு சேர்த்து எல்லாம் பார்த்தால் எந்தக் காரணத்தினாலும் ஒரு கோடிக்குக் குறையாது. திருச்சிராப்பள்ளி ரங்கநாதர், தென்னார்க்காடு நடராஜர், மதுரை மீனாட்சி, இராமநாதபுரம் இராமநாதர் ஆகிய சாமிகளும் மற்றும் வடஆர்க்காடு ஜில்லா அருணாசலர், செங்கற்பட்டு வரதராஜா உடையவர், சென்னைப்பட்டினம் கபாலீசுவரர், திருப்பதி வெங்கிடாசலபதி ஆகிய சாமிகளின் உற்சவங்கள் கணக்கு எவ்வளவு? திருப்பதி கோயிலில் 20 இலட்ச  ரூபாய் காணிக்கை,  ஏழரைக் கோடி ரூபாய் சொத்து, நகை, பாண்டுகள், வாகனங்கள், கட்டடங்கள் இவற்றையெல்லாம் விற்றுக் கணக்குப் போட்டுப் பார்த்து, 100க்கு 6 வட்டி வீதம் 40 இலட்சம் ரூபாய் வட்டி அடையலாம். இந்த ஜனங்கள் காணிக்கைகள், உண்டியலில் கொடுத்தல், போக வர செலவுகள் எல்லாம் 60 இலட்சம் ரூபாயாகும். அவ்வளவும் நம் மக்கள் வீண் செலவு செய்து விடுகிறார்கள். திருப்பதிக்குப் போய் மொட்டையடித்துக் கொள்கிறவர்களின் செலவு எல்லாம் சேர்த்து மொத்தத்தில் ஒரு கோடி ரூபாய் ஆகிறது. இதுபோலவே இந்த இரண்டு ஜில்லாவுக்கு மாத்திரம் மேற்படி 2 கோடி ரூபாயாலும் எவ்வளவு கல்வி பரப்ப முடியும்? மற்ற சாமிகள் பணத்தாலும் எவ்வளவு கல்வி பரப்ப முடியும்! என்பதை யோசித்துப் பாருங்கள். இந்த ஜில்லாவிலுள்ள மடங்கள் என்ன போதிக்கின்றன? என்ன அறிவை வளர்க்கின்றன? தலைக்கு நாளொன்றுக்கு 2, 5, 10, 15 ரூபாய் வரை சராசரி சம்பாதிக்கக் கூடிய மக்களையுடைய அய்ரோப்பிய தேசங்கள் இருக்கின்றன. நம் தேசத்தில் ஒருவன் சராசரி ஒன்றரை அணாதான் சம்பாதிக்கிறான். இதுகூட இரண்டரை அணா செலவு செய்யக் கற்ற பிறகு தான். இத்தனைக்கும் நாம் ஒரு செல்வக் கடவுளைக் கும்பிடுகிறோம். விளக்கமாறு, முறம், அம்மிக்குழவி, சாணிச் சட்டி உள்பட எல்லாம் லட்சுமி என்கின்றோம். அப்படிக் கும்பிடும் நாம் இன்னும் ஏழையாகவே இருக்கிறோம். நம் மக்கள் சிங்கப்பூர், கொழும்பு, நெட்டால், தென்னாப்பிரிக்கா முதலிய இடங்களுக்கு கூலி ஆட்களாகப் போகிறார்கள். இத்தனை இலட்சுமிக் கடவுள்கள் இருந்தும், இந்த தரித்திர நிலைமையில்தான் இருக்கின்றோம். இதற்கு நம் சோம்பேறித்தனமும், நம் மக்கள் பணம் அனாவசியச் செலவு செய்யப்படுவதுமே காரணம். பணக்காரன் தொழில் துறையில் பணம் செலவு செய்வதில்லை. பணம் சேர்த்தவன் கடவுள் தந்தார் என்கிறான். ஏழையானவன் கடவுள் நமக்குக் கொடுக்கவில்லை என்று நினைக்கிறான். ஏழை மக்கள் கடவுள் கொடுக்கவில்லை என்கின்றார்களேயொழிய, அப்படிப்பட்ட கடவுளை ஒரு கை பார்ப்போம் என்று நினைப்பதில்லை. எதற்கும் கடவுள் செய்வான் என்ற கொள்கையே இருக்கிறது. செல்வமானது கல்விக்கும், தொழிலுக்கும் உபயோகமாகும்படி செலவு செய்யப்படாமல் பணக்காரர்களால் சாமிக்கும், கோவில்களுக்கும், சடங்கிற்கும் போய் விடுகிறது. சாமிக்கு 3 வேளை, 6 வேளை பூசை செய்தல், தாசி, மேளம் ஏற்படுத்தல், மரக்கட்டைகளின் மேல் பொம்மைகளை ஏற்றித் தேர் என்று சொல்லி இப்படியாக 5,000, 10,000 பேர் இழுப்பதில் பணத்தைப் பாழ் செய்கிறார்கள். இது மோட்சமாம்! இப்படியெல்லாம் ஏழை  மனிதன் தலையில் கைவைத்து மேனாட்டார் சாமிக்குக் கொடுப்பதில்லை. அவர்கள் குழவிக் கல்லை நட்டுக் கும்பிடுவதுமில்லை. ஒரு மேல்நாட்டான் தன் சொத்தைத் தர்மம் செய்ய எண்ணினால், மருத்துவ ஆஸ்பத்திரி, கல்வி அபிவிருத்திக்குக் கொடுப்பான். ஒரு கண் ஆஸ்பத்திரிக்குக் கொடுப்பான். குஷ்டரோக ஆஸ்பத்திரிக்குக் கொடுப்பான். தொத்துவியாதிகள் வராமல் தடுக்கக் கூடிய ஆஸ்பத்திரிக்காகவும் கொடுப்பான். இத்துடனில்லாமல் அவன் தன் நாட்டையும் படிக்க வைத்த பின், நம் நாட்டிலுள்ள ஏழைகளும், அனாதைகளும் உயர்த்தப்படுவதற்காக மிஷன் பாடசாலைகள் ஏற்படுத்தியிருக்கிறான். தொழிற்சாலை வைக்கிறான். நாமும் அதில் பங்கு அனுபவிக்கிறோம். நம் பிள்ளைகளையும், அவர்களுடைய பள்ளிக்கூடங்களுக்கு அனுப்புகிறோம். அவர்களது ஆஸ்பத்திரிகளுக்கும் செல்லுகிறோம். நாமோ தவறான வழியாகக் குழவிக் கல்லின் தலையில் நம் செல்வத்தைப் பாழாக்குகிறோம். நம்மிடம் அறிவு இல்லை. ஆகையினால் செல்வ விருத்தியும் இல்லை. திருடனுக்குத் திருடி பணம் வந்தாலும் அவன் காத்தானுக்கும், காளிக்கும் பொங்கல் போட்டு பாழாக்குகிறான். புதையல் எடுத்தாலும் சாமி தலையில் போட்டு விடுகிறான். இந்த நிலைமைக்கெல்லாம் நம் மூடநம்பிக்கைகளே காரணம். மற்ற நாட்டான் நம் நாட்டின் இந்த நிலைமையைக் கண்டு சிரிக்காமல் இருக்க முடியாது! கல்லுக்கு 15 தேவடியாள், 20 ஆயிரம் ரூபாய் செலவில் உற்சவம்! அது தினம் 10 வேளை தின்பது! இவை போன்றவைகளுக்கு நம் முட்டாள்தனத்தையெல்லாம் வெள்ளைக்காரன் உணர்ந்து கொண்டான். இந்த நிலையில் அவன் எப்படி நமக்குப் பயப்படுவான்? நாம் இப்படியிருக்க இருக்க வெள்ளைக்காரனுக்குத் தான் நன்மை.  இப்பொழுது எங்கும் நூல் நூற்கப்படுகிறது. ஒரு கொட்டாங்கச்சியில் உப்புத் தண்ணீரை முகர்ந்து 2 அணா விறகைச் செலவு செய்து உப்புக் காய்ச்சினால் வெள்ளைக்காரன் ஓடிப் போய் விடுவானா? தக்ளியில் நூல் நூற்பதால் வெள்ளைக்காரன் நடுங்கி விடுவானா? நம் குற்றங்களை உணர்ந்து நாம் பரிகாரம் செய்து கொள்ள வேண்டாமா? உங்களுடைய தெய்வமும், மதமும் விடப்பட்டொழிந்தாக வேண்டும். நான் கடவுள் உண்டு என்றோ, இல்லையென்றோ சொல்ல வரவில்லை. கடவுள் இருந்தால் அது இருக்கட்டும். அது இந்த ராமசாமிக்காக ஓடிப் போய் விடாது. அதற்கு எவனும் வக்கீலாக இருக்க வேண்டியதில்லை. ராமசாமி கடவுள் இல்லையென்கிறான். பூசை வேண்டாம் என்கிறான் என்றெல்லாம் பேசுகிறார்கள். நல்ல கடவுளாக இருந்தால் அது உங்களது பணச் செலவை எதிர்பார்க்குமா? அல்லது உங்கள் எண்ணெய்யையும், பாலையும், பஞ்சாமிர்தத்தையும், குளிப்பாட்டுதலையும் எதிர்பார்க்குமா? கடவுள் உண்டு, இல்லை என்ற சண்டை உலகம் தோன்றிய நாள் முதல் நடக்கிறது. நமக்கு அதை முடிவு செய்ய அவசியம் இல்லை. உன் அறிவையும், முயற்சியையும் உன் வாழ்க்கைக்கு உபயோகப்படுத்து. உன் செல்வத்தை வீணாகக் கடவுளுக்கென்று அழிக்காதே என்றே சுயமரியாதை இயக்கம் சொல்லுகிறதே தவிர வேறில்லை. உங்கள் தெய்வங்களது நிலைமையில் நான் இருக்கச் சம்மதிக்க மாட்டேன். ஏனெனில், நீ குளிப்பாட்டும் போது தான் குளிக்க வேண்டும். நீ வேட்டி கட்டி விடும்போது தான் கட்டிக் கொள்ள வேண்டும். நீ எண்ணெய் தேய்த்து விடும்போது தான் தேய்த்துக் கொள்ள வேண்டும். இதற்கு யார் சம்மதிப்பார்கள்? கடவுள் உன் பூசையையும், உற்சவத்தையும், நகைகளையும் விரும்புகிறது என்று சொல்லுவது வெட்கக்கேடு. தஞ்சாவூர் இராஜாக்களைவிட உலகத்தில் இன்னொருவன் கோயில் கட்டி இருக்கிறானா? சத்திரங்கள் கட்டியிருக்கிறானா? மான்யங்கள் விட்டிருக்கிறானா? அந்தக் கடவுள் தர்மம், அந்த இராஜாக்களுக்கு என்ன செய்தது?  வம்சம் இருந்ததா? அவர்கள் வாரிசுதாரர்களுக்குக் கடவுள் தர்மம் ஒன்றும் செய்யவில்லை. வெள்ளைக்காரன்தான் சொத்துக் கொடுக்கிறான். அந்த சாஸ்திரங்களுக்கு மதிப்பு இருந்தால் அந்தத் தஞ்சாவூர் முதலிய அரசர்கள் இப்படி அழிந்து போயிருப்பார்களா? பழனியில் குடம் குடமாகப் பாலைக் கொட்டுகிறார்கள். அது தொட்டியில் விழுந்து துர்நாற்றம் எடுத்துப்போய் காலரா ஏற்பட வழியாகிறது. ஏழைகளின் குழந்தைகள் பால் இல்லாமல் குரங்குக் குட்டி போல் மெலிந்து தவிக்கையில் குழவிக் கல்லின் தலையில் அதைக் கொட்டி வீணாக்குகிறார்கள். அந்தக் குழந்தைகளின் வாயில் கொட்டு, என் தலையில் கொட்டாதே என்றுதான் யோக்கியமான கடவுள் சொல்லுமேயொழிய, எந்தக் கடவுளும் அதில்லை என்று கோபித்துக் கொள்ளாது. அப்படிக் கோபித்துக் கொண்டால் கோபித்துக் கொள்ளட்டுமே? அது நம்மை என்ன செய்ய முடியும்? இப்படி இருந்தால் மக்களுக்கு ஜீவகாருண்யம், பரோபகார சிந்தை, இயக்கம் இவை எப்படி ஏற்படும்? கைலாசம், வைகுண்டம், சொர்க்கம் என்ற இவை கற்பிக்கப்பட்டன. முதல் மனிதன் இம்சித்தான். கொடுமை செய்தான். ஒரு திருடன் விபூதிக்காக எல்லாப் பாவமும் போக்கி, மோட்சம் கொடுத்ததால் மனிதனது அறிவு மயங்கிப் போயிற்று. இந்த மோட்ச நம்பிக்கைகள் ஒரே அடியாக ஒழிக்க வேண்டும். இவ்வுலக அனுபவங்களை இலட்சியம் செய்யாமல் நாம் எப்பொழுது மேல் உலகமே பெரிது என்று கருதினோமோ அப்பொழுதே ஜீவகாருண்யத்திற்கும், ஒழுக்கத்திற்கும் இடமில்லாமல் போய்விட்டது. மோட்ச மார்க்கத்தை நாடுவதற்காக ஒருவன் அயோக்கியனாகவும், கொடுமை செய்பவனாகவும் இருக்க வேண்டியதாயிற்று. இது ஒருக்காலும் உண்மையான நாகரிகம் அல்ல; அன்பு அல்ல; இரக்கம் அல்ல; பரோபகாரம் அல்ல. கும்பகோணத்தில் பார்ப்பனரல்லாதார் மாநாட்டில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் சொற்பொழிவு  (“குடிஅரசு” - 17.8.1930).செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

ஆய்வுக் கட்டுரை: புலவர் மாவண்ணா தேவராசனின் ‘பெரியார் பிள்ளைத் தமிழ்’ (2)

எம்.எப்.ஜ.ஜோசப் குமார் ஆசிரியரே, தமது நூலுக்கு செறிவானதோர் ஒரு குறிப்புரையை எழுதியிருப்பது மிகவும் பாராட்டுதலுக்குரியது. பெரியார் தொடர்புடைய வரலாற்றுக் குறிப்புகள் அனைத்தும் இன்று திராவிட இயக்க வரலாறு பயில விழையும் மாணாக்கருக்கு மிகவும் உதவியாய் இருக்கும் என்பதில் அய்யமில்லை. மேலும் பெரியாரின் கொள்கைகளோடு உடன்படாதவர்கள், பின்னாளில், தனது செய்யுட் கருத்துகளைத் திரித்து எழுதிவிடுவரோ என்கிற அச்சத்தாலும், அவரே குறிப்புரையும் எழுதிவிட்டார் என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது. இன்று பெரியார் சிலைக்குக் காவி வண்ணம் பூச முனையும் மடமையாளரை நோக்கும்போது, புலவர் மாவண்ணா தேவராசன் அவர்களே குறிப்புரை எழுதியுள்ளது மிகச் சரியே. முதல் ஈரைந்து பருவங்கள் ஒவ்வொன்றும் தன்னகத்தே பத்து செய்யுள்களை அடக்கியுள்ள இப்பத்தும், வரலாறு, பெரியாரின் பொன்மொழி. பெரியாரைக் குறித்து பிற அறிஞர் பெருமக்கள் உரைத்த புகழ்மொழி, இயற்கை எழில், பருவத்தியல் ஆகிய அய்ந்து தலைப்புகளில் தீட்டப்பட்டிருப்பதையும், இவ்வைந்து தலைப்புகள் ஒவ்வொன்றும் இரு செய்யுட்களைக் கொண்டுள்ளன என்பதையும் நாம் பார்க்கிறோம். பிள்ளைத்தமிழின் இறுதி மூன்று பருவங்களில், இத்தகைய உள்தலைப்பு வரையறையும், வடிவமும் கிடையா. பெரியார் பிள்ளைத்தமிழ் நூலின் ஆசிரியர் புலவர் மாவண்ணா தேவராசன், தனது நூலில், கடவுள் வாழ்த்தைத் தவிர்த்துவிட்டார். நாத்திகர்களாலும் பிள்ளைத்தமிழ் இலக்கியம் படைக்கமுடியும் என்பதை உலகறியச் செய்யும் விதத்தில், பெற்றவர் வாழ்த்து, தமிழ்மொழி வாழ்த்து, தமிழ்நாட்டு வாழ்த்து, பெரியார் வாழ்த்து, ஆசிரியர் வாழ்த்து, சுதந்திரதேவி வாழ்த்து, தமிழர் இயக்கங்கள் வாழ்த்து, நூல் இயற்றுதற்குரிய காரணம், அவையடக்கம், நூற்பயன் ஆகிய தலைப்புகளில் பத்து சீர்மிகு செய்யுட்கள் செய்து, அதனையே நூலின் வாழ்த்துப் பகுதியாக அமைத்தார். ஆசிரியரின் மிகச் சிறந்த எண்ண ஓட்டங்கள் இவற்றில் பிரதிபலிக்கின்றன. ஆசிரியரின் தாயார் பெயரும், தந்தையார் பெயரும் முறையே தனத்தம்மாள், அண்ணாமலை என்கிற செய்தி இங்கு தரப்படுகிறது. ஆசிரியர் வாழ்த்துப் பகுதியில், வேலையில்லாத் திண்டாட்டத்தை ஒழித்திடும் திட்டம் ஏதுமில்லா அன்றைய நாள் “புது நெறிக் கல்வியை” இழித்துரைக்கின்றார். அவையடக்கத்திற்கான செய்யுள் குறிப்புரையில் அவர் கூறுகிறார், “பெரியார்க்குப் பெரிய தமிழ் சொல்லாமல், பிள்ளைத்தமிழ் சொல்லும் முறையே என் குற்றத்தைக் காட்டும்”. உண்மையில், இக்கூற்று அவரது உயர்ந்த குணத்தை குன்றின் மேலிட்ட விளக்காய் காண்பிக்கிறது. “தமிழ்நாட்டு வாழ்த்து” செய்யுளில் அவர் கையாளும் “மிகக் கற்ற வறிஞர்’’ என்னும் சொற்றொடர் இரு பொருளைத் தரும் தன்மையது. “மிகக் கற்ற அறிஞர்” என்றும் “மிகக் கற்ற வறிஞர் (வறியவர்)” என்றும் விளக்கம் பெறுகிறது. கல்வியும் செல்வமும் ஒருசேர ஒருவரிடத்துக் காணப்படுவது எப்போதாவது தான் காணப்படும். பெரும்பாலும், கல்வித் தொழிலை மேற்கொண்டோர் வறுமையில் உழல்பவராக இருந்திருக்கின்றனர். இந்தக் கசப்பான உண்மையை, தன் வாழ்விலிருந்தே உணரப்பெற்று இச்சொற்றொடரைச் செய்தார் என்று நாம் எண்ணலாம். புலவர் இச்சொற்றொடரை பெரியாரின், “சிறுபறைப் பருவத்தில்”, “இயற்கை எழில்” பகுதியில் இரண்டாவது முறையாகப் பயன்படுத்தியுள்ளார். இங்கு, அவர் தந்தை பெரியாரை  “பெரிய வறிஞர்” என்று குறிப்பிடுகின்றார். இது பெரிய அறிஞர் என்று பொருள் தருகிறது. அதேவேளையில், பெரியார் பொருள் நிரம்பியவராயிருந்தும், ஓர் வறிஞர் போலவே எதிலும் சிக்கனத்தைத் கடைப்பிடித்தவர் என்ற பொருளையும் தருகிறது. இத்தகைய இருபொருள் கையாளுதலில், ஆசிரியரின் இலக்கிய வீச்சும், புலமையும் நமக்குப் புலப்படுகின்றன. “செங்கீரைப் பருவத்தில்” அவரது பெற்றோர் குறித்த வரலாற்றுச் செய்திகளை ஆசிரியர் தருகின்றார். பெரியாரின் பெற்றோர் துவக்கத்தில் கூலிபெறும் தொழிலைத்தான் மேற்கொண்டனர். ”சிற்றாள் வேலையும், கல்லுடைக்கும் வேலையும்’’ செய்து, கூலியில் மிச்சப்படுத்திய பொருளை முதலாகக் கொண்டு, வண்டி வாங்கி ஓட்டியும், பின் மண்டிக்கடை வைத்தும் முன்னேறியதை இச்செய்யுள் சொல்லுகிறது. இத்தகைய பின்புலத்தைப் பெரியார் கொண்டிருப்பதனால் தான் அவர் வாழ்நாள் முழுவதும் ஒரு கண்டிப்பான சிக்கனவாதியாகத் திகழ்ந்தார்; மற்றவர்க்கு எடுத்துக்காட்டாகவும் வாழ்ந்தார். வாழ்த்துப் பகுதியில், “செந்தமிழர் நாடு உய்யவந்த தென்னாட்டு லெனின்” என்று பெரியாரைப் போற்றுகின்றார். இதனைத் தொடர்ந்து, வருகைப் பருவத்தில், “நீதிக்கட்சியின் மன்னனாக நன்றிலங்கும் தென்னாட்டுச் சீர்மிகு லெனின்” என்றும், அம்புலிப் பருவத்தில், “நல்ல மேன்மையார் வாய்மை வீரர் வியன்லெனின்” என்றும், வினாவுறு பருவத்தில், “தொழிலாளிகள் முதலாளியின்                 சுகவாழ்வு தனக்குப் பொழுதும் கடிதுழைத்தே துயர்                 பொறுக்கும் செயல் ஏன் என்று அழிவேகிளர் பழிஏதும்இல்                 ஒரு கேள்வியால் லெனின்முன் இழிவே ஒழித்தது போல், பெரி                 யோய், மெய்வினா இயம்பே!” என்றும், ஆசிரியர் குறிப்பிடுவதிலிருந்து, “இரஷ்யப் புரட்சிக்கு லெனின் தலைமை தாங்கி நடத்திச் சென்று, ஜார் மன்னனின் அரசொழித்து வென்று உலகப்புகழ் பெற்றதையும், அவர் முதலில் அழிவு வேலை செய்த பிறகே ஆக்க வேலையில் புகுந்தார்’’ என்கிற வரலாற்றுப் பார்வையையும் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. லெனின் சமதர்மக் கோட்பாடுகளால் ஈர்க்கப்பட்ட பெரியார், தானும் அவரைப் போலவே ஓர் அழிவு வேலைக்காரராக மாறினார். பெரியார் உலகப் பயணம்  மேற்கொண்ட வரலாற்றை, அம்புலிப் பருவத்தின், வரலாற்றுப் பகுதி மூலம், கீழ்க்கண்ட செய்யுள் வாயிலாகத்  தெரிவிக்கின்றது: “சிங்கப்பூர், பினாங்கு ஈப்போவும் தென்ஆப்ரிக் காமலேயாத் தேசங்கள் தோறும் தன்மெய்ச் செந்தமிழ்த் துணைவரோடும் சென்று . . . .  . . . . .” இதேபோல, சிற்றில் பருவத்தின் வரலாற்றுப் பகுதியும் பின்வரும் செய்யுளைப் பாடுகிறது: “பாரார் புகழும் மேநாட்டைப்                 பார்க்கச் சென்று தொல்எகிப்தும் பாரிஸ், துருக்கி, ஜெர்மனியும்                 ஸ்பெயின் தேசங்கள்  பார்த்து வந்து” இப்பயணங்களின் ஊடாகப் பெரியார், அந்நாட்டுத் தலைவர்களெல்லாம் உழைப்புக்கே முதலிடம், நாட்டின் வளங்கள் அனைத்தும் அனைவருக்கும் உரியவை, மனிதரிடை எத்தகு ஏற்றத்தாழ்வும் கிடையா, ஆண்களைப் போலவே பெண்களுக்கும் அனைத்திலும் சம உரிமை, மதத்தின் பெயராலும் கலாச்சாரத்தின் பெயராலும் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ள மூடநம்பிக்கைகள் அழித்தொதுக்கப்பட வேண்டியவையே என்னும் கோட்பாடுகளை உறுதியுடன் செயல்படுத்தி, மக்களுக்கு ஒரு மேன்மையான வாழ்வை அளித்திருப்பதைக் கண்டு வியந்ததோடு நில்லாமல், அச்செய்திகள் அத்தனையையும் தனது “குடியரசு” ஏட்டில் பிரசுரித்தார். இன்றைய பெரும்பாலான அச்சு ஊடகங்கள், சினிமா, ஆண்-பெண் பாலுறவு பற்றிய செய்திகளுக்கு விலைபோய்விட்ட நிலையில், பெரியார் எத்தகு சீரிய சிந்தனையுடனும், மக்களுக்கு விழிப்புணர்வைத் தோற்றுவிக்க வேண்டும் என்கிற வேட்கையுடனும் செயல்பட்டார் என்பதைப் புரிந்து கொள்வது இன்றைய தலைமுறையினருக்கு நல்லதொரு பாடமாக இருக்கும். புலவர் தேவராசன் “பெரியார் பிள்ளைத்தமிழ்” நூலின் செங்கீரைப் பருவத்தில், லெனின், பிராட்லா ஆகியோரைப் பற்றியும், வருகைப் பருவத்தில் பிரெஞ்சுப் புரட்சியாளர் ரூஸோவைப் பற்றியும், சிற்றில் பருவத்தில் பெர்னார்ட்ஷா பற்றியும் குறிப்பிட்டிருப்பது, பெரியாருக்கிருந்த அறிவின் அடிப்படையில்தான் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ளவேண்டும். மேலும், வினாவுறு பருவத்தில், கிரேக்கச் சிந்தனையாளர் அரிஸ்டாட்டில், இரஷ்யத் தலைவர் ஸ்டாலின், அம்மை நோய்க்கான மருந்தைக் கண்டுபிடித்த டாக்டர் ஜென்னர், நாய்க்கடிக்கான மருந்தைக் கண்டுபிடித்த மருத்துவர் லூயி பாஸ்டர், நோயாளிக்கு அறுவைச் சிகிச்சைக்குமுன் வலி தெரியாமல் இருக்க அளிக்கப்படும் குளோரோபார்ம் மருந்தைக் கண்டுபிடித்த மருத்துவர் லீஸ்டர், மலேரியா காய்ச்சலுக்கு மருந்து கண்ட மருத்துவர் ரோஸ், போன்ற மேதைகளைப் பற்றியும் அவரது சாதனைகள் மனித குலத்தை உய்விக்கக் கருவிகளாய் இருப்பதையும் உணர்ந்து, பெரியார் அச்செய்திகளையெல்லாம் தனது ஏட்டில் பிரசுரித்தார். புலவர் தனது நூலின் காப்புப் பருவத்தில் பத்தாவது கவிதையாக எழுதுகிறார், “விண்ணுக் கடங்காப் புகழ்ச்சி பெறும் விஞ்ஞா னம்சேர் மருத்துவர்கள் வெற்றிக் கலைகள் காப்பாமே”. இது, நோயிலிருந்து விடுதலை என்பது, அறிவியலின் அடிப்படையில் மருத்துவர் தரவேண்டுவதொன்றே தவிர, கடவுளிடம் இறைஞ்சுவதால் பெறப்படுவதல்ல என்னும் கருத்தைத் தெளிவாகச் சொல்லுகிறது. ஆகவேதான் தாலப்பருவத்தில் 21ஆம் கவிதையில், “சமய விரோதி, சமதர்ம வாதியே தாலோ, தாலேலோ” என்று ஆசிரியர் பாடுகின்றார். மேலும், தனது குறிப்புரையில், மக்கள் பெரியாரைச் “சமய விரோதி” என்று சிறப்பித்தனர் என்று எழுதியிருப்பது நாத்திகக் கோட்பாட்டின் உயர்ந்த நிலையைப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது. மடமையிலும், பொருளற்ற சடங்குகளிலும், சரியான வழிகாட்டுதல் இன்மையினாலும் தமிழ்ச் சமூகம் திசைமாறிப் போய்க்கொண்டிருப்பதை எண்ணி, அதை திசை திருப்பும் பெரியார் கொண்ட பெருமுயற்சிகளின் வெளிப்பாடே, அவர், தனது ஏட்டில் இச்செய்திகளைத் தவறாது பிரசுரித்தமைக்குக் காரணம் எனலாம். பெரியாரின் இந்த ஒப்புயர்வற்ற சிந்தனையைப் புலவர் மாவண்ணா தேவராசன் தனது “பெரியார் பிள்ளைத்தமிழ்” நூலில் தன் புலமையுடன் திறம்பட எடுத்துச் சொல்லி, செய்யுட்களைச் சமைத்துள்ளார். ஆசிரியர், சிறுதேர்ப் பருவத்தின் 92ஆம் கவிதையாக எழுதுகிறார், “சீரியநல் தமிழ்மொழிதான் கட்டாயம் இன்றியே                 தெழிக்கப் படுகின்றமை தேர்ந்திலர்; ஒடிந்த ஓர் ஊசிக்கும் பயனிலாத்                 திசைமொழி இந்திக்கு எத்தனை சீராட்டும், தேசியப் பாராட்டும் . . . .                 சிறிது காலத்தில் இந்தி திக்கற்ற தமிழர்தம் மிக்கபுகழ் வாழ்வுக்குச்                 சேர்ந்த ஓர் எமனாகிடும்  . . . . ” ஆசிரியர் இக்கவிதையை 1942_-43இல், தமிழ்நாட்டின் உயர்நிலைப் பள்ளிகளில், தமிழ் கட்டாய மொழிப்பாடமாக இல்லாத சூழலில் எழுதியுள்ளார் என்பதை அவர் தரும் குறிப்புரையிலிருந்து அறிய முடிகிறது. இவ்வாறு, மொழிப் போராட்டத்திற்கு புலமைமிக்க கவிதை வடிவத்தையும் தமிழ் உணர்வாளர்கள் பயன்படுத்தியதனால் தான், தமிழ்மொழியின் பெருமை மீட்கப்பட்டது. ஆனால் இன்றைய ஆட்சியாளர்கள், இவ்வரலாற்று உண்மைகளை மறந்து, தமிழ்க் குடியின் தன்மானத்தை வடதிசையின் ஆதிக்க வெறிக்குப் பலிகொடுக்கவும் தயாராக இருக்கும் அவலத்தை என்னவென்று சொல்லுவது? தந்தை பெரியாரது போராட்டங்கள் நிறைந்ததோர் அடர்த்தியான வாழ்வை நூறு செய்யுட்களில் சொல்லுவது என்பது கடினமான செயலாகும். புலவர் தேவண்ணா, தனது நூலில், 1942_-43 வரை நிகழ்ந்தவற்றைத் தான் வரலாறு, பொன்மொழி, புகழ்மொழி வாயிலாக நமக்குப் படம்பிடித்துக் காட்டியுள்ளார்.   (தொடரும்)செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

முகப்புக் கட்டுரை : பண்பாட்டுப் படையெடுப்பை பகுத்தறிவால் முறியடிப்போம்!

 மஞ்சை வசந்தன்  தமிழர் வாழ்வு என்பது ஆரியர் வருகைக்குமுன் தரணிக்கே வழிகாட்டும் வகையில் தரமுடையதாய், நாகரிகம் மிகுந்ததாய் இருந்தது. ஆனால், ஆரியர் வந்து கலந்து ஆதிக்கம் செலுத்தியபின் எல்லாம் தகர்ந்தது; அவர்களின் பண்பாட்டை நோக்கி நகர்ந்தது. தமிழர் திருமணம்: மண வயது வந்த ஆணும் பெண்ணும் தனிமையில் சந்தித்து, காதல் வளர்த்து பின் அவர்களே கைப்படத் தொடுத்த மாலையை அணிவித்து இல்வாழ்வைத் தொடங்கினர். ஜாதி, மதம், உறவு என்ற எந்த வட்டத்திலும் அவர்கள் சிக்க வாய்ப்பே இல்லை. காரணம் அன்றைக்கு தமிழரிடம் அப்பாகுபாடுகள் இல்லை. ”யாயும் ஞாயும் யாரா கியரோ எந்தையும் நுந்தையும்எம் முறைக் கேளிர்? யானும் நீயும் எவ்வழி யறிதும்? செம்புலப் பெயல்நீர் போல அன்புடைய நெஞ்சம் தாம்கலந் தனவே” (குறுந்தொகை - 40) என்ற பாடல் இவ்வுண்மையை விளக்கி உறுதி செய்கிறது. அதேபோல், சோதிடப் பொருத்தம் போன்ற மூடநம்பிக்கைகள் ஏதும் இன்றி, அறிவிற்குகந்த பொருத்தங்களையே கருத்தில் கொண்டனர். பிறப்பே, குடிமை, ஆண்மை, ஆண்டோடு, உருவு, நிறுத்த காம வாயில், நிறையே, அருளே, உணர்வொடு, திருஎன முறையுறக் கிளந்த ஒப்பினது வகையே. (தொல் - பொரு - 1219) 1.            நற்குடிப் பிறந்தவர்களாக இருக்க வேண்டும். 2.            பிறந்தால் போதாது. அந்நற்குடிக்கேற்ற நல்லொழுக்கம் இருவரிடமும் இருக்க வேண்டும். பிறப்பு வேறு, குடிமை வேறு எனப் பிரிக்கிறார். 3.            இருவரிடமும் ஆண்மை _ ஆளுமை ஒத்திருக்க வேண்டும். 4.            அகவை ஒப்புமை வேண்டும். காலத்திற்கு ஒப்ப வயது ஒப்புமை பார்க்க வேண்டும். 5.            உருவு _ வடிவ ஒப்புமையும் வேண்டும். பார்ப்பவர் பொருத்தமான சோடி என்னும்படி உயரம், பருமன் இருக்க வேண்டும். 6.            நிறுத்த காம வாயில் என்பது தொல்லாசான் சிந்தித்துச் சொன்ன அரிய கருத்து. உடலில் அமைந்த காம நுகர்வுக்கான உடல், உள்ளக் கூறுகள். ஒருவர் மிக்க காமவெறியுடையவராகவும் மற்றவர் அளவாகத் துய்ப்பவராகவும் இருந்தால் ஒத்துவராது. 7.            நிறை _ மனத்தைத் திருமணமான பின் கண்டவாறு ஓடவிடாது தடுத்து நிறுத்துதல். நிறுத்துதல் நிறை. மறை பிறர் அறியாது நிறுத்தல். இது மன நிறை, அடக்குதல், தடுத்து நிறுத்துதல் யாவும் அடங்கும். 8.            அருளுடைமையும் அதன் அடிப்படையான அன்பும் உடையவர்களாக இருவரும் திகழ வேண்டும். 9.            உணர்வு _ ஒருவரை ஒருவர் அறிதல்; புரிந்து கொள்ளுதல்; உலகியலறிதல் வேண்டும். 10.          திரு _ செல்வம். இப்பொருத்தங்களே இணையர்க்கிடையே பார்க்கப்பட்டது. தனிமையில் சந்தித்து காதல் வளர்த்து இல்வாழ்வில் இணைந்து வாழ்ந்த தமிழர்கள்  மத்தியில் சிலர், சில காலம் வாழ்ந்து, பின் இப்பெண்ணுக்கும் எனக்கும் தொடர்பில்லை யென்று கைவிடும் நிலை வரவே பலர் அறிய நடத்தும் திருமணத்தை தமிழ்ச் சான்றோர் உருவாக்கினர். அந்த திருமண நிகழ்வில்கூட மூடச்சடங்குகள் எதுவும் இல்லை. இதைக் கீழ்க்கண்ட பாடல் தெளிவாக விளக்குகிறது. “உழுந்துதலைப் பெய்த கொழுங்களி மிதவை பெருஞ்சோற் றமலை நிற்ப நிரைகால் தண்பெரும் பந்தர்த் தருமணல் ஞெமிரி மனைவிளக் குறுத்து மாலை தொடரிக் கனையிருள் அகன்ற கவின்பெறு காலைக்        கோள்கால் நீங்கிய கொடுவெண் டிங்கள் கேடில் விழுப்புகழ் நாடலை வந்தென உச்சிக் குடத்தர் புத்தகல் மண்டையர் பொதுசெய் கம்பலை முதுசெம் பெண்டிர் முன்னவும் பின்னவும் முறைமுறை தரத்தரப்        புதல்வற் பயந்த திதலையவ் வயிற்று வாலிழை மகளிர் நால்வர் கூடிக் கற்பினின் வழாஅ நற்பல உதவிப் பெற்றோற் பெட்கும் பிணையை யாகென நீரோடு சொரிந்த ஈரிதழ் அலரி        பல்லிருங் கதுப்பின் நெல்லொடு தயங்க வதுவை நன்மணம் கழிந்த பின்றைக் கல்லென் சும்மையர் ஞெரேரெனப் புகுதந்து பேரிற் கிழத்தி யாகெனத் தமர்தர ஓரிற் கூடிய உடன்புணர் கங்குல்.” (அகநானூறு - மருதம் - 86) விடியற்காலை மணற்பரப்பில் மணப்பெண்ணை அமர்த்தி, நீராட்டி, புத்தாடை அணிவித்து, இல்வாழ்வில் மணமக்களை ஈடுபடுத்தினர். உளுந்தங்களி விருந்தாக வழங்கினர். மற்றபடி தாலி, மந்திரம், நெருப்பு வளர்த்தல் போன்ற எச்சடங்கும் இல்லை. ஆனால், ஆரியர் நுழைந்து கலந்து அவர்கள் பண்பாட்டுத் திணிப்பு நிகழ்ந்த பின், தமிழர் மணமுறை முற்றாக மாறியது. அவர்களால் திணிக்கப்பட்ட ஜாதி, மதம், சோதிடம், சடங்கு, தீ வளர்த்தல், புரோகிதர் மந்திரம் சொல்லல் போன்றவை மணநிகழ்வில் புகுத்தப்பட்டன. இணையர் தேர்வில் ஜாதி முதன்மையாகப் பார்க்கப்படும் அவலம் வந்து சேர்ந்தது. இன்றைக்கு ஜாதி மாறி திருமணம் செய்ய முயன்றால் பெற்ற பிள்ளையையே கொல்லும் ஜாதிவெறிக் கொலைகள் நடக்கும் அளவுக்கு ஆரியப் பண்பாட்டு நுழைவு தமிழர்களைச் சீரழித்துள்ளது. திருமணத்திற்கு முன் ஆரியர் புகுத்திய சோதிடப் பொருத்தம் பார்க்கும் மடமை வளர்ந்தது. செவ்வாய் தோஷம், மூலம், கேட்டை என்று ஆரியர் நுழைத்த மூடநம்பிக்கைகள் பலரின் வாழ்வைப் பாழடித்து வருகிறது. பெண்ணை ஒரு பொருளாகக் கருதி தானம் கொடுக்கும் கன்னிகாதானம் என்ற ஆரியப் பண்பாடு தமிழர் மத்தியில் நுழைந்து அவர்களின் பண்பாட்டைச் சிதறச் செய்தது. திருமணத்தின்போது புரோகிதர் மந்திரம் கூறல், தீவலம் வருதல், நெருப்பிலே நெய்யூற்றி புகை பரவச் செய்து, அம்மி மிதித்து அருந்ததி பார்த்தல் போன்ற ஆரியச் சடங்குகள் தமிழர் திருமணங்களில் பின்பற்றப்பட்டன. பெண்ணுக்குத் தாலி அணிதல், மிஞ்சி அணிதல், ஆணுக்கு பூணூல் போடுதல் என்று அறிவுக்கொவ்வாத பல மண வினைகள் புகுத்தப்பட்டன. இளஞ்சேட்சென்னியின் மனைவி அழுந்தூர் வேளிர் மகள். அவனுடைய மகன் கரிகாலனின் மனைவி நாங்கூர் வேளிர் மகள். சேரன் செங்குட்டுவனின் மனைவி கொங்கு வேந்தன் மகள். குழந்தைத் திருமணம்: நான்கு வயது, அய்ந்து வயதில் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் திருமணம் முடிக்கும் அவலமும் ஆரியப் பண்பாட்டுப் படையெடுப்பால் வழக்கில் வந்தது. இதனால் நான்கைந்து வயதிலே விதவையாகும் கொடுமையும் நிகழ்ந்தது. வளையல் காப்பு: பெண் கருவுற்றால் அவருக்கு நல்லுணவுகள் கொடுத்து தாயும் சேயும் நலமுடனிருக்க வழிசெய்த தமிழரின்   வாழ்க்கைமுறையில், தாயையும் சேயையும் காக்க வளையல் காப்பு அணியும் மூடநம்பிக்கையை ஆரியர்கள் சடங்காக்கி, அந்நிகழ்விலும் மந்திரம் ஓதி பணம் பறிக்க வழிகண்டனர். இச்சடங்கு பெண்ணைப் பெற்றோருக்கு பெருஞ்செலவைத் தரும் சுமையாக மாறியுள்ளது. கருமாதி, திதி: இறந்தவர்களைப் புதைக்கும் பண்பாடே தமிழனுடையது. அதன்வழி சுற்றுச்சூழல் மாசடைவதில்லை. அவ்வாறு உடலை அடக்கம் செய்யும்போது எச்சடங்கையும் தமிழர் செய்ததில்லை. ஆனால், இறப்பிலும் மூடச் சடங்குகளைப் புகுத்தி தமிழன் பண்பட்ட பகுத்தறிவு வாழ்க்கை முறையைப் பாழாக்கினர். இறந்தவர்களுக்கு நடுகல் வைத்து மரியாதை செலுத்துவது மட்டுமே தமிழரின் மரபாயிருந்த நிலையில் கருமாதிச் சடங்கையும், கருமாதி மந்திரத்தையும் புகுத்தி தமிழர் வாழ்வியலைக் கெடுத்து, தங்கள் வருவாய்க்கு வழிதேடிக் கொண்டனர். ஆண்டுக்கொரு முறை திதி என்ற ஒரு சடங்கை உருவாக்கி அன்றைக்கும் தமிழரிடம் வருவாய் ஈட்டினர். அதிலும் மந்திரம் படையல் என்று பலதை நுழைத்து இறந்தவர் காக்கையாக வருவார்கள் என்று கதைகட்டினர். மழைத் திருநாள் போகிப் பண்டிகை யாக்கப்பட்டது தமிழர்களிடம் கடவுள் நம்பிக்கை தொன்மைக் காலத்தில் இல்லை. அவர்கள் தங்களுக்குப் பயன்படுகின்றவற்றை, தங்களுக்கு நன்மையும், பாதுகாப்பும் தருகின்றவற்றை மரியாதையின் பொருட்டும், நன்றி செலுத்தவும் வணங்கினர். அதனடிப்படையில் மனிதர்களின் இன்பத்திற்கும், இனப் பெருக்கத்திற்கும் காரணமாய் அமைந்த ஆண் பெண் உறுப்புகளை இணைத்து நன்றியும், மரியாதையும் செலுத்தினர். அதுவே பின்னாளில் ஆரியர்களின் திரிபு வேலையால், புராணம் புனையப்பட்டு, சிவலிங்க வழிபாடாக்கப்பட்டது. அதேபோல் குலப் பெரியோர், வீரர், பத்தினிப் பெண்டிர், நிலத் தலைவர் வழிபாடெல்லாம் அம்மன், முருகன், மாயோன், வருணன் வழிபாடுகளாக மாற்றப்பட்டன. இதே அடிப்படையில் வேளாண் விளைவிற்குத் துணைநிற்கும் மழை, சூரியன், மாடு, உழைப்பாளிகளை மதிக்க, நன்றி சொல்ல தமிழர்கள் கொண்டாடிய அறிவிற்குகந்த, பண்பாட்டைப் பறைசாற்றும், நன்றி விழாவான பொங்கல் விழாவிலும் தங்கள் மூடக் கருத்துகளை, சடங்குகளை, புராணங்களைப் புகுத்தினர். பொங்கல் என்பது அறுவடைத் திருவிழா. விளைவித்த விளைபொருள் களம் கண்ட மகிழ்வில், அந்த விளைவிற்குக் காரணமானவற்றை மதிக்கும் முகத்தான், முதலில் மழைக்கு நன்றி கூறினர். அது மழைத்திருநாள் ஆகும். மழை அன்றைய தினம் பொழியாது என்பதால், மழையின் அடையாளமாக ஒரு சொம்பில் தண்ணீர் வைத்து அதற்கு மரியாதை செலுத்தினர். ஆனால், ஆரியப் பார்ப்பனர்கள் இந்த அர்த்தமுள்ள விழாவில் தங்கள் பண்பாட்டை நுழைத்தனர். மழைக்கு அதிபதி இந்திரன். இந்திரனுக்கு போகி என்று ஒரு பெயர் உண்டு. எனவே, மழைக்குக் காரணமான இந்திரனைக் குறிக்கும் போகி என்ற பெயரை மழைத் திருநாளுக்கு மாற்றாக நுழைத்து, மழைத் திருநாளை போகிப் பண்டிகையாக்கினர். மழைக்கதிபதியாக இந்திரன் இருக்க, கரிய மாலை (திருமாலை), மழையின் பலன் பெற்றதற்காக வழிபட மக்களுக்குக் கட்டளை யிட்டதால், வருணன் கோபம் கொண்டு பெரும் மழையைப் பெய்யச் செய்ய, இதனால் உயிரினங்கள் மழையால் பாதிக்கப்பட, கிருஷ்ணன் கோவர்த்தன மலையைக் குடையாய் பிடித்துக் காக்க, இந்திரன் தன் தோல்வியை ஒப்பி வெட்கிக் குனிந்து நிற்க, இந்திரனை மன்னித்து அவனுக்கும் சிறப்பு செய்ய, சங்கராந்திக்கு முதல் நாள் இந்திரன் என்கிற போகிக்கு போகிப் பண்டிகை கொண்டாட கிருஷ்ணன் கட்டளையிட்டான். இதுவே போகி என்று புராணக் கதையைக் கூறி, மழைத் திருநாளை போகிப் பண்டிகையாக்கினர். போகி என்பதை காலப்போக்கில் போக்குதல் என்று பொருள் கொண்டு, வீட்டிலுள்ள பழைய பொருள்களைப் போக்குதல் என்று முடிவு செய்து, பழைய நூல்கள் உள்பட எல்லா வற்றையும் தெருவிலிட்டுத் தீ வைத்தனர். நாடு முழுவதும் ஒரே நேரத்தில் கொளுத்தப்படுவதால் காற்று மண்டலமே கரும்புகை மண்டலமாக மாறி, மூச்சுக் கோளாறுகளையும், மற்ற கேடுகளையும் உருவாக்கி வருகிறது. ஆக, ஆரியப் பார்ப்பன பண்பாட்டுப் படையெடுப்பால், அர்த்தமுள்ள மழைப் பண்டிகை, போகிப் பண்டிகையாக மாற்றப்பட்டு, புகைப் பண்டிகையாகி கேடு பயக்கிறது. சூரியத் திருநாளை மகர சங்கராந்தியாக மாற்றிய சதி: பொங்கல் திருநாள், பெரும் பொங்கல் என்று தமிழர்களால் அழைக்கப்படும். இந்த நாள் தமிழரின் முதன்மையான திருநாளும் ஆகும். காரணம், அன்றுதான் தமிழ்ப் புத்தாண்டு தொடங்குகிறது. அடுத்து, அறிவியல் அடிப்படையில், வேளாண் விளைச்சலுக்கு முதன்மைக் காரணமாய் இருக்கும் சூரியனுக்கு நன்றி செலுத்தத் தமிழர்களால் உருவாக்கப்பட்ட இந்தப் பொங்கல் திருநாளை மகரசங்கராந்தி என்று மாற்றினர் ஆரியப் பார்ப்பனர்கள். “சூரியன் தனுசு இராசியில் சஞ்சரிக்கும் காலம். இது தேவர்களுக்கு விடியற்காலம். மகா சங்கிரமே சக்தி எனும் சக்தி தட்சிணாயணம் ஆறு மாதத்தில் மனிதனை மூதேவி உருவாயும், பசுக்களைப் புலி உருவாயும் வருத்தி வந்த நிலையில், அத்துன்பம் ஈஸ்வரானுக்கிரகத்தால் நீங்கியதனால், தை மாதம் முதல் நாள், அக்காலத்து விளைந்த பொருள்களைக் கொண்டு சூரியனை வழிபட்டனர். இதுவே மகர சங்கராந்தி என்று கூறி, பொங்கல் திருநாளை மகர சங்கராந்தி பண்டிகை என்று மாற்றினர். தமிழ் ஆண்டை மாற்றியது தமிழர்கள் நாள், மாதம் ஆண்டுக் கணக்கீட்டை உலகுக்கு முதன்முதலில் இயற்கை நிகழ்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு கணக்கிட்டுக் கொடுத்தவர்கள். காலையில் சூரியன் கிழக்கில் தோன்றி மீண்டும் கிழக்கில் தோன்ற ஆகும் காலம் ஒரு நாள். மாதம் என்பதற்குத் திங்கள் என்று ஒரு சொல் உண்டு. திங்கள் என்றால் நிலவு. நிலவை அடிப்படையாக வைத்துக் கணக்கிடப்படுவதால் திங்கள் என்னும் பெயர் மாதத்திற்கு வந்தது. முழுநிலவு தோன்றி மீண்டும் முழு நிலவு தோன்ற ஆகும் காலம் ஒரு மாதம். அதேபோல் ஆண்டு என்பது சூரியன் இருப்பை வைத்துத் தமிழர்களால் கணக்கிடப்பட்டது. சூரியன் தென்கோடி முனையிலிருந்து வடகோடி முனைக்குச் செல்ல ஆறு மாதம். அது மீண்டும் தென்கோடி முனைக்கு வர ஆறுமாதம். ஆக, தென்கோடி முனையில் தோன்றும் சூரியன் மீண்டும் தென்கோடி முனையை அடைய ஆகும் காலம் ஓர் ஆண்டு என்று கணக்கிட்டனர். (சூரியன் நிலையாகவுள்ளது என்பது அறிவியல் உண்மை. ஆனால், பார்வைக்கு அது இடம் மாறுவதாய்த் தோன்றுவதை வைத்துக் கணக்கிட்டனர்.) உலகில் முதன்முதலில் ஆண்டுக் கணக்கீட்டை சூரியன் இருப்பை வைத்துக் கணக்கிட்டவர்கள் தமிழர்கள். பின் இதனைப் பின்பற்றியே ஆங்கிலேயர்கள் ஆங்கில ஆண்டை அமைத்தனர். சூரியன் தென்கோடி முனையிலிருந்து வடக்கு நோக்கி நகரத் தொடங்கும் நாளே தமிழ் ஆண்டின் பிறப்பு. தமிழரின் புத்தாண்டு அன்றுதான். அந்த நாளே பெரும் பொங்கல் எனப்படும் சூரியத் திருநாள். ஆனால், இத்தகு வரலாற்றுச் சிறப்புக்குரிய இத்தமிழ்ப் புத்தாண்டை சித்திரை முதல்நாள் என்று மாற்றி, அதற்கு ஒரு புராணக் கதையை எழுதிச் சேர்த்து, தமிழ்ப் பண்பாட்டை ஒழித்து, ஆரியப் பண்பாட்டை, தமிழ்ப் புத்தாண்டிலும் புகுத்தினர். அதாவது, நாரதர் கிருஷ்ணனைப் பார்த்து, “நீர் அறுபதி£னாயிரம் கோபிகளுடன் கூடியிருக்கிறீரே, எனக்கு ஒரு கன்னியைத் தரக்கூடாதா’’ என்று கேட்டார். அதற்கு கண்ணன், “நான் இல்லாப் பெண்ணை உனக்கு உரியதாக்கிக் கொள்’’ என்று கூற, நாரதர் எல்லா வீடுகளிலும் சென்று பார்த்தபோது, கண்ணன் இல்லாத வீடு கிடைக்காததால், கண்ணன் மீதே காமங்கொண்டு, “நான் பெண்ணாய் மாறி உங்களைப் புணர வேண்டும்’’ என்ற தன் விருப்பத்தை வெளிப்படுத்த, “யமுனையில் குளித்துவிட்டு வாருங்கள்’’ என்று நாரதரைப் பார்த்து கண்ணன் கூற, யமுனையில் குளித்த நாரதர் அழகிய பெண்ணாக மாறினார். அந்த அழகில் மயங்கிய கண்ணன், பெண்ணாயிருந்த நாரதரை அறுபது ஆண்டுகள் புணர்ந்து, அறுபது பிள்ளைகளைப் பெற்றார். அவர்களே, பிரபவ தொடங்கி அட்சய முடிய அறுபது ஆண்டுகள் என்று ஆபாசமான அருவருப்பான ஒரு புராணக்கதையைச் சொல்லி, இவற்றைத் தமிழாண்டுகள் என்றனர். தமிழே இல்லாத இந்த அறுபது ஆண்டுகளைத் தமிழ் ஆண்டு என்று திணித்தனர். ஆணாதிக்கம் தமிழர்கள் பெண்களை மதிக்கக்கூடிய பண்பாடு உடையவர்கள். தமிழ் மக்களின் தொன்மைச் சமுதாயம் தாய்வழிச் சமுதாயம். சொத்துரிமை ஆளுகை எல்லாம் பெண்களுக்கே உரித்தானதாக இருந்தது. ஆனால், ஆரியர்கள் இந்தியாவிற்குள் நுழைந்த பின், அவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட ஆண் ஆதிக்கச் சமுதாயம் தமிழர்கள் மீது திணிக்கப்பட்டு, ஆணுக்குப் பெண் அடிமை நிலை உருவாக்கப்பட்டது. ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளாய் பெண்கள் கல்வியிழந்து, உரிமையிழந்து, ஆணை நம்பி வாழக்கூடியவர்களாய் ஆக்கப்பட்டனர். கணவனை இழந்த பெண் விதவை என்ற அவல வாழ்க்கை வாழ வற்புறுத்தப்பட்டாள். இந்த நிலை தந்தை பெரியாரின் புரட்சிக்குப் பின்தான் ஓரளவிற்கு மாற்றப்பட்டது. மொழி ஆதிக்கம் உலகின் முதல் மொழி மட்டுமல்ல; உலகின் பெரும்பாலான மொழிகளுக்கும் மூலமொழியான தமிழிலிருந்து சமஸ்கிருதத்தைச் செயற்கையாக உருவாக்கிக் கொண்டு, பின் அந்த மொழியைத் தமிழோடு கலந்து தமிழைக் கெடுத்தனர். பின் தமிழை நீச பாஷை என்று இழிவுபடுத்தினர். தமிழ் மொழியில் மூடக் கதைகளைப் புகுத்தி, தமிழை வாழ்வியலுக்கு ஒவ்வாத மொழியாக ஆக்கினர். தமிழ் மலையாளமாகவும், கன்னடமாகவும், தெலுங்காகவும் மாறியதற்கு ஆரியர்களின் சமஸ்கிருதக் கலப்பே காரணமாயிற்று. தமிழ் சிதைந்ததோடு தமிழரும் பலராய் பிரிந்தனர். தமிழனுக்குள் ஜாதி பிரித்ததோடு அல்லாமல், தமிழ் மொழியிலும் ஜாதி பிரித்து தங்கள் ஆதிக்கத்தைக் காட்டினர். 1.            சிற்றிலக்கியங்களில் வருணம் 2.            பாக்களில் வருணம் 3.            எழுத்தில் வருணம் 4.            எழுதும் ஓலையில் வருணம். 1. சிற்றிலக்கியத்தில் வருணம் கலம்பகம் பாடும்போது, தேவர்க்கு - 100 பாக்கள் பிராமணருக்கு(பார்ப்பனருக்கு) - 95 பாக்கள் அரசர்க்கு - 90 பாக்கள் வைசியர்க்கு - 50 பாக்கள் சூத்திரர்க்கு - 30 பாக்கள் 2. பாக்களிலும்(பாடல்) வருணம் பாக்களில் உயர்ந்தது வெண்பா. அதிலும் வருணம் பிராமணர்க்கு - வெண்பா அரசர்க்கு - ஆசிரியப்பா வணிகர்க்கு - கலிப்பா சூத்திரர்க்கு - வஞ்சிப்பா 3. எழுத்திலும் வருணம் 12 உயிர் எழுத்துகளும் பிராமணர்க்கு. க், ங், ச், ஞ், ட், ண் - பிராமணர்க்கு. த், ந், ப், ம், ய், ர் - அரசர்க்கு ல், வ், ழ், ள் (நான்கு) - வைசியர்க்கு ற், ன் - சூத்திரர்க்கு 4. ஓலை நறுக்குதலில் வருணம் பிராமணர்க்கு - 24 விரல் அளவு அரசர்க்கு - 20 விரல் அளவு வைசியர்க்கு - 16 விரல் அளவு சூத்திரர்க்கு - ஒரு விரல் அளவு வர்ணம், ஜாதித் திணிப்பு தொல் தமிழர்களிடையே ஜாதிப் பிரிவினை ஏதும் இல்லை. செய்தொழிலால் அரசர், வணிகர், வேளாளர் என்று பிரிந்து செயல்பட்டனர். அந்த மூன்று பிரிவிலிருந்தும் மக்களுக்குத் தொண்டாற்ற வந்தவர்கள் அந்தணர் என்று அழைக்கப்பட்டனர். இந்தப் பிரிவுகள் ஜாதிப் பிரிவுகள் அல்ல. உயர்வு தாழ்வும் இழிவும் இல்லை. ஒரு பிரிவினர் மற்ற பிரிவினருடன் மண உறவு கொண்டனர். அரசப் பிரிவினர் வேளாண் குடும்பத்தில் பெண் எடுத்து மணந்தனர். அப்படிப்பட்ட ஜாதியற்ற சமுதாயத்தில் வருணப் பிரிவை நுழைத்து, பின் ஜாதிப் பிரிவுகளை உருவாக்கி எல்லாம் இறைவன் செய்த ஏற்பாடு என்று மக்களை ஏற்கச் செய்தனர். இதனால் ஜாதியற்ற தமிழரிடையே உயர்வு தாழ்வுகள் ஏற்பட்டு தீண்டாமையும் கடைபிடிக்கப்பட்ட அவலம் வந்தது. ஆக, உலகில் உயர்ந்த பண்பாட்டிற்குரிய சமத்துவ, பகுத்தறிவு வாழ்வு வாழ்ந்த தமிழர்களிடையே ஆரியர்கள் நுழைந்து அனைத்தையும் கெடுத்து அழித்தனர். தமிழர்களையும் தமிழ் மொழியையும் இழித்தனர். தந்தை பெரியார் பிரச்சாரங்கள், போராட்டங்களுக்குப் பிறகுதான் அந்நிலை மெல்ல மெல்ல மாறி வருகிறது. அவர் ஊட்டிய பகுத்தறிவைப் பயன்படுத்தி ஆரிய பண்பாட்டுப் படையெடுப்பை முறியடித்து மீண்டும் சிறப்பான தமிழர் பண்பாட்டை நிலைநிறுத்த தமிழர்கள் ஒற்றுமையுடன் பாடுபட வேண்டும்.செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

மருத்துவம் :விதி நம்பிக்கையை விலக்கிய அதி நவீன மருத்துவங்கள்! (21)

இரைப்பை, உணவுக்குழாய் பின்னோட்ட நோய் (GASTRO ESOCHAGAL REFLUX DISEASE - GERD) மரு.இரா.கவுதமன் குழந்தைகளுக்கு ஏற்படும் அறிகுறிகள்: மூன்றில் இரண்டு பங்கு குழந்தைகள், 4 மாத வயதில் இந்நோயினால் பாதிக்கப்படுகின்றனர். 10 சதவிகித, ஒரு வயதான குழந்தைகளும் இந்நோயால் பாதிக்கப்படும் வாய்ப்புகள் உள்ளன. இயல்பாக குழந்தைகள், அரிதாக உணவை துப்புவதும், கக்குவதும் உண்டு. ஆனால், இதுவே அடிக்கடி நிகழ்ந்தால், அக்குழந்தைகள் மருத்துவரிடம் காட்டி, அறிவுரை பெற வேண்டியது முக்கியம். மற்ற அறிகுறிகள்: ¨           உணவை உண்ண மறுத்தல் ¨           உணவை விழுங்குவதில் இடர்பாடு ¨           குமட்டல், எதுக்களிச்சல் (Gagging) ¨           விக்கல் ¨           உணவு எடுத்த பின்னோ அல்லது எடுக்கும் பொழுதோ குழந்தை எரிச்சல் பட்டு, அழுதல் ¨           இருமல், நுரையீரல் அழற்சி ¨           தூக்கமின்மை ¨           அடிக்கடி அழுதுகொண்டே இருக்கின்ற  குழந்தைகள் ¨           சரியாக உணவின்மையால் வளர்ச்சியில்  குறைபாடு. ¨           எடைக் குறைவு ¨           உணவை உட்கொள்ளும் பொழுது முதுகை வளைத்துக் கொண்டு, குழந்தை சங்கடப்பட்டு சிணுங்குதல். நோயறிதல்: இயல்பாக உணவுக் குழாய், இரைப்பை, மற்ற உணவு மண்டல உறுப்புகள் இவை தசைகளால் ஆனவை. அதனால் ‘ஊடு கதிர் நிழற் படங்களால் (X-Ray) குறைபாடுகளை அறிய முடியாது. அதற்காக, ‘பேரியம்’ (Barium) என்னும் மாவுப் போன்ற பொருளை விழுங்க வைத்து நிழற் படங்களை எடுப்பர். ¨           உள்நோக்கி (Endoscope) கருவி மூலம், நோயறிய முடியும் ஒரு விளக்கோடு கூடிய, மெல்லிய குழாயைத் தொண்டை வழியே செலுத்தி உணவுக் குழாயைச் சோதிப்பர். ¨           உணவுக் குழாய் அழுத்த அளவி (Esophageal Manometry) எனும் மெல்லிய குழாயான இக்கருவியைத் தொண்டை வழியே செலுத்தி, உணவுக் குழாய் அழுத்தத்தையும், அதன் பலத்தையும் ஆய்வு செய்வர். ¨           உணவுக் குழாய் அமிலத் தன்மை ஆய்வுக்கு (Esophageal PH Monitoring) இக்கருவியை உணவுக் குழாயில் செலுத்தி இரைப்பையிலிருந்து உணவுக் குழாய்க்கு வரும் அமிலத்தின் அளவை கணித்தல். இவை போன்ற ஆய்வுகளால் நோயை எளிதில் அறியலாம். மருத்துவம்: இந்நோயை ஆரம்ப நிலையில் அறிந்தால், உணவுப் பழக்கங்களை மாற்றுவதன் மூலம், நோயிலிருந்து தப்பிக்கலாம். ¨           புகைப் பிடிக்கும் பழக்கத்தை முழுமையாகத் தவிர்க்கவும். ¨           ஒரே நேரத்தில் அதிக அளவு உணவு உண்ணுதலைத் தவிர்க்கவும். ¨           பச்சை மிளகாய் போன்ற அதிகக்காரமான உணவுகளையும், அதிக வறுத்த உணவுகளையும் தவிர்க்கவும். ¨           சோடா, காபி, மது போன்றவையும் நோயைக் கடுமையாக்கும். அதனால் அவற்றை  முழுமையாகத் தவிர்க்க வேண்டும். ¨           வலி நிவாரணிகளும் நோயைக் கடுமையாக்கும். மருந்துகள்: அமில முறிவு மருந்துகள் (Antacids), புரோட்டான் ஏற்பித் தடுப்பிகள் (Proton Pump Inhibitors), வயிற்று ஹிஸ்டாமின் ஏற்பித் தடுப்பிகள் (Gastric H2 receptors), ரேனிடிடின் (Ranitidin), இரையக இயக்கி (Gastrokinetic) இம்மருந்துகள் சுருக்குத் தசைகளைப் பலமாக்கும். இரைப்பை வேகமாக உணவைக் காலியாக்கும். ஆரம்ப நிலையிலும், சற்றே அதிகமான நிலையிலும் பெரும்பாலும் மருந்துகளே இந்நோயைக் கட்டுப்படுத்தும். கட்டுப்படாத நிலை நோயை, அறுவை மருத்துவம் செய்து சீராக்கலாம். அறுவை மருத்துவம், உணவுக்குழாய், இரைப்பை அடைப்பிதழ்களை புதிதாகப் பொறுத்துதல் (Lower esophageal Sphin) வகையைச் சார்ந்தது. இரைப்பை அருகே மார்புக்குக் கீழ் திறந்தும், உள்நோக்கி கருவிமூலம், உணவுக்குழாய் உட்காண் அறுவை மருத்துவத்தின் (Endoscopic Surgery) மூலமும் இந்நோயை முழுமையாகச் சீராக்க முடியும். (தொடரும்) இரைப்பை, உணவுக்குழாய் பின்னோட்ட நோய் அதிகமாகக் காரணங்கள்: ¨           பருத்த உடல் (Obesity) ¨           கருவுற்ற தாய்கள் (Pregnancy) ¨           இணைப்புத் திசு நோய்கள் (Connective tissue Disorders) ¨           புகைப் பிடித்தல் (Smoking) ¨           அதிகமாக (மூக்குப் பிடிக்க!?) உண்ணுதல்  (Large Meal) ¨           உணவு உண்டவுடன் படுத்துக் கொள்ளல்  (Retiring Immediately) ¨           காரமான உணவுகள் (Spicy food) ¨           அதிகளவு எண்ணெய்யில் பொறித்த                                                 உணவுகள் (Deep fried) ¨           மதுப் பழக்கம் (Drinking alcohol) ¨           காஃபி அதிகமாகக் குடித்தல் (Coffee) ¨           வலி மருந்துகள் உண்ணுதல் (NSAID) மேற்சொன்ன காரணங்களே இந்நோய் ஏற்பட அடிப்படை. இதை நன்கு உணர்ந்து, காரணங்களைத் தவிர்த்தால் இந்நோய் ஏற்படாது. நீண்ட நாள் நோயானது உணவுக்குழாய் புற்று நோயாகவும் மாறக்கூடும். மருந்துகளுக்குக் கட்டுப்படாத நீண்ட நாள் இருமல் மற்றும் மூச்சுத் தொல்லைகள் (Breathing Problems), மூச்சிரைப்பு நோய் (Asthma), பற்களின் மேல் உறையான எனாமல் தேய்வடைந்து, தாங்க முடியாத அளவு பற்கூச்சம், புளித்த ஏப்பம், சில நேரங்களில் வாந்தி, நெஞ்செரிச்சல் போன்றவை நோயாளிக்கு அதிகத் தொல்லையைத் தரும். மிகவும் எளிதான வழிகளிலும், மருந்துகளாலும் இந்நோயை எளிதில் கட்டுப்படுத்தலாம்.செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

அய்யாவின் அடிச்சுவட்டில் ....: இயக்க வரலாறான தன் வரலாறு (259)

மத்திய அமைச்சர் சீதாராம் கேசரி முழக்கம்!    கி.வீரமணி 14.4.1995 அன்று பெண்ணாடம் அடுத்த செம்பேரி கிராமத்தில் கா.ராசேந்திரன் இல்ல மணவிழாவில் கலந்துகொண்டு செம்பேரி காசி _ கனகாம்பாள் ஆகியோரின் மகன் அண்ணாதுரைக்கும், புதுப்பாளையம் அரங்கசாமி _ மலர்க்கொடி ஆகியோரின் மகள் ராதாவுக்கும் வாழ்க்கை ஒப்பந்த உறுதிமொழியினைக் கூறச் செய்து, மண விழாவை தலைமையேற்று நடத்திவைத்தேன்.   சிறிய தாயார்  பட்டம்மாள் 15.4.1995 அன்று குளித்தலை மாநாடு முடிந்து திருச்சி பெரியார் மாளிகை வந்திருந்தபோது என் அன்னையார் திருமதி பட்டம்மாள் அவர்கள் நள்ளிரவு மறைவுற்றார் என்னும் செய்தி கேட்டு துயரம் அடைந்தேன்.  மறுநாள் காலை கடலூர் வந்தடைந்தேன். அன்னையாரின் இறுதி ஊர்வலத்திற்கு கழகத் தோழர்களும், பல்வேறு கட்சிகளைச் சேர்ந்த பிரமுகர்களும் கலந்து கொண்டு மரியாதை செலுத்தினார்கள். கடலூரில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். இரங்கல் செய்தியை முதலமைச்சர் டாக்டர் ஜெ.ஜெயலலிதா, டாக்டர் கலைஞர், பேராசிரியர் க.அன்பழகன் என பல்வேறு அரசியல் கட்சி தலைவர்களும் தந்தியாக அனுப்பி ஆறுதல் கூறினார்கள். 19.4.1995 அன்று சென்னை பெரியார் திடலில் மகா சன்னிதானம் தவத்திரு குன்றக்குடி அடிகளார் மறைவுக்கு இரங்கல் கூட்டம் கழகத்தின் சார்பாக நடைபெற்றது. தலைமை நிலையச் செயலாளர் கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன் அறிமுகவுரையாற்றினார். குன்றக்குடி அடிகளார்க்கு நெருங்கிய அணுக்கத் தொண்டர் வழக்கறிஞர் கந்தசாமி, பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழக முன்னாள் துணைவேந்தர் டாக்டர் எஸ்.முத்துக்குமரன், கா.ஜெகவீர       பாண்டியன், சிலம்பொலி சு.செல்லப்பனார் பி.மாணிக்கம், ஏ.கே.அப்துல் சமது ஆகியோர் கலந்துகொண்டு அடிகளாருக்குப் புகழஞ்சலி செலுத்தினார்கள். இறுதியாக தலைமை உரையாற்றுகையில், “கடந்த 15ஆம் தேதி இரவு இரண்டு இடிபோன்ற செய்திகள் கிடைத்தன. ஒன்று, என் தாயின் மறைவு; இன்னொன்று, தாயினும் சாலச்சிறந்த தவத்திரு அடிகளாரின் மறைவு!. மணமக்கள் அண்ணாதுரை - மலர்க்கொடி ஆகியோரின் வாழ்க்கை ஒப்பந்த விழாவில் வாழ்த்தும் ஆசிரியர் தாய் தந்தையாரிடத்தில் ஒரு பிள்ளை எப்படி உரிமை எடுத்துக் கொள்வாரோ அதைப்போல நாங்கள் அடிகளாரிடம் உரிமை எடுத்துக் கொண்டோம். அமெரிக்காவில் இருக்கக்கூடிய தமிழ்நாடு அறக்கட்டளைப் பொறுப்பாளர்களும், மருத்துவர்களும், நண்பர்களும் அடிகளாருடைய உடல் நிலையை நாம் பாதுகாக்க வேண்டும். நீங்கள் எப்படியாவது அவரை அழைத்து வாருங்கள் என்றெல்லாம் வலியுறுத்தினார்கள். அவர்களிடம் அதைத் திரும்பத் திரும்பச் சொன்னேன். நீங்கள் பழைய மாதிரி அலையக்கூடாது, ஓய்வு எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என அன்போடு கேட்டுக் கொண்டேன். அவரும் ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டு பணி புரிய வேண்டும் என்றெல்லாம் கூறினார். திடீரென உடல் நலக்குறைவால் அவருடைய மறைவு என்னை மட்டுமே பொறுத்தது அல்ல; உலகமெங்கும் வாழக்கூடிய தமிழர்களின் உரிமையைப் பொறுத்த மறைவு. துறவறத்தைவிட தொண்டறத்தைப் பேணியவர், அவருடைய கால்கள் எங்கெல்லாம் ஜாதிக் கலவரங்கள் நடந்தனவோ அங்கே எல்லாம் துணிந்து நடந்து, அவற்றைத் தடுத்த கால்கள் அவை. குன்றக்குடியை வறுமையை ஒழிக்கும் ஒரு முன்மாதிரி கிராமமாக ஆகச் செய்தார். தந்தை பெரியார் மேல் அளவுகடந்த மதிப்புக் காரணமாக பெரியார் பெயரால் முந்திரித் தொழிற்சாலையை அமைத்து, இளைஞர்களை நல்வழிப்படுத்தினார். சகுனத்தில் நம்பிக்கை இல்லாதவர். ஒரு புரட்சிச் சிந்தனையாளர். வெளிநாடு சுற்றுப் பயணத்தில் உங்களுக்கு சகுனத்தில் நம்பிக்கை உண்டா? என்று கேட்டதற்கு, “சகுனத்தை நம்பாதீர்கள், அதை நம்பி வீணாகிப் போகாதீர்கள்’’ என்று மூடநம்பிக்கையை ஒழிக்கும் வகையில் தனது செயல்பாடுகளை அமைத்துக் கொண்ட புரட்சியாளர் அவர்! அவரது புகழைப் பரப்பும் வகையில், திருச்சி கல்வி வளாகப் புதிய கட்டடத்திற்கு அடிகளார் பெயர் சூட்டப்படும் என்றேன்(சூட்டப்பட்டது). மதக் கருத்தை மறுப்பவர்கள், கடவுள் நம்பிக்கையாளர்கள், கடவுளை ஏற்காதவர்கள் இப்படி எல்லோரையும் ஒன்றாக இணைத்த _ ஒரு மாபெரும் சக்தியாக மாற்றிய மானிடப் பற்றாளர் அவர்’’ என பல கருத்துகளை புகழஞ்சலியாக எடுத்துக் கூறினேன். 20.4.1995 குன்றக்குடியில் அமைக்கப்பட்டிருந்த மகாசன்னிதானம் தவத்திரு குன்றக்குடி அடிகளார் நினைவிடத்திற்குச் சென்று மலர்வளையம் வைத்து மரியாதை செலுத்தினேன். அப்போது அடக்க முடியாத துக்கத்தால் கண்ணீர் மல்க அழுதேன். மடத்தில் பணிபுரியும் ஊழியர்களும், பொறுப்பாளர்களும் என்னை ஆறுதல்படுத்தினார்கள். புதிய மடாதிபதியாகப் பொறுப்பேற்க இருக்கும் பொன்னம்பல தேசிகர் அவர்களுக்குச் சால்வை அணிவித்து வாழ்த்துத் தெரிவித்தேன். இந்நிகழ்ச்சியில் கழகப் பொறுப்பாளர்களும், தோழர்களும் ஏராளமானோர் கலந்து கொண்டனர். 21.4.1995 அன்று தஞ்சை வல்லம் பெரியார் மணியம்மை பொறியியற் கல்லூரியின் பட்டமளிப்பு விழா சிறப்பாக நடைபெற்றது. அவ்விழாவில் கழகத்தின் அழைப்பினை ஏற்று மத்திய அமைச்சர் சீதாராம் கேசரி, பல்துறைப் பேராசிரியர்கள் கலந்துகொண்டு சிறப்பித்தனர். அங்கு மத்திய அமைச்சர் சீதாராம் கேசரி உரையாற்றுகையில், “உலகிலேயே தனித்தன்மை பெற்று விளங்கும் இப்பொறியியற் கல்லூரியின் பட்டமளிப்பு விழாவில் கலந்து கொள்வதில் பெருமகிழ்ச்சி அடைகிறேன். ஆண் ஆதிக்கத்தின் பிடியிலேயே பொறியியற் பட்டப்படிப்பு உள்ளது. இந்நிலையில் பெண்களுக்கென தனியாக இதுபோல வேறு கல்லூரி இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. நண்பர் கி.வீரமணி ஒரு பெருமைமிக்க கல்வி நிலையத்தை உருவாக்கி உள்ளார். இக்கல்லூரி ஒடுக்கப்பட்டோருக்காக உரிமைக்குரல் எழுப்பிய ஒரு பெரிய சமூகப் புரட்சியாளரின் கருத்துகளைப் பரப்புகிறது என்பதை அகமகிழ்ச்சியோடு பாராட்டுகிறேன். நான் பெரியார் அவர்களிடமிருந்து பலவற்றை அறிந்துகொண்டேன். அவற்றில் என்னை ஈர்த்தது சமுதாயச் சீர்திருத்தத்திற்கு அவர் கையாண்ட நவீன முறையேயாகும். அவரைப் பொருத்தவரை அரசியல் என்பது தனிப்பட்டவரின் செல்வாக்கிற்கு அல்ல; அது சமுதாய விடுதலைக்கானது. கல்வி என்பது தனிப்பட்டவரின் பெருமைக்காக அல்ல; ஒருவருடைய விழிப்புணர்ச்சியைத் தூண்டிச் சமூகப் பொறுப்புகளைத் தெளிவுபடுத்துவதாக அமைய வேண்டும் என்று கூறியுள்ளார். பிற்படுத்தப்பட்ட மக்கள் மீது ‘சூத்திரர்’ என்னும் பட்டம் சூட்டப்பட்டதை உடைத்தெறிய, தந்தை பெரியார் அவர்கள் போராட்டம் நடத்தினார். உயர்ஜாதி மக்களால், பிற்படுத்தப்பட்டோர் ‘சூத்திரர்’ என இகழப்பட்டதை எதிர்த்ததைப் போலவே பெண்களை இழிவுபடுத்தியதையும் அவர் வெறுத்தார். பார்ப்பனியப் பழமையை எதிர்த்துப் போராடியவர் தந்தை பெரியார். சுயமரியாதைத் தத்துவம் இன்றைக்கும் தேவையான ஒன்று. மூடப் பழக்கங்கள், பழமையான மதக் கோட்பாடுகளுக்கு எதிராக தந்தை பெரியார் தொடங்கிய போராட்டத்தை நீங்கள் தொடர வேண்டும்’’ எனப் பல கருத்துகளை மாணவிகளிடம் எடுத்துக் கூறினார். 22.4.1995 அன்று நீடாமங்கலத்தில் தந்தை பெரியார் சிலை திறப்பு விழாவும், மாபெரும் பொதுக்கூட்டமும் வரலாற்றில் பதியும் வண்ணம் மிகுந்த சிறப்போடு நடைபெற்றது. திராவிடர் கழகத்தின் சார்பில் நடத்தப்பட்ட இவ்விழாவில மத்திய சமூகநலத்துறை அமைச்சர் சீதாராம் கேசரி கலந்துகொண்டு சிறப்பு செய்தார். கழகத்தின் பொறுப்பாளர்கள் மிகச் சிறப்பாக விழாவினை ஏற்பாடு செய்திருந்தனர். நகரின் மய்யப் பகுதியில் எடுப்பாக அய்யாவின் சிலையை அமைச்சர் திறந்து வைத்தார். இதுவரை வெண்கலம், சிமெண்ட், கருங்கல் இவற்றால் எல்லாம் அய்யாவின் சிலைகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால், இந்த சிலையோ பைபரில் ஒரு புத்தம் புதிய தொழில்நுட்பத்தோடு வடிக்கப்பட்ட ஒன்றாகும். வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க  தந்தை பெரியார் சிலையை மத்திய சமூகநலத்துறை அமைச்சர் சீதாராம் கேசரி அவர்கள் தோழர்களின் பலத்த வாழ்த்தொலிக்கிடையே மின்சார பொத்தானை அழுத்தி திறந்து வைத்தார். நிகழ்வில் தலைமை உரையாற்றுகையில், இரண்டு கோரிக்கைகளை அமைச்சரிடம் வைத்தேன். “தந்தை பெரியாரின் பிறந்த நாளை மய்ய அரசின் சார்பில் அதிகாரபூர்வமாகக் கொண்டாட வேண்டும். தந்தை பெரியாரின் சிலையை டில்லியில் நிறுவிட வேண்டும். இதனை நமது சமூக நலத்துறை அமைச்சர் நிறைவேற்றிக் கொடுக்குமாறு கேட்டுக் கொண்டோம்.  “கேசரி என்றால் சிங்கம் என்று இந்தியில் பொருள். ஒரு சிங்கத்தின் சிலையை இன்னொரு சிங்கம் திறப்பது பொருத்தம்தானே’’ எனக் கூறி அறிவு ஆசானின் சிந்தனைகளை எடுத்துரைத்தேன். நிகழ்வில் அமைச்சர் சிறப்புரையாற்றுகையில், “தந்தை பெரியாரின் கருத்து இன்னும் வடநாட்டில் போதிய அளவில் பரவவில்லையே என்று ஆதங்கப்படுகிறேன். எனது 65 ஆண்டு பொது வாழ்க்கையில் எனக்குப் பெரிய உந்துதல் கிடைத்திருக்கிறது. பெரியார் சிலையைத் திறந்ததன் மூலம் பழமையை அறவே ஒழித்துப் புதுமையைக் கொண்டு வந்தாக வேண்டும் என உத்வேகமடைகிறேன். பெரியார் சிலையை டில்லியில் நிறுவ வேண்டும் என்று நண்பர் கி.வீரமணி கேட்டுள்ளார். அந்தப் பொறுப்பை நான் ஏற்றுச் செய்து முடிப்பேன் என்பதைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். தந்தை பெரியார் சொன்ன அதே கொள்கைகளைத்தான் அண்ணல் அம்பேத்கரும், காந்தியடிகளும் சொன்னார்கள். தந்தை பெரியார் இந்து மதத்தைக் கடுமையாக எதிர்த்தது சரியே! அதுதான் பிறவியிலேயே நம்மைப் பிரித்து ஏற்றத் தாழ்வுகளை உண்டாக்கிக் கொண்டு இருக்கிறது. வால்டேர், ரூசோ போன்றவர்கள் 200 அல்லது 300 ஆண்டுகளில் செய்த அறிவுப் புரட்சியை பெரியார் 20 ஆண்டுகளில் சாதித்துள்ளார். ஒடுக்கப்பட்ட மக்களே, புலிகளாக வாழுங்கள்! கசாப்புக்கடை ஆடுகளாக ஆகிவிடாதீர்கள்! இந்தச் சிலை திறப்பு விழாவில் என்னை கலந்துகொள்ளச் செய்த நண்பர் கி.வீரமணிக்கும் உங்களுக்கும் மிக்க கடமைப்பட்டுள்ளேன். அனைவருக்கும் மிக்க நன்றி! எனப் பல கருத்துகளை உணர்ச்சி மேலிட அந்தக் கூட்டத்தில் பேசினார். அமைச்சரின் உரையை பேராசிரியர் கு.வெ.கி.ஆசான் சிறப்பாக மொழிபெயர்த்தார். 27.4.1995 அன்று சென்னை ராணி மெய்யம்மை அரங்கில் அகில இந்திய பார்கவுன்சில் தலைவரும், தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டியின் சட்டப் பிரிவுத் தலைவருமான ஆர்.முத்துகிருட்டினன் மகள் கவிதாவுக்கும் _ சேலம் தாதம்பட்டி குப்புசாமி (நாயுடு) மகன் செல்வராசுக்கும் நடைபெற்ற திருமண வரவேற்பில் கலந்துகொண்டு மணமக்களை வாழ்த்தினேன். 29.4.1995 அன்று சென்னை பெரியார் திடலில் நடைபெற்ற புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன் பிறந்த நாள் விழாவில், விழா மேடையில் கோவை கீசகன்_பத்மா ஆகியோரின் செல்வி திராவிடச் செல்விக்கும், சென்னை மேடவாக்கம் பி.முனுசாமி _ குப்பம்மாள் ஆகியோரின் மகன் ரவிக்குமாருக்கும் மேடையில் வாழ்க்கை ஒப்பந்த உறுதிமொழியைக் கூறச் செய்து மணவிழாவை நடத்தி வைத்தேன். 30.4.1995 அன்று பெரியார் திடலில் பகுத்தறிவாளர் கழகத்தின் வெள்ளிவிழா கழகத்தின் சார்பாக சிறப்பாக நடைபெற்றது. விழாவிற்கு தலைமை தாங்கினேன். விழாவில் சிறப்பு அழைப்பாளராக தமிழக நிதியமைச்சர் நாவலர் இரா.நெடுஞ்செழியன் அவர்கள் கலந்துகொண்டு சிறப்பித்தார். சென்னை மாவட்ட பகுத்தறிவாளர் கழக செயலாளர். மா.வேழவேந்தன் தன் துணைவியார் பேபி அவர்களின் கழுத்திலிருந்த தாலியை கத்திரிக்கோலால் அறுத்து அகற்றினார். மண்டபமே அதிரும் அளவுக்குக் கரவொலி எழும்பியது! அவ்விழாவில் சிறப்புரையாற்றிய நிதியமைச்சர் நாவலர் இரா.நெடுஞ்செழியன் அவர்கள், “உலக அறிஞர்கள் எல்லோரையும் விட அதிக அளவில் பகுத்தறிவுப் பிரச்சாரம் செய்தவர் பகுத்தறிவுப் பகலவன் தந்தை பெரியார். எதிர்கால உலகம் கடவுளுக்கோ, மதத்துக்கோ சொந்தமல்ல; மனிதனுக்கும் அறிவியலுக்குமே சொந்தமானது. பகுத்தறிவாளர் கழகத் துவக்க முதல் இன்றுவரை தொடர்ந்து 25 ஆண்டுகள் பகுத்தறிவாளர் கழகத்தின் புரவலராக இருந்து அரும்பணி ஆற்றிடும் மானமிகு கி.வீரமணி அவர்களின் செயல் பாராட்டத்தக்கது. இருட்டுப் பழக்க வழக்கங்களைக் காரண காரிய விளக்கங்களோடு அறிவியல் முறையில் நின்று, தொழில்நுட்ப முறையில் நின்று, கருத்துகளை எடுத்து வைத்து, வாதங்கள் வைத்து சான்று பகிர்ந்து, சிறப்பான பணி செய்து வரும் இந்தப் பகுத்தறிவாளர் கழகத்தின் பணி நாடெங்கும் பரவி நின்று, இன்னும் ஜாதி மத பேதங்களை, மூடப்பழக்க வழக்கங்களைக் களைய வேண்டும்’’ எனப் பல வரலாற்றுச் செய்திகளைக் கூறி மகிழ்ந்தார். விழாவில் சோ.ஞானசுந்தரம், கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன் மற்றும் கழகப் பொறுப்பாளர்கள் கலந்துகொண்டு சிறப்பித்தனர். 2.5.1995 அன்று மலேசியப் பொதுத் தேர்தலில் _ மலேசியத் தமிழர் தலைவரும், மலேசிய இந்தியன் காங்கிரசின் தேசியத் தலைவரும், மலேசியாவின் தகவல் தொடர்புத்துறை அமைச்சருமான ‘டத்தோ ஸ்ரீ’ சாமிவேலு அவர்களும், அவரது கட்சியைச் சார்ந்த ‘டத்தோ’ சுப்ரமணியம், ‘டத்தோ’ மகாலிங்கம் மற்றும் பல்வேறு தமிழர்களும், மலேசிய ஆளுங்கட்சிக் கூட்டணியின் சார்பில் போட்டியிட்டு, பெருவாரியாக வெற்றி பெற்றமை அறிந்து, தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்கள் சார்பாகவும், வெளிநாடுகளில் வாழும் பன்னாட்டுத் தமிழர்கள் சார்பாகவும் பெருமகிழ்சசியுடன் வாழ்த்துகிறோம். இந்திய துணைக் கண்டத்தில் உள்ள தமிழ்நாட்டிற்கு அடுத்தபடியாக பெரும் அளவில் தமிழர்கள் வாழும் நாடு மலேசியா ஆகும்! தமிழ் மொழி உணர்வு, இன உணர்வு, இலக்கிய பண்பாட்டு உணர்வும் அதிகம் கொண்டவர்கள் அவர்கள்! அவர்களுடைய உரிமை, வளர்ச்சி முன்னேற்றம் இவற்றுக்காகப் பாடுபடுவது அரசியல் துறையில் மலேசிய இந்தியக் காங்கிரஸ் கட்சியாகும். எதிர்க்கட்சிகளில் தமிழர்கள் பலர் உண்டு என்றாலும், பெருவாரியான தமிழர்கள் ஆதரவினைப் பெற்றுள்ள அமைப்பு இதுவே. இந்நிலையில், இவர்கள் பெற்றுள்ள வெற்றி _ மலேசியத் தமிழர்களின் எதிர்காலத்தை ஒளிமயமாக்க உதவ வேண்டும்; உதவும் என்கிற நன்நம்பிக்கையுடன் அவர்களுக்கு நமது நெஞ்சார்ந்த பாராட்டுதலைத் தெரிவிப்பதுடன், ‘அம்னோ’ என்னும் ஆளுங்கட்சியின் தலைவராக உள்ள டாக்டர் மகாதீர்மகமது அவர்களது சீரிய தலைமையில் எல்லா இனங்களும் நல்ல வண்ணம் முன்னேறும் சீரிய வாய்ப்பு உள்ளது அனைவருக்கும் பெருமை அளிப்பதோடு, மிகவும் முதிர்ச்சி பெற்ற பிரதமரான டாக்டர் மகாதீர்மகமது அவர்களுக்கும் _ தமிழர்கள் தங்களது பாராட்டை உரித்தாக்குவதும் இன்றியமையாத கடமையாகும். 4.5.1995 அன்று ‘இந்து’ நாளேட்டில், இடஒதுக்கீடு 50 சதவிகிதத்துக்கு மேல் போகக் கூடாது என்று உச்சநீதிமன்றம் பிறப்பித்த ஆணையையே செயல்படுத்த தமிழக அரசு முடிவு செய்துள்ளதாக உண்மைக்கு மாறாக செய்தி வெளியிட்டது. அதன் சாரம்: “கல்வி நிறுவனங்களில் 69 சதவிகித இடஒதுக்கீடு திட்டத்தில் -_ உச்சநீதிமன்றம் பிறப்பித்த ஆணையை ஏற்பது என தமிழ்நாடு அரசு முடிவு செய்துள்ளது; 50 சதவிகிதத்திற்கு மேல் இடஒதுக்கீடு செய்யப்படாத கல்வி நிறுவனங்களில் _ இடங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கப்படும். உச்சநீதிமன்றத்தின் இந்த ஆணையை மறு பரீசீலனை செய்ய வேண்டும் என்று முதல்வர் கருத்து தெரிவித்தார். அப்படிச் செய்வது, உச்ச நீதிமன்ற ஆணையை மீறுவதாகிவிடும் என்றும், அது ஆபத்தான விளைவாகிவிடும் என அமைச்சர்கள் கருத்துக் கூறியதாகத் தெரிகிறது. முதலமைச்சர் இந்தக் கருத்தை ஏற்று உச்சநீதிமன்ற ஆணையையே நடைமுறைப்படுத்த முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது’’ என நம்பகத் தன்மை இல்லாத செய்தியை வெளியிட்டது. இதற்கு மறுப்பு தெரிவிக்கும் வகையில் ‘விடுதலை’யில் அறிக்கை வெளியிட்டோம். அதில், “தங்களது இனத்தின் நலனைப் பாதுகாப்பது ஒருபுறம், மறுபுறம் 31சி சட்டத்தின் கீழ் ‘சமூகநீதி காத்த வீராங்கனையால் நிறைவேற்றப்பட்ட சட்டத்தில் ஒன்றுமில்லை எனக் கூற முயல்வது, தமிழ்நாடு அரசும், முதலமைச்சர் அவர்களும் 9ஆவது அட்டவணைப் பாதுகாப்புடன் உள்ள 31சி சட்டம் 69 சதவிகிதப்படி இடஒதுக்கீடு செய்ய வாய்ப்பளிக்கும் சட்டம் ஆனதால், உச்சநீதிமன்றம் சட்ட விரோதமான ஓர் ஆணையைப் பிறப்பித்தால் இந்திய அரசியல் சட்டத்திற்கே அது முரணானது என்பதால், அதற்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டிய தேவையில்லை. துணிவுடன் அதனை எதிர்கொள்ள வேண்டும். இப்பிரச்சினையில எள் மூக்கு முனையளவுகூட தமிழ்நாடு அரசு விட்டுக்கொடுக்கக் கூடாது. அப்படிச் செய்தால் சமூகநீதிச் சாதனையை அது  ஓர் நொடிப்பொழுதில இழந்ததாகிவிடும்’’ என்பதை தமிழக முதல்வருக்கு அறிக்கையில் சுட்டிக்காட்டினோம். 5.5.1995 அன்று உதகையில் மிக்க எழுச்சியுடன் ஜாதி ஒழிப்பு மாநாடு நடைபெற்றது. கழகப் பொறுப்பாளர்களின் பிரம்மாண்டமான வரவேற்பு மகிழ்ச்சியைத் தந்தது. மாநாட்டினையொட்டி சாலையெங்கும வண்ண விளக்குகளால் தந்தை பெரியார் உருவம் மின்னியது. அனைத்துப் பகுதியிலிருந்தும் மாநாட்டிற்கு மக்கள் வந்தனர். ஜாதியை ஒழிக்க வேண்டிய அவசியம் குறித்து பேசுகையில, “ஜாதிப் பெயர்களை தெருப்பெயர்களாகக் கொண்டுள்ளன. அதில் உள்ள ஜாதிப் பெயரை நீக்க செய்யுமாறு தமிழ்நாடு அரசுக்கு இம்மாநாடு மூலம் கோருகிறோம். சமூகத்தில மிகவும் பின்தங்கிய நிலையிலுள்ள மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் பட்டியலிலுள்ள நரிக்குறவர் சமூகத்தை பழங்குடியினர் பட்டியலில் சேர்க்கவும் அரசுக்கு மாநாட்டு வாயிலாக வேண்டுகோள் விடுக்கப்பட்டது.’’ மாநாட்டில் மூடநம்பிக்கை ஒழிப்புப் பேரணியும் நடைபெற்றது. மறுநாள் குன்னூரிலும் ஜாதி ஒழிப்பு மாநாடு சிறப்பாக கழகத் தோழர்களால் நடத்தப்பட்டது. 6.5.1995 அன்று கோவையில் வரலாற்று சிறப்புமிக்க நிகழ்வாக அருகருகே மூன்று இடங்களில் தந்தை பெரியார் சிலைத் திறப்பு விழாவும், படிப்பகம், பாசறை ஆரம்ப விழாவும் சிறப்புடன் நடத்தப்பட்டது. மாலை 6:00 மணிக்கு கோவை ஆத்துப்பாலத்தில் _ கோவை மாவட்டத்திலேயே முதல்முறையாக அறிவுலக ஆசான் தந்தை பெரியாருடைய முழு உருவச் சிலையை கழகத் தோழர்களின் கரவொலியுடன் திறந்துவைத்தேன். மேலும், கழகத்திற்கு புதிய கட்டடத்தையும், இரவுப் பாடசாலையையும் திறந்துவைத்தேன். விழாவில் பெருவாரியான இளைஞர்கள் கருப்புச் சட்டையோடு அணிவகுத்து வந்திருந்தனர். கோவை அண்ணாநகரில் ரூபாய் அறுபது ஆயிரம் செலவில் கட்டப்பட்ட கோவை மாவட்ட இளைஞரணி தலைமை அலுவலகத்தைத் திறந்து வைத்தேன். அங்கு அமைக்கப்பட்ட அறிவு ஆசான் தந்தை பெரியார் முழு உருவச் சிலையையும் திறந்து வைத்தேன். அங்கிருந்து கோவை சுந்தராபுரத்தில் உள்ள முருகன் நகரில் மிகுந்த பொருட்செலவில் உருவாக்கப்பட்ட சுயமரியாதை  பகலவன் தந்தை பெரியாரின் சிலையைத் திறந்து வைத்தேன். மாவட்ட இளைஞரணியினர் அனைவரும் வியக்கும் வண்ணம் மிகவும் சிறப்பாக ஏற்பாடுகள் செய்து மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்தினர். பெரியார் பெருந்தொண்டர் கணபதி இராமசாமியின் இயக்கப் பணியைப் பாராட்டி பட்டுச் சால்வையும், கேடயத்தையும் வழங்கிச் சிறப்பித்தேன். தந்தை பெரியார் பாசறை, சதாசிவம் _ அம்மணியம்மாள் படிப்பகம், இரா.ஆ.சண்முகசுந்தரம் நினைவு மன்றம் எனப் பெயர் சூட்டப் பெற்று முருகன் நகரில் திறக்கப்பட்டது. கோவை சுந்தராபுரத்தில் பெரியார் _ அண்ணா படிப்பகத்தைத் திறந்து வைத்தேன். சுப்ரமணியர் குடும்பத்தினரின் இல்லத்தை ஒட்டி இந்தப் புதிய படிப்பகக் கட்டடம் அமைக்கப்பட்டிருந்தது. அமெரிக்காவில் சிகாகோ நகரில் உள்ள தமிழ் உணர்வாளர் விசுவநாதன் அவர்கள் இங்கே தமது சொந்த ஊரில் தமது இல்லத்தை ஒட்டி இப்படி ஒரு படிப்பகத்தை அமைத்திருப்பதும், அவரது துணைவியார் திருமதி கண்ணகி விசுவநாதன் இந்தப் படிப்பகத் திறப்பில் கலந்து கொண்டதும் சிறப்பானதாகும். மூன்று விழாக்களையும் சிறப்பாக ஏற்பாடு செய்திருந்த தி.க. செல்வத்தை கழகத்தின் சார்பில் வாழ்த்தி, சால்வை அணிவித்து பாராட்டுதலைத் தெரிவித்தேன். 6.5.1995 பட்டுக்கோட்டை நமது சுயமரியாதை இயக்கக் கோட்டை! அங்கு அய்யாவின் அரும்பெரும் தொண்டர்களாக இருந்து உழைத்தவர்கள் ஏராளம்! தளபதி அழகிரி அவர்கள் தந்தை பெரியார்தம் கொள்கைப் பிரச்சார பீரங்கியாகவே இருந்து இறுதி மூச்சடங்கும்வரை உழைத்த இரணியகசிபு ஆவார். இளவயதிலேயே அவரது பேச்சால் ஈர்க்கப்பட்டு, இயக்கத்திற்கு தன்னை ஒப்படைத்துக்கொண்ட இளைஞராக பொதுத் தொண்டுக்கு வந்து சுமார் 50, 60 ஆண்டுகாலம் உழைத்த நம் கருப்பு மெழுகுவத்தியாம் முதுபெரும் பெரியார் பெருந்தொண்டர் பட்டுக்கோட்டை இரெ.இளவரி அவர்கள் தமது 72ஆம் வயதில் பட்டுக்கோட்டையில் காலமானார் என்கிற செய்தி நமக்குப் பேரிடி போன்ற ஒரு செய்தியாகும். பல நேரங்களில் அவர் உடல் நலம் குன்றிய போதெல்லாம்கூட, மறைந்த பெரியார் பெருந்தொண்டர் சுயமரியாதைச் சுடரொளி நாகை என்.பி.காளியப்பன் அவர்களைப் போலவே சென்னை பெரியார் திடலுக்கு வந்து தங்குவார். மருத்துவ சிகிச்சையும் ஊக்கமும் உற்சாகமும் பெற்று ஊர் திரும்புவார். சுயமரியாதைச் சுடரொளியான அவரது வெண்கல நாதக் குரலும், எதிரிகளை வெருண்டோடச் செய்யும் ஆணித்தரக் கொள்கை முழக்கங்களும் ஒரு தனியான பாணியாகும். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவர் காத்த கட்டுப்பாடு அவரை ஒரு லட்சியத் தொண்டராக, தோழராக இயக்க வரலாற்றில் பெருமைக்குரியவராக ஆக்கியுள்ளது. இயக்கத்திற்குச் சோதனை வந்தபோதெல்லாம் அவர் சபலங்களுக்கு ஆளாகாமல், ராணுவ வீரனைப் போல் தன் கடமையைச் செய்த கருஞ்சிறுத்தையாகவே திகழ்ந்தார். அந்த மாவீரனின் மறைவால் ஏற்பட்ட பள்ளம் பள்ளமே! கள்ளமில்லாத உள்ளம் அவரது உள்ளம்! குற்றமில்லாத உழைப்பு அவரது உழைப்பு!! பலன் எதிர்பாராத வாழ்வு அவரது சுயமரியாதை வாழ்வு! வரலாறாகிவிட்ட அந்த வைரத்திற்கு நமது வீரவணக்கம்! அவரது குடும்பத்திற்கும் கழகத்தவர்க்கும் நமது ஆழ்ந்த இரங்கல் உரித்தாகுக! என இரங்கல் அறிக்கையில் குறிப்பிட்டோம். 8.5.1995 அன்று தாம்பரம் தந்தை பெரியார் நகர் ஜீவா வணிக வளாகத்தில் தோழர் ப.ஜீவானந்தம் அவர்களது சிலை திறப்பு விழாவில் கலந்துகொண்டு திறந்துவைத்தேன்.  முனுஆதி அவர்கள் தலைமையேற்ற இவ்விழாவில் அனைத்து கட்சிப் பிரமுகர்களையும் ஒரே மேடையில் அமரச் செய்து சிறப்பு செய்தனர். விழாவில் தோழர் ப.ஜீவானந்தம் அவர்களின் சிலையைத் திறந்து வைத்து உரையாற்றுகையில், “மறைந்த ஜீவா குடும்பத்தின் மீது அளவில்லா அக்கறை காட்டியவர் தந்தை பெரியார்! ஜீவா அவர்களின் பிள்ளைகளை தம் செல்வங்களாகக் கருதினார். அவரின் மறைவுக்குப் பிறகு அவர்களின் மூத்த மகள் திருமணத்திற்கு ஏற்பாடு செய்தவரே அய்யா அவர்கள்தான். ஜீவா அவர்கள் தந்தை பெரியாரை விட்டுச் சென்றிருந்தாலும், கடைசி வரை நாத்திகராகவே வாழ்ந்து காட்டியவர். ‘கடவுள் இல்லை’, ‘இல்லவே இல்லை’ என்று கூறியவர். அந்த வகையில் ஒரு நாத்திகரின் சிலையை நாத்திகனாகிய நான் திறப்பதில் பெருமைப்படுகிறேன். கடவுளையும், மதத்தையும் நம்பி எந்தப் பயனும் கிடையாது. இந்தக் கொள்கையில் கடைசிவரை ஜீவா உறுதியாக இருந்தார். இந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டு சிலையைத் திறந்து வைப்பதில் பெரும் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். பொதுவுடைமை, பொதுவுரிமை உள்ள சமுதாயத்தைப் படைப்போம் வாரீர்! பேதமில்லா சமுதாயத்தைப் படைக்க உறுதி கொள்வோம்! மூடநம்பிக்கையற்ற உலகைப் படைப்போம்! அதுதான் ஜீவா அவர்களுக்கு நாம் செய்யும் உண்மையான வீர வணக்கமும் பாராட்டுமாகும். வாழ்க ஜீவா! வருக அவர் காண விரும்பிய சமுதாயம்! எனப் பல கருத்துகளை எடுத்துக் கூறினேன். விழாவில் தோழர் ஆர்.நல்லகண்ணும், பொதுவுடைமைத் தோழர்களும், கழகத் தோழர்களும் கலந்துகொண்டு சிறப்பித்தனர். 10.5.1995 அன்று வேலூர்_காட்பாடி காந்தி நகர் பகுதியில் வாழ்ந்த பெருமதிப்பிற்கும், பேரன்பிற்குமுரிய பெரியார் பெருந்தொண்டர் பாசமிகு அய்யா முருகு.சுப்ரமணியம் அவர்கள் இயற்கை எய்தினார் என்கிற செய்தி பேரிடியான செய்தியாகும். இருதய நோய் தொந்தரவுடன் அவர்கள் நீண்டகாலம் அவதிப்பட்டாலும்கூட, கொள்கையில் கொஞ்சமும் மாறாத மிகப் பெரிய சுயமரியாதை வீரராகத் திகழ்ந்தவர். மானமிகு முருகு. சுப்ரமணியம் அவர்கள் காலஞ்சென்ற சேலம் கல்லூரி பிரின்ஸ்பால் இராமசாமி (கவுண்டரின்) மைத்துனர் ஆவார். தந்தை பெரியார் அவர்களிடமும் அவர்தம் கொள்கை இயக்கத்திலும் மாறாத பற்றாளராக தமது உத்தியோக காலத்திலும் வாழ்ந்தவர். மிகுந்த துணிச்சலுடன் புதுக்கோட்டை, நாகர்கோயில் போன்ற பல ஊர்களில் நகராட்சி ஆணையராகப் பதவியில் இருந்த அந்தக் காலத்திலும், அய்யா அவர்களை அவர்கள் பிரச்சாரத்திற்கு வரும்போதெல்லாம் தவறாது வந்து கண்டு, தனது இல்லத்திற்கு அழைத்துச் சென்று விரும்தோம்பத் தவறாதவர். அதனால், தொல்லை எதுவரினும் தாங்குவதற்கு அஞ்சாத நெஞ்சினர். அவர் எழுத்துச்சுடர் சுயமரியாதை முத்துக்கள் என்பதற்கு மற்றொரு அடையாளம் ‘சங்கராச்சாரி யார்?’ என்னும் நமது தமிழ் நூலை ‘ஷிணீவீஸீt ஷீக்ஷீ ஷிமீநீtணீக்ஷீவீணீஸீ’ என்னும் தலைப்பில் ஆங்கில மொழியாக்கம் செய்த பெருமகனார் அவர்! நமது ஆங்கில மாத ஏடான ‘மாடர்ன் ரேஷனலிஸ்ட்’டின் ஒரு தோன்றாத் துணைவர்! கொள்கையில் மிகவும் விட்டுக் கொடுக்காத ஆர்வலர். அவ்வளவு மூத்த அவர், நமக்குக் கடிதம் எழுதும்போது, ‘விடுதலை’ மேலாளர் முதுபெருந் தொண்டர் சி.ஆளவந்தார் அவர்களுக்கு எழுதும்போது, கொள்கை உணர்வுகள் அதிலே கொப்பளித்து நிற்கும்! அவரது மறைவு சுயமரியாதை இயக்கத்தின் சொக்கத் தங்கத் தோழர் ஒருவரின் ஈடு செய்ய முடியாத இழப்பினை ஏற்படுத்திய ஒன்றாகும்! இயற்கையை எண்ணி ஆறுதல் பெறுவதைத் தவிர வேறுவழி என்ன? அவருடைய துணைவியார், மகள்கள், மருமகன் குடும்பத்தினர் அனைவருக்கும் நமது இயக்கச் சார்பில் ஆறுதல் இரங்கல்! அந்தக் கைம்மாறு கருதா கடமை வீரருக்கு நமது வீர வணக்கங்கள்! என்று இரங்கல் அறிக்கை வெளியிட்டோம். (நினைவுகள் நீளும்...)செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

எத்தர்களை முறியடிக்கும் எதிர்வினை! (69) : கோவில் நுழைவுப் போராட்டம் இன்றைய நிலை!

நேயன்   சாதாரண தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை மட்டுமல்ல, தலைசிறந்த சிவபக்தரான நந்தனாரையே சிதம்பரம் கோயிலுக்குள் நுழைய விடாமல் தடுத்தனர். அவர் பிடிவாதமாக அடம் பிடிக்க பார்ப்பனர்கள் சதித் திட்டம் தீட்டி நந்தனை ஒழித்துக்கட்ட முடிவெடுத்தனர். நந்தனாரைப் பார்த்து, நாங்கள் வளர்க்கும் தீயில் மூழ்கி வந்து நடராஜப் பெருமானைச் சந்திக்கலாம் என்று அனுமதி அளித்தனர். நந்தன் கடவுள் மீதுள்ள நம்பிக்கையால் அதற்கு ஒப்புக் கொண்டார். கொழுந்துவிட்டு எரியும் நெருப்பில் புகுந்தார். சற்று நேரத்தில் சாம்பலானார். ஆனால், பார்ப்பனர்கள் அதை மறைத்து, தீயில் மூழ்கிய நந்தன் இழிஜாதி உடல்நீங்கி பார்ப்பனக் கோலத்தில் மாறி நடராஜப் பெருமானுக்கு அருகில் சென்று அவரோடு கலந்துவிட்டார் என்று ஒரு கட்டுக் கதையை அவிழ்த்துவிட்டு மக்களை ஏமாற்றினர். நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளாக நிலவிய அந்த நிலை, இக்காலத்தில் முற்றிலும் நீங்கிவிட்டதா என்றால், இல்லை. இக்காலத்திலும் அந்த இழிநிலை தொடரவே செய்கிறது. தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த நந்தனார் சிதம்பரம் கோயிலுக்குள் சென்று வழிபட போராடியபோது தீட்சதர்கள் அதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்க, நந்தன் தொடர்ந்து அதற்காகப் போராட, தீட்சதர்கள் சூழ்ச்சியாக நந்தனாரை நெருப்பில் தள்ளி எரித்த காலந்தொட்டு தலித்துக்கள் கோயிலுக்கு செல்ல முயலும் போராட்டம் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. அண்மையில் கோயில் வழிபாடு சார்ந்து தாழ்த்தப்பட்டோருக்கும் ஜாதி இந்துக்களுக்குமான மோதலில் அரியலூர் மாவட்டம், ஜெயங்கொண்டம் வட்டம், ஆண்டிமடம் அருகில் சிலம்பூர் கிராமத்தில் 144 தடையுத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த மோதலில் 14 பெண்கள் உள்பட 21 பேர் இருதரப்பிலும் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர். சிலம்பூரில் உள்ள அய்யனார் கோயிலில் தாழ்த்தப்பட்டோர் வழிபாடு நடத்த ஜாதி இந்துக்கள் மறுத்து எதிர்ப்புத் தெரிவித்ததால் பெருங் கலவரம் நிகழாமல் இருக்க உடையார்பாளையம் வருவாய் கோட்ட அலுவலர் (RDO) சனிக்கிழமை இரவு (6.8.2016) 144 தடையுத்தரவு பிறப்பித்துள்ளார். காந்தியார் பிறந்த மாநிலம் குஜராத். தற்போதைய பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் சொந்த மாநிலமும் இதுதான். ஆனால், குஜராத்தில் ஜாதி ரீதியான பாரபட்சம் தொடர்ந்து நீடித்து வருகிறது. தலித்களுக்கு சம உரிமை என்பது எட்டாக் கனியாகவே உள்ளது. பெரும்பாலான கோவில்களில் தலித்துகளை உள்ளே அனுமதிப்பதில்லை. குறிப்பிட்ட எல்லை வரை மட்டுமே அவர்கள் அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள். ஆலயத்தின் கேந்திர பகுதிக்கும், நுழைவாயிலுக்கும் இடையே அக்னி குண்டம் உள்ளது. இந்த அக்னி குண்டத்தைக் கடந்து செல்லும் உரிமை தலித்துகளுக்குக் கிடையாது. உயர் ஜாதி இந்துக்கள் மட்டுமே அக்னி குண்டத்தைக் கடந்து செல்ல முடியும். பிறப்பின் அடிப்படையில் ஏற்றத் தாழ்வுகள் இல்லை என்பதை ஏற்க முடியாது. தலித்துகளை கேந்திரப் பகுதிக்குள் அனுமதித்தால் புனிதம் கெட்டுவிடும் என்று கோவில் பூசாரிகள் கூறுகிறார்கள். கோதா என்னும் இடத்தில் உள்ள சுவாமி நாராயண் நூதன் மந்திர் என்கிற நவீன ஆலயத்திலும் கூட தலித்துகளுக்கு சம உரிமை அளிக்கப்படுவதில்லை. கோயில் கட்டியவருக்கே கோயிலுக்குள் செல்லத் தடை குஜராத்தில் அகமதாபாத் அருகேயுள்ள குக்கிராமம் ரகமல்பூர் என்பதாகும். இந்த கிராமத்தை சேர்ந்த பிந்தூபென் கிராம பஞ்சாயத்துத் தலைவியாக உள்ளார். தலித் சமூகத்தைச் சேர்ந்த இவருக்கு 35 பிகா நிலம் உள்ளது. இது சுமார் 14 ஏக்கர் நிலப்பரப்பிற்கு சமம். இந்த நிலத்தில் இருந்து கிடைக்கும் வருமானத்தைச் சேமித்து வைத்து ரூ.10 லட்சம் திரட்டிய அவர் இதைக் கொண்டு ஒரு கோவில் கட்டினார். இந்த கோவிலில் நேரந் தவறாமல் வழிபாடு நடைபெற்று வருகிறது. ஆனால், கோவிலுக்குள் நுழைய பிந்தூபென்னுக்கு அனுமதி அளிக்கப்படவில்லை. ஏனெனில், அவர் தலித் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்று உயர் ஜாதியினர் கூறுகின்றனர். கட்டிய கோவிலுக்குள் நுழைய முடியாதது பிந்தூபென்னுக்கு மன உளச்சலை ஏற்படுத்தியுள்ளது. குஜராத்தில் தலித் சமூகத்தினர் பாரபட்சமாக நடத்தப்படுவதால்தான் அங்கு அடிக்கடி கலவரங்கள் நடக்கின்றன. கோயிலுக்குள் நுழைந்த 4 தலித் பெண்களுக்கு அபராதம்: கர்நாடகாவில் அவலம் கர்நாடக மாநிலம் ஹொலேநார்சிபூர் தாலுகாவில் உள்ள சிகரனஹல்லியில் ஸ்ரீபசவேஸ்வரர் கோயிலில் தடையை மீறி நுழைந்ததாக 4 தலித் பெண்களுக்கு உயர் ஜாதியினர் அபராதம் விதித்தனர். 2015ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 31-ஆம் தேதியன்று நடைபெற்ற சிறப்பு பூஜையின் போது இந்த 4 தலித் பெண்களும் வொக்கலிகா சமூகத்தைச் சேர்ந்த 9 பெண்களும், கோயிலுக்குச் சென்றனர், அப்போது வொக்கலிகா சமூகத்தைச் சேர்ந்த தேவராஜா என்பவர், தலித் பெண்கள் நால்வரும் நுழையக் கூடாது என்று உரத்த குரலில் எதிர்ப்பு தெரிவித்தார். இதற்கு அடுத்த நாளே உயர் ஜாதியினர் கூடி ரூ.1000 அபராதம் விதித்தனர். மேலும் சடங்குகள் என்பது கோயிலின் புனிதத்தையும் தூய்மையையும் காக்க நடைபெறுகிறது என்றும், இந்நிலையில் தலித்துகள் நுழைவினால் கோயிலின் புனிதம் கெட்டு விட்டது என்றும் அவர்கள் சாடியுள்ளனர். கர்நாடகத்தில் பல புராதன பெருமைவாய்ந்த கோயில்கள் உள்ளன. அதில் உலகப் புகழ்பெற்ற உடுப்பி கிருஷ்ணர் கோயிலில் பக்தர்களை ஜாதி அடிப்படையில் நடத்துவது பல நூற்றாண்டு காலமாக நடந்து வருகிறது. இங்கு உயர்ந்த ஜாதி, தாழ்ந்த ஜாதி என்ற அடிப்படையில் தனித்தனியாக உணவு பரிமாறப்படுகிறது. 2014 ஏப்ரல் மாதம் 15-ஆம் தேதி  உணவு அருந்தச் சென்ற பெண் ஒருவர் ஜாதியைக் காரணம் காட்டி வெளியேற்றப் பட்டார். இது கண்டனத்திற்குரியது. ‘எவிடன்ஸ்’ என்னும் அரசு சாரா நிறுவனம் கோவில்களில் தலித்துகளுக்கு மறுக்கப்பட்டு வரும் உரிமைகள் குறித்து புள்ளி விவரம் ஒன்றை சில வருடங்களுக்கு முன் வெளியிட்டது. அந்தப் புள்ளிவிவரம் இந்த ஆண்டும் எந்த முன்னேற்றமும் இல்லாமல் இருப்பதும், இந்தக் கணிணி யுகத்திலும் தொடர்கிறது என்று கண்டறியப்பட்டுள்ளது. 85 ஊராட்சிகளில் உள்ள 69 கோயில்களில் தலித்துகள் நுழைய அனுமதி மறுக்கப்பட்டுள்ளது. 72 கோயில்களின் சன்னிதானமும் 56 கோயில்களில் அர்ச்சனையும் மறுக்கப்படுகின்றன. 54 கோயில்களின் தேர்கள் தலித் பகுதிகளில் வலம் வருவது தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. 52 கோயில்களில் பரிவட்டம் மறுக்கப்பட்டுள்ளது. 33 கோயில்களில் தலித்துகள் வடத்தைத் தொடத் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. 64 கோயில்களில் தலித்துகள் கலைநிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்பது தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. பால்குடம் எடுப்பது, தீச்சட்டி ஏந்துவது போன்ற சடங்குகளின்போது 60 கோயில்களில் பாகுபாடு காட்டப்படுகிறது. 5.4.2016 அன்று திண்டுக்கல் மாவட்டம் நத்தம் பகுதியில் மலையம் விநாயகம்பட்டியில்,  கோயிலில் ஒரு சமூகத்தினர் சிலை வைக்க முயன்றனர். இதற்கு போலீசார் எதிர்ப்பு தெரிவித்து தடுத்ததால் வாக்குவாதம் முற்றியது. இதில் ஏற்பட்ட கலவரத்தில் 4 போலீசார் காயமடைந்தனர். இந்தச் சம்பவம் தொடர்பாக 40 பேர் மீது போலீசார் வழக்குப்பதிவு செய்து 12 பேரை கைது செய்தனர். 22.10-.2015இல் உசிலம்பட்டி அருகே ஏழுமலை கோயில் திருவிழாவில் இருபிரிவினர் மோதிக் கொண்டதால் பதற்றமான சூழ்நிலை உருவானது. இதில் தாசில்தார் ஜீப் உள்பட சில வாகனங்கள் அடித்து நொறுக்கப்பட்டன.  இது தொடர்பாக 32 பேர் மீது போலீசார் வழக்குப்பதிவு செய்துள்ளார்கள். அப்பகுதியில் ஏராளமான போலீசார் குவிக்கப்பட்டுள்ளனர். உத்தப்புரத்தில் முத்தாலம்மன் கோயில் திருவிழாவில் ஆதிதிராவிடர்கள் கலந்து கொண்டு சுவாமி வழிபாடு செய்யும் நிகழ்ச்சி நடந்தது. இதையொட்டி பலத்த போலீஸ் பாதுகாப்பில் சுவாமி சிலைகள் எடுத்துச் செல்லப்பட்டு கரைக்கப்பட்டன. அப்போது கோயில் அருகே இருந்த அரசமரத்தில், ஒருவர் ஆணி அடித்து அதில் மாலை அணிவித்தார். இதனை மற்றொரு பிரிவினர் தட்டிக்கேட்டனர். அப்போது இவர்களுக்குள் தகராறு ஏற்பட்டது. போலீசார் தகராறை விலக்கி விட்டனர். இது குறித்து முனியாண்டி என்பவர் கொடுத்த புகாரின் பேரில் ஊராட்சித் தலைவரின் கணவர் முருகேசன் உள்பட 35 பேர் மீது போலீசார் வன்கொடுமை தடுப்பு சட்டத்தின் கீழ் வழக்குப்பதிவு செய்தனர். 2011ஆம் ஆண்டு மதுரை திருமங்கலத்திற்கு அருகிலுள்ள டி.கல்லுப்பட்டி வட்டத்தை சார்ந்த வில்லூர் கிராமத்தில் ஆதிக்க ஜாதியான முக்குலத்தோரின் உட்பிரிவான அகமுடையார் ஜாதியைச் சார்ந்தவர்கள் அதிகம். சிறுபான்மையான தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் சுமார் 300 குடும்பத்தினரும் இங்கு வசித்து வருகின்றனர். அகமுடையார்கள் வசிக்கும் மேலத் தெருவான காளியம்மன் கோயில் தெருவிற்குள் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் சைக்கிளிலோ அல்லது செருப்பு அணிந்தோ போகக் கூடாது. ஆண்டுதோறும் ஆடிமாதம் 5 நாள்கள் நடக்கும் திருவிழாவில் தங்களுக்கும் ஒருநாள் கட்டளை நடத்த அனுமதி வழங்க வேண்டும் என்று தள்ளிமேடு பகுதி தலித் மக்கள் போராடி வருகின்றனர். அப்படி திருவிழாவில் ஒருநாள் கட்டளை நடத்திக் கொள்ள அனுமதிக்கா விட்டால், ஹிந்து மதத்திலிருந்து இஸ்லாமிய மதத்திற்கு மாறப் போவதாகவும் தலித் மக்கள் கூறினர். இதனால் மாவட்ட நிருவாகம் பேச்சுவார்த்தை நடத்தியது. பேச்சு வார்த்தையில் தலித் மக்களுக்கு கோவில் திருவிழாவில் கலந்துகொண்டு கட்டளை நடத்திக் கொள்ளக் கூறப்பட்ட ஆலோசனைகளை எதிர்த் தரப்பினர் ஏற்க மறுத்தனர். உண்மை நிலை இப்படியிருக்க, கருவறைக்குள் ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஆரிய பார்ப்பனக் கூட்டம், தங்களை ஜாதி ஒழிப்பு தீரர்கள் போலக் காட்ட முற்படுவது கடைந்தெடுத்த கயமைத்தனம், மோசடித்தனம் மட்டுமல்ல, அப்பட்டமான அயோக்கியத்தனமாகும். எனவே, ஆரிய பார்ப்பன ஆதிக்கத்தை அழித்து சமூகநீதியை நிலைநாட்டி, இழிவுநீக்கி சமத்துவத்தை நிலைநாட்ட வேண்டியது நமது கடமையாகும். (தொடரும்...)செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

சிறுகதை: அப்பாவி விவசாயிங்க..!

சேது “என்ன, ராமசாமி! நான் சொன்னதைக் கேட்டிருந்தா இப்ப கையில ஒரு லட்ச ரூபாய் வந்திருக்குமில்ல? அந்தக் கம்பெனி கேட்ட மாதிரி உன் நிலத்தில போட்டிருக்கிற நெல்லுக்கு குவிண்டாலுக்கு 2000ன்னு 10 ஏக்கருக்கு 10 லட்ச ரூபாய் வருமில்ல. அதுல 1 லட்ச ரூபாய் முன் பணம் வாங்கி இருக்கலாமில்ல. இப்ப இப்படி ரூபாய் இல்லாம கஷ்டப்படுறயே.’’ “பாரு முனுசாமி, அவரு தோப்புல வர தேங்காய்க்கும், வீராசாமி அவர் போட்டிருக்கிற மிளகாய்க்கும் ஒப்பந்தம் போட்டு முன் பணம் வாங்கிட்டாங்க. நான்கூட என்னோட 5 ஏக்கர் நெல்லுக்கும் 500 தென்னை மரத்துக்கும் ஒப்பந்தம் போட்டு முன்பணமா 1 லட்சம் வாங்கிட்டேனே. நீதான் நான் சொன்னதைக் கேட்கலே’’. “குப்புசாமி, நீ அவசரப்பட்டுட்டே; மத்த ரெண்டு பேரும் நீ சொன்னதக் கேட்டு ஒப்பந்தம் போட்டுட்டாங்க. 3 மாதம் போனா அறுவடை முடிஞ்சதும் என்ன விலை வருதோ அதுக்கு வித்துட்டுப்போக வேண்டியதுதானே? அதுக்குள்ள முன் பணம் வாங்கி என்ன லாபம் வரப்போகுது? இதெல்லாம் சரிப்பட்டு வராது. நான் சொன்னா நீங்க கேக்கலே. அனுபவிச்சாத்தான் தெரியும்.’’ “அட போப்பா! நம்ம ஊரு ஏவாரிகிட்டே காசு கூட வருதுன்னு வித்துட்டு அவன் கிட்டேயிருந்து பணம் வாங்குறது பெரிய தொல்லையாச்சே. அதனாலதான் கம்பெனிக்காரங்கிட்டே ஒப்பந்தம் போட்டுட்டேன். அறுவடை முடிஞ்சவுடனே மீதிப் பணத்தை பாங்கிலே போட்டுருவாங்க எந்தத் தொல்லையும் இல்லே’’ என்றார் குப்புசாமி. நல்லது சொன்னா கேக்கவா போறே. சரி வா போலாம். “என்ன, முனுசாமி அண்ணே! 5000 தேங்கா வந்துச்சு போல... கம்பெனிகாரன் எடுத்துட்டுப் போயிட்டானா? காசு உடனே பாங்கிலே போட்டுட்டானா?’’ “அட ஏம்பா வயித்தெறிச்சல கிளப்புறே? கம்பனியிலே இருந்து வந்தவன் தேங்கா சின்னதா இருக்கு, பருப்பு குறைவா இருக்குன்னு சொல்லி காய்க்கு 15 ரூபா தர்றதா சொல்லி ஒப்பந்தம் போட்டதுக்கு... தேங்காய் இன்னும் பெருசா இருக்கணும், ஒப்பந்தத்துல இருக்கிறதுக்கு முக்கா பங்குதான் இருக்கு, அதனால காய்க்கு 10 ரூபாய்தான் தருவேன்னாரு. நம்ம ஊரு ஏவாரி 13 ரூபாய் தர்ரேன்னான்.’’ நான் கம்பெனிக்காரன்கிட்டே “நீ கொடுத்த அட்வான்சை திருப்பி வாங்கிக்க, நான் உள்ளூரிலேயே வித்துக்கிறேன்னு’’ சொன்னதுக்கு... “அப்படியெல்லாம் விக்க முடியாது. ஒப்பந்தத்துலே கையெழுத்துப் போட்டிருக்கேல்ல. அது மாதிரி இல்லாட்டி அந்த ஒப்பந்தப்படி பணம் முடியாதுன்னான். அப்பறம், நான் உள்ளூரு ஏவாரிக்கி வித்துட்டேன். இப்ப எனக்கு வக்கீல் நோட்டீசு வந்திருக்கு.’’ “கம்பெனிக்கு நஷ்டமாயிருச்சாம். அதனால 10  நாளுக்குள்ள, 50 ஆயிரம் ரூவா நஷ்ட ஈடா தரணும்னும், இல்லாட்டி என்னமோ, ஆர்பிட்ரேசனுக்கு வரணும்னும் எழுதி இருக்கு. குப்புசாமி, பாருப்பா நீ சொல்லித்தான் நான், கம்பனிகூட ஒப்பந்தம் போட்டேன். இப்படி ஆயிருச்சே இப்ப என்ன பண்றது?’’ “உனக்கும் நோட்டீசு வந்திருச்சா எனக்கும், வீராசாமிக்கும் அதேபோல நோட்டீசு வந்திருக்கு. என்னமோ என் நெல்லு தரமா இல்லையாம். அவன் மிளகாயும் தரம் இல்லையாம். ஒப்பந்தம் போட்டதவிட கொறச்சுக் கேட்டான். அதனால நாங்களும் உள்ளூரிலேயே வித்துட்டோம். இப்ப மூணு பேருக்கும் நோட்டீசு வந்திருக்கு. என்ன செய்யறது தெரியலயே?’’ “நம்ம ஊர் வக்கீல் மதுரையில இருக்காருல்ல, அவரப் போய்ப் பார்ப்போம். வேற என்ன பண்ணுரது. இந்தா, அங்கவர ராமசாமியைப் பாரு. அவரு சொன்னாரு இப்படி ஒப்பந்தம் எல்லாம் போடாதேன்னு. நாமதான் கேட்கலே. ராமசாமி நீ சொன்னது சரியாப் போச்சுப்பா. நாங்க பாரு இப்ப வக்கீலைப் பாக்கப் போயிட்டிருக்கோம்.’’ “என்னங்க வக்கீல் தம்பி, ஊருல அப்பாவைப் பாத்துட்டுத்தான் வர்றோம். இங்க பாருங்க, எங்க 3 பேருக்கும் வக்கீல் நோட்டீசு வந்திருக்கு. ஆளுக்கு 50,000, 1 லட்சம்னு நஷ்ட ஈடு தரணும்னு கேட்டிருக்கு.’’ “என்ன ஒப்பந்தம் போட்டீங்க. காப்பி இருக்கா? தாங்க.’’ “இதுதான் தம்பி அந்த ஒப்பந்தம், பாருங்க.’’ என்னங்க, இவ்வளவு அனுபவம் இருந்தும் இந்த மாதிரி ஒப்பந்தம் போட்டிருக்கீங்களே? “இதுல பாருங்க. இந்த ‘தரம்’, ‘கிரேடு’, இருந்தாத்தான் இந்த விலை குடுப்போம்னும் இல்லைனா குறைச்ச விலைதான் தருவோம்னும் இருக்கு. நீங்க வேற யாருக்கும் வித்துட்டா நஷ்ட ஈடு தரணும்னும் இருக்கு. ஆர்பிட்ரேசன் மூலம்தான் நஷ்ட ஈடு தீர்மானிக்கணும் அப்படின்னும் எழுதி இருக்கே. நீங்கள் கையெழுத்துப் போட்டிருக்கீங்களே. இப்ப வேற ஒண்ணும் செய்ய முடியாது. ஆர்பிட்ரேசனுக்குப் போய்த்தான் தீரணும். அதை நான் பாத்துக்கிறேன். ஆனா, இது மாதிரி கேசுக்கு நான் 50,000 பீஸ் வாங்குவேன். நீங்க நம்ம ஊர்க்காரங்களாயிட்டீங்க. அதனால 25,000 குடுங்க’’ என்று சொன்னதைக் கேட்டதும் அந்த மூணு பேரும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் பார்த்துக் கொண்டார்கள். “சரி நீங்க பாத்துக்கங்க தம்பி நாங்க 2 நாள்ல பணம் கொண்டு வந்து தர்றோம்.’’ “என்னய்யா இது? வக்கீல் பீசே 25,000! நஷ்ட ஈடுன்னு ஏதும் போட்டா விளஞ்சு வந்த பணம் பூராவும் போயிருமே’’ அதுவும்கூட பத்துமோ இல்லையோ. சரி பஸ்ஸுக்கு நேரமாச்சு போகலாம். முனுசாமி, வீராசாமி இன்னைக்கு ஆர்பிட்ரேடர் உத்தரவு எனக்கு வந்துருச்சி. உங்களுக்கும் வந்திருக்குமே. “இல்லிங்க எனக்கு இன்னும் வரல. ஒருவேளை நாளைக்கு வரலாம். உனக்கு என்ன உத்தரவு வந்துச்சு”. “அத ஏம்பா கேட்குற? 50,000 நஷ்ட ஈடும் செலவு தொகையும் எல்லாம் சேத்து வட்டியோட தரணும்னு வந்திருக்கு. மகசூலே மொத்தம் ஒன்றரை லட்சம்தான். பூராவுமே இதுக்குத்தான் சரியா இருக்கும் போல இருக்கே”. “ராமசாமி அண்ணே, எனக்கும், வீராசாமிக்கும் 50,000 நஷ்ட ஈட்ட வட்டியோட தரணும்னு உத்தரவு போட்டிருக்கு. நீங்க சொன்னதைக் கேக்காம கம்பனியோட ஒப்பந்தம் போட்டது. இன்னைக்கு வெள்ளாமை பூராவும் இதுக்கே கட்ட வேண்டியாயிடும்போல இருக்கு’’ என்று சொல்லிக் கொண்டே வந்த முனுசாமியிடம்... “நான்தான் சொன்னேனே இதெல்லாம் வேணாம். உள்ளூர் ஏவாரி கொஞ்சம் லேட்டா கொடுத்தாலும் பூரா பணமும் கொஞ்ச நாள்ல வந்துரும். இப்ப பாருங்க, அட்வான்சுக்கு ஆசைப்பட்டு மொத்த வெள்ளாமையுமே போயிருச்ச. இனிமேலாவது சூதானமா இருங்க இந்த மாதிரி ஒப்பந்தம் போட்டா விவசாயிக்கு கம்பனிக்காரங்கள எதுத்து கேஸ் நடத்தி ஜெயிக்க முடியாது”. “கேஸ் நடத்தரது பணம் இருக்கறவங்களுக்குப் பொழுதுபோக்கு மாதிரி. நீயும் நானும் அப்படி இல்லல்ல. பாத்து பொழச்சுக்கங்க. யார் யாரோ சொன்னாங்கன்னு இதுபோல ஒப்பந்தம் போட்டு கஷ்டப்படாதீங்க.’’ கவர்மெண்ட் சட்டம் போட்டிருக்கே. அது விவசாயிகளின் நன்மைக்காகத்தான்னு சொன்னாங்களே? அத நம்பித்தானே நாங்க ஒப்பந்தம் போட்டோம். சட்டம் போட்டா, உங்களுக்கு அது சரிப்பட்டு வருமானு நீங்கதான பாக்கணும். வக்கீல் சொல்றாரு. அப்பீல் போடலாம். ஹைகோர்ட்ல ஜெயிக்க வாய்ப்பிருக்குன்னு. இதோ பாருங்க, அப்பீலு கோர்ட்டுன்னு அலையாம ஆகறத பாருங்கன்னு ராமசாமி சொன்னாலும் மேல்கோர்ட்டுக்குப் போய்ப் பாத்துரலாம்பான்னு வீராசாமி சொல்றாரு. போயிதான் பாப்பமேன்னு முனுசாமியும் சொல்ல மூணு பேரும் அப்பீல் போடுங்கன்னு வக்கீலுக்குப் போன் போட்டுச் சொல்லிட்டாங்க. ஆறு மாசமாச்சே. வக்கீல்கிட்ட இருந்து எந்தத் தகவலும் வரலயேண்ணே என்று வீராசாமி கேட்டபோது, “எனக்கும் இதுவரைக்கும் எதுவும் தெரியலே’’ன்னு குப்புசாமி சொன்னார். என்னாண்ணே, என்னாச்சுன்னு கேக்கிரேன்னு முந்தா நாள் சொன்னீங்களே, அப்பீல் தள்ளுபடி ஆயிடுச்சுன்னு வக்கீல் சொல்றாருப்பா. செலவானதுதான் மிச்சம். இதுவரைக்கும் வாங்குன அட்வான்ஸ் 1 லட்சத்துக்கும் மேலே 25,000 செலவு ஆயிருச்சுன்னு வருத்தப்படுறத தவிர வேறென்ன செய்ய முடியும்? ஒப்பந்தம் போட வந்த ஏஜெண்டப் பாத்துக் கேட்டப்போ, “இது கம்பனி ரூல்ஸுங்க. நான் இதுல எதுவும் செய்ய முடியாது’’ன்னு சொல்லிட்டாரு. எல்லாம் தலையெழுத்து. “என்ன, வீராசாமி, வருத்தமா போற? பாத்தும் பாக்காத மாதிரி போறியே’’ என்று கேட்ட ராமசாமிக்கு... “உங்களப் பார்க்கவே கூச்சமாயிருக்குண்ணே. இப்ப ஆர்பிட்ரேசன் உத்தரவுப்படி 50,000த்தோட வட்டி செலவுத் தொகைன்னு 90 ஆயிரம் ஆயிருச்சு. இத அடைக்க 1 ஏக்கர் நிலத்தை வித்துட்டேன். அதை எடுத்துட்டுத்தான் கம்பெனிக்குக் கட்டப் போயிக்கிட்டு இருக்கேன். முனுசாமியும் குப்புசாமி அண்ணனும், அவங்க வீட்டுல இருந்த நகையெல்லாம் வித்து, பணம் ரெடி பண்ணி இருக்காங்க. மூணு பேரும்தான் போயி பணத்தை இன்னிக்கு கட்டிட்டு வரணும்.’’ “அய்யோ பாவம். அப்பவே நான் சொன்னேன்ல, இந்த மாதிரி ஒப்பந்தம் எல்லாம் வேணாம்னு.’’ “சரி, இனிமேலாச்சும் கம்பனிக்காரன் தர்ற அட்வான்ஸ் தொகைக்கு ஆசப்பட்டு இந்த மாதிரியான ஒப்பந்தங்கள் எதுவும் போடாதீங்க. சட்டம் எல்லாம் கம்பனிக்குச் சாதகமாகத்தான் இருக்கும். விவசாயிகளுக்கு இதெல்லாம் தெரியாததாலே போய் மாட்டிக்கிறாங்களே’’ என்று கவலைப்பட்டுக் கொண்டே நடையைக் கட்டினார்.செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

கட்டுரை: புத்தாண்டும் உழவர் போராட்டமும்

முனைவர். வா.நேரு 2020ஆம் ஆண்டைக் கடந்து 2021-ஆம் ஆண்டில் நுழைகின்றோம். அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துகள். 2020-ஆம் ஆண்டு உலகை அச்சுறுத்திய, அச்சுறுத்தும் கொரோனா என்னும் கொடுந்தொற்று பரவிய ஆண்டு. பலரைப் பாதிப்புக்கு உள்ளாக்கிய ஆண்டு. மன அளவில் பல மனிதர்களை முடக்கிய ஆண்டு. இதன் கொடுமையை உலகம் முழுவதும் மக்கள் உணர்ந்திருக்கின்றனர். கொரோனாவை ஒழிக்க வேண்டும் என்று உலக நாடுகள் பலவும் தடுப்பு மருந்துகளைக் கண்டுபிடித்துக் கொண்டுள்ளனர். தமிழர் தலைவர் அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி  அவர்கள் கொரோனாவை விடக்கொடியது ஆரியம் என்று குறிப்பிட்டார்கள். கொரோனாவின் கொடுமை பலருக்கும் தெரிகிறது. ஆனால் ஆரியத்தின் கொடுமை அனைவருக்கும் புரிவதில்லை. தந்தை பெரியாரின் ஈரோட்டுக் கண்ணாடியைப் போட்டுக்கொண்டு பார்த்தால்தான் எளிதில் புரியும். திசம்பர் மாதக் குளிர் மதுரையிலேயே நம்மை நடுங்க வைக்கிறது. இரவில் போர்வையைத் தேடித் தேடி போர்த்திக் கொள்ளத் தூண்டுகிறது. மதுரையிலேயே இப்படி என்றால் இந்தியாவின் தலைநகர் டில்லியில் குளிரும் பனியும் எத்தனை மடங்கு அதிகம்... சென்றவர்கள் அறிவார்கள். உறைய வைக்கும் அந்தக் குளிரில், பனியில் இலட்சக்கணக்கான இந்திய விவசாயிகள் திரண்டு இருக்கிறார்கள். டெல்லிக்குச் செல்லும் சாலைகளில் அமர்ந்து இருக்கிறார்கள். உணர்வு மயமாக ஒன்றாக நின்று போராடுகிறார்கள். தில்லியைச் சுற்றி இருக்கும் சாலைகள் எல்லாம் விவசாயிகளின் தலைகளாக இருக்கின்றன. பிரித்தாளும் எண்ணம்கொண்ட மத்திய அரசின் சூழ்ச்சியைப் புரிந்து கொண்டு விவசாயிகள் ஒன்றாக நின்று போராடுகின்றனர்.மற்ற நாடுகளில் இருக்கும் ஊடகங்கள் எல்லாம் இந்தப் போராட்டச் செய்தியை மிக விரிவாக வெளியிடுகிறார்கள். ஆனால், இந்தியாவில்?.. ஊடகங்கள் மவுனம் காக்கின்றன... ஏன்? கொரோனாவைப் புரிந்து கொள்வது போல இந்தியாவின் இன்றைய ஆட்சியைப் புரிந்து கொள்ளவேண்டும். பார்ப்பனர்களைப் புரிந்து கொள்ளவேண்டும். பார்ப்பனர்களுக்கு உழவு என்றாலும், உழவுத்தொழில் என்றாலும் மனதளவில் வெறுப்புதான், கசப்புதான். ஏன்? அவாளின் சாஸ்திரமான மனு சாஸ்திரம் உழவுத்தொழில் செய்வது பாவம் என்று எழுதியிருக்கிறது. "விவசாயம் செய்வது உயர்ந்த தொழில் என்று சிலர் நினைப்பார்கள்.  ஆனால், நல்லோர் இதை ஏற்கவில்லை. கலப்பை, மண்வெட்டி போன்றவற்றால் பூமியை வெட்டுவதாலும் பூமியில் உள்ள உயிரினங்கள் சாவதாலும் இது உயர்ந்த தொழில் அல்ல". சுலோகம் (10:7). பசுவையும் குதிரையையும் துடிக்கத் துடிக்க வெட்டி யாக குண்டத்தில் போட்டு அதனை சுவைத்து சாப்பிட்ட பார்ப்பனர்கள், நிலத்திற்குள் கலப்பையை, மண்வெட்டியை விடுவதால் உயிரினங்கள் சாகின்றன. அதனால் உழவுத்தொழில் பாவம் என்று எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள். அதனால் உழவுத்தொழிலில் பார்ப்பனர்கள் யாரும் அன்று முதல் இன்றுவரை ஈடுபடுவதில்லை. நெற்றி வியர்வை நிலத்தில் விழ அவர்கள் யாரும் நிலத்தில் உழைப்பவர்கள் இல்லை. தில்லியின் எல்லையில் நின்று போராடும் விவசாயிகள், தங்களின் போராட்டத்தில் ஒரு பகுதியாக கார்பரேட் நிறுவனங்களான அம்பானி, அதானி குழுமங்களின் பொருட்களை பயன்படுத்தாதீர்கள், புறக்கணியுங்கள் என்று அழைப்பு விடுத்திருக்கிறார்கள். ரிலையன்ஸ் நிறுவனத்தின் செல்போன் சிம்கார்டை பலரும் மாற்றி மற்ற நிறுவனத்திற்கு மாறுகின்றார்கள். விவசாயிகள் தங்கள் போராட்டத்தில் ஏன் இப்படி ஒரு கோரிக்கையை வைக்கின்றார்கள். அவர்கள் வைத்திருக்கும் இந்தக் கோரிக்கை சரிதானா? செய்தித் தாள்களின் பின்னோட்டங்களில் இதனை ஒட்டி விவாதம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. "உலகத் தொழிலாளர்களே ஒன்றிணையுங்கள். நீங்கள் இழப்பதற்கு கைவிலங்குகளைத் தவிர வேறில்லை, பெறுவதற்குப் பொன்னான உலகம் இருக்கிறது" என்றார் பொதுவுடைமை தத்துவத்தை எடுத்துரைத்த காரல்மார்க்ஸ் அவர்கள். உலகம் முழுவதும் இருக்கும் உழைக்கும் தொழிலாளர்கள் ஒன்றிணைவார்கள், புரட்சி செய்வார்கள். அதன் மூலம் மாற்றம் வரும் என்று நம்பினார். உலகில் உள்ள தொழிலாளர்கள் ஒன்றிணைவார்கள் என்ற காரல் மார்க்ஸ் அவர்களின் எண்ணத்திற்கு மாற்றாக உலகில் உள்ள முதலாளிகள் ஒன்றிணைந்திருக்கிறார்கள். அதுவும் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் என்று சொல்லக்கூடிய பெரு நிறுவனங்கள் தங்கள் தங்கள் நாட்டில் ஆட்சி யார் நடத்த வேண்டும், யார் நடத்தக் கூடாது என்று தீர்மானிப்பவர்களாக இருக்கிறார்கள், அப்படிப்பட்ட பெரு நிறுவனங்கள்தான் இந்தியாவில் இருக்கும் அம்பானி மற்றும் அதானி கம்பெனிகள். இந்தியாவில் இருக்கும் பெரும் பணக்காரர்கள் 119 பேர். அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் 100 கோடிக்கு மேல் சொத்து இருக்கிறது. 100 கோடிக்கு மேல் சொத்து இருப்பவர்களின் எண்ணிக்கை 2000ஆம் ஆண்டில் 9ஆக இருந்தது. இன்று அது 119ஆக உயர்ந்திருக்கிறது. இந்தியாவில் உழைப்பவர்களின் உழைப்பு எல்லாம் இவர்களுக்கு லாபமாகச் சென்று சேர்கிறது. 2017இ-ல் இந்தியாவில் கிடைத்த வருமானத்தில் 73 சதவிகிதம் இந்த 119 பேர்கள் உள்ளிட்ட 1 சதவிகித பணக்காரர்களுக்கு போய் இருக்கிறது. மீதம் இருக்கிற 27 சதவிகித வருமானம்தான் ஏறத்தாழ 124 கோடி மக்களுக்கு போய்ச் சேர்ந்திருக்கிறது. இந்த 119 பெரும்பணக்காரர்களில் ஒருவர் கூட தாழ்த்தப்பட்டவர் இல்லை, முழுக்க முழுக்க பார்ப்பனர்களும் பனியாக்களும் உயர் ஜாதிக்காரர்களும்தான் இந்தப் பெரும் பணக்காரர்கள் பட்டியலில் இருக்கிறார்கள். அதில் முதன்மையாக இருப்பவர்கள் இந்த முகேஷ் அம்பானியும், அதானியும். மத்தியில் பி.ஜே.பி. ஆட்சி வந்தபின்பு இவர்கள் இருவரின் சொத்து மதிப்பு பல மடங்கு கூடியிருக்கிறது. பெரும் பணக்காரர்கள் மேலும் பெரும் பணக்காரர்கள் ஆகின்றார்கள். ஏழைகள் மேலும் பரம ஏழைகளாக ஆகிக்கொண்டுள்ளார்கள். இன்றைய மத்திய அரசு என்பது பார்ப்பனர்களால் பார்ப்பனர்களுக்காக ஏற்படுத்தப்பட்ட ஆட்சி என்பது ஒரு பக்கம் என்றால், இன்னொரு பக்கம்  பணக்காரர்களால் பணக்காரர்களுக்காக ஏற்படுத்தப்பட்ட ஆட்சியாகவும் இருக்கிறது. இந்தியாவில் இருக்கும் பெரும் பணக்காரர்கள் அனைவரும் உயர் ஜாதிக்காரர்கள் மட்டும்தான் என்பதைப் புரிந்துகொண்டால் எளிதில் விளங்கும். இந்தியா என்பது வளர்ந்துவரும் நாடு. இதில் பாதி மக்கள்தொகைக்கு வேலை கொடுப்பது விவசாயமே ஆகும். 500 ரூபாய் நோட்டு, 1000 ரூபாய் நோட்டு செல்லாது என்று இரவில் அறிவித்து, மத்திய அரசு செய்த கூத்துகளால் சிறு, குறு வணிக நிறுவனங்கள் எல்லாம் அழிந்து போய் இருக்கின்றன. அதன் மூலமாக வேலை கிடைத்த பல கோடிப்பேர் இப்போது வேலை இல்லாமல் நிற்கிறார்கள். நோட்டு செல்லாது என்ற அறிவிப்பைத் தொடர்ந்து வந்த ஜி.எஸ்.டி., அடுத்து வந்த கொரோனா பாதிப்பிற்காக கதவடைப்பு என்று தொடர்ந்து இடி மேல் இடியாக, அடி மேல் அடியாக விழுந்ததால் சிறுதொழில்கள் நசுங்கிவிட்டன. சிறுதொழில் செய்தோர் கதிகலங்கி நிற்கின்றனர். ஆனால், இந்தக் காலகட்டத்தில் அம்பானியின் ரிலையன்ஸ் நிறுவனம் லாபத்தைக் கொட்டி அள்ளியிருக்கிறது. மருத்துவச் செலவு, படிப்புச் செலவு, குடிக்கும் தண்ணீருக்குச் செலவு, நகரங்களில் வசிப்போர் குளிக்கும் தண்ணீருக்கு வாங்கும் செலவு,  சமையல் எரிவாயு செலவு, பெட்ரோல்  டீசல் உயர்வினால் ஏற்படும் செலவு என்று ஏழைக்குடும்பங்களும், நடுத்தரக் குடும்பங்களும் தத்தளிக்கின்றன. கிராமத்தில் வசிக்கும் ஒரு விவசாயக் கூலி, ஒரு பன்னாட்டுக் கம்பெனியில் இருக்கும் உயர் அதிகாரியின் ஒரு வருட சம்பளத்தைப் பெறுவதற்கு 941 வருடம் உழைக்கவேண்டும் என்று ஒரு புள்ளி விவரம் கூறுகிறது. விவசாயக்கூலி ஒடுக்கப்பட்டவராக இருப்பதையும், பன்னாட்டுக் கம்பெனியின் உயர் அதிகாரி பெரும்பாலும் பார்ப்பனர்களாக இருப்பதையும் நினைவில் கொள்ளவேண்டும். "பா.ஜ.க. எப்படிப்பட்ட கோட்சே பக்தர்களையும் வருணாசிரமத்திற்கு வக்காலத்து வாங்கும் வன்னெஞ்சர்களையும் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது என்பதற்கு _ -ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்' என்பது போல இது ஆதாரம்" என்று ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் 15.12.2020 ‘விடுதலை’ நாளிதழ் அறிக்கையில் குறிப்பிட்டதைப்போல, "சூத்திரன் என்றால் தேவடியாள் மகன்" என்று பொருளிருக்கும்போது சூத்திரன் என்றால் ஏன் எதிர்ப்பு, ஏன் கோபம் என்று கேட்கிறார் காவி சாமியாரிணி பிரக்யாசிங் தாக்கூர்" என்னும் தலைப்பில் வந்த அறிக்கையைப் படிக்கும்போது, இன்றைய பா.ஜ.க. பழைய வருணாசிரம முறையைக் கொண்டு வருவதற்கு எவ்வளவு துடிக்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளலாம். "கீழ் ஜாதியில் பிறந்தவன் மேல் வருணத்திற்குரிய குலத் தொழிலைச் செய்தால் அவன் செல்வத்தைப் பறித்து நாடு கடத்த வேண்டும் (மனு 10:85). சூத்திரன் தன் குடும்பத்தைக் காப்பாற்றும் அளவுக்கு மேல் பொருள் சேர்த்து வைக்கக் கூடாது" போன்ற மனு நீதியின் சட்டங்களோடு இன்றைய விவசாயச் சட்டங்களைப் பொருத்திப் பார்த்தால், நிலம் வைத்திருக்கும் விவசாய சூத்திரர்களிடமிருந்து விவசாய நிலங்களை கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் கைப்பற்றும் திட்டமே மோடி அரசின் விவசாயச் சட்டங்கள் என்பது புரியும்.  விவசாயிகளுக்கு மேம்பட்ட சட்டங்கள் வேண்டுமா என்றால், வேண்டும். டாக்டர் கலைஞர் அவர்கள் விவசாயத்திற்கு இலவச மின்சாரம் கொண்டு வந்தார். சட்டம் இயற்றினார். டாக்டர் கலைஞர் அவர்கள் முதலமைச்சராக ஆனவுடன் விவசாயிகளின் கடன்களைத் தள்ளுபடி செய்தார். மத்திய மோடி அரசு பதவி ஏற்றவுடன், பெரும் முதலாளிகள் வாங்கியிருந்த ஒரு இலட்சம் கோடிக்கு மேற்பட்ட கடன்களைத் தள்ளுபடி செய்தார்கள்.  தமிழகத்தில் திராவிட முன்னேற்றக் கழக ஆட்சியில், இன்றைய திராவிட முன்னேற்றக் கழகத் தலைவர் தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் அவர்கள் உள்ளாட்சித் துறை அமைச்சராக இருந்தபோது ஏற்படுத்தப்பட்ட மகளிர் சுய உதவிக்குழுக்கள் மிகப்பெரிய மாற்றத்திற்கு வழிவகுத்தது. சிறு விவசாயக் கூலிகளாக கிராமங்களில் இருக்கும் மகளிர் இணையவும், அவர்கள் வங்கியில் கடன்பெறவும் மற்றும் பலவகையில் முன்னேறவும் அந்தக் குழுக்கள் பயன்பட்டன; பயன்படுகின்றன. இது பெரும்பான்மையான மக்களின் நன்மை கருதிக் கொண்டுவரப்பட்ட திட்டம். ஆனால், இன்று மோடி அரசால் கொண்டு வரப்பட்டுள்ள விவசாயிகள்  நலச்சட்டம் என்னும் மூன்று சட்டங்களும் விவசாயிகளுக்கு நன்மை தரக்கூடியவை அல்ல. மாறாக கார்பரேட் நிறுவனங்களின் நலனை மட்டுமே கருத்தில் கொண்டு கொண்டு வரப்பட்டவை. கோடிக்கணக்கான விவசாயிகளைப் பலி கொடுத்து சில நிறுவனங்கள் வாழ்வதற்கும், வளமாவதற்கும் வழி வகுப்பவை. திராவிட ஆட்சி  என்பது 'அனைவருக்கும் அனைத்தும்' என்னும் நோக்கம் கொண்டது. அதனைத் தமிழகம் மெய்ப்பித்தது. இனியும் மெய்ப்பிக்கும். ஆரியம் என்பது ‘பார்ப்பனர்களுக்கும் பணக்காரர்களுக்கும் மட்டுமே உரிமையும் சலுகையும்’ என்பது. தில்லியில் எல்லையில் நின்று போராடும் இந்தியாவின் பல மாநிலத்தைச் சார்ந்த விவசாயிகள் ஆரிய ஆட்சியின் வஞ்சகத்தைப் புரிந்து கொண்டுள்ளனர். அகிம்சை வழியில் அயராது போரிடுகின்றனர். அவர்களின் போராட்டம் வெல்லட்டும், வெல்லட்டும். கொரோனாவை ஒழிப்பது, தடுப்பது தடுப்பூசி என்றால், அதனைவிடக் கொடிய ஆரியத்தை தடுப்பது, ஒழிப்பது திராவிடமே! திராவிடக் கருத்துகளே என்றும் வெல்லும், வெல்லும்! ஆம், திராவிடம் வெல்லும்!செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள